Ο πρώτος άνθρωπος

Είδε το όνομά της να γίνεται μέσα σε λίγες ώρες γνωστό σε όλη τη χώρα, είδε το κατόρ­θωμά της να κατα­κλύ­ζει με δημο­σιεύ­ματα και αφιε­ρώ­ματα τα ΜΜΕ, έγινε το πρόσωπο των ημερών. Ο λόγος για την  Ελίνα Χατζη­δη­μη­τρίου, την από­φοιτο του Τμή­μα­τος Μαθη­μα­τι­κών του ΑΠΘ, η οποία έλαβε βαθμό πτυχίου δέκα -το πρώτο 10 της Σχολής Θετικών Επι­στη­μών του Αρι­στο­τε­λείου σε όλα τα χρόνια λει­τουρ­γία της. Δικαιω­μα­τικά της ανήκει ένα ακόμα άριστα για την υπομονή της. Τι είδους υπομονή, θα ρωτή­σετε. Εκείνη που καλού­νται να κάνουν οι περισ­σό­τε­ρες γυναί­κες  που πρώ­τευ­σαν σε σχολές που χρειά­ζο­νται, μαθη­μα­τικά, φυσική, χημεία, όταν ακόμα και ως αρι­στού­χες. δέχο­νται ερω­τή­σεις εμπο­τι­σμέ­νες με σεξισμό, καμου­φλα­ρι­σμένη υπο­τί­μηση. Να νιώθουν εξαί­ρεση για τη μαθη­μα­τική τους κλίση, αφού φαί­νε­ται πως «δεν είναι σαν τα άλλα κορι­τσά­κια». Οι γυναί­κες είναι καλές μόνο στα φιλο­λο­γικά. Να νιώθουν σαν εκθέ­ματα,  σαν «ασώ­μα­τες οι κεφαλές, περάστε κόσμε». Δικαιω­μα­τικά της ανήκει ένα ακόμα άριστα για τον τρόπο που δια­χει­ρί­στηκε -ή μάλλον απέκρουσε- τις ερω­τή­σεις από το χρο­ο­ντού­λαπο του ’50 όταν στην επι­σή­μανση: «Με τέτοιες επι­δό­σεις θα μπο­ρού­σες να είσαι σε μια άλλη σχολή. Οι γυναί­κες δεν το πολυ­έ­χετε με τα μαθη­μα­τικά» -προσπαθώντας ο… σοφός δημο­σιο­γρά­φος να κατα­νο­ή­σει την επιλογή της σχολής- εκείνη απά­ντησε. «ε, όχι δεν το πολυ­έ­χουμε. Πιστεύω δεν χρειά­ζε­ται να γίνο­νται δια­κρί­σεις των φύλων.» Πλη­ρω­μένη απά­ντηση σε όλους όσους φαί­νε­ται περί­εργο που μια γυναίκα επι­λέ­γει τα μαθη­μα­τικά ή που ένας αρι­στού­χος μαθητής/μαθή­τρια δεν οδη­γεί­ται στην ιατρική απα­ραι­τή­τως. Να μετα­φρά­ζουν τα φαι­νό­μενα γύρω τους με στε­ρε­ό­τυπα που θα έπρεπε πλέον να έχουν εξα­φα­νι­στεί. Και πλέον, φρο­ντί­ζει να ξεκόβει αυτή τη συζή­τηση, ξεκι­νώ­ντας τις συνε­ντεύ­ξεις της με το : «Θα ήθελα αρχικά να επι­ση­μάνω πως είμαι ο πρώτος άνθρω­πος στην ιστορία της ΣΘΕ του ΑΠΘ που πήρε πτυχίο με 10 και όχι η πρώτη γυναίκα»