Νόμπελ Οικονομίας

Το ακού­σαμε κι αυτό: Ο βου­λευ­τής της Νέας Δημο­κρα­τίας ισχυ­ρί­στηκε πως αν μειωθεί ο ΦΠΑ στα τρόφιμα, τότε θα ευνοη­θούν οι… πλού­σιοι. Χρη­σι­μο­ποί­ησε, μάλιστα, ως «όπλο» το παρά­δειγμα με τα μακα­ρό­νια, για να πείσει περί του ακλό­νη­του των επι­χει­ρη­μά­των του. Η ακριβής απο­μα­γνη­το­φώ­νηση, μη μας πει πως δεν εννο­ούσε αυτό και πως κατα­λά­βαμε λάθος:  «Ο πλού­σιος και ο φτωχός -δεν μου αρέσουν αυτές οι λέξεις αλλά ας τις χρη­σι­μο­ποι­ήσω και εγώ για την οικο­νο­μία της συζήτησης- έχουν διαφορά στην κατα­νά­λωση. Δηλαδή τι συμ­βαί­νει εδώ; Θα πλη­ρώ­σουν μεν τον ίδιο φόρο στα μακα­ρό­νια, όμως ένας πλού­σιος που έχει περισ­σό­τερα χρήματα θα κατα­να­λώ­σει και περισ­σό­τερο. Άρα η μεγα­λύ­τερη κατα­νά­λωση, τα περισ­σό­τερα πακέτα μακα­ρό­νια, να το πω έτσι, απο­δί­δουν παρα­πάνω ΦΠΑ στα κρατικά ταμεία από τα οποία επι­λέ­γει η κυβέρ­νηση να ενι­σχύ­σει αδύ­να­μους και μεσαία τάξη», είπε, σε ένα κρε­σέ­ντο… για Νόμπελ Οικο­νο­μίας. Θα μπο­ρούσε ακόμη  να διδά­σκε­ται σε σχολές ως υπό­δειγμα πολι­τι­κα­ντι­σμού και εξορ­γι­στι­κής υπο­τί­μη­σης της κοινής λογικής!