Ά. Σκέρτσος: Πώς θα επιστρέψει η γενιά του brain drain;

Στις πο­λι­τι­κές εκεί­νες που θα επι­τρέ­ψουν στη γενιά του brain drain να επι­στρέ­ψει στην πα­τρί­δα, με ταυ­τό­χρο­νο απο­λο­γι­σμό των μέχρι σή­με­ρα κυ­βερ­νη­τι­κών δρά­σε­ων σε ερ­γα­σια­κό – ασφα­λι­στι­κό, εστιά­ζει, σε άρθρο του στην εφη­με­ρί­δα «Τα Νέα Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο», ο υπουρ­γός Επι­κρα­τεί­ας ‘Ακης Σκέρ­τσος.

Ανα­λυ­τι­κά και ξε­κι­νώ­ντας από ιστο­ρι­κή ανα­δρο­μή του προ­βλή­μα­τος, «το brain drain της δε­κα­ε­τούς κρί­σης δεν ήταν απο­τέ­λε­σμα μόνο της ιστο­ρι­κής ύφε­σης και της επα­κό­λου­θης ανερ­γί­ας αλλά και μιας κα­χε­κτι­κής αγο­ράς ερ­γα­σί­ας δίχως ίσες ευ­και­ρί­ες απα­σχό­λη­σης, επαγ­γελ­μα­τι­κής κα­τα­ξί­ω­σης και μι­σθο­λο­γι­κής ανέ­λι­ξης».

Εξ άλλου, συ­νε­χί­ζει, «η εγ­χώ­ρια αγορά ερ­γα­σί­ας, με φω­τει­νές εξαι­ρέ­σεις, απο­τε­λού­σε και δυ­στυ­χώς απο­τε­λεί ακόμη σε ση­μα­ντι­κό βαθμό ένα δύ­σκο­λο πε­ρι­βάλ­λον για την πλειο­νό­τη­τα των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Οι μι­σθοί πα­ρα­μέ­νουν χα­μη­λοί, η αδή­λω­τη ή ημι-δη­λω­μέ­νη ερ­γα­σία κα­ρα­δο­κεί διαρ­κώς, η επέν­δυ­ση στην κα­τάρ­τι­ση πρέ­πει να αυ­ξη­θεί ση­μα­ντι­κά, όπως και η σύ­ζευ­ξη των προ­σφε­ρό­με­νων θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας με τα προ­σό­ντα των ερ­γα­ζο­μέ­νων».

Σύμ­φω­να με τον υπουρ­γό Επι­κρα­τεί­ας, πε­ποί­θη­ση της κυ­βέρ­νη­σης είναι ότι «μόνο η πο­λι­τι­κή που προ­σθέ­τει νέες και κα­λύ­τε­ρες δου­λειές στην οι­κο­νο­μία μπο­ρεί να λο­γί­ζε­ται ως προ­ο­δευ­τι­κή, απο­τε­λε­σμα­τι­κή και δί­καιη. Γι’ αυτό από την πρώτη μέρα που ανα­λά­βα­με, θέ­σα­με σε εφαρ­μο­γή ένα καλά με­λε­τη­μέ­νο σχέ­διο καί­ριων φιλο-επεν­δυ­τι­κών και ταυ­τό­χρο­να φι­λερ­γα­τι­κών αλ­λα­γών και με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων στην αγορά ερ­γα­σί­ας.

Τι έχου­με κάνει έως τώρα στο πλαί­σιο αυτού του σχε­δί­ου; Κα­ταρ­χάς, ενι­σχύ­σα­με το δια­θέ­σι­μο ει­σό­δη­μα όλων των ερ­γα­ζο­μέ­νων και ιδιαί­τε­ρα των χα­μη­λό­μι­σθων. Με τη μεί­ω­ση φόρων και ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών και τη διπλή αύ­ξη­ση του κα­τώ­τα­του μι­σθού κατά έναν επι­πλέ­ον 15ο μισθό ετη­σί­ως, επι­βε­βαιώ­νου­με ότι η ανά­πτυ­ξη της οι­κο­νο­μί­ας έχει νόημα μόνο όταν επι­στρέ­φει σε όλους τους πο­λί­τες. Επι­πλέ­ον θε­σπί­σα­με και διευ­ρύ­να­με τα ερ­γα­σια­κά δι­καιώ­μα­τα, όπως το δι­καί­ω­μα στην τη­λερ­γα­σία και την συν­δι­κα­λι­στι­κή εκ­προ­σώ­πη­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων σε πλατ­φόρ­μες».

Και, εν συ­νε­χεία, «με­τα­σχη­μα­τί­σα­με τον πρώην ΟΑΕΔ από “πα­γί­δα ανερ­γί­ας” και ορ­γα­νι­σμό επι­δο­μά­των σε ένα σύγ­χρο­νο, ψη­φια­κό ορ­γα­νι­σμό απα­σχό­λη­σης που εν­δυ­να­μώ­νει με νέες δε­ξιό­τη­τες τους πραγ­μα­τι­κούς ανέρ­γους και επι­βρα­βεύ­ει όσους ενερ­γη­τι­κά ανα­ζη­τούν δου­λειά. Την πε­ρα­σμέ­νη Τε­τάρ­τη ξε­κί­νη­σαν τα τρία από τα έξι νέα προ­γράμ­μα­τα της ΔΥΠΑ με τίτλο “Δου­λειά για Σένα” με πό­ρους του Τα­μεί­ου Ανά­καμ­ψης για συ­νο­λι­κά 68.000 ανέρ­γους (νέους, γυ­ναί­κες, άτομα με ανα­πη­ρία και μα­κρο­χρό­νια άνερ­γους) με αντί­στοι­χα κί­νη­τρα για τις επι­χει­ρή­σεις να τους προ­σλά­βουν. Επί ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ τα αντί­στοι­χα προ­γράμ­μα­τα ήταν για 10.000 θέ­σεις τον χρόνο κατά μέσο όρο».

Επί­σης, «ανα­βαθ­μί­σα­με την Επι­θε­ώ­ρη­ση Ερ­γα­σί­ας σε Ανε­ξάρ­τη­τη Αρχή για να επι­τε­λεί με με­γα­λύ­τε­ρη απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα το σύν­θε­το ρόλο της καθώς σύμ­φω­να με με­λέ­τη της ΤτΕ μόνο η αυ­στη­ρο­ποί­η­ση των ελέγ­χων στην αγορά ερ­γα­σί­ας μπο­ρεί να οδη­γή­σει σε ετή­σια μεί­ω­ση της αδή­λω­της ερ­γα­σί­ας κατά 5% και σε αύ­ξη­ση του ΑΕΠ κατά 0,5%», υπο­στη­ρί­ζει ο Α. Σκέρ­τσος και προ­σθέ­τει:

«Δη­μιουρ­γή­σα­με ένα δίχτυ υπο­στή­ρι­ξης των ερ­γα­ζό­με­νων γο­νιών – και ιδιαί­τε­ρα της ερ­γα­ζό­με­νης μη­τέ­ρας- με την κα­θο­λι­κή δί­χρο­νη προ­σχο­λι­κή εκ­παί­δευ­ση από 4 ετών, την αύ­ξη­ση των voucher για βρε­φο­νη­πια­κούς σταθ­μούς κατά 32%, τις “ντα­ντά­δες της γει­το­νιάς”, 120 νέους βρε­φο­νη­πια­κούς σταθ­μούς σε επι­χει­ρή­σεις, το διευ­ρυ­μέ­νο σχο­λι­κό ωρά­ριο έως τις 5.30 μ.μ. αλλά και τις πρό­σθε­τες γο­νι­κές άδειες, ώστε η γο­νεϊ­κό­τη­τα να μην απο­τε­λεί εμπό­διο για την απα­σχό­λη­ση. Χάρη σε αυτές τις πο­λι­τι­κές η Ελ­λά­δα, σύμ­φω­να με την Πα­γκό­σμια Τρά­πε­ζα, ανή­κει πλέον στις 12 χώρες με νο­μο­θε­τη­μέ­νη την ερ­γα­σια­κή ισό­τη­τα ανά­με­σα στα δύο φύλα».

Επι­πλέ­ον, «επεν­δύ­ου­με στην σύγ­χρο­νη επαγ­γελ­μα­τι­κή εκ­παί­δευ­ση και τη σύ­ζευ­ξη της με τις επι­χει­ρή­σεις, με 200 νέα προ­γράμ­μα­τα σπου­δών και πρό­τυ­πα επαγ­γελ­μα­τι­κά λύ­κεια σε όλη τη χώρα, ώστε να πά­ψουν τα ΕΠΑΛ και τα ΙΕΚ να απο­τε­λούν το απο­παί­δι της δη­μό­σιας εκ­παί­δευ­σης».

Ταυ­το­χρό­νως, «με­ταρ­ρυθ­μί­ζου­με το σύ­στη­μα πα­ρο­χής δε­ξιο­τή­των και κα­τάρ­τι­σης στους ερ­γα­ζό­με­νους με νέους μη­χα­νι­σμούς αξιο­λό­γη­σης των πα­ρό­χων κα­τάρ­τι­σης αλλά και των απο­τε­λε­σμά­των που φέρ­νουν στην από­κτη­ση ερ­γα­σί­ας. Προ­σφέ­ρου­με σε 500.000 ερ­γα­ζο­μέ­νους νέες, πι­στο­ποι­η­μέ­νες δε­ξιό­τη­τες σε σύγ­χρο­να ψη­φια­κά και πρά­σι­να επαγ­γέλ­μα­τα».

Ενώ στο επό­με­νο ση­μείο του άρ­θρου του, ο Α. Σκέρ­τσος ανα­φέ­ρε­ται στο ασφα­λι­στι­κό: «Η ει­σα­γω­γή της αντα­πο­δο­τι­κό­τη­τας στις επι­κου­ρι­κές συ­ντά­ξεις, η δη­μιουρ­γία δη­λα­δή ενός ατο­μι­κού κου­μπα­ρά για κάθε νέο ασφα­λι­σμέ­νο που ει­σήλ­θε στην αγορά ερ­γα­σί­ας από το 2022 και μετά, απο­τε­λεί μια κα­θυ­στε­ρη­μέ­νη μεν, επα­να­στα­τι­κή δε αλ­λα­γή για τη χώρα μας που εξα­σφα­λί­ζει υψη­λό­τε­ρες και εγ­γυ­η­μέ­νες συ­ντά­ξεις ωθώ­ντας πολ­λούς νέους ερ­γα­ζό­με­νους από την αδή­λω­τη στην “επί­ση­μη” αγορά ερ­γα­σί­ας», ση­μειώ­νει και συ­νε­χί­ζει με την ψη­φια­κή κάρτα ερ­γα­σί­ας: «’Αλλο “επα­να­στα­τι­κό αυ­το­νό­η­το”, η εφαρ­μο­γή της ψη­φια­κής κάρ­τας ερ­γα­σί­ας, πρώτα στις με­γά­λες επι­χει­ρή­σεις ώστε να πά­ψουν η κα­τα­στρα­τή­γη­ση των ωρα­ρί­ων και οι απλή­ρω­τες υπε­ρω­ρί­ες».

Τε­λευ­ταίο ση­μείο, η υλο­ποί­η­ση ει­δι­κών προ­γραμ­μά­των «για την ενί­σχυ­ση της δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τας και την κα­τα­πο­λέ­μη­ση των δια­κρί­σε­ων και της κα­τά­χρη­σης εξου­σί­ας στους χώ­ρους ερ­γα­σί­ας. Ενώ η θέ­σπι­ση ελά­χι­στης πο­σό­στω­σης 25% στη στε­λέ­χω­ση των διοι­κη­τι­κών συμ­βου­λί­ων των εται­ρειών από γυ­ναί­κες ανοί­γει το δρόμο για να σπά­σου­με το “τα­βά­νι” που κρα­τά­ει μα­κριά τις γυ­ναί­κες από θέ­σεις ευ­θύ­νης».

Εν κα­τα­κλεί­δι, «προ­φα­νώς μέ­νουν πολλά ακόμη να γί­νουν στο ελ­λη­νι­κό ερ­γα­σια­κό οι­κο­σύ­στη­μα, ωστό­σο υπάρ­χουν δυο δεί­κτες που πι­στο­ποιούν ο με­τα­σχη­μα­τι­σμός της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας απο­δί­δει: η προ­σθή­κη 250.000 νέων θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας τα τε­λευ­ταία τριά­μι­σι χρό­νια υπό κα­λύ­τε­ρες πλέον συν­θή­κες για τους ερ­γα­ζο­μέ­νους και η εμπι­στο­σύ­νη εται­ρειών κο­λοσ­σών που επεν­δύ­ουν πλέον στη χώρα μας. Όλα αυτά δί­νουν πλέον ξανά ένα ισχυ­ρό κί­νη­τρο επι­στρο­φής στη γενιά του brain drain», κα­τα­λή­γει στο άρθρο του ο υπουρ­γός Επι­κρα­τεί­ας.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ