Απορρίφθηκε η αγωγή του Ομίλου Σπανού κατά της εταιρείας «Β. Παναγιωτάς ΑΕ» και 4 κατοίκων των Αφάντου

Με την υπ’ αριθμ. 50/2023 από­φα­ση του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου απορ­ρί­φθη­κε εκ νέου και μετά από αναί­ρε­ση η αγωγή που άσκη­σε ο όμι­λος επι­χει­ρή­σε­ων «Ιω­άν­νη Σπα­νού» κατά της Ανώ­νυ­μης Εται­ρεί­ας «Β. Πα­να­γιω­τάς» που εδρεύ­ει στη δη­μο­τι­κή κοι­νό­τη­τα Αφά­ντου και 4 ημε­δα­πών, κα­τοί­κων των Αφά­ντου.

Η κα­λού­σα άσκη­σε ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου σε βάρος των καθ’ ων την από 3-12-2015 αγωγή. Το δι­κα­στή­ριο εκεί­νο εξέ­δω­σε την 157/2017 ορι­στι­κή του από­φα­ση, με την οποία απέρ­ρι­ψε την αγωγή. Την από­φα­ση αυτή προ­σέ­βα­λε η ενά­γου­σα με την με αριθ­μό κα­τά­θε­σης 187/2017 έφεση, επί της οποί­ας εκ­δό­θη­κε η 176/2018 από­φα­ση του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, με την οποία έγινε δεκτή η έφεση, εξα­φα­νί­στη­κε η εκ­κα­λού­με­νη από­φα­ση και εν συ­νε­χεία απορ­ρί­φθη­κε η αγωγή.

Την τε­λευ­ταία αυτή από­φα­ση, προ­σέ­βα­λε η κα­λού­σα με την από 8-6-2020 αί­τη­ση αναι­ρέ­σε­ως, επ’ αυτής δε εκ­δό­θη­κε η 826/2022 από­φα­ση του Αρεί­ου Πάγου, δυ­νά­μει της οποί­ας αναι­ρέ­θη­κε η προ­σβαλ­λό­με­νη από­φα­ση και η υπό­θε­ση πα­ρα­πέμ­φθη­κε για πε­ραι­τέ­ρω εκ­δί­κα­ση. Το δι­κα­στή­ριο με νέα του από­φα­ση απέρ­ρι­ψε εκ νέου την αγωγή.

Θυ­μί­ζου­με πως δυ­νά­μει οι­κο­δο­μι­κής άδειας της Πο­λε­ο­δο­μί­ας Ρόδου ανε­γέρ­θη­κε διώ­ρο­φη οι­κο­δο­μή με υπό­γειο σε οι­κό­πε­δο που βρί­σκε­ται επί της οδού Περ­νού στον (τότε) Δήμο Αφά­ντου. Ακο­λού­θως, κα­τό­πιν αί­τη­σης της ενά­γου­σας, επι­τρά­πη­κε σε αυτήν, δυ­νά­μει οι­κο­δο­μι­κής άδειας της Διεύ­θυν­σης Πο­λε­ο­δο­μί­ας της Νο­μαρ­χια­κής Αυ­το­διοί­κη­σης Δω­δε­κα­νή­σου, μετά τη σχε­τι­κή έγκρι­ση της ΕΠΑΕ, η ανέ­γερ­ση διώ­ρο­φου κα­τα­στή­μα­τος με υπό­γειο.

Πριν την έκ­δο­ση της εν λόγω οι­κο­δο­μι­κής αδεί­ας, είχε εκ­δο­θεί κα­τό­πιν αί­τη­σης της ενά­γου­σας, από­φα­ση του γε­νι­κού γραμ­μα­τέα Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, με την οποία εγκρί­θη­κε η κα­τα­σκευή ορό­φου ελεύ­θε­ρου ύψους μέχρι 2,20 μ. μη προ­σμε­τρού­με­νου στο συ­ντε­λε­στή δό­μη­σης, προ­κει­μέ­νου να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί για την εγκα­τά­στα­ση ή διέ­λευ­ση του ηλε­κτρο­μη­χα­νο­λο­γι­κού εξο­πλι­σμού του κτη­ρί­ου.

Μετά την έναρ­ξη των ερ­γα­σιών στο εν λόγω κτί­ριο και πριν την ολο­κλή­ρω­σή τους, οι ενα­γό­με­νοι καθώς και ένας μη διά­δι­κος προ­σέ­φυ­γαν στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας ζη­τώ­ντας την ακύ­ρω­ση της προ­α­να­φε­ρό­με­νης από­φα­σης του γε­νι­κού γραμ­μα­τέα Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, της οι­κο­δο­μι­κής άδειας, τις συ­νο­δεύ­ου­σες τις πα­ρα­πά­νω πρά­ξεις γνω­μο­δο­τή­σεις, του ΣΧΟΠ του τμή­μα­τος ΠΕ.ΧΩ. Δω­δε­κα­νή­σου και της ΕΠΑΕ της Νο­μαρ­χια­κής Αυ­το­διοί­κη­σης Δω­δε­κα­νή­σου αντί­στοι­χα.

Ταυ­τό­χρο­να με την κα­τά­θε­ση της αί­τη­σης ακύ­ρω­σης, οι ενα­γό­με­νοι προ­σέ­φυ­γαν στην Επι­τρο­πή Ανα­στο­λών του πα­ρα­πά­νω δι­κα­στη­ρί­ου.

Το αί­τη­μα για έκ­δο­ση προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής έγινε δεκτό ενώ εν συ­νε­χεία η αί­τη­ση ανα­στο­λής έγινε δεκτή με από­φα­ση της Επι­τρο­πής Ανα­στο­λών του ιδίου δι­κα­στη­ρί­ου, με την οποία ανε­στά­λη η εκτέ­λε­ση της προ­σβαλ­λό­με­νης οι­κο­δο­μι­κής άδειας.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι οι ισχυ­ρι­σμοί των ενα­γο­μέ­νων – αι­τού­ντων την ανα­στο­λή, ου­δό­λως απο­τε­λούν «γε­γο­νό­τα», καθώς απο­τε­λούν απλές εκτι­μή­σεις και ερ­μη­νεί­ες νο­μι­κών δια­τά­ξε­ων εκ μέ­ρους των τε­λευ­ταί­ων, οι οποί­ες δεν υπο­κρύ­πτουν βε­βαί­ω­ση πραγ­μα­τι­κού γε­γο­νό­τος, το οποίο μά­λι­στα να είναι ψευ­δές.

Οι ισχυ­ρι­σμοί των αι­τού­ντων ότι η επι­χεί­ρη­ση της καθ’ ης επρό­κει­το να δη­μιουρ­γή­σει όχλη­ση στην πε­ριο­χή, εφό­σον δεν είχε λη­φθεί πρό­νοια για τη στάθ­μευ­ση των οχη­μά­των των πε­λα­τών του κα­τα­στή­μα­τος, ούτε για τη φόρ­τω­ση και εκ­φόρ­τω­ση των εμπο­ρευ­μά­των, καθώς και υπο­βάθ­μι­ση του πε­ρι­βάλ­λο­ντος εξαι­τί­ας του όγκου των απορ­ριμ­μά­των που θα πα­ρά­γο­νταν από τη λει­τουρ­γία της επι­χεί­ρη­σης, απο­τε­λούν, όπως κρί­θη­κε, εκτι­μή­σεις μίας κα­τά­στα­σης η οποία με βάση τα υπάρ­χο­ντα δε­δο­μέ­να και τους κα­νό­νες της λο­γι­κής επρό­κει­το μελ­λο­ντι­κά να δια­μορ­φω­θεί, επι­πρό­σθε­τα δε, ου­δό­λως απο­δεί­χθη­κε ότι ήταν ψευ­δείς.

Η Επι­τρο­πή Ανα­στο­λών του ΣτΕ με από­φα­σή της, δέ­χθη­κε την αί­τη­ση και ανα­κά­λε­σε την από­φα­σή της, απορ­ρί­πτο­ντας εν συ­νε­χεία την αί­τη­ση ανα­στο­λής, στη­ρι­ζό­με­νη απο­κλει­στι­κά σε «νέα στοι­χεία».

Οι ενα­γό­με­νοι εκ­προ­σω­πή­θη­καν από τους δι­κη­γό­ρους κ.κ. Κυ­ριά­κο Πα­πα­βα­σι­λεί­ου και Θρα­σύ­βου­λο Κο­ντα­ξή.