«Είναι πολλά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το νοσοκομείο»

Τα προ­βλή­ματα με τις ελλεί­ψεις ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού σε πολλά τμήματα του Νοσο­κο­μείου Ρόδου και μάλιστα εν μέσω παν­δη­μίας, επι­ση­μαί­νει σε δηλώ­σεις της στην «δ», η διευ­θύ­ντρια του Αναι­σθη­σιο­λο­γι­κού Τμή­μα­τος και πρό­ε­δρος νοσο­κο­μεια­κών ιατρών κυρία Πολύ­μνια Γαλανού.

Ανα­λυ­τι­κό­τερα, η κα Γαλανού δήλωσε μεταξύ άλλων και τα εξής:

«Θα ξεκι­νήσω από το Αναι­σθη­σιο­λο­γικό Τμήμα το οποίο έχει απα­σχο­λή­σει αρκετό καιρό την επι­και­ρό­τητα της Ρόδου –και γενι­κό­τερα του νομού Δ/σου. Θα δια­χω­ρίσω την πλη­ρό­τητα, την επάρ­κεια σε προ­σω­πικό και τη λει­τουρ­γία. Όσον αφορά στη λει­τουρ­γία, όλα τα χει­ρουρ­γεία εκτε­λού­νται κανο­νικά και όλες οι ειδι­κό­τη­τες εξυ­πη­ρε­τού­νται. Βεβαίως αυτό γίνεται με τη συν­δρομή κι ενός συνα­δέλ­φου, ο οποίος έρχεται από το νοσο­κο­μείο της Κω. Οι προ­σλή­ψεις έχουν κατα­στεί άγονες καθώς στα δημόσια νοσο­κο­μεία της χώρας, δεν υπάρχει ενδια­φέ­ρον από τους αναι­σθη­σιο­λό­γους. Ο λόγος είναι ότι οι αμοιβές είναι πάρα πολύ χαμηλές, είναι τερά­στιος ο όγκος εργα­σίας (ο οποίος δεν ανα­γνω­ρί­ζε­ται, ούτε και από τους συνα­δέλ­φους μας τους χει­ρουρ­γούς) με απο­τέ­λε­σμα να προ­τι­μούν τον ιδιω­τικό τομέα. Για να έρθει κάποιος να εργα­στεί σε οποιο­δή­ποτε τμήμα, κοι­τά­ζει εάν είναι επαρκώς στε­λε­χω­μένο. Ειδάλ­λως, θα ανα­γκα­στεί να κάνει πάρα πολλές εφη­με­ρίες που θα επη­ρε­ά­ζουν τη ζωή του. Το πρό­βλημα μπορεί να λυθεί εάν το υπουρ­γείο Υγείας, επι­τέ­λους, απο­φα­σί­σει να επα­να­φέ­ρει τα μισθο­λό­για στα δεδο­μένα του 2012. Σε άλλη περί­πτωση, δεν θα υπάρξει ενδια­φέ­ρον….».

Ανα­φε­ρό­μενη στους επι­κεί­με­νους καλο­και­ρι­νούς μήνες κατά τους οποίους, το Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου επι­βα­ρύ­νε­ται πάρα πολύ, η κα Γαλανού, έκρουσε τον κώδωνα του κιν­δύ­νου:

«Το άνοιγμα της του­ρι­στι­κής περιό­δου, σημαί­νει ότι η δουλειά θα αυξηθεί. Είμαι της άποψης ότι απαι­τεί­ται προ­γραμ­μα­τι­σμός από νωρίς. Είναι ενδια­φέ­ρουσα η ανα­κοί­νωση της ανα­πλη­ρώ­τριας υπουρ­γού Υγείας κας Μίνας Γκάγκα ότι τα νοσο­κο­μεία θα μπορούν να προ­κη­ρύσ­σουν τις θέσεις που θέλουν οι ίδιες οι διοι­κή­σεις –αλλά πρέπει να νομο­θε­τη­θεί και να εφαρ­μο­στεί. Εάν π.χ. το υπουρ­γείο βγάζει απλά μια προ­κή­ρυξη τη στιγμή που δεν υπάρ­χουν αναι­σθη­σιο­λό­γοι, δεν υπάρχει αντα­πό­κριση. Εάν όμως εμείς εδώ, που γνω­ρί­ζουμε τα δεδο­μένα και ξέρουμε πότε υπάρχει ενδια­φέ­ρον, προ­χω­ρή­σουμε σε προ­κή­ρυξη, δεν θα χρεια­στεί να περι­μέ­νουμε τι θα γίνει στην υπό­λοιπη χώρα.

Σε αυτό το σημείο θέλω να ξεκα­θα­ρίσω ότι δεν πρέπει να απα­ξιώ­νουμε το νοσο­κο­μείο, το οποίο εκτελεί έργο. Τα δημόσια νοσο­κο­μεία ασκούν έργο, το οποίο δεν μπορεί να κάνει κανένα ιδιω­τικό».

Ειδικά για τη Μονάδα Εντα­τι­κής Θερα­πείας στο Γ.Ν.Ρόδου η κα Γαλανού τόνισε πως δεν έχει στε­λε­χω­θεί ποτέ –ούτε από ιατρικό, ούτε από νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό: «Δύο κρε­βά­τια εξα­κο­λου­θούν να μένουν κλειστά. Κάποιες στιγμές χρεια­ζό­μα­στε περισ­σό­τερα κρε­βά­τια και λόγω του κορω­νοϊού. Όπως κατα­λα­βαί­νετε πρέπει να γίνουν προ­σλή­ψεις. Οι εντα­τι­κο­λό­γοι ανήκουν στο προ­σω­πικό που κρατούν σε υψηλό επίπεδο τις παροχές υγείας του νοσο­κο­μείου.

Ακο­λού­θως, θα μιλήσω και για το Αιμο­δυ­να­μικό. Όταν έγιναν τα εγκαί­νια ήμασταν όλοι αισιό­δο­ξοι. Τώρα, κιν­δυ­νεύει κι αυτό με κλεί­σιμο.

Το ίδιο πρό­βλημα υπάρχει και στο Απει­κο­νι­στικό Τμήμα όπου έχουν φύγει γιατροί κι άλλοι έχουν συντα­ξιο­δο­τη­θεί.

Το Τμήμα Επει­γό­ντων Περι­στα­τι­κών, ήταν πάντα μια μεγάλη… πληγή. Πρέπει να είναι στε­λε­χω­μένο πάντα από εμπει­ρό­τα­τους για­τρούς γιατί είναι πολύ δύσκολο κι έχει απαι­τή­σεις. Έχουμε βρει τη λύση να παίρ­νουμε τους “ειδι­κευό­με­νους” για να “βου­λώ­νουν” τρύπες. Το απο­τέ­λε­σμα είναι να μην υπάρχει επαρκής παροχή υπη­ρε­σιών. Χρεια­ζό­μα­στε αυτό­νομο Τμήμα Επει­γό­ντων Περι­στα­τι­κών με για­τρούς που θα ξεκι­νούν την καριέρα τους και θα συνε­χί­ζουν εκεί –όπως σε όλες τις χώρες.

Βλέπετε λοιπόν ότι ενώ υπάρχει εξο­πλι­σμός δεν υπάρχει προ­σω­πικό. Η αλήθεια είναι ότι ο κόσμος ταλαι­πω­ρεί­ται και δεν βρίσκει εύκολα ραντε­βού. Συνεπώς, πριν αρχί­σουμε να μιλάμε για άνοιγμα τμη­μά­των θα πρέπει να μιλή­σουμε για επαρκή στε­λέ­χωση».

Σύμφωνα με την πρόεδρο των νοσο­κο­μεια­κών ιατρών, το Γ.Ν. Ρόδου ξεκί­νησε να αντι­με­τω­πί­σει την παν­δη­μία του κορω­νοϊού, με -50% σε νοση­λευ­τικό, ιατρικό και διοι­κη­τικό προ­σω­πικό.

«Ο κόσμος νομίζει ότι το Νοσο­κο­μείο είναι γιατροί! Η αλήθεια είναι ότι είμαστε το 1/3 σε σχέση με το υπό­λοιπο προ­σω­πικό. Όλα περνούν από τη διοί­κηση όπου τα τελευ­ταία τρία χρόνια έχουν φύγει 18 άτομα τα οποία ΔΕΝ έχουν αντι­κα­τα­στα­θεί. Στο νοση­λευ­τικό, ξεκι­νή­σαμε με μείον 200 άτομα, και παρα­μέ­νουμε στα ίδια νούμερα…».

ΟΙ ΑΝΕΜΒΟΛΙΑΣΤΟΙ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΙ

Μιλώ­ντας για τους ανεμ­βο­λί­α­στους υγειο­νο­μι­κούς, η κα Γαλανού ξεκα­θά­ρισε τα εξής:

«Ή έχεις σεβα­στεί το ιατρικό επάγ­γελμα και το ασκείς (από οποια­δή­ποτε πλευρά) ή όχι. Υπάρχει ένας Νόμος. Ή είμαστε όλοι ίσοι ή όχι. Υπάρ­χουν εξαι­ρέ­σεις –και όσοι έχουν πραγ­μα­τικό πρό­βλημα υγείας είναι ελά­χι­στοι. Τείνει να γίνει ένας εκβια­σμός: επειδή δεν υπάρχει προ­σω­πικό, να πάρουμε τους ανεμ­βο­λί­α­στους. Αυτό ΔΕΝ γίνεται! Εάν ζητούν από εμάς (τους εμβο­λια­σμέ­νους) να τους στη­ρί­ξουμε, ερωτώ ποια είναι η δική τους στήριξη σ’ εμάς που μείναμε πίσω και δου­λεύ­ουμε υπό πολύ σκληρές συν­θή­κες, χωρίς άδειες και με εξο­ντω­τικά ωράρια;».

Κατα­λή­γο­ντας η κα Γαλανού, ανα­φέρ­θηκε στην κατά­σταση του κορω­νοϊού: «Πρέπει να κρατάμε μικρά… καλάθια. Η μετάλ­λαξη Όμικρον είναι πιο μετα­δο­τική. Μπορεί να είναι λιγό­τερο παθο­γό­νος σε σχέση με την Δέλτα, αλλά έχει υψη­λό­τερη μετα­δο­τι­κό­τητα –που σημαί­νει περισ­σό­τε­ρες εισα­γω­γές στα νοσο­κο­μεία. Συνεπώς, το σύστημα δεν πιέ­ζε­ται μόνο από τα βαριά περι­στα­τικά, αλλά και από τα πολλά περι­στα­τικά. Άρα, πρέπει να είμαστε όλοι προ­σε­κτι­κοί στη Ρόδο και να δεί­ξουμε αλλη­λεγ­γύη σε όλους τους εργα­ζό­με­νους μέσα στο Νοσο­κο­μείο. Θεωρώ ντροπή να εκμε­ταλ­λεύ­ε­σαι αυτή την κρίσιμη περίοδο, προ­σω­πικό που έχεις σαν συμ­βα­σιού­χους και σαν επι­κου­ρι­κούς (με παρα­τά­σεις). Θα πρέπει να τους μονι­μο­ποι­ή­σουν και να τους πρι­μο­δο­τή­σουν γιατί ήρθαν να δου­λέ­ψουν –ενώ κάποιοι… κάθισαν σπίτι».