Υπαγωγή δύο διαζευγμένων γυναικών στις διατάξεις του νόμου περί υπερχρεωμένων νοικοκυριών

Με δύο απο­φά­σεις που εξέδωσε το Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου υπή­χθη­σαν στις ευερ­γε­τι­κές δια­τά­ξεις του νόμου περί υπερ­χρε­ω­μέ­νων νοι­κο­κυ­ριών δύο δια­ζευγ­μέ­νες μητέρες που περι­ήλ­θαν σε αδυ­να­μία εξό­φλη­σης των υπο­χρε­ώ­σεών τους σε τρά­πε­ζες.

Πιο συγκε­κρι­μένα, το δικα­στή­ριο με την πρώτη απόφασή του υπήγαγε στις ευερ­γε­τι­κές δια­τά­ξεις του νόμου μια 41χρονη ημεδαπή, δια­ζευγ­μένη μητέρα δύο ανή­λι­κων παιδιών.

Το μονα­δικό εισό­δημά της προ­έρ­χε­ται από την εκμί­σθωση δια­με­ρί­σμα­τος πλήρους κυριό­τη­τάς της ύψους 250 ευρώ. Ο πρώην σύζυγος της αιτού­σας δια­τη­ρούσε στο παρελ­θόν επο­χιακή επι­χεί­ρηση, ενώ κατά τον χρόνο λύσης του μεταξύ τους γάμου εργα­ζό­ταν ως μόνιμος υπάλ­λη­λος στο δημόσιο.

Το σύνολο των οφειλών της προς μια πιστώ­τρια τράπεζα ανέρ­χο­νται στο ποσό των 175.225,04 ευρώ.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι λόγω αισθη­τής μείωσης του μηνιαίου ατο­μι­κού εισο­δή­μα­τος της αιτού­σας, σε σχέση με το εισό­δημά της κατά την λήψη του επί­δι­κου δανείου, το οποίο, μάλιστα, κατέστη μηδε­νικό από το έτος 2007, της μείωσης του ετήσιου οικο­γε­νεια­κού της εισο­δή­μα­τος κατά το έτος 2014, το οποίο μειώ­θηκε στο ποσό των 11.974,15 ευρώ, σε σχέση με το ετήσιο οικο­γε­νειακό εισό­δημα των προη­γού­με­νων ετών, το οποίο ανερ­χό­ταν τα έτη 2010-2013 κατά μέσο όρο στο ποσό των 13.250 ευρώ, καθώς και λόγω της από­κτη­σης δύο ανη­λί­κων τέκνων, που γεν­νή­θη­καν τα έτη 2009 και 2011, αντί­στοιχα, και της επα­κό­λου­θης αύξησης του μηνιαίου κόστους κάλυψης των βιο­τι­κών αναγκών της οικο­γε­νείας της, έχει περιέλ­θει σε μόνιμη και γενική αδυ­να­μία πλη­ρω­μής των ληξι­πρό­θε­σμων χρη­μα­τι­κών οφειλών της προς τις πιστώ­τριές της.

Η αδυ­να­μία αυτή είναι γενική, καθώς με το μηνιαίο εισό­δημά της, όπως αυτό δια­μορ­φώ­θηκε, που ανέρ­χε­ται πλέον στο ποσό των 250 ευρώ, πλέον 300 ευρώ που αντι­στοι­χούν στην δια­τροφή που κατα­βάλ­λει ο πρώην σύζυγός της για την ανα­τροφή των ανη­λί­κων τέκνων τους.

Το δικα­στή­ριο ρύθμισε τα χρέη της για χρονικό διά­στημα τριών ετών (36 μήνες) ορί­ζο­ντας μηδε­νι­κές μηνιαίες κατα­βο­λές προς την πιστώ­τρια, εξαί­ρεσε από την εκποί­ηση την κύρια κατοι­κία της και της επέβαλε την υπο­χρέ­ωση να κατα­βά­λει για τη διάσωση της κατοι­κίας της, αρχής γενο­μέ­νης από τον Μάιο του 2023, μηνιαία δόση κεφα­λαίου ύψους 158,35 ευρώ, εντός είκοσι πέντε (25) ετών, σε τρια­κό­σιες (300) μηνιαίες δόσεις, εντός του πρώτου δεκαη­μέ­ρου εκάστου μηνός.

Στην δεύτερη υπόθεση το δικα­στή­ριο έκανε δεκτή την αίτηση μιας 65χρονης δια­ζευγ­μέ­νης μητέρας δύο ενή­λι­κων γυναι­κών.

Εργά­ζε­ται ως ξενο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λος με μηνιαίες καθαρές απο­δο­χές για τους μήνες από Απρίλιο έως και Οκτώ­βριο ύψους 1.000 ευρώ. Τους υπό­λοι­πους μήνες, ήτοι από Νοέμ­βριο έως και Μάρτιο, λαμ­βά­νει επίδομα ανερ­γίας από τον ΟΑΕΔ ποσού 350 ευρώ μηνιαίως.

Δια­μέ­νει μόνη της σε δια­μέ­ρι­σμα, επι­φά­νειας 77,00 τ.μ ιδιο­κτη­σίας της.

Το σύνολο των οφειλών της ανέρ­χε­ται στο ποσό των 38.000 ευρώ περίπου.

Το δικα­στή­ριο ρύθμισε τις οφειλές της στο ποσό των 130 ευρώ επί τριετία (36 μήνες), συμ­μέ­τρως δια­νε­μό­μενο μεταξύ των απαι­τή­σεών της, οι οποίες θα πραγ­μα­το­ποιού­νται εντός του πρώτου δεκαη­μέ­ρου (10/ημέρου) εκάστου μηνός.

Εξαί­ρεσε δε το ακίνητό της από εκποί­ηση κατά το δικαί­ωμα της πλήρους κυριό­τη­τας σε ποσοστό 50% εξ αδιαι­ρέ­του που της ανα­λο­γεί.

Της επέβαλε την υπο­χρέ­ωση να κατα­βά­λει για τη διάσωση του ιδα­νι­κού της μερι­δίου επί της ανωτέρω περι­γρα­φό­με­νης κύριας κατοι­κίας της το συνο­λικό ποσό των 18.336,78 €, με μηνιαίες δόσεις ποσού 101,87 €, για χρονικό 180 μηνών.

Τις υπο­θέ­σεις χει­ρί­στηκε η δικη­γό­ρος κ. Ευαγ­γε­λία Ταμπάκη.