Χριστούγεννα λοιπόν….

Είτε νιώθεις πως είναι μια μεγάλη γιορτή, είτε τα βλέπεις σαν μια εξαι­ρε­τική αφορμή για γλέντια- σημα­το­δο­τούν την καρδιά του χειμώνα, λίγο πριν αλλάξει ο χρόνος. Ταυ­τό­χρονα, όπως έχουν κατα­γρά­ψει πάμπολ­λες έρευνες, κάπου εδώ έρχεται επί­σκεψη η μελαγ­χο­λία σε πολλούς ανθρώ­πους – ίσως και σε σένα. Τα Χρι­στού­γεννα είναι χαρά, είναι φώτα και μπάλες που στο­λί­ζουν τα χρι­στου­γεν­νιά­τικα δέντρα, αλλά σε πολλά σπίτια κατοι­κο­ε­δρεύ­ουν καρδιές με ολό­κληρα κομ­μά­τια μελαγ­χο­λίας. Μπορεί να είναι μια μεγάλη γιορτή, αλλά κρύβουν, ανάμεσα στα φωτάκια που ανα­βο­σβή­νουν, και μελαγ­χο­λία. Κάπου εκεί όμως, (πρέπει να) ελλο­χεύει και η ελπίδα πως θα γεν­νη­θεί κάτι καλό, κάτι νέο. Είτε το λένε «Χριστό» είτε «κου­ρά­γιο για το παρα­κάτω». Κι αν αυτά τα Χρι­στού­γεννα τα πράγ­ματα δεν ήρθαν όπως θα ήθελες, εύχομαι -όσο είναι δυνατόν- να συμβεί αυτό τα επόμενα. Να έρθουν χρόνια καλά, αρκεί να είμαστε λίγο παρα­πάνω αισιό­δο­ξοι. Καλά Χρι­στού­γεννα, ότι κι αν πιστεύ­εις για αυτά…