Γιάννος Ελενίτσας: Ένας αγρότης «ειδικού καθεστώτος» από τη Ρόδο

Γεν­νή­θηκε πριν από 44 χρόνια στη Ρόδο και μεγά­λωσε σχεδόν στο κέντρο της πόλης. Ο πατέρας του ήταν απλός άνθρω­πος και φυσιο­λά­τρης. Υπήρξε πολύ ζωηρό και ανήσυχο παιδί. Οι πιο δυνατές παι­δι­κές του ανα­μνή­σεις είναι γεμάτες από εικόνες στη φύση, στα χωράφια, στα χώματα και τα χρώματα.

Όπως δηλώνει ο ο κύριος Ελε­νί­τσας: «Η ενα­σχό­ληση με τη γη έχει διά­φο­ρες προ­ε­κτά­σεις. Εγώ ξεκί­νησα την εντα­τική προ­σή­λωση στην καλ­λιέρ­γεια, θέλο­ντας να απο­κτήσω ιδία πείρα στο αντι­κεί­μενο. Ήθελα η συμ­βουλή μου προς τους αγρότες, να απο­κτή­σει “ειδικό βάρος”. Χωρίς πείρα και εμπει­ρία είσαι απλά άλλος ένας πτυ­χιού­χος. Τίποτα παρα­πάνω. Αυτό είναι το ένα κομμάτι. Η ενα­σχό­ληση με την παρα­γωγή τροφής είναι το δεύτερο και πρό­κει­ται για απόφαση ζωής. Όταν έχεις πραγ­μα­τικά απο­φα­σί­σει να κάνεις κάτι και να δοθείς σε αυτό, η δυσκο­λία είναι απλά ένας όρος. Η δε καλ­λιέρ­γεια με φυσικές μεθό­δους, είναι ένα μονο­πάτι δύσβατο και υπέροχο συνάμα».

Με όλα τα παρα­πάνω κατά νου, το όλο του εγχεί­ρημα “Κούννες” βγάζει απόλυτο νόημα. «Κούννες» στη ροδί­τικη διά­λε­κτο αλλά και γενικά στα Δωδε­κά­νησα ονο­μά­ζουν τα «σπόρια». Ο όρος ανα­φέ­ρε­ται περισ­σό­τερο στον πασα­τέ­μπο, αλλά και γενικά σε όλα τα σπο­ρά­κια, που τόσο πολύ αγαπά. Επέλεξε τιμής ένεκεν, να ονο­μά­σει το εγχεί­ρημά του έτσι.

Η φιλο­σο­φία πίσω από τις καλ­λιέρ­γειες

Σύμφωνα με τον ίδιο: «Η φιλο­σο­φία μου είναι πολύ απλή, μα όχι και εύληπτη από το ευρύ κοινό. Επι­διώκω και παράγω προ­ϊ­ό­ντα των οποίων το αρχέ­γονο γενε­τικό υλικό, απο­κα­λύ­πτει γεύσεις που χάθηκαν, ελέω της άναρχης αγρο­τι­κής ανά­πτυ­ξης. Γεύσεις αλη­θι­νές, οι οποίες προ­έρ­χο­νται από τα χαρα­κτη­ρι­στικά των παρα­δο­σια­κών ποι­κι­λιών που καλ­λιεργώ και από το υγιές έδαφος στο οποίο τα καλ­λιεργώ. Ένα υγιές έδαφος, θα προσ­δώ­σει στα παρα­γό­μενα προ­ϊ­ό­ντα όχι μόνο μία αληθινή και μονα­δική γευ­στική ταυ­τό­τητα, αλλά και το θρε­πτικό προφίλ που αυτά οφεί­λουν να απο­δώ­σουν στον κατα­να­λωτή». Όλα τα φυτά που καλ­λιερ­γεί στο αγρό­κτημα τα φτιά­χνει εκείνος, με σπόρους από παρα­δο­σια­κές ποι­κι­λίες από την τράπεζα σπόρων που έχει δημιουρ­γή­σει τα τελευ­ταία 14 χρόνια. Σπόρους παρα­δο­σια­κούς από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο μας.

«Είμαι βέβαιος ότι δεν θα μπο­ρούσα να καλ­λιεργώ αλλιώς, αφού το να παρα­κο­λουθώ την εξέλιξη των φυτών από το φύτρωμα του σπόρου μέχρι την συγκο­μιδή των καρπών τους, είναι για μένα το βίωμα του από­λυ­του θαύ­μα­τος».

Η αγάπη του για τα φυτά του είναι έκδηλη από τον τρυφερό τρόπο για τον οποίο μας μίλησε γι αυτά: «Τα φυτά είναι παιδιά μου, τα αφου­γκρά­ζο­μαι και τα ντα­ντεύω με περίσ­σεια αγάπη. Έχω απόλυτη επαφή με το περι­βάλ­λον και τη φύση του τόπου μου, γνωρίζω τα γηγενή βότανα και τις ιδιό­τη­τες τους. Αυτές μου δίνουν λύσεις στα όποια προ­βλή­ματα προ­κύ­ψουν στην καλ­λιέρ­γεια. Εάν παρα­τη­ρείς, όχι απλά εάν βλέπεις, είναι εύκολο να κατα­λά­βεις ποιο φυτό πρέπει να χρη­σι­μο­ποι­ή­σεις για να αντι­με­τω­πί­σεις ένα έντομο για παρά­δειγμα».

Τα προ­ϊ­ό­ντα του τα συγκο­μί­ζει το ξημέ­ρωμα, καθη­με­ρινά. Επι­λέ­γει το πότε θα συλ­λέ­ξει το κάθε προϊόν, βάσει κρι­τη­ρίων που έχει θεσπί­σει ο ίδιος. Δεν κάνει ποτέ άρδην συγκο­μιδή. Όπως μοι­ρά­στηκε μαζί μας: «Το προϊόν μου, που μέσα σε λίγες ώρες από το κτήμα θα κατα­λή­ξει στα χέρια αυτού που θα το επε­ξερ­γα­στεί και θα κατα­λή­ξει εν συνε­χεία στο πιάτο αυτού που θα το γευτεί, έχει φτάσει στο απόγειο αυτού που μπορεί να προσ­δώ­σει γευ­στικά, θρε­πτικά και οπτικά». Στην ερώτηση για τη συμ­βο­λαιακή γεωργία μας η απά­ντηση του ήταν πολύ κατα­στα­λαγ­μένη: «Πέραν από έναν σύγ­χρονο όρο-τάση της αγρο­τι­κής παρα­γω­γής, απο­τε­λεί από πολύ παλιά, μία δια­προ­σω­πική σχέση εμπι­στο­σύ­νης του παρα­γω­γού με τον δια­χει­ρι­στή του παρα­γό­με­νου προ­ϊ­ό­ντος. Κοινός παρο­νο­μα­στής σε αυτή την σχέση, οφείλει να είναι η επι­θυ­μία αμφό­τε­ρων για το καλύ­τερο δυνατό απο­τέ­λε­σμα, στο πιάτο. Η εμπι­στο­σύνη στις αισθή­σεις μας και η δημιουρ­γία ανα­μνή­σεων μέσα από την τροφή, είναι ίσως το σημείο στο οποίο θα πρέπει να αρχί­σουμε να εστιά­ζουμε ως σύνολο ανθρώ­πων που επι­λέ­γουν να ασχο­λού­νται σε οποιο­δή­ποτε στάδιο της παρα­γω­γής».

Πηγή olivemagazine.gr