«Από το Εγώ στον Άλλον»

Με την προσοχή του όπως πάντα στραμ­μένη στα βάσανα και στον πόνο των ανθρώ­πων, σε εκεί­νους που ξερι­ζώ­θη­καν από τα σπίτια τους, στα θύματα εμπο­ρίας, στους άστε­γους, στους πει­να­σμέ­νους ήρθε στη χώρα μας ο προ­κα­θή­με­νος της Ρωμαιο­κα­θο­λι­κής Εκκλη­σίας, Πάπας Φρα­γκί­σκος. Και τα συνό­ψισε όλα αυτά σε μια εμπνευ­σμένη ομιλία, ύμνο στο παγκό­σμιο, στο ανθρώ­πινο,  στις αξίες του πολι­τι­σμού. […]Η κατεύ­θυνση που θα πρέπει να κρα­τή­σουμε είναι η ενί­σχυση των ευά­λω­των. Χρειά­ζε­ται να προ­χω­ρή­σουμε μπροστά προς την κοι­νω­νική ισότητα. Τα βήματα που πρέπει να δια­νύ­σουμε είναι από την ιδε­ο­λη­ψία στη συμ­με­τοχή. Από το Εγώ στον Άλλον», επε­σή­μανε μεταξύ άλλων στην ομιλία του στο Προ­ε­δρικό Μέγαρο. Για να συνε­χί­σει την επομένη στη Λέσβο, με μια συγκλο­νι­στική ομιλία, τόσο δια­φο­ρε­τική από τον κοινό ευρω­παϊκό λόγο για το προ­σφυ­γικό, έναν λόγο που μιλάει κατά κανόνα για προ­κλή­σεις, απειλές, εχθρούς, ασφά­λεια, περι­χα­ρά­κωση. […] Είναι εύκολο να διε­γεί­ρεις την κοινή γνώμη ενστα­λά­ζο­ντας τον φόβο για τους Άλλους. Ωστόσο, γιατί δεν μιλάμε με την ίδια σφο­δρό­τητα για την εκμε­τάλ­λευση των φτωχών, για τους πολέ­μους που τόσο σπάνια ανα­φέ­ρο­νται αλλά τόσο συχνά και καλά χρη­μα­το­δο­τού­νται […] Ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης και αγα­πη­τός Αδελφός Βαρ­θο­λο­μαίος, πριν πέντε χρόνια, σ’ αυτό το νησί, είπε κάτι που με εντυ­πω­σί­ασε: ‘Όποιος σας φοβάται, δεν σας έχει κοι­τά­ξει στα μάτια. Όποιος σας φοβάται, δεν έχει δει τα πρόσωπά σας. Όποιος σας φοβάται δεν έχει δει τα παιδιά σας. Ας κοι­τά­ξουμε τα πρόσωπα των παιδιών. Ας βρούμε το θάρρος να ντρα­πούμε μπροστά σ’ αυτά που είναι αθώα και είναι το μέλλον. Ας μην ξεφύ­γουμε βια­στικά από τις ωμές εικόνες των μικρο­σκο­πι­κών τους σωμάτων που κεί­το­νται ακίνητα στις αμμου­διές. Η Μεσό­γειος, η οποία επί χιλιε­τίες έφερε κοντά δια­φο­ρε­τι­κούς λαούς και απο­μα­κρυ­σμέ­νες περιο­χές, μετα­τρέ­πε­ται τώρα σε ένα ζοφερό νεκρο­τα­φείο χωρίς ταφό­πλα­κες. Αυτή η μεγάλη υδάτινη λεκάνη, το λίκνο τόσων πολι­τι­σμών, μοιάζει τώρα με κάτο­πτρο του θανάτου. Ας μην αφή­σουμε τη θάλασσά μας (mare nostrum) να μετα­τρα­πεί σε ερημική θάλασσα του θανάτου (mare mortuum). Ας μην επι­τρέ­ψουμε αυτός ο τόπος συνά­ντη­σης να μετα­τρα­πεί σε θέατρο συγκρού­σεων. Ας μην επι­τρέ­ψουμε αυτή η «θάλασσα των ανα­μνή­σεων» να μετα­τρα­πεί σε «θάλασσα της λήθης». Σας παρα­καλώ, ας στα­μα­τή­σουμε αυτό το ναυάγιο του πολι­τι­σμού!», υπο­γράμ­μισε εμφανώς συγκι­νη­μέ­νος. Υ.Γ. Όλα αυτά και άλλα πολλά, δεν έτυχαν ιδιαί­τε­ρης προ­βο­λής στα Ελλη­νικά ΜΜΕ, αλλά είναι πρώτη είδηση σε όλα τα μεγάλα μέσα μαζικής ενη­μέ­ρω­σης.