Να έχουμε το νου μας

Οι Ιταλοί έχουν ξεση­κω­θεί και δια­μαρ­τύ­ρο­νται για τις παρα­λίες τους. Οι ιτα­λι­κές παρα­λίες είναι δημόσια γη, αλλά περισ­σό­τε­ρες από τις μισές τις δια­χει­ρί­ζο­νται ιδιω­τι­κές εται­ρίες (έχει… ξεχαστεί-ατονίσει το σύστημα των πλειο­δο­τι­κών δια­γω­νι­σμών για άδειες εκμε­τάλ­λευ­σης των παρα­λιών και ανα­νε­ώ­νο­νται αυτό­ματα). Εκεί υπάρ­χουν χιλιό­με­τρα με φράχτες που δεν επι­τρέ­πουν σε κανέναν να πλη­σιά­σει στη θάλασσα, εκτός από εκεί­νους είναι μέλη των κλαμπ. Η ημε­ρή­σια χρέωση συμ­με­το­χής στο… κλαμπ, για δύο ξαπλώ­στρες με μία ομπρέλα ανέρ­χε­ται σε 20-30 ευρώ, ενώ στις πιο προ­βε­βλη­μέ­νες και δημο­φι­λείς παρα­λίες το κόστος ανε­βαί­νει στα 75 ευρώ. Ο αριθμός των ιδιω­τι­κών κλαμπ στις παρα­λίες, φθάνει στα 12.166. Επι­πλέον έχουν δοθεί περίπου 2000 άδειες σε επι­χει­ρη­μα­τίες για κάμπινγκ πάνω στο κύμα ή για χώρους για αθλη­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες. Ο νόμος προ­βλέ­πει ότι στην είσοδο των κλαμπ πρέπει να υπάρ­χουν πινα­κί­δες που να ανα­φέ­ρουν ότι οι πολίτες μπορούν να περά­σουν μέσα από τον χώρο του κλαμπ για να φθάσουν στην θάλασσα, χωρίς να πλη­ρώ­σουν. Αλλά τέτοιες πινα­κί­δες δεν υπάρ­χουν, αντι­θέ­τως υπάρ­χουν «πορ­τιέ­ρη­δες»  που εμπο­δί­ζουν την πρό­σβαση και στην ουσία ο νόμος δεν εφαρ­μό­ζε­ται. Ας έχουμε το νου μας εμείς εδώ στη χώρα που ανθεί φαιδρά πορ­το­κα­λέα και ο κάθε πικρα­μέ­νος, μπορεί να κάνει ότι θέλει στις παρα­λίες. Να στήσει από παρά­γκες μέχρι… καγκε­λό­πορ­τες. Λες και δεν μας φτάνουν τα «δάση» από ομπρέ­λες των ξενο­δο­χείων.