Συμπόσιο Μνήμης του Ολοκαυτώματος των Εβραίων

Τις ερ­γα­σί­ες του Συ­μπο­σί­ου Μνή­μης για το Ολο­καύ­τω­μα των Εβραί­ων το οποίο συν­διορ­γά­νω­σε το Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου, τα Γε­νι­κά Αρ­χεία του Κρά­τους Δω­δε­κα­νή­σου μαζί με το Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου, το Πα­νε­πι­στή­μιο του Λί­με­ρικ, την Ισ­ραη­λι­τι­κή Κοι­νό­τη­τα Ρόδου, πα­ρα­κο­λού­θη­σε ο Αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Δω­δε­κα­νή­σου και Νέος Δή­μαρ­χος Ρόδου κ. Φώτης Χα­τζη­διά­κος ο οποί­ος ανέ­φε­ρε στον χαι­ρε­τι­σμό που απεύ­θυ­νε με­τα­ξύ άλλων τα πα­ρα­κά­τω:

Οι ημέ­ρες μνή­μης, ιδιαί­τε­ρα σε και­ρούς σύγ­χυ­σης, απο­τε­λούν τα θε­μέ­λια της κοι­νω­νι­κής συ­νο­χής, της ιστο­ρι­κής συ­νέ­χειας και της μελ­λο­ντι­κής προ­ο­πτι­κής για το καλό της αν­θρω­πό­τη­τας. Ορι­σμέ­νες από τις ημέ­ρες αυτές απο­τε­λούν θλι­βε­ρές μνή­μες για την απα­ξί­ω­ση της αν­θρώ­πι­νης φύσης και για την συ­ντρι­βή των πα­ναν­θρώ­πι­νων αξιών του αν­θρω­πι­σμού.

Το ολο­καύ­τω­μα απο­τε­λεί μια από τις πιο με­λα­νές σε­λί­δες της πα­γκό­σμιας ιστο­ρί­ας. Σ’ αυτό χά­θη­καν 1.800 ψυχές Εβραί­ων της Ρόδου, όταν 70 χρό­νια πριν η ακ­μά­ζου­σα πο­λυ­πλη­θής εβραϊ­κή κοι­νό­τη­τα της Ρόδου με βα­θιές ιστο­ρι­κές ρίζες (από τον 2ο αιώνα π.χ.) έπεσε θύμα της πιο απάν­θρω­πης και φο­νι­κά προ­σχε­δια­σμέ­νης προ­σπά­θειας εξό­ντω­σης ενός λαού.

Η εβραϊ­κή κοι­νό­τη­τα της Ρόδου πι­στο­ποιού­σε και πι­στο­ποιεί την ιστο­ρι­κή μο­να­δι­κό­τη­τα του νη­σιού μας ως γε­ω­πο­λι­τι­κού, αλλά και πο­λι­τι­σμι­κού κέ­ντρου σύ­γκλι­σης και συ­νύ­παρ­ξης δια­φο­ρε­τι­κών λαών. Όλες μαζί «θρη­σκευ­τι­κές κοι­νό­τη­τες – εθνό­τη­τες» ως ένα λει­τουρ­γι­κό σύ­νο­λο, συ­νε­τέ­λε­σαν στην δια­μόρ­φω­ση της πο­λι­τι­σμι­κής ιδιο­προ­σω­πί­ας της Ρόδου και εδραί­ω­σαν την φυ­σιο­γνω­μία της πο­λυ­πο­λι­τι­σμι­κό­τη­τας της.

Ας στα­θού­με με σε­βα­σμό και σ’ αυτήν την ιστο­ρι­κή στιγ­μή για την απώ­λεια τόσων ψυχών και ας δια­τη­ρή­σο­με άσβε­στη τη μνήμη τους.

Η εβραϊ­κή κοι­νό­τη­τα της Ρόδου 70 χρό­νια μετά υπάρ­χει. Η εβραϊ­κή συ­νοι­κία, τα μνη­μεία, η συ­να­γω­γή και το μου­σείο της απο­τε­λούν στοι­χεία της ιστο­ρι­κής αυτής συ­νύ­παρ­ξης των λαών.

Οι πα­ναν­θρώ­πι­νες αξίες της αλ­λη­λεγ­γύ­ης και του αλ­λη­λο­σε­βα­σμού μπο­ρούν να εγ­γυ­η­θούν τη στα­θε­ρό­τη­τα και την ευ­η­με­ρία στη Με­σό­γειο και σε ολό­κλη­ρο τον κόσμο.

Σή­με­ρα εμείς έχου­με υπο­χρέ­ω­ση, τι­μώ­ντας την μνήμη όσων χά­θη­καν στο Ολο­καύ­τω­μα να ενα­ντιω­θού­με στην εξό­ντω­ση αμά­χων και αν­θρώ­πι­νων ψυχών για μια «λω­ρί­δα» γης.