Ένας Νέος Ποδοσφαιρικός Αγώνας

Πριν με­ρι­κά χρό­νια είχα πε­ρι­γρά­ψει έναν αγώνα που είχε διε­ξα­χθεί στο γή­πε­δο Κα­ραϊ­σκά­κη, με­τα­ξύ των ομά­δων του Απελ­πι­σια­κού και του Τα­λαι­πω­ρι­κού. Είμαι βέ­βαια πο­δο­σφαι­ρό­φι­λος αλλά όχι και με­τα­δό­της των αγώ­νων ή εάν προ­τι­μά­τε περί το «ελ­λη­νι­κό­τε­ρον» Σπί­κερ. Όμως παρά ταύτα αφιε­ρώ­νω στους ανα­γνώ­στες την εν λόγω με­τά­δο­ση και πε­ρι­γρα­φή.

Επει­δή πά­ντο­τε η με­τά­δο­ση των αγώ­νων είναι εν­δια­φέ­ρου­σα σκέ­φτη­κα να με­τα­φέ­ρω τον πο­δο­σφαι­ρι­κό αγώνα τον οποί­ον και σή­με­ρα πα­ρα­κο­λου­θού­με με­τα­ξύ κυ­ρί­ως του Πρω­το­πο­ρια­κού και του Πο­λα­κι­στι­κού. Είναι δε βέ­βαιο ότι ο Πρω­το­πο­ρια­κός προη­γεί­ται της ομά­δας του Πο­λα­κι­στι­κού με σκόρ 6-2 που και αυτά τα δύο γκόλ είναι αυ­το­γκόλ. Τούτο δε διότι ο Πο­λα­κι­στι­κός δεν γνω­ρί­ζει να παί­ζει πο­δό­σφαι­ρο. Σε όλη την διάρ­κεια του αγώνα συ­νέ­χεια δια­μαρ­τύ­ρε­ται διότι δήθεν ο διαι­τη­τής δεν σφυ­ρί­ζει πέ­ναλ­τι ή φάουλ και επει­δή οι δια­μαρ­τυ­ρί­ες αυτές είναι ανυ­πό­στα­τες αντί να φρο­ντί­σει να παί­ξει κα­λύ­τε­ρα δια­μαρ­τύ­ρε­ται για να κα­λύ­ψει τα κενά του, με απο­τέ­λε­σμα ο διαι­τη­τής να του έχει βγά­λει δύο κί­τρι­νες κάρ­τες, οπότε η επό­με­νη θα είναι οπωσ­δή­πο­τε κόκ­κι­νη.

Υπάρ­χουν βέ­βαια και οι άλλες ομά­δες όπως του Ανυ­παρ­ξια­κού, που από την πρώτη κα­τη­γο­ρία κιν­δυ­νεύ­ουν να υπο­βι­βα­στούν στην Β΄ Εθνι­κή και είναι και η ομάδα της Ελ­λη­νι­κής Λύσης Μα­τζου­νιών που προ­σπα­θώ τόσο καιρό να κα­τα­λά­βω σε ποιο ζή­τη­μα θα δώσει Ελ­λη­νι­κή Λύση εκτός και αν δώσει την λύση που έδωσε ο Πού­τιν πλήν όμως δεν δια­θέ­τει τον κα­τάλ­λη­λο οπλι­σμό. Εκτος και αν Ελ­λη­νι­κή Λύση είναι να τρώμε όλοι μα­τζού­νια.

Βέ­βαια να μην πα­ρα­λεί­ψω να ανα­φερ­θώ και στον πραγ­μα­τι­κά όχι μόνο συ­μπα­θή αλλά και αγα­πη­τό Κου­τσού­μπα που όπως είπε ο Λα­ζό­που­λος σε μια επι­θε­ώ­ρη­ση του «το ερ­γο­στά­σιο στην Μόσχα έχει κλεί­σει αλλά η αντι­προ­σω­πεία στην Ελ­λά­δα πα­ρα­μέ­νει».

Να προ­σθέ­σω δε εδώ ότι όχι μόνο το ερ­γο­στά­σιο έχει κλεί­σει αλλά ο Πού­τι­ντο γκρέ­μι­σε εξ ολο­κλή­ρου και προ­σχώ­ρη­σε στα βα­θειά νερά του κα­πι­τα­λι­σμού. Τώρα μά­λι­στα που κα­τέ­λα­βε­και την Ου­κρα­νία, φαί­νε­ται ότι θέλει να ανα­στή­σει την πα­λαιά Ένωση των Σο­βιε­τι­κών Σο­σια­λι­στι­κών Δη­μο­κρα­τιών αλλά με την φι­λο­σο­φία και την πρα­κτι­κή του κα­πι­τα­λι­σμού. Και έτσι ο αγα­πη­τός και συ­μπα­θής Κου­τσού­μπας πε­ριο­ρί­στη­κε να ανα­φέ­ρε­ται πλέον θε­ω­ρη­τι­κά στα

δι­καιώ­μα­τα του ερ­γα­ζό­με­νου λαού, τα οποία βέ­βαια προ­στα­τεύ­ο­νται από την νο­μο­θε­σία και τις συν­δι­κα­λι­στι­κές ενώ­σεις των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Όμως και η φωνή αυτή του Κου­τσου­μπά δεν κάνει κακό.

Με τα όσα πα­ρα­πά­νω ανέ­φε­ρα πο­δο­σφαι­ρο­ποί­η­σα άθελα μου την πο­λι­τι­κή ζωή του τόπου μας. Ευ­τυ­χώς όμως στην χώρα μας λει­τουρ­γούν οι θε­σμοί και ιδία η έκ­φρα­ση της βού­λη­σης και της θέσης του κα­θε­νός σε αντί­θε­ση με την γεί­το­να χώρα στην οποία εκ­φρά­ζε­ται μόνο η βού­λη­ση και η θέση του ενός αν­δρός ο οποί­ος ελέγ­χει όλες τις θε­σμι­κές δομές της χώρας του και αλί­μο­νο σε όποιον δια­φο­ρο­ποι­η­θεί.

Ρόδος, 24 Φε­βρουα­ρί­ου 2022

Με εκτί­μη­ση

Κων­στα­ντί­νος Σαρής