ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Εντυπωσιακές φωτογραφίες από «υποθαλάσσιο μουσείο» έξι ναυαγίων στην Κάρπαθο

news room 1 λεπτό ανάγνωση
nayagia-arthro

Εντυ­πω­σια­κές εικόνες από έξι σύγ­χρονα ναυάγια που κεί­το­νται στον βυθό της Καρ­πά­θου ήρθαν στο φως από την ομάδα του ερευ­νητή Κώστα Θωκτα­ρίδη που, σε συνερ­γα­σία με το Δήμο Καρ­πά­θου, κατέ­γραψε για πρώτη φορά τα σύγ­χρονα ναυάγια της περιο­χής.

«Κάτω από τα νερά του νησιού κρύ­βε­ται μία άγρια ομορφιά ιδιαί­τε­ρων γεω­λο­γι­κών σχη­μα­τι­σμών που με την από­κο­σμη εικόνα τους συν­θέ­τουν ένα μυστη­ριώ­δες σκηνικό απο­τε­λώ­ντας πόλο έλξης για κάθε δύτη» ανα­φέ­ρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Θωκτα­ρί­δης. Επι­ση­μαί­νει πως ο υπο­βρύ­χιος κόσμος της Καρ­πά­θου είναι ξεχω­ρι­στός και γεμάτος εκπλή­ξεις καθώς υπήρξε πέρασμα πολε­μι­κών πλοίων και υπο­βρυ­χίων κατά τη διάρ­κεια του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου.

Τα περισ­σό­τερα από τα ναυάγια βρί­σκο­νται σε προσιτά βάθη (έως 40 μέτρα), είναι σε πολύ καλή κατά­σταση και συνα­ντώ­νται τόσο στο βόρειο όσο και στο νότιο τμήμα του νησιού. Κάποια από τα βυθι­σμένα πλοία είναι ιδιαί­τε­ρης ναυ­πη­γι­κής, έχουν ναυ­πη­γη­θεί προ­πο­λε­μικά και επι­βί­ω­σαν από τον Β’ Παγκό­σμιο Πόλεμο πριν κατα­λή­ξουν χρόνια μετά στο βυθό της Καρ­πά­θου.

Η ταυ­τό­τητα και η ιστορία των πλοίων

ΔIAΣ

Ο Δίας κάτω από την Όλυμπο της Καρ­πά­θου

Το μότορ­σιπ ΔIAΣ ναυ­πη­γή­θηκε στην Ολλαν­δία το 1951. Το πλοίο είχε απο­πλεύ­σει από το λιμάνι της Στυ­λί­δας την 24η Μαρτίου 1989 με φορτίο τούβλων σε παλέτες, συνο­λι­κού βάρους 680 τόνων, με τελικό προ­ο­ρι­σμό τα Πηγάδια της Kαρπάθου.

Το πλοίο βυθί­στηκε στις 29 Μαρτίου του 1989, και σε από­σταση 1,5 μιλίου βόρεια του όρμου Διαφάνι, κάτω από τον φημι­σμένο οικισμό της Ολύμπου, λόγω της μεγάλης κλίσης που είχε πάρει. Θύματα δεν υπήρξαν. Το ναυάγιο βρί­σκε­ται σε αμμώδη βυθό βάθους 24 μέτρων. Το πρυ­μναίο τμήμα ακουμπά στο βυθό με την δεξιά πλευρά, ενώ λόγω της εξαι­ρε­τι­κής καθα­ρό­τη­τας των νερών της Καρ­πά­θου συχνά η παρα­τή­ρηση του ναυα­γίου μπορεί να γίνει και από την επι­φά­νεια με μάσκα. Το ογκώδες φορτίο τούβλων που μετέ­φερε έχει γίνει κατα­φύ­γιο για τα ψάρια της περιο­χής.

ΝΙΤΑLKO

Ένας βετε­ρά­νος του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου

Το 1938 ναυ­πη­γή­θηκε στα ναυ­πη­γεία Ewald Berninghaus, στην Κολωνία της Γερ­μα­νίας, ένα σκάφος ποτά­μιων και παρά­κτιων πλοών για λογα­ρια­σμό του Hermann Knütel που είχε την έδρα του στο Αμβούργο. Το μότορ­σιπ επι­τά­χθηκε από το Γερ­μα­νικό Πολε­μικό Ναυτικό στις 27 Νοεμ­βρίου 1939 και αρχικά χρη­σί­μευσε για τη μετα­φορά τορ­πι­λών υπα­γό­μενο στον Ναύ­σταθμο του Κιέλου. Το ESTE ήταν ένα από του­λά­χι­στον είκοσι παρό­μοια σκάφη που στάλ­θη­καν το 1942-1943, δια μέσω των μεγάλων ποταμών της Κεντρι­κής Ευρώπης, στη Μαύρη Θάλασσα για να ενι­σχύ­σουν τη δράση του γερ­μα­νι­κού στρατού στην περιοχή.

Όταν ο σοβιε­τι­κός στρατός απώθησε τις γερ­μα­νι­κές δυνά­μεις προς τα δυτικά, με απο­τέ­λε­σμα τα σκάφη αυτά να χάσουν τον ρόλο τους και να κιν­δυ­νεύ­ουν, απο­φα­σί­στηκε να προ­ω­θη­θούν στο Αιγαίο μέσω των Στενών, προ­κει­μέ­νου να συνει­σφέ­ρουν στις συνε­χι­ζό­με­νες γερ­μα­νι­κές επι­χει­ρή­σεις στον ελλη­νικό χώρο.

Το από­γευμα της 10ης Ιανουα­ρίου 1944 το ESTE μαζί με τα μότορ­σιπ SEERÄUBER και VERA ανα­χώ­ρη­σαν από τη Λέρο για τη Ρόδο. Το ESTE ήταν κενό φορτίου, στο SEERÄUBER επέ­βαι­ναν ογδόντα στρα­τιώ­τες και το VERA μετέ­φερε πετρέ­λαιο. Ακο­λου­θώ­ντας μια δυτική ρότα για να απο­φύ­γουν τυχόν συνά­ντηση με εχθρικά σκάφη κατέ­πλευ­σαν στα Λιβάδια της Τήλου για να δια­νυ­κτε­ρεύ­σουν και να πλεύ­σουν το πρωί προς τη Ρόδο υπό την κάλυψη της γερ­μα­νι­κής αερο­πο­ρίας.

Κατά τη διάρ­κεια της νύχτας, μεταξύ 03.00′ και 04.00′ εισήλ­θαν στον κόλπο τρεις βρε­τα­νι­κές τορ­πι­λά­κα­τοι που άνοιξαν πυρ κατά των γερ­μα­νι­κών πλοίων. Πυρ­κα­γιές ξέσπα­σαν στα ESTE και VERA που σύντομα βυθί­στη­καν, ενώ ο πλοί­αρ­χος του SEERÄUBER το προ­σά­ραξε για να απο­φευ­χθεί η βύθιση του.

Το ναυάγιο του ESTE ανελ­κύ­στηκε το 1947 και εκποι­ή­θηκε σε ιδιώτες που το μετο­νό­μα­σαν ΤΗΛΟΣ. Το ΤΗΛΟΣ ταξί­δεψε για χρόνια, προ­σά­ραξε στις εκβολές του Αλφειού ποταμού όπου εγκα­τα­λεί­φθηκε από το πλήρωμα του. Ωστόσο το σκάφος ανελ­κύ­στηκε και το 1968 επα­νήλθε στην ενεργό δράση ως ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ.

Μετα­πω­λή­θηκε το 2004 και μετο­νο­μά­στηκε NITALKO υψώ­νο­ντας μια άλλη σημαία, Βόρειας Κορέας. Στις 26 Φεβρουα­ρίου 2007 το μότορ­σιπ έπλεε από την Ρόδο προς την Κρήτη έμφορτο με φορτίο γρανίτη που είχε φορ­τώ­σει στην Τουρκία. Πλησίον της νήσου Σαρίας μετά από εμπλοκή κάβου στην προπέλα έμεινε ακυ­βέρ­νητο εν μέσω δυτικών θυελ­λω­δών ανέμων. Το πλήρωμα που απο­τε­λείτο από τρείς Τούρ­κους και δύο Ρώσους ναυ­τι­κούς εξέ­πεμψε σήμα κιν­δύ­νου και παρα­λή­φθηκε με ασφά­λεια από ελι­κό­πτερο Super Puma της Πολε­μι­κής Αερο­πο­ρίας.

Το NITALKO κατόπιν παρα­συ­ρό­μενο προ­σά­ραξε και δημιουρ­γή­θηκε ρήγμα στο μέσον του φλατ. Την επομένη απου­σί­αζε από τη θέση του και καθώς οι έρευνες στην περιοχή επέ­βη­σαν άκαρπες εκτι­μή­θηκε πως είχε βυθι­στεί.

Το ναυάγιο του NITALKO είναι σε εξαι­ρε­τική κατά­σταση ακουμπά στο βυθό με δεξιά του πλευρά. Η πλώρη βρί­σκε­ται σε βάθος -40 μέτρων και η πρύμνη φτάνει σχεδόν τα -20 μέτρα. Βρί­σκε­ται δίπλα σε ένα βραχώδη ύφαλο στην βορειο­δυ­τική πλευρά της νήσου Σαρίας στην Κάρπαθο. Τα αμπάρια του είναι γεμάτα γρανίτη με μορφή κυβό­λι­θου και πλα­κά­κια.

ΤΣΙΜΕΝΤΑΣ ένας σαμου­ράι στο βυθό της Καρ­πά­θου

Ναυ­πη­γή­θηκε το 1969 στα ναυ­πη­γεία Tsuneishi της Ιαπω­νίας. Το τέλος του πλοίου ήρθε στις 25 Μαΐου 2003 όταν προ­σά­ραξε σε ύφαλο στο στενό Κάσου – Καρ­πά­θου. Οι ζημιές που υπέστη το σκάφος δεν επέ­τρε­ψαν την ανέλ­κυση του και εγκα­τα­λεί­φθηκε με το κομο­δέ­σιο και τους μηχα­νι­σμούς φόρ­τω­σης να μένουν πάνω από την επι­φά­νεια της θάλασ­σας.

Με το πέρασμα του χρόνου το σκαρί δεν άντεξε στις πιέσεις και τη διά­βρωση με απο­τέ­λε­σμα να σπάσει και να βυθι­στεί.

Το ναυάγιο βρί­σκε­ται επί του βρα­χώ­δης ύφαλου Κάρ­πα­θος, στο στενό μεταξύ Κάσου και Καρ­πά­θου. Η Θαλάσ­σια περιοχή είναι γνωστή για τον έντονο κυμα­τι­σμό και για τα ισχυρά θαλάσ­σια ρεύματα, από την άλλη πλευρά από τα εξαι­ρε­τικά διαυγή κατα­γά­λανα νερά.

Το μέγιστο βάθος δεν ξεπερνά τα -15 μέτρα.

Η πλώρη κυριο­λε­κτικά έχει δια­λυ­θεί και στο βυθό δια­κρί­νο­νται τα βίντσια οι αγκυ­ρο­κα­δέ­νες καθώς και η εφε­δρική άγκυρα.

Τα ελά­σματα γύρω από το χώρο του μηχα­νο­στα­σίου δεν υπάρ­χουν πλέον και ο υπο­βρύ­χιος επι­σκέ­πτης μπορεί κολυμπά ανάμεσα στην μηχανή του πλοίου και την ηλε­κτρο­γεν­νή­τρια, θα δει από κοντά την τις στρε­βλώ­σεις στα πτε­ρύ­για της προ­πέ­λας και στον άξονα.

GERNIK

Ένας γερ­μα­νός ναρ­κα­λιευ­τής του πολέμου με πολυ­διά­στατη ιστορία

Το φορτηγό πλοίο Gernik είχε ναυ­πη­γη­θεί το 1939 στο Lübecker Maschinenbau, της Γερ­μα­νίας, για την εταιρία του Αμβούρ­γου A. Kirsten και αρχικά έφερε το όνομα CRESSIDA (Χρυ­ση­ίδα).

Το 1939 το γερ­μα­νικό ναυτικό του έδωσε το όνομα V.102, (Vorpostenboot.102) έλαβε μέρος στην μάχη της Νορ­βη­γίας.

Το 1940 μετε­τράπη σε ναρ­κα­λιευ­τικό διέθετε από την κατα­σκευή του στενό πλωριό ρύγχος, έτσι μπο­ρούσε σχετικά εύκολα να εισχω­ρή­σει σε ναρ­κο­θε­τη­μέ­νες περιο­χές.

Το πλοίο τον Μάιο του 1945 παρα­δό­θηκε στους Αμε­ρι­κα­νούς, αλλά τον Οκτώ­βριο του 1947 μετα­φέρ­θηκε στους Ολλαν­δούς και επέ­στρεψε στα πολι­τικά του καθή­κο­ντα ως ELSENBURGH, όνομα που δόθηκε στο πλοίο από ομώνυμη Ολλαν­δική περιοχή, για λογα­ρια­σμό της εται­ρίας Wm.H.Muller & Co.

Το 1952 αφαι­ρέ­θη­καν οι λέβητες και τοπο­θε­τή­θηκε μηχανή ντίζελ ως μέσο πρόωσης.

Εκτέ­λεσε κυρίως το δρο­μο­λό­γιο από Καζα­μπλάνκα – Λονδίνο, μετα­φέ­ρο­ντας εμπο­ρεύ­ματα και έχει εκτε­νείς ανα­φο­ρές στα εθνικά αρχεία της Μεγάλης Βρε­τα­νίας.

Που­λή­θηκε το 1961 στη Λιβε­ρια­νής έδρας Seven Seas Shipping Corporation και μετο­νο­μά­στηκε στο τελευ­ταίο του όνομα GERNIK.

Ήταν παρα­μο­νές των γιορτών, ξημε­ρώ­ματα Κυρια­κής, 23 Δεκέμ­βρη του 1962, όταν το πλοίο Gernik, προ­σά­ραξε στα νερά της Κάρ­πα­θου στην παραλία του Δια­κό­φτης έπειτα από σφοδρή θαλασ­σο­τα­ραχή.

Σήμερα είναι άμορφα, σκου­ρια­σμένα σίδερα, βυθι­σμένο σε βάθος 14 μέτρων. Η πρύμνη είναι σφη­νω­μένη στα βράχια με ελαφριά δεξιά κλίση. Η ιδιαί­τερη μεγα­λο­πρε­πής πλώρη ακουμπά στο βυθό με την δεξιά πλευρά από τα όκια απου­σιά­ζουν οι αγκυ­ρο­κα­δέ­νες.

Τα ελά­σματα του πλοίου είναι ασυ­νή­θι­στα παχιά και υπάρ­χουν σημεία που δια­κρί­νο­νται οι καρ­φω­τές λαμα­ρί­νες του 1939.

TENARON S

Ένας Άγγλος του 1935 στα νερά στην Καρ­πά­θου

Είχε ναυ­πη­γη­θεί το 1935 με το όνομα GLEN στα R & W Hawthorn, Leslie & Co Ltd., στο Hebburn της Αγγλίας για την βρε­τα­νική εταιρία Tyne-Tees Steamship Co.

Η εταιρία του που είχε την έδρα της στο Newcastle.

Το GLEN είχε ολική χωρη­τι­κό­τητα 471 κόρων, δια­στά­σεις 50,4 x 8,3 μέτρα. Μετά την λήξη του πολέμου το GLEN μετο­νο­μά­στηκε σε BELGIAN COAST. Το LAIRDSROCK απέ­κτησε μια νέα μηχανή το 1957 και συνέ­χισε να ταξι­δεύει μέχρι το 1966 οπότε και απο­κτή­θηκε από τους Περικλή Βαρβατέ & Σια και υψώ­νο­ντας ελλη­νική σημαία μετο­νο­μά­στηκε σε ΓΙΩΡΓΗΣ.

Το 1979 το σκάφος περι­ήλθε στην συμπλοιο­κτη­σία «Λευ­τέ­ρης Δ.» (Θήρα Ναυ­τι­λιακή) και μετο­νο­μά­στηκε σε ΛΕΥΤΕΡΗΣ Δ. Όμως ένα χρόνο αργό­τερα που­λή­θηκε στην πανα­μαϊκή Etna Maritime Co SA και πήρε το όνομα TENARON S.

Στις 10 Δεκεμ­βρίου 1980 το TENARON S. Ταξί­δευε από την Ιταλία μετα­φέ­ρο­ντας φορτίο τσι­γά­ρων, όταν προ­σά­ραξε στις ακτές της Καρ­πά­θου και βυθί­στηκε.

Πηγή protothema.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.