Μιχ. Παπαγεωργίου: «Οι αντικειμενικές αξίες, οι δασικοί χάρτες και η… πτώση του Κτηματολογίου Ρόδου»

Κύριε Παπα­γε­ωρ­γίου, να ξεκι­νή­σουμε από τις εξε­λί­ξεις με τις αντι­κει­με­νι­κές αξίες, που απα­σχο­λεί πολύ κόσμο και κυρίως τους νησιώ­τες. Θα ήθελα να μας μιλή­σετε γι’ αυτό.

Με συγκρο­τη­μέ­νες νομικές θέσεις και ισχυ­ρι­σμούς μέσα από την Περι­φε­ρειακή Ένωση Δήμων Νοτίου Αιγαίου (Π.Ε.Δ.) κατα­φέ­ραμε ειδικά ως νησιω­τική τοπική κοι­νω­νία να πεί­σουμε την ηγεσία του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών ότι η διοι­κη­τική δια­δι­κα­σία για τη δια­μόρ­φωση του τρέ­χο­ντος φορο­λο­γι­κού συστή­μα­τος των αντι­κει­με­νι­κών αξιών είχε ένα σύνολο από παρα­λεί­ψεις σε επίπεδο πραγ­μα­τι­κών και έννομων εκτι­μή­σεων ανά περιοχή και ζώνη για τους επι­μέ­ρους Δήμους, αλλά και ουσια­στι­κές αβλε­ψίες ως προς την απαί­τηση δια­τύ­πω­σης εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης Γνώμης από τους κατά τόπους Ο.Τ.Α α΄βαθ­μού (Δήμους), ειδικά ως προς την κλι­μά­κωση των αντι­κει­με­νι­κών αξιών από γει­το­νιά σε γει­το­νιά, από μία περιοχή που είναι κατε­ξο­χήν «εμπο­ρική» και μία που είναι αμιγώς «οικι­στική» ή «αγρο­τική».

Οι συγκε­κρι­μέ­νες στρε­βλώ­σεις ανα­λύ­ο­ντας τη μέχρι σήμερα νομο­λο­γιακή κατεύ­θυνση του ΣτΕ επι­δέ­χο­νταν ακόμα και τη δικα­στική ακύρωσή τους, δια­τα­ράσ­σο­ντας ωστόσο το σύνολο του δημο­σιο­νο­μι­κού σχε­δια­σμού, καθώς το σύστημα των αντι­κει­με­νι­κών αξιών των ακι­νή­των επη­ρε­ά­ζει τη δια­μόρ­φωση και την ποσό­στωση 20 και πλέον φόρων, όπως λ.χ. από τον ΕΝΦΙΑ μέχρι τον Φόρο Μετα­βί­βα­σης.

Τα αντα­να­κλα­στικά του ΥΠΟΙΚ φαί­νε­ται πως λει­τούρ­γη­σαν με διάθεση να απο­κα­τα­στα­θούν οι πλέον χον­δροει­δείς και υπέρ­με­τρες φορο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις για τους πολίτες και την αξία της γης τους γι’ αυτό και υπάρχει η τρέ­χουσα τρο­πο­ποι­η­τική νομο­θε­τική ρύθμιση του άρθρου 51 του Ν. 5000/2022. Ωστόσο αυτό το τρο­πο­ποι­η­θέν νομο­θε­τικό πλαίσιο, αν και δίνει το λόγο στους Δήμους να γνω­μο­δο­τή­σουν τους απο­δί­δε­ται με ένα πολύ μικρό χρονικό περι­θώ­ριο έως τις 20 Ιανουα­ρίου του 2023 με την προσκόμιση-συγκέντρωση μάλιστα συγκε­κρι­μέ­νων τεχνο­κρα­τι­κών δεδο­μέ­νων ή ευθέως συμ­βο­λαίων μετα­βί­βα­σης (δια­στή­μα­τος 2019-2020), ούτως ώστε να τεκ­μη­ριω­θεί επί του πρα­κτέου η αξία της γης ανά ζώνη και ανά περιοχή του κάθε Δήμου ανά την Ελλάδα. Γεγονός που απαιτεί τη συντο­νι­σμένη ενερ­γο­ποί­ηση επι­μέ­ρους Υπη­ρε­σιών δημο­τι­κών και δημό­σιων, ακόμα όμως και ορκωτών -πιστοποιημένων εκτι­μη­τών, αλλά και τη συνερ­γα­τική διάθεση των επι­μέ­ρους Δ.Ο.Υ./Α.Α.Δ.Ε. προς τους Δήμους, όπως και του ίδιου του συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κού σώματος με την παρά­δοση προς τους Δήμους σειράς Συμ­βο­λαίων τις επό­με­νες μόλις 20 κάτι ημέρες, εν μέσω μάλιστα αργιών Χρι­στου­γέν­νων και Πρω­το­χρο­νιάς…

Δια­βά­ζο­ντας το σχετικό άρθρο 3, της Υπουρ­γι­κής Από­φα­σης βλέ­πουμε ότι απαι­τού­νται απο­λύ­τως συγκε­κρι­μένα συγκρι­τικά στοι­χεία απόλυτα τεκ­μη­ριω­μένα προς υπο­στή­ριξη της Γνώμης-Θέσης των Δήμων κατά τον Ν. 1249/1982 και την Υπ. Αποφ 57732 ΕΞ 2021 (όπως λ.χ. τα στοι­χεία 19-28 και 32-35), είτε από πιστο­ποι­η­μέ­νους από το ΥΠΟΙΚ εκτι­μη­τές, είτε ενδο-υπηρεσιακά από τις υπη­ρε­σίες των Δήμων….. ίδωμεν το απο­τέ­λε­σμα…

Έχει γίνει επίσης πολύς λόγος για τους δασι­κούς χάρτες. Οι προ­θε­σμίες και οι παρα­τά­σεις που δόθηκαν, βοή­θη­σαν τους ενδια­φε­ρό­με­νους;

Με σειρά νομο­θε­τη­μά­των, όπως λ.χ. με το Ν. 4958/2022, δόθηκαν σειρά παρα­τά­σεων για την υποβολή “Αντιρ­ρή­σεων”, χωρίς ωστόσο οι αναρ­τη­θέ­ντες δασικοί χάρτες να έχουν σε πολλές περι­πτώ­σεις ανά την ελλη­νική Επι­κρά­τεια ενσω­μα­τώ­σει και προ­σαρ­μο­στεί στο σύνολο των καται­γι­στι­κών (και ορθών) μερι­κό­τε­ρων τρο­πο­ποι­ή­σεων, που έχουν επέλθει νομο­θε­τικά για ορι­σμέ­νες κατη­γο­ρίες εκτά­σεων γης και που υπό συγκε­κρι­μέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις δεν εμπί­πτουν και εκφεύ­γουν από τη δασική νομο­θε­σία. Αυτή η μετέωρη κατά­σταση δημιουρ­γεί αντι­φά­σεις και αμφι­βο­λίες ως προς την αξιο­λο­γική κρίση των αρμό­διων Υπη­ρε­σιών και Επι­τρο­πών.

Σε κάθε περί­πτωση, η υποβολή «Αντιρ­ρή­σεων» δεν είναι μία δεσμευ­τική για τους διοι­κού­με­νους διοι­κη­τική δια­δι­κα­σία γι’ αυτό και από τη Νομο­λο­γία του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας δεν θεω­ρεί­ται ως «ενδι­κο­φα­νής» Προ­σφυγή, ώστε να απο­τε­λεί υπο­χρε­ω­τικό βήμα για την άσκηση ένδικου βοη­θή­μα­τος της αίτησης Ακύ­ρω­σης κατά του τελικώς Κυρω­μέ­νου Δασικού Χάρτη μετα­γε­νέ­στερα.

Άλλωστε, και οι αντί­στοι­χες αρμό­διες Επι­τρο­πές είναι εξαι­ρε­τικά επι­βα­ρυ­μέ­νες για την αξιο­λό­γηση σειράς ενστά­σεων και αντιρ­ρή­σεων από τους πολίτες και ακόμα δεν μπο­ρούμε να κρί­νουμε με ασφά­λεια και με απτά απο­τε­λέ­σματα τις κρίσεις και τα αντα­να­κλα­στικά της Διοί­κη­σης στην εφαρ­μογή της σύγ­χρο­νης νομο­θε­σίας, που απο­κα­θι­στά σε μεγάλο βαθμό σημα­ντι­κές στρε­βλώ­σεις που υπήρχαν μέχρι τις μέρες μας, ιδιαί­τερα στη νησιω­τική Ελλάδα.

Πρέπει γενι­κό­τερα οι πολίτες να συνει­δη­το­ποι­ή­σουν ότι το Δασο­λό­γιο και οι Κυρω­μέ­νοι Δασικοί Χάρτες είναι μία «ανοιχτή» δια­δι­κα­σία που επι­βάλ­λε­ται ωστόσο να ανα-διαμορφώνεται με τη δέουσα επι­μέ­λεια και από τις δύο πλευρές, Διοίκησης-Διοικούμενων με βάση ενδε­δειγ­μένα έννομα συμ­φέ­ρο­ντα και ένθεν κακεί­θεν διεκ­δι­κή­σεις.

Αξίζει να επι­ση­μά­νουμε πως στις περιο­χές -και δη της νησιω­τι­κής Επικράτειας- που βρί­σκε­ται σε παράλ­ληλη εξέλιξη η σύσταση των Δασικών Χαρτών με την κατάρ­τιση Κτη­μα­το­λο­γίου είναι κρίσιμο να δια­φυ­λα­χθούν με τρόπο συγκρο­τη­μένο τα ιδιο­κτη­σιακά δικαιώ­ματα των ιδιωτών, όσο και η ουσια­στική περι­βαλ­λο­ντική δασική προ­στα­σία, ξεκα­θα­ρί­ζο­ντας τι είναι «δάσος» και τι «δασική έκταση», τι «βρα­χώ­δης» περιοχή και τι «φρύγανο» σε σχέση με υφι­στά­με­νες ανθρω­πο­γε­νείς παρεμ­βά­σεις ανά γεω­τε­μά­χιο και ανά επι­μέ­ρους έκταση.

Πρέπει να γίνει ξεκά­θαρο πως η δασική προ­στα­σία είναι ενιαία και αδιαί­ρετη, είτε μία έκταση ανήκει στο Δημόσιο είτε σε ιδιώτες, συνεπώς αυτό που επι­βάλ­λε­ται να εστιά­σουμε ως έννομη τάξη είναι το τι θέλουμε να προ­στα­τεύ­σουμε, σε ποια έκταση και με πόση ένταση, με σεβασμό στο σύνολο των έννομων αγαθών που υφί­στα­νται και αλλη­λο­ε­πι­δρούν μεταξύ τους.

Θέλω να τονίσω πως η οργά­νωση του Εθνικού Δασο­λο­γίου, του Εθνικού Κτη­μα­το­λο­γίου και του Χωρο­τα­ξι­κού Σχε­δια­σμού της Χώρας είναι συνταγ­μα­τι­κές υπο­χρε­ώ­σεις και εγγυ­ή­σεις της Πολι­τείας και δεν γίνεται οι χρόνιες παρα­λεί­ψεις του κράτους δικαίου ως προς την κατάρ­τισή τους να μετα­κυ­λί­ο­νται ως βάρος και ανα­σφά­λεια δικαίου προς την ίδια την Κοι­νω­νία, αλλά και προς τις Ανα­πτυ­ξια­κές προ­ο­πτι­κές της Πατρί­δας μας.

Τέλος, το Κτη­μα­το­λό­γιο της Ρόδου –αν και με δυσκολία- επα­νήλθε στην λει­τουρ­γία του. Είστε ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από την δια­δι­κα­σία –μέχρι και την «μετά­πτωσή» του στο Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο;

Πολύ φοβάμαι ότι πριν την «Μετά­πτωση» θα έρθει η «Πτώση» του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου. Αν και είχα την τιμή να συμ­με­τέχω στη Νομο­πα­ρα­σκευα­στική Επι­τροπή του Υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης για τη δια­μόρ­φωση του ισχύ­ο­ντος νομο­θε­τι­κού πλαι­σίου περί Μετά­πτω­σης και επί της ουσίας εναρ­μό­νι­σης και συγ­χρο­νι­σμού με το Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο με τρόπο υπέρ της ασφά­λειας του Δικαίου, των κεκτη­μέ­νων εμπράγ­μα­των δικαιω­μά­των αλλά και υπέρ του εκσυγ­χρο­νι­σμού του ιστο­ρι­κού Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου, η δια­δι­κα­σία στην πράξη είναι στάσιμη για να μην πω… μελαγ­χο­λική πριν την… «Πτώση» που σας προ­α­νέ­φερα.

Οι εκκρε­μείς πράξεις παρα­μέ­νουν χιλιά­δες, δίχως να μειώ­νο­νται δρα­στικά, η υπο-στελέχωση δε είναι κάτι περισ­σό­τερο από ορατή. Είναι επι­βε­βλη­μένο να προ­χω­ρή­σουν άμεσα από το ίδιο το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης σε συνερ­γα­σία με το Ελλη­νικό Κτη­μα­το­λό­γιο και τους άλλους αρμό­διους φορείς, οι πολλά υπο­σχό­με­νες Προ­γραμ­μα­τι­κές Συμ­βά­σεις, αλλά ακόμα και επι­μέ­ρους οργα­νω­μέ­νες ανα­θέ­σεις για την πρό­σληψη έστω με Σ.Ο.Χ., αν όχι απευ­θείας μόνιμου προ­σω­πι­κού πλέον από το ΥΠΕΝ, νομικών, μηχα­νι­κών, αλλά και ειδι­κευ­μέ­νου διοι­κη­τι­κού προ­σω­πι­κού, ούτως ώστε το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου να μπορεί να αντε­πε­ξέλ­θει κατ’ ελά­χι­στο στις καθη­με­ρι­νές συναλ­λα­κτι­κές απαι­τή­σεις… Και δεν ανα­φέ­ρο­μαι στα όσα περαι­τέρω απαι­τού­νται για να ολο­κλη­ρω­θεί η Μετά­πτωση σε δύο και κάτι πλέον χρόνια…

Απαι­τού­νται λοιπόν ΑΜΕΣΕΣ, ΔΡΑΣΤΙΚΕΣ και ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ σε κεντρικό επίπεδο, καθώς λει­τουρ­γικά το Κτη­μα­το­λό­γιο βρί­σκε­ται ημι­θα­νές και υπό παρά­δοση των ίδιων των βαρών του…Εκπέ­μπει λει­τουρ­γικά και οργα­νω­τικά SOS. Οι συνά­δελ­φοί μου δικη­γό­ροι, μηχα­νι­κοί, αλλά και οι ίδιοι οι λίγοι ενα­πο­μεί­να­ντες υπάλ­λη­λοι του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου έρχο­νται καθη­με­ρινά αντι­μέ­τω­ποι με το χάος… και στην υπό­λοιπη Ελλάδα αντί­στοι­χοι συνά­δελ­φοί μας, αλλά και οι ίδιες οι δημό­σιες υπη­ρε­σίες ή και Τρά­πε­ζες, δεν μας… πιστεύ­ουν σε επίπεδο συναλ­λα­γών μαζί τους ότι μπορεί να υπάρχει τόση μεγάλη κωλυ­σιερ­γία, ακόμα και για την έκδοση Πιστο­ποι­η­τι­κού Ιδιο­κτη­σίας μετά από την Εγγραφή μίας Αγωγής, μίας Προ­ση­μεί­ω­σης (ή μίας Άρσης) ή μίας Αγο­ρα­πω­λη­σίας….

Για όλα τα παρα­πάνω, λοιπόν, αν θέλουμε να μιλάμε για ευρω­παϊκό κράτος δικαίου οφεί­λουμε ως Πολι­τεία να αντι­με­τω­πί­ζουμε τα προ­βλή­ματα ολο­κλη­ρω­μένα και όχι με επι­μέ­ρους και πρό­σκαι­ρες αλυ­σι­τε­λείς παρεμ­βά­σεις που εν τέλει επι­βα­ρύ­νουν, δίχως να ωφελούν ευθέως τόσο τους πολίτες, όσο και την ίδια την Δημόσια Διοί­κηση.