Προάγγελος αρνητικών εξελίξεων για τη Συνεταιριστική Δωδ/σου – Oλόκληρη η απόφαση

Προ­άγ­γε­λο αρ­νη­τι­κών εξε­λί­ξε­ων και συ­γκε­κρι­μέ­να μη ευ­δο­κί­μη­σης της αι­τή­σε­ως ακύ­ρω­σης που άσκη­σε ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας η Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου κατά της υπ΄α­ριθμ. ΕΠΑΘ 97/3/8-12-2013 διά­τα­ξης της Επι­τρο­πής Πι­στω­τι­κών και Ασφα­λι­στι­κών Θε­μά­των της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος, με την οποία ανα­κλή­θη­κε η άδεια λει­τουρ­γί­ας της, απο­φα­σί­στη­κε η εκ­κα­θά­ρι­σή της και διο­ρί­στη­κε ει­δι­κός εκ­κα­θα­ρι­στής, απο­τε­λεί η υπ’ αριθμ. Ν217/2014 από­φα­ση του Δ’ Τμή­μα­τος του Δι­κα­στη­ρί­ου με την οποία απορ­ρί­φθη­κε η αί­τη­ση ανα­στο­λής της.

Όπως έγρα­ψε η “δη­μο­κρα­τι­κή”, η πρώτη μάχη ενώ­πιον του ανώ­τα­του ακυ­ρω­τι­κού δι­κα­στη­ρί­ου χά­θη­κε για το πρώην διοι­κη­τι­κό συμ­βού­λιο της Τρά­πε­ζας Δω­δε­κα­νή­σου αν και ήταν λίγο πολύ ανα­με­νό­με­νη η από­φα­ση αφού η εκ­κα­θά­ρι­ση είχε ήδη ξε­κι­νή­σει, η τρά­πε­ζα είχε ανα­στεί­λει τη λει­τουρ­γία της και η αί­τη­ση ανα­στο­λής δύ­σκο­λα θα γι­νό­ταν δεκτή.

Η από­φα­ση του ΣτΕ δεν έχει ακόμη θε­ω­ρη­θεί αλλά το πε­ριε­χό­με­νο της έχει γίνει ήδη γνω­στό στους εν­δια­φε­ρό­με­νους.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να στην πρώτη σε­λί­δα του σχε­δί­ου της από­φα­σης ανα­φέ­ρε­ται με­τα­ξύ άλλων ότι δεν δύ­να­νται να θε­ω­ρη­θούν ως προ­δή­λως βά­σι­μοι (άρθρο 52 παρα.7 ΠΔ 18\1989) οι προ­βαλ­λό­με­νοι λόγοι ακύ­ρω­σης και μά­λι­στα εκεί­νοι με τους οποί­ους πλήτ­τε­ται η επα­να­τα­ξι­νό­μη­ση από την ΤτΕ τμή­μα­τος των ρυθ­μι­σθέ­ντων δα­νεί­ων κατά το γ’ τρί­μη­νο 2013 από την Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου, με απο­τέ­λε­σμα τον εσφαλ­μέ­νο προσ­διο­ρι­σμό του ύψους του ποσού που απαι­τεί­ται για την απο­κα­τά­στα­ση της κε­φα­λαια­κής της επάρ­κειας.

Το­νί­ζε­ται πα­ρα­πέ­ρα ότι η άμεση εκτέ­λε­ση των προ­σβαλ­λό­με­νων πρά­ξε­ων (ση­μεί­ω­σή: α) της από­φα­σης της ΤτΕ ανά­κλη­σης άδειας λει­τουρ­γί­ας της Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου και β) της από­φα­σης της ΤτΕ δια­τάσ­σου­σας τον Εκ­κα­θα­ρι­στή να με­τα­βι­βά­σει τα ορι­ζό­με­να πε­ριου­σια­κά στοι­χεία της Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου στην ALPHA BANK), επι­βάλ­λε­ται για λό­γους δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος, που συν­δέ­ε­ται με την προ­στα­σία του κοι­νού, που συ­ναλ­λάσ­σε­ται με τη Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου, αλλά και με την ασφά­λεια, τη στα­θε­ρό­τη­τα και την εύ­ρυθ­μη λει­τουρ­γία του χρη­μα­το­πι­στω­τι­κού συ­στή­μα­τος. «Οι λόγοι αυτοί σταθ­μι­ζό­με­νοι προς τη βλάβη των αι­τού­ντων κω­λύ­ουν εν όψει της σο­βα­ρό­τη­τάς τους τη χο­ρή­γη­ση της ανα­στο­λής», ανα­φέ­ρε­ται στην από­φα­ση.

Αν και η συ­γκε­κρι­μέ­νη από­φα­ση δεν δε­σμεύ­ει το δι­κα­στή­ριο, που θα εξε­τά­σει την 21η Οκτω­βρί­ου 2014 την αί­τη­ση ακυ­ρώ­σε­ως της τρά­πε­ζας (αρίθμ. κα­τά­θε­σης Ε5385/2013) κατά της ίδιας απο­φά­σε­ως υφί­στα­ται μια πρώτη κρίση, που απο­τε­λεί “κακό προη­γού­με­νο” για τις θέ­σεις του πρώην διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της τρά­πε­ζας.

Θυ­μί­ζου­με ότι ει­ση­γη­τής της υπό­θε­σης θα είναι ο δι­κα­στής κ. Ηλίας Μάζος.

Η Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος είχε δια­πι­στώ­σει αδυ­να­μί­ες στην πι­στο­δο­τι­κή πο­λι­τι­κή και στη δια­χεί­ρι­ση και πα­ρα­κο­λού­θη­ση των δα­νεί­ων σε κα­θυ­στέ­ρη­ση, που σε συν­δυα­σμό με την αρ­νη­τι­κή οι­κο­νο­μι­κή συ­γκυ­ρία, είχαν ως απο­τέ­λε­σμα τη με­γά­λη αύ­ξη­ση των κα­θυ­στε­ρή­σε­ων στη Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου, με απο­τέ­λε­σμα την αδυ­να­μία δη­μιουρ­γί­ας εσω­τε­ρι­κού κε­φα­λαί­ου και τη μεί­ω­ση της κε­φα­λαια­κής βάσης της κατά την τε­λευ­ταία τριε­τία.

Υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι η Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου κατά το τρίτο τρί­μη­νο του 2013 προ­έ­βη σε εκτε­τα­μέ­νες ρυθ­μί­σεις, οι οποί­ες όμως δεν πλη­ρού­σαν τα κρι­τή­ρια του ισχύ­ο­ντος θε­σμι­κού πλαι­σί­ου, όπως απο­δεί­χτη­κε από σχε­τι­κό έλεγ­χο, με σκοπό την πλα­σμα­τι­κή μεί­ω­ση των επο­πτι­κών προ­βλέ­ψε­ων και κατ’ επέ­κτα­ση τη βελ­τί­ω­ση του δεί­κτη Core Tier I.

Ο έλεγ­χος επί των ρυθ­μι­σμέ­νων δα­νεί­ων, στο τρίτο τρί­μη­νο του 2013 πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε σε δείγ­μα 62% των πι­στού­χων και στο απο­τέ­λε­σμα δεν έγινε ανα­γω­γή επί του συ­νό­λου του πλη­θυ­σμού. Η ανα­γω­γή στο 100% των πι­στού­χων θα αύ­ξα­νε την ανε­πάρ­κεια των προ­βλέ­ψε­ων πε­ραι­τέ­ρω και κατά συ­νέ­πεια και το απαι­τού­με­νο ποσό για την απο­κα­τά­στα­ση της κε­φα­λαια­κής βάσης της.

Υπο­στη­ρί­ζε­ται επι­πλέ­ον ότι είχαν ζη­τη­θεί από την Συ­νε­ται­ρι­στι­κή συ­γκε­κρι­μέ­να στοι­χεία από επεν­δυ­τές, που ήθε­λαν να ενι­σχύ­σουν την προ­σπά­θειά της «στο πάρα πέντε» (υπο­γε­γραμ­μέ­νες δη­λώ­σεις προ­θέ­σε­ων και υπό­λοι­πο σε κα­τα­θε­τι­κούς λο­γα­ρια­σμούς των υπο­ψή­φιων επεν­δυ­τών καθώς και τα στοι­χεία ταυ­τό­τη­τας αυτών) και ότι τα στοι­χεία αυτά δεν απε­στά­λη­σαν.

ΣΤΟ ΔΙΑ­ΤΑ­ΚΤΙ­ΚΌ ΤΗΣ ΑΠΟ­ΦΑ­ΣΗΣ ΑΝΑ­ΦΕ­ΡΟ­ΝΤΑΙ ΤΑ ΕΞΉΣ

«5) Επει­δή, δεν δύ­να­νται να θε­ω­ρη­θούν ως προ­δή­λως βά­σι­μοι, κατά την έν­νοια ου αρ. 5257 του π.δ 18/1989, οι προ­βαλ­λό­με­νοι λόγο ακυ­ρώ­σε­ως και μά­λι­στα εκεί­νοι με τους οποί­ους πλήτ­τε­ται η επα­να­τα­ξι­νό­μη­ση από την Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος τμή­μα­τος των ρυθ­μι­σθέ­ντων από τον αι­τούν πι­στω­τι­κό ίδρυ­μα κατά το γ’ τρί­μη­νο του 2013 δα­νεί­ων, με απο­τέ­λε­σμα τον εσφαλ­μέ­νο, κατά τα προ­βαλ­λό­με­να, προσ­διο­ρι­σμό του ύψους του ποσού που απαι­τεί­ται για την απο­κα­τά­στα­ση της κε­φα­λαια­κής του επάρ­κειας.

6. Επει­δή, από την αι­τιο­λο­γία των προ­σβαλ­λο­μέ­νων πρά­ξε­ων σε συν­δυα­σμό με τα λοιπά στοι­χεία του φα­κέ­λου και το υπ’ αριθμ. Α.Π. 5034/24.1.2014 έγ­γρα­φο από­ψε­ων της Διεύ­θυν­σης Επο­πτεί­ας Πι­στω­τι­κού Συ­στή­μα­τος της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος προ­κύ­πτει ότι η άμεση εκτέ­λε­ση όλων των προ­σβαλ­λο­μέ­νων πρά­ξε­ων επι­βάλ­λε­ται κα­τ΄αρ­χήν για λό­γους δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος, που συν­δέ­ο­νται με την προ­στα­σία του συ­ναλ­λασ­σό­με­νου με την Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου κοι­νού, αλλά και με την ασφά­λεια, τη στα­θε­ρό­τη­τα και την εύ­ρυθ­μη λει­τουρ­γία του χρη­μα­το­πι­στω­τι­κού συ­στή­μα­τος.

Οι λόγοι δε αυτοί, σταθ­μι­ζό­με­νοι προς την βλάβη των αι­τού­ντων, πι­στω­τι­κού ιδρύ­μα­τος και φυ­σι­κών προ­σώ­πων, μελών του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της συ­νε­ται­ρι­στι­κής τρά­πε­ζας και κα­τό­χων με­ρί­δων συμ­με­το­χής στο συ­νε­ται­ρι­στι­κό κε­φά­λαιο της, κω­λύ­ουν εν προ­κει­μέ­νω, εν όψει της σο­βα­ρό­τη­τας τους, την χο­ρή­γη­ση ανα­στο­λής εκτε­λέ­σε­ως των προ­σβαλ­λο­μέ­νων πρά­ξε­ων ή τη λήψη άλλου μέ­τρου (πρβλ Ε.Α. 488,453/2012, κα­τό­πιν τού­των , η κρι­νό­με­νη αί­τη­ση πρέ­πει να απορ­ριθ­φεί.

Δια ταύτα

Απορ­ρί­πτει την αί­τη­ση, και

Δια­τάσ­σει την κα­τά­πτω­ση του πα­ρα­βό­λου.

Κρί­θη­κε και απο­φα­σί­σθη­κε στις 30.6.2014»