Κατόπιν εορτής

Είναι φρι­κια­στικό το τετρα­πλό έγκλημα στην Ανδρα­βίδα από όλες τις απόψεις. Και για τους τέσ­σε­ρις φόνους και για όσα μαθαί­νουμε για τον καθ’ ομο­λο­γία δολο­φόνο. Ο δράστης, σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες, έχει μεγάλο ιστο­ρικό βίαιης δράσης: Είχε πυρο­βο­λή­σει γείτονα του, έδερνε τις δύο πρώην γυναί­κες του, στραγ­γά­λιζε τα ζώα της περιο­χής, κυκλο­φο­ρούσε πάντα με όπλο το οποίο είχε ακόμα και σιγα­στήρα  και παρ΄όλα αυτά τον είχαν να κυκλο­φο­ρεί ελεύ­θε­ρος!! Το ερώτημα είναι αν αυτές οι καταγ­γε­λίες είχαν πάρει το δρόμο της δικαιο­σύ­νης και αν όχι γιατί. Μέσα σε μια ημέρα, μείναμε εκστα­τι­κοί από το ξεκλή­ρι­σμα της τετρα­με­λούς οικο­γέ­νειας με δύο μικρά παι­δά­κια να τα έχει πνίξει με τα χέρια του ένας υπάν­θρω­πος, ενώ λίγες ώρες αργό­τερα, είχαμε και άλλη μια γυναι­κο­κτο­νία, από έναν νταή, που πριν μερι­κούς μήνες τον είχαν κάνει «ήρωα» κανάλια και πρω­το­σέ­λιδα, γιατί ύψωνε σταυ­ρούς και ελλη­νι­κές σημαίες, σε βου­νο­κορ­φές στο νησί του, με σωρό καταγ­γε­λίες βίας σε βάρος του, όπως απο­δεί­χθηκε, όταν κατόπιν εορτής «ανοί­γουν στόματα».  Κάποιος θα πει πως «αυτά συμ­βαί­νουν και αλλού, σε άλλες χώρες», αλλά αυτή η παρα­τή­ρηση, όση αλήθεια κι αν κρύβει, δεν μπορεί να γεν­νή­σει  εφη­συ­χα­σμό. Φυσικά και είναι θλιβερά εάν παρό­μοια συμ­βαί­νουν σε όποια γωνιά του κόσμου, αλλά η καθη­με­ρι­νό­τητά μας είναι στην Ελλάδα, όπου είναι σαφές ότι κάτι πρέπει να αλλάξει σε όλα αυτά. Η χώρα μας πρέπει να μπει σε μια άλλη τροχιά, με γνώμονα τον πολι­τι­σμό και τον ανθρω­πι­σμό. Η ελλη­νική κοι­νω­νία θα πρέπει πάλι- να επα­νε­φεύ­ρει την ηθική της…