Δήλωση του Βουλευτή Δωδεκανήσου, κ. Μάνου Κόνσολα για τον καταυλισμό στο Κορακόνερο

Ο Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου, κ. Μάνος Κόν­σο­λας, έκανε την ακό­λου­θη δή­λω­ση:

«Ανέ­λα­βα μία πρω­το­βου­λία, ανα­δει­κνύ­ο­ντας το ζή­τη­μα του πα­ρά­νο­μου κα­ταυ­λι­σμού των ρομά στο Κα­ρα­κό­νε­ρο στις πραγ­μα­τι­κές του δια­στά­σεις.

Το πεδίο της πα­ρα­πο­λι­τι­κής και των εντυ­πώ­σε­ων δεν με αφορά.

Δεν μπορώ, όμως, να αφήσω ανα­πά­ντη­τη τη δια­στρέ­βλω­ση των θέ­σε­ων και των προ­τά­σε­ων που κα­τέ­θε­σα.

Πα­ρα­θέ­τω αυ­τού­σια το κεί­με­νο που αφο­ρού­σε την πρό­τα­ση για τη στέ­γα­ση και με­τε­γκα­τά­στα­ση των ρομά:

«Υπάρ­χουν, όμως, προ­γράμ­μα­τα σε ισχύ για τη στε­γα­στι­κή απο­κα­τά­στα­ση των ρομά σε δη­μό­σιο ή δη­μο­τι­κό χώρο που θα χω­ρο­θε­τή­σει το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο. Στέ­γα­ση, όχι στη λο­γι­κή με­τα­φο­ράς του κα­ταυ­λι­σμού, αλλά της κα­τα­σκευ­ής οι­κι­σμού με τις ανά­λο­γες υπο­δο­μές. Πα­ράλ­λη­λα, με την υλο­ποί­η­ση προ­γραμ­μά­των εκ­παί­δευ­σης, κοι­νω­νι­κής έντα­ξης και απα­σχό­λη­σης».

Είναι ξε­κά­θα­ρο ότι δεν κι­νού­μαι στη λο­γι­κή της με­τα­φο­ράς του κα­ταυ­λι­σμού από το Κα­ρα­κό­νε­ρο σε ένα άλλο μέρος της Ρόδου. Μιλώ για στέ­γα­ση σε οι­κι­σμό και κοι­νω­νι­κή έντα­ξη.

Είναι ο μόνος τρό­πος για να δρο­μο­λο­γη­θεί λύση, μαζί με τα 3 προ­α­παι­τού­με­να που πα­ρέ­θε­σα και είναι η έκ­δο­ση πρω­το­κόλ­λου κα­τε­δά­φι­σης των πα­ρά­νο­μων κα­τα­σκευών στο Κα­ρα­κό­νε­ρο από την ΚΕΔ, η δια­δι­κα­σία κα­τε­δά­φι­σης που πρέ­πει να γίνει με ευ­θύ­νη της Γ.Γ. Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης και, τέλος, η αστυ­νό­μευ­ση και ο έλεγ­χος της πε­ριο­χής.

Όλα αυτά απο­τυ­πώ­νο­νται στη δη­μό­σια πα­ρέμ­βα­ση-πρό­τα­ση αλλά και στις δύο ερω­τή­σεις που κα­τέ­θε­σα στη Βουλή.

Καλώ όλους και ιδιαί­τε­ρα αυ­τούς που δεί­χνουν να μην το έχουν κα­τα­νο­ή­σει, να ξα­να­δια­βά­σουν προ­σε­κτι­κά και την πρό­τα­ση και τις δύο ερω­τή­σεις.

Η άρ­νη­ση της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας οδη­γεί στη δια­τή­ρη­ση του κα­ταυ­λι­σμού στο Κα­ρα­κό­νε­ρο, στη δη­μιουρ­γία γκέτο, στην υπο­βάθ­μι­ση μιας ολό­κλη­ρης πε­ριο­χής και στη διαιώ­νι­ση του προ­βλή­μα­τος.

Το ίδιο ισχύ­ει και για την άρ­νη­ση να ανοί­ξει η συ­ζή­τη­ση. Γιατί σε αυτό τον τόπο πρέ­πει, κά­ποια στιγ­μή, να μά­θου­με να συ­ζη­τά­με και να δί­νου­με λύ­σεις στα προ­βλή­μα­τα.

Τώρα πρέ­πει να διε­ξα­χθεί μια ου­σια­στι­κή συ­ζή­τη­ση, με πρω­το­βου­λία της αυ­το­διοί­κη­σης και των φο­ρέ­ων του νη­σιού.

Για να υιο­θε­τη­θεί μία κοινή θέση και να με­του­σιω­θεί σε ενιαίο μέ­τω­πο και κοινή δράση για την ορι­στι­κή λύση στο πρό­βλη­μα του Κα­ρα­κό­νε­ρου».