Η ιστορία της Lamborghini ξεκίνησε στη Ρόδο: Ο «ταύρος» που τα έβαλε με τη Ferrari

Γεν­νιέ­ται σε ένα μικρό χωριό της Ιταλίας ο Ferruccio Lamborghini. Ως ο πρω­τό­το­κος γιος μιας αγρο­τι­κής οικο­γέ­νειας, του Antonio και της Evelina Lamborghini, κανο­νικά προ­ο­ρι­ζό­ταν για να ανα­λά­βει τα κτήματα. Όμως από μικρή κιόλας ηλικία, ο νεαρός Ferruccio ενδια­φε­ρό­ταν περισ­σό­τερο για τη μηχα­νική παρά για τη γεωργία.

Περ­νούσε τα απο­γεύ­ματα δου­λεύ­ο­ντας με τα μηχα­νή­ματα του αγρο­κτή­μα­τος και τελικά, έπεισε το καλύ­τερο συνερ­γείο της Μπο­λό­νια να τον προ­σλά­βει.

Έτσι, όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκό­σμιος Πόλεμος, ο Lamborghini ήταν ένας έμπει­ρος και γνωστός μηχα­νι­κός. Όταν στρα­το­λο­γή­θηκε στην Ιταλική Αερο­πο­ρία, τον έστει­λαν στη Ρόδο με την 50η μεικτή μηχα­νο­κί­νητη μοίρα. Οι άνδρες αυτοί ήταν υπεύ­θυ­νοι για όλα τα έργα συντή­ρη­σης και επι­σκευής των οχη­μά­των του ιτα­λι­κού στρατού στο νησί, μεταξύ αυτών και τα τρακτέρ και τα φορτηγά που χρη­σι­μο­ποιού­νταν για τη ρυμούλ­κηση των αερο­πλά­νων.

Τον καιρό του πολέμου, ο Lamborghini επι­σκεύ­ασε οχήματα που ανήκαν στους Γερ­μα­νούς, τους Ιταλούς και τους Βρε­τα­νούς. Και κάπως έτσι, μετά το τέλος του πολέμου, ο νεαρός μηχα­νι­κός άνοιξε στη Ρόδο την πρώτη του επι­χεί­ρηση: Ένα μικρό συνερ­γείο.

Το 1946, όταν η ιταλική κυβέρ­νηση προ­σέ­φερε κίνητρα για τη στήριξη της οικο­νο­μι­κής ανά­καμ­ψης της χώρας, απο­φά­σισε να επι­στρέ­ψει στην Ιταλία και να κάνει αυτό που γνώριζε καλύ­τερα: Να ανοίξει ένα συνερ­γείο.

Και ενώ δούλευε στην επι­χεί­ρησή του, παρα­τή­ρησε ότι οι τοπικοί αγρότες περ­νού­σαν μια κρίση. Έχοντας στο μυαλό του τα τρακτέρ που επι­σκεύ­αζε στη Ρόδο, ο Lamborghini απο­φά­σισε να φτιάξει φθηνά τρακτέρ, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας εξαρ­τή­ματα από παλιά στρα­τιω­τικά οχήματα, ώστε οι μικροί γαιο­κτή­μο­νες να μπορούν να τα αγο­ρά­σουν.

Το πρώτο όχημα που μετα­μόρ­φωσε ήταν ένα φορτηγό Morris, για το οποίο ο ίδιος σχε­δί­ασε και υλο­ποί­ησε όλες τις  τρο­πο­ποι­ή­σεις. Στις 3 Φεβρουα­ρίου του 1948, στη γιορτή του πολιού­χου της πόλης, παρου­σί­ασε το δημιούρ­γημά του και έκλεισε 11 παραγ­γε­λίες.

Ενθαρ­ρυ­μέ­νος από αυτή την επι­τυ­χία του, ο Lamborghini απο­φά­σισε να ρισκά­ρει τα πάντα, αγο­ρά­ζο­ντας 1.000 κινη­τή­ρες Morris. Με την έγκριση του πατέρα του, έβαλε το οικο­γε­νειακό αγρό­κτημα υποθήκη.

Και το ρίσκο του απέδωσε. Ο Ferruccio Lamborghini έβγαλε μια περιου­σία στα τρακτέρ και έγινε ένας από τους σπου­δαιό­τε­ρους βιο­μή­χα­νους της Ιταλίας.

Το 1958, πλού­σιος πια, ο Lamborghini αγόρασε την πρώτη του Ferrari.  Θα ακο­λου­θού­σαν και άλλες. Όμως, καθώς δεν ήταν ο καλύ­τε­ρος οδηγός, συνεχώς έκαιγε τον συμπλέ­κτη. Και για αυτό ήταν ανα­γκα­σμέ­νος να πηγαί­νει κάθε τόσο στο Μαρα­νέλλο για να τον αντι­κα­τα­στή­σει.

Κάποια φορά, μετά από την τρίτη ή την τέταρτη επί­σκεψή του, αντί να επι­στρέ­ψει την Ferrari του στο εργο­στά­σιο για να γίνει η αντι­κα­τά­σταση, απο­φά­σισε να το ανα­θέ­σει στον δικό του αρχι­μη­χα­νικό. Και τότε, εκείνος ανα­κά­λυψε ότι ο συμπλέ­κτης της Ferrari ήταν παρό­μοιος με εκείνον που χρη­σι­μο­ποιού­σαν τα τρακτέρ της εται­ρείας του.

Ο Ferruccio Lamborghini ήταν έξαλλος. Ο δικός του συμπλέ­κτης κόστιζε 10 λιρέτες, αλλά η Ferrari τον χρέωνε 1.000 λιρέτες για την αντι­κα­τά­σταση.

Και έτσι, όταν μια μέρα συνά­ντησε τον Enzo Ferrari, του είπε: «Φτιά­χνεις τα όμορφα αυτο­κί­νητά σου με τα ανταλ­λα­κτικά των τρακτέρ μου».

«Είσαι ένας οδηγός τρακτέρ, ένας αγρότης. Δεν θα πρέπει να παρα­πο­νιέ­σαι που οδηγείς τα αυτο­κί­νητά μου, γιατί είναι τα καλύ­τερα αυτο­κί­νητα στον κόσμο», του απά­ντησε εκείνος.

 

«Ω, ναι, είμαι αγρότης! Θα σου δείξω πώς φτιά­χνο­νται τα σπορ αυτο­κί­νητα και θα φτιάξω ένα σπορ αυτο­κί­νητο μόνος μου!», είπε ο εξορ­γι­σμέ­νος Lamborghini.

Αφότου απο­φά­σισε να φτιάξει το καλύ­τερο σπορ αμάξι του κόσμου, χρεια­ζό­ταν ένα λογό­τυπο που να του ται­ριά­ζει. Για τη δουλειά αυτή, προ­σέ­λαβε τον γνωστό γρα­φί­στα Paolo Rambaldi, ο οποίος τον ρώτησε για τα προ­σω­πικά χαρα­κτη­ρι­στικά του.

«Είμαι tamugno (που στην διά­λε­κτο της Μπο­λό­νια σημαί­νει σκληρός, δυνατός, επί­μο­νος) σαν ταύρος», του είπε.

Από αυτή την απά­ντηση και από το ζώδιο του Lamborghini, γεν­νή­θηκε το διάσημο σήμα με τον ταύρο.

Η Automobili Ferruccio Lamborghini S.p.A. ιδρύ­θηκε επι­σή­μως στις 30 Οκτω­βρίου του 1963 και το πρώτο αυτο­κί­νητο παρα­γω­γής της, το 350 GT, έκανε το ντε­μπούτο του στο Geneva Motor Show του 1964.

Ήταν όμως η Lamborghini Miura του 1966 που ενέ­πνευσε δύο δημο­σιο­γρά­φους που τη δοκί­μα­σαν να δημιουρ­γή­σουν μια νέα λέξη για να χαρα­κτη­ρί­σουν αυτό το αυτο­κί­νητο και όσα θα κέρ­δι­ζαν στην πορεία μια θέση σε αυτή τη νέα κατη­γο­ρία: Supercar.

Στις αρχές της δεκα­ε­τίας του 1970, η επι­χεί­ρηση του Lamborghini με τα τρακτέρ συνά­ντησε οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα και τελικά ο βιο­μή­χα­νος πούλησε το ποσοστό του στην εται­ρεία των σπορ αυτο­κι­νή­των και απο­σύρ­θηκε στον αμπε­λώνα του.

Η Automobili Lamborghini άλλαξε χέρια αρκετές φορές και στα τέλη της δεκα­ε­τίας του 1990 εξα­γο­ρά­στηκε από την γερ­μα­νική Volkswagen, συνέ­χισε όμως πάντα να φτιά­χνει αυτο­κί­νητα υψηλών επι­δό­σεων.

Ο Ferruccio Lamborghini πέθανε στις 20 Φεβρουα­ρίου του 1993, σε ηλικία 76 ετών.

moneyreview.gr