Απορρίφθηκε η προσφυγή του «Ιδρύματος Φανουράκη»

Mε την υπ΄α­ρίθμ. 102/2014 από­φα­ση του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου απορ­ρί­φθη­κε η προ­σφυ­γή του κοι­νω­φε­λούς Ιδρύ­μα­τος με την επω­νυ­μία «ΙΔΡΥ­ΜΑ ΛΟ­ΧΑ­ΓΟΥ ΦΑ­ΝΟΥ­ΡΑ­ΚΗ», που εδρεύ­ει στην Κω και δια­τη­ρεί γρα­φεία και στην Αθήνα, το οποίο εκ­προ­σω­πή­θη­κε από την πλη­ρε­ξού­σια δι­κη­γό­ρο του Πα­ρα­σκευή Τσιού­γκου-Τσα­κου­μά­κα κατά της κ. Θε­ο­δώ­ρας Γα­βριέλ­λας Σαρ­ζε­τά­κη, κα­τοί­κου Πα­λαιού Φα­λή­ρου, η οποία εκ­προ­σω­πή­θη­κε από τον πλη­ρε­ξού­σιο δι­κη­γό­ρο της Αλ­κι­βιά­δη Χα­τζα­ντώ­νη.

Το «Ίδρυ­μα Λο­χα­γού Φα­νου­ρά­κη» ισχυ­ρί­στη­κε ότι με την από 18-11-2011 μυ­στι­κή δια­θή­κη του ιδρυ­τή του Σω­κρά­τη Φα­νου­ρά­κη, που δη­μο­σιεύ­θη­κε με την υπ’αριθ. 12/2013 διά­τα­ξη του Ει­ρη­νο­δί­κη Κω, ο δια­θέ­της του κλη­ρο­δό­τη­σε με­τα­ξύ άλλων ακι­νή­των και ένα ακί­νη­το, το οποίο βρί­σκε­ται στη νήσο Χάλκη Δω­δε­κα­νή­σου στην θέση «Εμπό­ρειο», έχει επι­φά­νεια 70 τ.μ., εντός δε αυτού βρί­σκε­ται τριώ­ρο­φη οικία, συ­νο­λι­κής επι­φά­νειας 162,10 τ.μ. Υπο­στή­ρι­ξε ότι με συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κή πράξη απο­δο­χής απο­δέ­χθη­κε τα κα­τα­λη­φθέ­ντα με την κλη­ρο­δο­σία ακί­νη­τα, που του επή­χθη­σαν, με­τα­ξύ των οποί­ων και το προ­α­να­φε­ρό­με­νο, με­τέ­γρα­ψε δε αυτή στο αρ­μό­διο Υπο­θη­κο­φυ­λα­κείο Κτη­μα­το­λο­γι­κό γρα­φείο.

Ισχυ­ρί­στη­κε πα­ρα­πέ­ρα ότι η κ. Θε­ο­δώ­ρα Γα­βριέλ­λα Σαρ­ζε­τά­κη μο­λο­νό­τι γνώ­ρι­ζε του­λά­χι­στον από την δη­μο­σί­ευ­ση της προ­α­να­φε­ρό­με­νης δια­θή­κης ότι η προ­πε­ρι­γρα­φό­με­νη οικία κλη­ρο­δο­τή­θη­κε στο Ιδρυ­μα, παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες οχλή­σεις του τε­λευ­ταί­ου, πα­ρα­κρα­τεί τα κλει­διά αυτής της οι­κί­ας, η οποία ανήκε κατά κυ­ριό­τη­τα και νομή στον δι­καιο­πά­ρο­χο του Σω­κρά­τη Φα­νου­ρά­κη, απο­βάλ­λο­ντας με αυτό τον τρόπο το Ιδρυ­μα από τη νομή του ακι­νή­του αυτού, η οποία πε­ρι­ήλ­θε στο τε­λευ­ταίο ανα­δρο­μι­κά από του θα­νά­του του κλη­ρο­νο­μού­με­νου, άλλως από της δη­μο­σιεύ­σε­ως της δια­θή­κης, άλλως από της απο­δο­χής της κλη­ρο­δο­σί­ας εκ μέ­ρους του και με­τα­γρα­φής της οι­κεί­ας πρά­ξης.

Ζή­τη­σε δε, λόγω του επι­κα­λού­με­νου κα­τε­πεί­γο­ντος συ­νι­στα­μέ­νου στην άμεση αξιο­ποί­η­ση του επι­δί­κου ακι­νή­του σε πο­λι­τι­στι­κό κέ­ντρο, που ήταν επι­θυ­μία του δια­θέ­τη καθώς και στον κίν­δυ­νο δη­μιουρ­γί­ας ζη­μιών, όσο πα­ρα­μέ­νει κλει­στό και απο­μά­κρυν­σης συ­στα­τι­κών και πα­ραρ­τη­μά­των αυτού, να ανα­γνω­ρι­στεί προ­σω­ρι­νά νο­μέ­ας της πε­ρι­γρα­φό­με­νης στην αί­τη­ση οι­κί­ας, να υπο­χρε­ω­θεί η κ. Σαρ­ζε­τά­κη να του απο­δώ­σει τη νομή της, άλλως να δια­τα­χθεί η απο­βο­λή της από αυτό και η εγκα­τά­στα­ση αυτού σε αυτήν.

Το δι­κα­στή­ριο δεν επι­βε­βαί­ω­σε τους ισχυ­ρι­σμούς και δια­πί­στω­σε ότι τα κλει­διά ήταν στην κα­το­χή της τέως δή­μαρ­χου Χάλ­κης μετά από κοινή από­φα­ση του Φα­νου­ρά­κη και της κ. Σαρ­ζε­τά­κη συ­ζύ­γου του, αφού σχε­δί­α­ζε τη με­τα­βί­βα­ση του επι­δί­κου στον Δήμο προ­κει­μέ­νου να γίνει πο­λι­τι­στι­κό κέ­ντρο και βι­βλιο­θή­κη.

Το δι­κα­στή­ριο πι­θα­νο­λό­γη­σε μά­λι­στα ότι η κ. Σαρ­ζε­τά­κη δεν έχει τα κλει­διά του επι­δί­κου ακι­νή­του δεν είναι νο­μέ­ας αυτού, ανα­γνω­ρί­ζει δε ότι νο­μέ­ας και κύ­ριος του επι­δί­κου ακι­νή­του είναι το Ιδρυ­μα και επο­μέ­νως δεν αντι­ποιεί­ται τη νομή αυτού στο επί­δι­κο.