Δήλωση Κρεμαστινού για την αιφνίδια απώλεια του Γιάννη Ιωαννίδη

Η αδό­κη­τη απώ­λεια του εκλε­κτού φίλου μου δη­μο­σιο­γρά­φου Γιάν­νη Ιω­αν­νί­δη πέρα από τη θλίψη και την οδύνη που μας κα­τέ­χει όλους και ιδιαί­τε­ρα την οι­κο­γέ­νεια του και τους οι­κεί­ους του αφή­νει ένα με­γά­λο κενό στη δη­μο­σιο­γρα­φία όλης της 12νησου.

Πολ­λές φορές του έλεγα ότι μετά το θά­να­το του Γιώρ­γου Δια­μα­ντί­δη αυτός απο­τε­λού­σε τη συ­νέ­χεια του στον τρόπο αντι­με­τώ­πι­σης των με­γά­λων θε­μά­των που αφο­ρούν την πα­τρί­δα μας. Χθες μά­λι­στα το από­γευ­μα είχα μια ημί­ω­ρη τη­λε­φω­νι­κή συ­νο­μι­λία μαζί του στην οποία με αγω­νία μου τό­νι­ζε με ποιο τρόπο κατά τη γνώμη του πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­στούν τα προ­βλή­μα­τα υγεί­ας της χώρας μέσα στα οποία τάσ­σο­νται και προ­βλή­μα­τα υγεί­ας της προ­σφι­λούς του πα­τρί­δας της Κω.

Όμως δυ­στυ­χώς η αν­θρώ­πι­νη μοίρα η οποία προσ­διο­ρί­ζει τα πάντα, προσ­διό­ρι­σε και την αιφ­νί­δια απώ­λειά του.

Μια απώ­λεια η οποία μας αγ­γί­ζει όλους και δη­μιουρ­γεί δυ­σα­να­πλή­ρω­το κενό στη δη­μο­σιο­γρα­φία της 12νησου.

Εκ­φρά­ζω τα θερμά μου συλ­λυ­πη­τή­ρια στην οι­κο­γέ­νεια του.

Δη­μή­τρης Κρε­μα­στι­νός