Αποζημίωση σε στρατιώτη που τραυματίστηκε ενώ συμμετείχε σε επίδειξη πολεμικής τέχνης

Με απόφαση που εξέδωσε το Β΄ Τρι­με­λές Διοι­κη­τικό Εφετείο Πει­ραιώς (μετα­βα­τική έδρα Ρόδου) επι­δι­κά­στηκε απο­ζη­μί­ωση ύψους 20.000 ευρώ σε έναν στρα­τιώτη που τραυ­μα­τί­στηκε ενώ εκτε­λούσε εντολή λοχαγού για να συμ­με­τά­σχει σε επί­δειξη πολε­μι­κής τέχνης στον προ­αύ­λιο χώρο της Λέσχης αξιω­μα­τι­κών!

Σύμφωνα με την απόφαση του Δικα­στη­ρίου, από τα στοι­χεία της δικο­γρα­φίας, μεταξύ των οποίων, το από 10-6-2011 πόρισμα ένορκης διοι­κη­τι­κής εξέ­τα­σης (Ε.Δ.Ε.), που διε­νερ­γή­θηκε από Επί­λαρχο που υπη­ρε­τούσε στο 3° Επι­τε­λικό Γραφείο της 95ης Ανω­τέ­ρας Διοί­κη­σης Ταγ­μά­των Εθνο­φυ­λα­κής «Δια­γο­ρι­δών», καθώς και από τις ένορκες μαρ­τυ­ρι­κές κατα­θέ­σεις των εμπλε­κό­με­νων στρα­τιω­τι­κών, που ελή­φθη­σαν προ­α­να­κρι­τικά, προ­κύ­πτουν τα ακό­λουθα:

Ο εφε­σί­βλη­τος, τον Νοέμ­βριο του 2010 κατα­τά­χθηκε ως στρα­τιώ­της, για να εκτίσει τη στρα­τιω­τική του θητεία. Μετά τη βασική του εκπαί­δευση, μετα­τέ­θηκε και εντά­χθηκε στη δύναμη της 95 ΕΑΝΕΘ και από εκεί απο­σπά­σθηκε στη δύναμη της Λέσχης Αξιω­μα­τι­κών (ΛΕΘ) Ρόδου, με την ειδι­κό­τητα του τρα­πε­ζο­κό­μου.

Τις πρωινές ώρες της 28ης Μαρτίου 2011, στον προ­αύ­λιο χώρο της ΛΕΘ, οι στρα­τιώ­τες που ήταν απο­σπα­σμέ­νοι σε αυτή έκαναν διά­λειμμα μετά το πέρας των πρωινών τους εργα­σιών.

Επι­κε­φα­λής εκείνη την ώρα ήταν ένας λοχαγός. Εκείνο το διά­στημα, ο παρα­πάνω επι­κε­φα­λής είχε μία συνο­μι­λία με στρα­τιώτη πεζικού, ο οποίος εκτε­λούσε καθή­κο­ντα αξιω­μα­τι­κού Μονάδας, κατά την οποία ο παρα­πάνω στρα­τιώ­της τον ενη­μέ­ρωσε ότι γνώριζε κάποιο είδος πολε­μι­κής τέχνης.

Τότε ο λοχαγός πρό­τεινε στον στρα­τιώτη να κάνει μία επί­δειξη – εκπαί­δευση αυτής της τέχνης, το οποίο αυτός απε­δέ­χθη.

Εν συνε­χεία, αντι­κα­τέ­στησε τον παρα­πάνω στρα­τιώτη στα καθή­κο­ντά του και κατευ­θύν­θη­καν στον προ­αύ­λιο χώρο της λέσχης.

Εκεί ο λοχαγός και ο στρα­τιώ­της ξεκί­νη­σαν να δεί­χνουν πολε­μι­κές λαβές σε έναν όμιλο στρα­τιω­τών, μέσα στον οποίο βρι­σκό­ταν και ο εφε­σί­βλη­τος και συγκε­κρι­μένα ως αντί­πα­λος του στρα­τιώτη. Πριν την έναρξη της επί­δει­ξης αυτής ο εφε­σί­βλη­τος δια­τύ­πωσε κάποιες επι­φυ­λά­ξεις για τους πιθα­νούς κιν­δύ­νους που ελλό­χευαν αλλά δεν εισα­κού­στηκε ούτε από τον λοχαγό ούτε από τους λοιπούς παρι­στα­μέ­νους που θεώ­ρη­σαν το εν λόγω περι­στα­τικό ως «πλάκα».

Κατά την εφαρ­μογή μίας τέτοιας πολε­μι­κής λαβής οι πιο πάνω στρα­τιώ­τες έχασαν την ισορ­ρο­πία τους και έπεσαν ο ένας πάνω στον άλλο με απο­τέ­λε­σμα τον τραυ­μα­τι­σμό του εφε­σί­βλη­του στο αρι­στερό πόδι.

Ο επί­λαρ­χος που διε­νήρ­γησε την Ε.Δ.Ε., αφού έλαβε υπόψη τις ένορκες εξε­τά­σεις των εμπλε­κό­με­νων στην υπόθεση στρα­τιω­τών, οδη­γή­θηκε στο συμπέ­ρα­σμα, ότι απο­κλει­στικά υπαί­τιος για τον τραυ­μα­τι­σμό του εφε­σί­βλη­του ήταν ο λοχαγός, ο οποίος παρα­κί­νησε (προ­έ­τρεψε ή και διέταξε, όπως κάποιοι από τους στρα­τιώ­τες της ΛΕΘ το εξέ­λα­βαν), τους στρα­τιώ­τες της ΛΕΘ σε επί­δειξη μη στρα­τιω­τι­κών ασκή­σεων με απο­τέ­λε­σμα τον παρα­πάνω τραυ­μα­τι­σμό.

Με την άποψη του διε­νερ­γή­σα­ντος την Ε.Δ.Ε. αξιω­μα­τι­κού συμ­ψω­νεί η 95 Ανωτέρα Διοί­κηση Ταγ­μά­των Εθνο­φυ­λα­κής Δια­γο­ρι­δών (ΑΔΤΕ) όσο και η Ανώτατη Στρα­τιω­τική Διοί­κηση Εσω­τε­ρι­κού και Νήσων (ΑΣΔΕΝ), σύμφωνα με την οποία ο στρα­τιώ­της τραυ­μα­τί­στηκε τελών εν υπη­ρε­σία, διότι κατά το χρόνο του τραυ­μα­τι­σμού του εξέτιε τη στρα­τιω­τική θητεία του σε δια­τε­ταγ­μένη υπη­ρε­σία και ο τραυ­μα­τι­σμός του έλαβε χώρα εντός του προ­γράμ­μα­τος ωρών υπη­ρε­σίας και εκπαι­δεύ­σεως της Μονάδας και εξαι­τίας της υπη­ρε­σίας.

Ο τραυ­μα­τι­σμός του δεν οφεί­λε­ται σε δική του υπαι­τιό­τητα, αλλά σε ενέρ­γεια του λοχαγού, ο οποίος παρα­κί­νησε τους στρα­τιώ­τες να προβούν σε επί­δειξη πολε­μι­κής τέχνης.

Στον πιο πάνω λοχαγό επι­βλή­θηκε ποινή 5 ημερών φυλά­κι­σης από τον διευ­θυ­ντή της Λέσχης, ενώ ο φάκελος υπο­βλή­θηκε στην Εισαγ­γε­λία του Στρα­το­δι­κείου Αθηνών για την ποινική αξιο­λό­γηση της υπό­θε­σης.

Κατόπιν του παρα­πάνω τραυ­μα­τι­σμού του, ο εφε­σί­βλη­τος, την ίδια ημέρα (28-3-2011), μετα­φέρ­θηκε στο 95 ΤΥΕΘ και από εκεί δια­κο­μί­σθηκε στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου «ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ», όπου δια­γνώ­σθηκε ότι υπέστη «αμφι­σφύ­ριο κάταγμα αρι­στε­ρής ποδο­κνη­μι­κής» και έγινε χει­ρουρ­γική απο­κα­τά­σταση με εσω­τε­ρική οστε­ο­σύν­θεση.

Νοση­λεύ­θηκε μέχρι 5-4-2011 οπότε πήρε εξι­τή­ριο και του χορη­γή­θηκε αναρ­ρω­τική άδεια για δύο μήνες με διά­γνωση «αμφι­σφύ­ριο κάταγμα (ΑΡ) ΠΔΚ χει­ρουρ­γη­θέν αλλαχού».

Τον Μάρτιο του 2013 υπε­βλήθη σε νέα εγχεί­ρηση προς αφαί­ρεση των υλικών (βίδες και πλάκα) που του είχαν τοπο­θε­τη­θεί.

Αφαι­ρέ­θηκε η βίδα από το έσω σφυρό ενώ κατέστη αδύνατη η αφαί­ρεση της πλάκας στο έξω σφυρό.

Με την από 21-5-2013 αγωγή του ο εφε­σί­βλη­τος ισχυ­ρί­στηκε ότι ο προ­α­να­φε­ρό­με­νος τραυ­μα­τι­σμός του οφεί­λε­ται σε παρά­νο­μες πράξεις οργάνου του ήδη εκκα­λού­ντος και συγκε­κρι­μένα του πιο πάνω λοχαγού, ο οποίος είναι και ο μονα­δι­κός υπαί­τιος αυτού.

Συγκε­κρι­μένα, ο πιο πάνω λοχαγός που ανήκε στην δύναμη της λέσχης, δεν είχε εντολή εκγύ­μνα­σής του ούτε ήταν επι­φορ­τι­σμέ­νος με τέτοια καθή­κο­ντα. Παρόλο δε που η μονάδα δεν διέθετε κατάλ­ληλο χώρο εκγύ­μνα­σης ούτε ιατρό τον διέταξε να συμ­με­τέ­χει σε μία πολε­μική επί­δειξη, η οποία ήταν εκτός των καθη­κό­ντων του και των υπο­χρε­ώ­σεών του ως στρα­τιώτη με απο­τέ­λε­σμα τον βαρύ­τατο τραυ­μα­τι­σμό του.

Μάλιστα, μετά το συμβάν ο πιο πάνω λοχαγός τον διέταξε να μην ανα­φερ­θεί σε αυτό, όπως έγινε, αλλά να ανα­φέ­ρει πως έπεσε καθώς κατέ­βαινε από τις σκάλες των μαγει­ρείων.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Δήμος Μου­τά­φης.