Δεκτή η αγωγή κατά του Δημοσίου που υπέβαλαν συγγενείς αποθανόντος από χρήση ναρκωτικών Αφαντενού στις φυλακές Aλικαρνασσού!

Ηθική δικαί­ωση για την οικο­γέ­νεια του αδι­κο­χα­μέ­νου νέου που έπεσε στα γρα­νά­ζια της εξάρ­τη­σης

Mε την υπ’ αριθμ. 228/2022 απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Χανίων έγινε μερικώς δεκτή η αγωγή απο­ζη­μί­ω­σης που άσκησαν το έτος 2015 οι γονείς και η αδελφή 31χρονου Αφα­ντε­νού, μηχα­νι­κού αυτο­κι­νή­των, που πέθανε μετά από χρήση κοκτέιλ ναρ­κω­τι­κών, στο κελί που εκρα­τείτο, στις φυλακές της Αλι­καρ­νασ­σού.

Ήταν ένας νέος άνθρω­πος, που κου­βα­λούσε τον δικό του Γολγοθά και που χάρισε ζωή με τον θάνατό του.

Το Διοι­κη­τικό Εφετείο Χανίων απέρ­ριψε έφεση που άσκησε το Ελλη­νικό Δημόσιο και απο­ζη­μιώ­νει τους οικεί­ους του εκλι­πό­ντος νέου για την απο­κα­τά­σταση των θετικών ζημιών που υπέ­στη­σαν αλλά και με χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση για την ψυχική οδύνη τους λόγω του θανάτου του κρα­του­μέ­νου.

Επι­δει­κνύ­ο­ντας γεν­ναιό­τητα ψυχής και λεβε­ντιά, οι γονείς του 31χρονου συναί­νε­σαν στη δωρεά των οργάνων του γιου τους για να κερ­δί­σουν τη ζωή, συνάν­θρω­ποί μας.

Στήθηκε προς τούτο αερο­γέ­φυρα ζωής, που ολο­κλη­ρώ­θηκε την 29η Αυγού­στου 2014.

Από νοσο­κο­μείο της Αθήνας ελή­φθη­σαν τα δύο νεφρά, από τη Θεσ­σα­λο­νίκη το ήπαρ και οι κερα­τοει­δείς από το «ΠΑΓΝΗ».

Η μητέρα του, που είχε ανοίξει την καρδιά της, σε συνέ­ντευξή της σε συντά­κτη της «δημο­κρα­τι­κής», είχε απο­κα­λύ­ψει μεταξύ άλλων ότι ο 31χρονος λεβέ­ντης, που είχε μπλέξει στα γρα­νά­ζια της χρήσης, ήταν και θύμα της κρα­τι­κής αναλ­γη­σίας για τους κρα­τού­με­νους.

Πιθα­νο­λό­γησε μάλιστα ότι δεν έχει γίνει ουσιώ­δης έρευνα για να βρεθούν εκείνοι που τρο­φο­δό­τη­σαν τον κρα­τού­μενο γιο της με ναρ­κω­τικά, ενώ θεωρεί βέβαιο ότι δεν του παρεί­χαν την απαι­τού­μενη ιατρική συν­δρομή με το που δια­πι­στώ­θηκε ότι είχε χάσει τις αισθή­σεις του, το πρωί της 17ης Αυγού­στου 2014.

Στον 31χρονο, όπως ξανά­γραψε η «δημο­κρα­τική», είχε επι­βλη­θεί ποινή κάθειρ­ξης 13 ετών και χρη­μα­τική ποινή 20.000 ευρώ γιατί ενε­πλάκη σε υπόθεση δια­κί­νη­σης κοκα­ΐ­νης και κάν­να­βης.

Στην ίδια υπόθεση είχε επι­βλη­θεί ποινή κάθειρ­ξης 15 ετών και χρη­μα­τική ποινή 50.000 ευρώ σε έναν 28χρονο, αστυ­νο­μικό, που υπη­ρε­τούσε στην ομάδα ΔΙΑΣ.

Στην υπόθεση είχαν εμπλα­κεί και 9 ακόμη άτομα που κρί­θη­καν αθώοι.

Η Δίωξη Ναρ­κω­τι­κών είχε υπο­στη­ρί­ξει μεταξύ άλλων ότι ο 31χρονος προ­έ­βαινε στην αγορά ακα­θό­ρι­στων ποσο­τή­των ναρ­κω­τι­κών ουσιών μέσω της εται­ρείας «SPEEDEX» και προ­κει­μέ­νου να απο­φεύ­γει τη σύλληψή του από τις διω­κτι­κές αρχές, διέθετε το χρη­μα­τικό ποσό των 100 ευρώ, για κάθε παρα­λαβή ναρ­κω­τι­κών, στον αστυ­νο­μικό.

Ο μηχα­νι­κός βρέθηκε να κατέχει στην οικία του, σε συνερ­γείο αυτο­κι­νή­των στ’ Αφάντου, καθώς και σε έτερη οικία, που χρη­σι­μο­ποιούσε ως κρύπτη, έξι ανι­σο­βα­ρείς συσκευα­σίες, με ποσό­τητα ακα­τέρ­γα­στης κάν­να­βης, συνο­λι­κού βάρους 56,6 γραμ., τέσ­σε­ρις ανι­σο­βα­ρείς συσκευα­σίες, με ποσό­τητα κοκα­ΐ­νης συνο­λι­κού βάρους 2,9 γραμ. και μία ζυγαριά ακρι­βείας.

Ο ίδιος και οι οικείοι του υπο­στή­ρι­ξαν από την πρώτη στιγμή ότι ήταν εξαρ­τη­μέ­νος από τα ναρ­κω­τικά.

Στην αγωγή τους εκθέ­τουν ότι ο 31χρονος κατά τη διάρ­κεια της κρά­τη­σής του εγυ­μνά­ζετο τακτικά, κυρίως με ασκή­σεις πυγ­μα­χίας, δια­τη­ρώ­ντας αρίστη φυσική και πνευ­μα­τική κατά­σταση.

Η δίκη επί της εφέσεώς του ενώπιον του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου στην Ρόδο, που ορί­στηκε για την 10.06.2014 δεν διε­ξή­χθη, αλλά ανε­βλήθη για τις 09.10.2014, λόγω παρέ­λευ­σης του προ­βλε­πό­με­νου ωραρίου, προς μεγάλη απο­γο­ή­τευσή του, καθώς ήλπιζε δικαιο­λο­γη­μένα στην μείωση της ποινής και στην ενδε­χό­μενη απόλυσή του από την φυλακή.

Ανα­φε­ρό­με­νοι στις συν­θή­κες της νοση­λείας του μετά την «δηλη­τη­ρί­ασή» του από κοκτέιλ ναρ­κω­τι­κών, τόνισαν ότι ενώ οι ιατροί τον επα­νέ­φε­ραν από το κώμα και η καρδιά και τα άλλα όργανά του επα­νέ­κτη­σαν την λει­τουρ­γία τους, εν τούτοις δεν είχε καμία, ούτε ανέ­κτησε ποτέ κατά την διάρ­κεια της νοση­λείας του, επαφή με το περι­βάλ­λον, με τον εγκέ­φαλο να μην αντιδρά και να παρα­μέ­νει νεκρω­μέ­νος, οπότε κι απο­φά­σι­σαν να δωρί­σουν τα όργανά του.

Τα ευρή­ματα της νεκρο­ψίας – νεκρο­το­μής επι­βε­βαί­ω­σαν ότι στην φυλακή δια­κι­νού­ντο και δια­κι­νού­νται ναρ­κω­τι­κές ουσίες και άλλα κατα­σταλ­τικά του ΚΣΝ υπνω­τικά και αγχο­λυ­τικά φάρμακα.

Οι οικείοι του τονί­ζουν ότι στην επέ­λευση του θανάτου δεν συντέ­λεσε αιτιω­δώς κάποια υπαίτια συμπε­ρι­φορά τρίτου εκτός του προ­σω­πι­κού του Κατά­στη­μα­τος Κρά­τη­σης Νέας Αλι­καρ­να­σού προ­σώ­που, ούτε κατέστη δυνατή η απο­κά­λυψη του δράστη της εν λόγω εισα­γω­γής εξαρ­τη­σιο­γό­νων ουσιών, είτε του τρόπου πρό­σβα­σής του σε αυτά μέσα στους φυλασ­σό­με­νους χώρους από τα αρμόδια γι’ αυτό όργανα της Πολι­τείας.

Θεωρούν ότι ο θάνατός του οφεί­λε­ται απο­κλει­στικά και μόνο σε παρά­νο­μες πράξεις, παρα­λεί­ψεις και υλικές ενέρ­γειες οργάνων του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, ήτοι του διευ­θυ­ντή, του ανα­πλη­ρωτή διευ­θυ­ντή, του σωφρο­νι­στι­κού προ­σω­πι­κού, αρχι­φύ­λακα, υπαρ­χι­φύ­λακα, αξιω­μα­τι­κών, υπα­ξιω­μα­τι­κών, φρουρών και των φυλάκων και υπαλ­λή­λων του Κατα­στή­μα­τος Κρά­τη­σης Νέας Αλι­καρ­να­σού, οι οποίοι δεν επέ­δει­ξαν την οφει­λό­μενη από τις περι­στά­σεις προσοχή και επι­μέ­λεια και παρέ­βη­σαν τις υπο­χρε­ώ­σεις τους που απέρ­ρεαν από τους νόμους και τους κανο­νι­σμούς.

Τονί­ζουν ότι οι υπάλ­λη­λοι δεν απέ­τρε­ψαν την εισα­γωγή ναρ­κω­τι­κών – εξαρ­τη­σιο­γό­νων ουσιών μέσα στο Κατά­στημα Κρά­τη­σης, με απο­τέ­λε­σμα να προ­μη­θευ­τεί και να λάβει ο εκτίων ποινή κάθειρ­ξης έγκλει­στος και ήδη θανών οικείος τους τις εξαρ­τη­σιο­γό­νες ουσίες και συνε­πεία αυτών να επέλθει ο θάνατός του.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι ο θάνατός του συν­δέ­ε­ται αιτιω­δώς με την πλημ­μελή άσκηση των καθη­κό­ντων των σωφρο­νι­στι­κών οργάνων που είχαν την ευθύνη λει­τουρ­γίας του Κατα­στή­μα­τος Κρά­τη­σης Νέας Αλι­καρ­να­σού διότι δεν απέ­τρε­ψαν την εισα­γωγή των ναρ­κω­τι­κών στο κατά­στημα που προ­κά­λε­σαν τον θάνατό του.

Κρίθηκε ακόμη ότι και ο ίδιος είχε συντε­λέ­σει στην πρό­κληση του τρα­γι­κού αυτού συμ­βά­ντος κατά ποσοστό 30%, αφού είχε ικα­νό­τητα προς κατα­λο­γι­σμό και ελάμ­βανε άδειες εξόδου.