Ακυρώθηκε πρόστιμο ύψους 326.550 ευρώ λόγω εικονικών εγγραφών σε ξενοδοχειακή εταιρεία

Mε απόφαση που εξέδωσε το Δ’ Πεντα­με­λές Τμήμα του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας ακυ­ρώ­θηκε η από 16.2.2021 απόφαση του περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου, καθ’ ο μέρος με αυτήν επι­βλή­θηκε σε ξενο­δο­χειακή εται­ρεία πρό­στιμο ύψους 326.550 ευρώ λόγω εικο­νι­κών εγγρα­φών σε ό,τι αφορά στη ρευ­στό­τητα κατά την αξιο­λό­γηση επέν­δυ­σης.

Η εται­ρεία υπέβαλε την 16.10.2006 αίτηση, με αντι­κεί­μενο την υπαγωγή στις δια­τά­ξεις του ν. 3299/2004 για το επεν­δυ­τικό της σχέδιο, συνο­λι­κής δαπάνης 2.000.000 ευρώ, το οποίο αφο­ρούσε στον εκσυ­χρο­νι­σμό ξενο­δο­χεια­κής μονάδας.

Κατόπιν της από 8.12.2006 γνω­μο­δό­τη­σης της αρμό­διας Επι­τρο­πής, εκδό­θηκε απόφαση του γενικού γραμ­μα­τέα της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, με την οποία εγκρί­θηκε η υπαγωγή της αιτού­σας εται­ρείας στις δια­τά­ξεις του ανωτέρω νόμου για την ενί­σχυση του επεν­δυ­τι­κού της σχεδίου, με επι­χο­ρή­γηση ύψους 1.000.000 ευρώ που αντι­στοι­χεί στο 50% της συνο­λι­κής δαπάνης ύψους 2.000.000 ευρώ, για τον εκσυγ­χρο­νι­σμό της ξενο­δο­χεια­κής μονάδας, κατη­γο­ρίας τεσ­σά­ρων αστέρων και συνο­λι­κής δυνα­μι­κό­τη­τας 320 κλινών.

Ακο­λού­θως, κατόπιν της από 12.1.2011 τελικής έκθεσης ελέγχου και έναρξης παρα­γω­γι­κής λει­τουρ­γίας της επέν­δυ­σης, την οποία συνέ­ταξε το Περι­φε­ρειακό όργανο ελέγχου της Περι­φέ­ρειας, εκδό­θηκε απόφαση του περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου, με την οποία πιστο­ποι­ή­θηκε η ολοκλήρωση-οριστικοποίηση του κόστους και η έναρξη της παρα­γω­γι­κής λει­τουρ­γίας της επέν­δυ­σης της αιτού­σας και εγκρί­θηκε η κατα­βολή του συνόλου της επι­χο­ρή­γη­σης, ύψους 1.088.500 ευρώ.

Με την ίδια απόφαση, το συνο­λικό ύψος της επέν­δυ­σης ορι­στι­κο­ποι­ή­θηκε στο ποσό των 2.177.000 ευρώ, το ύψος της επι­χο­ρή­γη­σης ορί­σθηκε στο ποσό των 1.088.500 ευρώ, ήτοι ποσοστό 50% του κόστους της επέν­δυ­σης, η ίδια συμ­με­τοχή ορί­σθηκε στο ποσό των 588.500 ευρώ, που αντι­στοι­χεί σε ποσοστό 27,03% του συνο­λι­κού ύψους της επέν­δυ­σης και το οποίο πρέπει να είναι υπο­χρε­ω­τι­κώς κεφα­λαιο­ποι­η­μένο, το ύψος του τρα­πε­ζι­κού δανείου ορί­σθηκε στο ποσό των 500.000 ευρώ και ως ημε­ρο­μη­νία ολο­κλή­ρω­σης της επέν­δυ­σης ορί­στηκε η 13.10.2010.

Κατόπιν της από 30.12.2014 παραγ­γε­λίας του Εισαγ­γε­λέα Οικο­νο­μι­κού Εγκλή­μα­τος και προ­κει­μέ­νου να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί έλεγχος στην αιτούσα ως προς την υλο­ποί­ηση και νόμιμη κατα­βολή των επι­δο­τή­σεων σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις του ν. 3299/2004, με την από 10.1.2017 πράξη του οικείου Τμή­μα­τος Ερευνών του Σώματος Δίωξης Οικο­νο­μι­κού Εγκλή­μα­τος ζητή­θηκε από το Γραφείο Ανά­πτυ­ξης Δωδε­κα­νή­σου η απο­στολή αντι­γρά­φου του φακέλου της επέν­δυ­σης της αιτού­σας, ώστε να υπο­βλη­θεί σχετικό πόρισμα στον Εισαγ­γε­λέα Οικο­νο­μι­κού Εγκλή­μα­τος.

Από τον έλεγχο του ΣΔΟΕ δια­πι­στώ­θηκε, αφενός μεν, ότι η ελεγ­χό­μενη επι­δο­τή­θηκε εν μέρει βάσει μη πραγ­μα­τι­κών στοι­χείων, καθόσον ζήτησε, έλαβε και κατα­χώ­ρισε στα τηρού­μενα βιβλία της εικο­νικά φορο­λο­γικά στοι­χεία (υπερ­τι­μο­λό­γηση), σε του­λά­χι­στον μία περί­πτωση για ποσό 9.800 ευρώ από συγκε­κρι­μένο προ­μη­θευτή, αφε­τέ­ρου δε, ότι η ελεγ­χό­μενη εμφά­νισε κατά την περίοδο της αξιο­λό­γη­σης της αίτησης υπα­γω­γής της στον ανα­πτυ­ξιακό νόμο, αλλά και μετα­γε­νε­στέ­ρως, ανα­κριβή στοι­χεία ως προς την ταμειακή ρευ­στό­τητά της, καθόσον εμφα­νί­σθηκε να δια­θέ­τει στα περιου­σιακά της στοι­χεία (ενερ­γη­τικό) ταμειακή ρευ­στό­τητα, την οποία στην πραγ­μα­τι­κό­τητα δεν διέθετε, το ζήτημα δε αυτό συναρ­τά­ται με το ποσοστό της ίδιας συμ­με­το­χής, το οποίο με την απόφαση υπα­γω­γής είχε ορισθεί στο ποσό των 500.000 ευρώ.

Η αιτούσα επι­χεί­ρηση κλήθηκε να εκφρά­σει τις απόψεις της ως προς τα δια­πι­στω­θέ­ντα από το Σώμα Δίωξης Οικο­νο­μι­κού Εγκλή­μα­τος ανα­φο­ρικά με την εμφά­νιση πλα­σμα­τι­κής εικόνας για την ταμειακή της ρευ­στό­τητα, κατά το στάδιο της αξιο­λό­γη­σης της επέν­δυ­σης.

Η εισή­γηση της υπη­ρε­σίας πρό­τεινε την επιβολή προ­στί­μου 5.442,50 ευρώ, με την αιτιο­λο­γία ότι η επέν­δυση υλο­ποι­ή­θηκε, ολο­κλη­ρώ­θηκε και λει­τουρ­γεί παρα­γω­γικά, συμ­βάλ­λο­ντας στην επί­τευξη των στόχων του ν. 3299/2044, και ότι από την πρό­σκαιρη αρνη­τική ρευ­στό­τητα της επι­χεί­ρη­σης κατά το στάδιο της αξιο­λό­γη­σης δεν δια­πι­στώ­θηκε βλάβη του δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος.

Με την προ­σβαλ­λό­μενη πράξη του περι­φε­ρειάρχη, κατ’ από­κλιση από την ανωτέρω γνω­μο­δό­τηση, επι­βλή­θηκε στην αιτούσα πρό­στιμο ανερ­χό­μενο σε 326.550,00 ευρώ, που αντι­στοι­χεί στο μέγιστο προ­βλε­πό­μενο στην παρά­γραφο 3 του άρθρου 10 του ν. 3299/2044 ποσοστό [30%].

Το ΣτΕ έκρινε ότι η προ­σβαλ­λό­μενη πράξη δεν αιτιο­λο­γεί­ται επαρκώς διότι, καίτοι εκδό­θηκε κατ’ εφαρ­μογή δια­τά­ξεων που παρέ­χουν στη διοί­κηση δια­κρι­τική ευχέ­ρεια για τον προσ­διο­ρι­σμό του ύψους του επι­στρε­πτέου ποσού της ενί­σχυ­σης και καθο­ρί­ζουν κρι­τή­ρια για την άσκηση της ευχέ­ρειας αυτής, προσ­διό­ρισε το προς επι­στροφή ποσό στο ανώτατο όριο 30% που προ­βλέ­πει η παρά­γρα­φος 3 του άρθρου 10 του ν. 3299/2004, με μόνη επί­κληση την ενδε­χό­μενη, απλώς, μη υπαγωγή της αιτού­σας στις δια­τά­ξεις του νόμου, ως ένδειξη σοβα­ρό­τη­τας της επί­μα­χης παρά­βα­σης.