Μονοθεματικά

Ο πόλεμος σιγά σιγά παρα­με­ρί­ζε­ται, οι μαρα­θώ­νιοι ενη­μέ­ρω­σης περιο­ρί­ζο­νται, η μεγάλη τρα­γω­δία της Ουκρα­νίας υπο­κύ­πτει στη μικρή της Πάτρας, τα αχόρ­ταγα για θέαμα μέσα οργα­νώ­νουν συζη­τή­σεις, τις θέσεις των διε­θνο­λό­γων πήραν οι ιατρο­δι­κα­στές, αστυ­νο­μι­κοί, ψυχο­λό­γοι, κάποιοι χρη­σι­μο­ποιώ­ντας την υπόθεση για προ­σω­πική κεφα­λαιο­ποί­ηση και μιντιακή προβολή. Σαφώς και υπάρχει μεγάλο ενδια­φέ­ρον για τον θάνατο του 9χρονου παιδιού, που απ’ ότι φαί­νε­ται ήταν δολο­φο­νία με κατη­γο­ρού­μενη γι’ αυτό την μητέρα, για τα ερω­τη­μα­τικά που παρα­μέ­νουν για τον θάνατο των άλλων δύο, αλλά να μην ξεχά­σουμε και όλα τα άλλα μεγάλα θέματα της επι­και­ρό­τη­τας, να μη επι­κε­ντρω­θούμε μονο­θε­μα­τικά στο συγκε­κρι­μένο ζήτημα – το βλέ­πουμε αυτό να γίνεται στα ΜΜΕ- γιατί υπάρ­χουν θέματα που επη­ρε­ά­ζουν την καθη­με­ρι­νό­τητα και τη ζωή όλων μας. Με το θέμα της ακρί­βειας να είναι το κορυ­φαίο και το πιο δύσκολο.  Ας. Αφή­σουμε τη δικαιο­σύνη και τις διω­κτι­κές αρχές να κάνει τη δουλειά της. Να παρα­κο­λου­θούμε και να ενη­με­ρω­νό­μα­στε,  αλλά μη γίνει η χώρα ένα απέ­ρα­ντο τηλε­ο­πτικό δικα­στή­ριο, δεν έχει κανένα νόημα αυτό και δεν συμ­βαί­νει συνήθως σε πολι­τι­σμέ­νες χώρες.