«Μεγάλο σχολείο η “θητεία” μου στην Κάσο»

Πέ­ρα­σαν κιό­λας σχε­δόν δύο χρό­νια από τότε που πήρε την από­φα­ση να αφή­σει την Αθήνα και την επαγ­γελ­μα­τι­κή κα­τα­ξί­ω­ση που απο­λάμ­βα­νε ως ένας από τους ση­μα­ντι­κό­τε­ρους καρ­διο­χει­ρουρ­γούς και να προ­σφέ­ρει τις υπη­ρε­σί­ες του ως αγρο­τι­κός για­τρός στην ακρι­τι­κή Κάσο. Το τη­λε­φω­νι­κό μας ρα­ντε­βού είχε ορι­στεί για το με­ση­μέ­ρι της Τρί­της. Χρειά­στη­κε, όμως, να το ανα­βά­λου­με για την επο­μέ­νη, καθώς ο Δη­μή­τρης Τσού­πης έπρε­πε να με­τα­βεί σε ορει­νή, απο­μα­κρυ­σμέ­νη πε­ριο­χή του νη­σιού, προ­κει­μέ­νου να πε­ρι­θάλ­ψει κά­τοι­κο που είχε υπο­στεί εγκε­φα­λι­κό. Μά­λι­στα, το πε­ρι­στα­τι­κό ήταν αρ­κε­τά σο­βα­ρό, οπότε η δια­κο­μι­δή του στο Νο­σο­κο­μείο Ση­τεί­ας κρί­θη­κε ανα­γκαία. «Τέ­τοια πε­ρι­στα­τι­κά αντι­με­τω­πί­ζου­με συ­νε­χώς», εξη­γεί ο ίδιος.

Το βιο­γρα­φι­κό του είναι πλού­σιο, με 30 και πλέον χρό­νια προ­ϋ­πη­ρε­σί­ας σε κο­ρυ­φαία νο­ση­λευ­τι­κά ιδρύ­μα­τα των ΗΠΑ, της Βρε­τα­νί­ας, της Γερ­μα­νί­ας αλλά και της χώρας μας. Τον Ιού­νιο του 2020, όταν ο Δη­μή­τρης Τσού­πης πήρε την από­φα­ση να εγκα­τα­στα­θεί στην Κάσο, ήξερε εξαρ­χής πως θα έπρε­πε να αντι­με­τω­πί­ζει μόνος αρ­κε­τά βαριά πε­ρι­στα­τι­κά. Είχε, βέ­βαια, την εμπει­ρία. «Αν απο­φα­σί­σεις να ασχο­λη­θείς λίγο πα­ρα­πά­νω με τους αν­θρώ­πους μπο­ρείς να τους προ­σφέ­ρεις πάρα πολλά», είχε δη­λώ­σει τότε στα «ΝΕΑ». Άλ­λω­στε, ο ερ­χο­μός ενός κα­τα­ξιω­μέ­νου καρ­διο­χει­ρουρ­γού στην Κάσο, προ­σέ­φε­ρε -αν μη τι άλλο- και το αί­σθη­μα ασφά­λειας στους 1.100 κα­τοί­κους της, για πρώτη φορά μετά από χρό­νια συ­νε­χών εναλ­λα­γών νε­α­ρών για­τρών.

Φρο­ντί­δα

Σή­με­ρα, έχο­ντας τε­λειώ­σει το αγρο­τι­κό του, πα­ρα­μέ­νει στο νησί ως επι­κου­ρι­κός για­τρός. Μαζί με τον… διά­δο­χο του, δύο μαίες και μία νο­ση­λεύ­τρια «τρέ­χουν» το Πο­λυ­δύ­να­μο Πε­ρι­φε­ρεια­κό Ια­τρείο, το οποίο είναι εξο­πλι­σμέ­νο και πλέον έχει στη­θεί έτσι ώστε να λει­τουρ­γεί όπως ακρι­βώς μια πλή­ρης Μο­νά­δα Αυ­ξη­μέ­νης Φρο­ντί­δας. Κα­θη­με­ρι­νά η ια­τρι­κή πε­ντά­δα γυ­ρί­ζει όλο το νησί, προ­κει­μέ­νου να δουν ασθε­νείς που χρή­ζουν φρο­ντί­δας. Είναι πολλά, όπως χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά λέει, τα προ­βλή­μα­τα υγεί­ας που αντι­με­τω­πί­ζουν οι κά­τοι­κοι και μά­λι­στα υπάρ­χουν σο­βα­ρά πε­ρι­στα­τι­κά, ακόμη και σύν­δρο­μα που δεν συ­να­ντώ­νται συχνά σε άλλες πε­ριο­χές. «Κάνω μι­κρο­ε­πεμ­βά­σεις, κα­λύ­πτου­με αρ­ρυθ­μί­ες χωρίς να στέλ­νου­με τα πε­ρι­στα­τι­κά σε νο­σο­κο­μείο. Και η αλή­θεια είναι πως αυτά τα δύο χρό­νια έχουν μειω­θεί ση­μα­ντι­κά οι δια­κο­μι­δές στα με­γά­λα νησιά γιατί όταν μια κα­τά­στα­ση μπορώ να αντι­με­τω­πί­σω ένα πε­ρι­στα­τι­κό μόνος μου, με τα μέσα που δια­θέ­τω, προ­τι­μώ να το κάνω. Για πα­ρά­δειγ­μα, όταν έχου­με κολ­πι­κή μαρ­μα­ρυ­γή, το αντι­με­τω­πί­ζω εδώ», πε­ρι­γρά­φει.

Εμπει­ρία. Υπάρ­χουν, όμως, και φορές που η με­τα­φο­ρά κρί­νε­ται απα­ραί­τη­τη, πα­ρό­λα αυτά ο και­ρός δεν το επι­τρέ­πει: «Υπήρ­ξε πε­ρι­στα­τι­κό, το οποίο έπρε­πε να με­τα­φερ­θεί αλλά λόγω αέρα δεν μπο­ρού­σε να γίνει η δια­κο­μι­δή. Μεί­να­με ένα ολό­κλη­ρο βράδυ μαζί με τον ασθε­νή και τε­λι­κά έφυγε για το νο­σο­κο­μείο την επό­με­νη μέρα». Παρά τις δυ­σκο­λί­ες που αντι­με­τω­πί­ζει στο ακρι­τι­κό νησί, δεν με­τα­νιώ­νει για την επι­λο­γή του. «Για μένα αυτά τα χρό­νια είναι ένα διά­λειμ­μα στην επαγ­γελ­μα­τι­κή μου πο­ρεία και εν­δε­χο­μέ­νως, ολο­κλη­ρώ­νο­ντας τη ‘θη­τεία’ μου στην Κάσο, να επι­στρέ­ψω στην καρ­διο­χει­ρουρ­γι­κή. Όλους αυ­τούς τους μήνες είχα την ευ­και­ρία να δια­βά­σω και να μάθω πε­ρισ­σό­τε­ρα για την Πρω­το­βάθ­μια Φρο­ντί­δα, με την οποία ένας εξει­δι­κευ­μέ­νος για­τρός συ­νή­θως δεν ασχο­λεί­ται. Πλέον, λοι­πόν, μπορώ να αντι­με­τω­πί­σω οφθαλ­μο­λο­γι­κά ή ακόμη και ου­ρο­λο­γι­κά πε­ρι­στα­τι­κά», κα­τα­λή­γει.

Πηγή tanea.gr

Εύη Σαλ­τού