Μίκα Ιατρίδη για την ΑΣΤΕΡ: «Γιατί βάζετε για ακόμα μία φορά τη Ρόδο σε δεύτερη και τρίτη μοίρα;»

Τον έντονο προ­βλη­μα­τι­σμό της για το γεγονός ότι η Ανώτερη Σχολή Του­ρι­στι­κής Εκπαί­δευ­σης Ρόδου (ΑΣΤΕΡ) δεν ανα­βαθ­μί­ζε­ται, όπως γίνεται με την αντί­στοιχη σχολή στον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης, εξέ­φρασε στην ομιλία της για το σχέδιο νόμου του Υπουρ­γείου Του­ρι­σμού «Απλού­στευση δια­δι­κα­σιών λει­τουρ­γίας του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων και του­ρι­στι­κών υπο­δο­μών, ειδικές μορφές του­ρι­σμού και άλλες δια­τά­ξεις» η Μίκα Ιατρίδη.

Η βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου τόνισε ότι η σχολή στη Ρόδο έχει τις κτι­ρια­κές υπο­δο­μές, την ιστορία και τη στήριξη των επι­χει­ρη­μα­τιών του του­ρι­σμού στο νησί, ώστε να κατα­στεί κέντρο του­ρι­στι­κής εκπαί­δευ­σης για όλη την Ανα­το­λική Μεσό­γειο και ρώτησε την αρμόδια Υπουργό γιατί η συγκυ­βέρ­νηση βάζει τη Ρόδο σε δεύτερη και τρίτη μοίρα.

Σχετικά με τις άλλες δια­τά­ξεις του νομο­σχε­δίου, η Μίκα Ιατρίδη σημεί­ωσε ότι το νομο­σχέ­διο επι­κε­ντρώ­νε­ται, μεταξύ άλλων, σε ρυθ­μί­σεις που αφορούν τις μεγάλες ξενο­δο­χεια­κές μονάδες και δεν λαμ­βά­νει μέριμνα για τις μικρό­τε­ρες, οικο­γε­νεια­κές επι­χει­ρή­σεις.

Στο πλαίσιο αυτό, η βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου επε­σή­μανε ότι για την κατά­ταξη των του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των στα ελλη­νικά νησιά υπεύ­θυνα θα πρέπει να είναι τα νησιω­τικά επι­με­λη­τή­ρια, που δια­θέ­τουν το προ­σω­πικό και την τεχνο­γνω­σία, και όχι το Ξενο­δο­χειακό Επι­με­λη­τή­ριο, όπως προ­βλέ­πε­ται με το νομο­σχέ­διο.

Περαι­τέρω, με την ευκαι­ρία της συζή­τη­σης του νομο­σχε­δίου, η Μίκα Ιατρίδη κάλεσε τα αρμόδια Υπουρ­γεία να δουν το σοβαρό ζήτημα με τα επι­δό­ματα ανερ­γίας των ξενο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λων και να εντα­τι­κο­ποι­ή­σουν τους ελέγ­χους σχετικά με τις συν­θή­κες εργα­σίας των εργα­ζό­με­νων στις του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις.

Ακο­λου­θούν σημεία της ομιλίας:

Κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι,

Όπως γνω­ρί­ζετε, η Ρόδος και τα Δωδε­κά­νησα συγκα­τα­λέ­γο­νται στους κορυ­φαί­ους ευρω­παϊ­κούς και παγκό­σμιους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς. Μια και στην Επι­τροπή ανα­φέρ­θηκε ότι πρέπει να έχουμε υπόψη μας την πραγ­μα­τι­κό­τητα, η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι ότι έχουμε σημα­ντική αύξηση στις αφίξεις στο Αερο­δρό­μιο «Δια­γό­ρας», της τάξης του 8,4%.

Η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι, όμως, ότι αυτή η αύξηση αφορά αφίξεις και ανα­χω­ρή­σεις και όχι δια­νυ­κτε­ρεύ­σεις και η συνα­κό­λουθη αύξηση τον Ιούνιο περίπου 350.000 χιλιά­δων του­ρι­στών στη Ρόδο δεν δια­χέ­ε­ται στην τοπική κοι­νω­νία και οικο­νο­μία.

Υπάρχει σαφής προ­σα­να­το­λι­σμός στη λογική του «all inclusive», με απο­τέ­λε­σμα τα όποια εισο­δη­μα­τικά οφέλη από τον του­ρι­σμό να κατευ­θύ­νο­νται μόνο στις μεγάλες ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις, με απο­τέ­λε­σμα μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις να φυτο­ζω­ούν.

Κατα­γό­μενη, βέβαια, από τη Ρόδο, προ­σω­πικά δεν είμαι αντί­θετη στις μεγάλες ξενο­δο­χεια­κές μονάδες. Είναι, όμως, απα­ραί­τητο σαν χώρα να προ­ω­θούμε και άλλους τρόπους δια­μο­νής, τέτοιους που να δίνουν κίνητρο και στους του­ρί­στες να ζουν περισ­σό­τερο τον τόπο που επι­σκέ­πτο­νται.

Είναι απα­ραί­τητο, λοιπόν, η ποσο­τική αύξηση των του­ρι­στών να συνο­δεύ­ε­ται, κυρίως, από ποιο­τική αύξηση και οικο­νο­μική μεγέ­θυνση της αγοράς. Μόνο έτσι θα έχουμε επα­να­λαμ­βα­νό­με­νους επι­σκέ­πτες, που πρέπει να είναι και το ζητού­μενο.

Εκτιμώ, λοιπόν, ότι το παρόν νομο­σχέ­διο είναι περισ­σό­τερο προ­σα­να­το­λι­σμένο στην τακτο­ποί­ηση ζητη­μά­των που αφορούν αυτές τις μεγάλες ξενο­δο­χεια­κές μονάδες και λιγό­τερο τις μικρό­τε­ρες και ίσως πιο οικο­γε­νεια­κές και παρα­δο­σια­κές μονάδες.

Θα ήθελα στο σημείο αυτό να ανα­φερθώ και στο άρθρο 6 του νομο­σχε­δίου, με το οποίο προ­βλέ­πε­ται να εκχω­ρη­θεί η αρμο­διό­τητα κατά­τα­ξης των κατα­λυ­μά­των στο Ξενο­δο­χειακό Επι­με­λη­τή­ριο της Ελλάδος. Πιστεύω ότι η λύση αυτή θα δυσκο­λέ­ψει αφά­ντα­στα τις επι­χει­ρή­σεις των ενοι­κια­ζό­με­νων δωμα­τίων και επι­πλω­μέ­νων δια­με­ρι­σμά­των που βρί­σκο­νται στα νησιά μας, με δεδο­μένο ότι το Ξενο­δο­χειακό Επι­με­λη­τή­ριο δεν μπορεί να έχει παρου­σία σε αυτά και επειδή, όπως ανέφερε και ο Πρό­ε­δρός του, δεν έχει τη δυνα­τό­τητα να το κάνει.

Συνεπώς, έπρεπε, κυρία Υπουργέ, να δείτε το ζήτημα αυτό με περισ­σό­τερη προσοχή. Έχετε λάβει, άλλωστε και επι­στολή από τον Επι­με­λη­τη­ριακό Όμιλο Ανά­πτυ­ξης Ελλη­νι­κών Νησιών, με την οποία σας ζητούν η αρμο­διό­τητα κατά­τα­ξης των κατα­λυ­μά­των στα νησιά να δοθεί στα κατά τόπους νησιω­τικά Επι­με­λη­τή­ρια Δωδε­κα­νή­σου, Κυκλά­δων, Λέσβου και άλλων.

Τα Νησιω­τικά Επι­με­λη­τή­ρια –σημειώνω- δια­τη­ρούν παραρ­τή­ματα στα νησιά των περιο­χών τους και μπορούν να προ­χω­ρή­σουν με το λιγό­τερο δυνατό κόστος στις δια­δι­κα­σίες κατά­τα­ξης των κατα­λυ­μά­των. Αυτή είναι μία πρώτη παρα­τή­ρηση για το παρόν νομο­σχέ­διο.

Κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι,

Είναι δεδο­μένο ότι θα πρέπει κάποια στιγμή να γίνει μία σοβαρή συζή­τηση για το συνο­λικό του­ρι­στικό προϊόν, τον τρόπο δια­μο­νής των του­ρι­στών και τις εναλ­λα­κτι­κές μορφές του­ρι­σμού.

Γι’ αυτό το λόγο θεωρώ θετικό ότι γίνεται μία προ­σπά­θεια να κωδι­κο­ποι­η­θούν και ειδικές μορφές του­ρι­σμού, όπως ο οινο­του­ρι­σμός, ο αγρο­τι­κός του­ρι­σμός, σύμφωνα με την τρο­πο­λο­γία που κατέ­θε­σαν και οι πέντε συνά­δελ­φοι Βου­λευ­τές, καθώς και ο ιατρι­κός και ιαμα­τι­κός του­ρι­σμός.

Περαι­τέρω, θα ήθελα να δείτε στο σημείο αυτό και το ζήτημα του αλιευ­τι­κού του­ρι­σμού, κυρία Υπουργέ, για το οποίο κατέ­θεσα και σήμερα ερώτηση, ύστερα από τις εύλογες δια­μαρ­τυ­ρίες των επαγ­γελ­μα­τι­κών αλιέων της Δωδε­κα­νή­σου.

Κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι, δια­βά­ζο­ντας και τα Πρα­κτικά της Επι­τρο­πής Παρα­γω­γής και Εμπο­ρίου, είδα ότι έγινε –και δικαίως- συζή­τηση για τα ζητή­ματα της του­ρι­στι­κής εκπαί­δευ­σης.

Η κυρία Υπουρ­γός ανα­φέρ­θηκε στην Ανώτερη Σχολή Αγίου Νικο­λάου, την ΑΣΤΕΑΝ, και την ανα­βάθ­μισή της σε Ανώτερη Σχολή Κρήτης. Εμείς στα Δωδε­κά­νησα δεν είμαστε αντί­θε­τοι στην ανα­βάθ­μιση της Σχολής, αν και η κυρία Υπουρ­γός ανα­φέρ­θηκε σε σειρά συγκε­κρι­μέ­νων κτη­ρια­κών προ­βλη­μά­των της Σχολής στον Άγιο Νικόλαο.

Θα ήθελα, λοιπόν, να επι­ση­μάνω και να υπεν­θυ­μίσω ότι υπάρχει και αντί­στοιχη Σχολή στη Ρόδο, η ΑΣΤΕΡ, η οποία του­λά­χι­στον δεν αντι­με­τω­πί­ζει τα ίδια κτη­ριακά προ­βλή­ματα, ενώ δια­θέ­τει και το οικο­τρο­φείο και τους σπου­δα­στές της.

Και το ερώτημα είναι το εξής: Γιατί, κυρία Υπουργέ, δεν ανα­βαθ­μί­ζετε και τη Σχολή στη Ρόδο; Γιατί βάζετε για ακόμα μία φορά τη Ρόδο σε δεύτερη και τρίτη μοίρα, όταν ιστο­ρικά η Σχολή έχει ανα­δεί­ξει κορυ­φαία στελέχη στις του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις; Είναι άδικο αυτό που γίνεται.

Η όποια ανα­βάθ­μιση της ΑΣΤΕΡ απο­τε­λεί πάγιο δια­χρο­νικό αίτημα της κοι­νω­νίας και όλων των φορέων του νησιού. Και όχι μόνο αυτό, αλλά με τις κτη­ρια­κές δυνα­τό­τη­τες που υπάρ­χουν, με το οικο­τρο­φείο και την ενί­σχυση που κατά καιρούς παρέ­χουν μεγάλες ξενο­δο­χεια­κές μονάδες στη Ρόδο, η Σχολή θα μπο­ρούσε, με την ανα­βάθ­μισή της, να γίνει κέντρο εκπαί­δευ­σης για όλη την Ανα­το­λική Μεσό­γειο και να προ­σελ­κύ­σει και φοι­τη­τές από το εξω­τε­ρικό.

Επο­μέ­νως, κυρία Υπουργέ, θεωρώ ότι πρέπει -και οφεί­λετε, αν θέλετε- να απο­κα­τα­στή­σετε αυτή την αδικία εις βάρος των Ροδιτών, εις βάρος του Νομού μας, πριν ψηφι­στεί το νομο­σχέ­διο και να ανα­βαθ­μί­σετε και τη Σχολή Του­ρι­στι­κών Επαγ­γελ­μά­των της Ρόδου, την ΑΣΤΕΡ

Και αυτό δεν το λέω ούτε για τοπι­κι­στι­κούς ούτε για αντι­πο­λι­τευ­τι­κούς λόγους. Άλλωστε, αντί­στοι­χες απόψεις σας έχει κατα­θέ­σει και ο συνά­δελ­φός μου, ο κ. Κόν­σο­λας. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι έχουμε μια Σχολή στη Ρόδο, η οποία μπορεί να είναι πρότυπο του­ρι­στι­κής εκπαί­δευ­σης, όπως έχει συμβεί και στο παρελ­θόν, και είναι κρίμα -για να μην πω απαράδεκτο- να μην της δίνετε, κυρία Υπουργέ, αυτή τη δυνα­τό­τητα.

Κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι, επι­τρέψτε μου να κλείσω με δύο μικρές παρα­τη­ρή­σεις οι οποίες δεν αφορούν τόσο ή μόνο το Υπουρ­γείο Του­ρι­σμού, αλλά κυρίως το Υπουρ­γείο Εργα­σίας:

Πρώτον, θεωρώ πως η Κυβέρ­νηση οφείλει να ξαναδεί την αδικία η οποία έχει συντε­λε­στεί εις βάρος των επο­χια­κών υπαλ­λή­λων, εις βάρος των ξενο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λων με το επίδομα ανερ­γίας τους. Τους πέντε ή έξι μήνες τους χει­με­ρι­νούς που κάθο­νται και προ­σπα­θούν να ζήσουν με το επίδομα ανερ­γίας, με τις ρυθ­μί­σεις τις οποίες έχετε φέρει και έχετε ψηφίσει εδώ και ένα χρόνο στο πλαίσιο των μνη­μο­νια­κών σας υπο­χρε­ώ­σεων δημιουρ­γού­νται σημα­ντι­κό­τατα προ­βλή­ματα σε οικο­γέ­νειες στη Ρόδο, σε οικο­γέ­νειες σε του­ρι­στι­κές περιο­χές και εντεί­νουν ακόμα περισ­σό­τερο το πρό­βλημα.

Τέλος, θεωρώ πως θα πρέπει να υπάρχει περισ­σό­τε­ρος και ουσια­στι­κό­τε­ρος έλεγχος για τις συν­θή­κες κάτω από τις οποίες δου­λεύ­ουν οι εργα­ζό­με­νοι στα ξενο­δο­χεία και τον του­ρι­σμό γενικά. Δυστυ­χώς, υπάρ­χουν και κακοί, όπως υπάρ­χουν και καλοί εργο­δό­τες. Μην αμφι­βάλ­λετε, όμως, ότι ο επι­σκέ­πτης – του­ρί­στας μπορεί να αντι­λη­φθεί εάν αυτός που τον εξυ­πη­ρε­τεί είναι ευχα­ρι­στη­μέ­νος που το κάνει.

Και μην ξεχνάμε ότι όσο ωραίο κι αν είναι το μέρος, εάν ο επι­σκέ­πτης βλέπει ότι αυτός που τον εξυ­πη­ρε­τεί δεν είναι γελα­στός, δεν δείχνει «φρέσκος», τότε οι ανα­μνή­σεις του δεν θα είναι και οι καλύ­τε­ρες δυνατές και οι συστά­σεις σε μελ­λο­ντι­κούς επι­σκέ­πτες που σκέ­φτο­νται να έρθουν στη χώρα μας, μπορεί να μην είναι και τόσο ενθαρ­ρυ­ντι­κές.

Όλα αυτά, ξέρετε, είναι μια αλυσίδα και θα πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προ­σε­κτι­κοί για να μην την σπά­σουμε.

Ευχα­ρι­στώ πολύ.