M. Κεφαλογιάννης: «Αποτελούν ορόσημο αυτές οι ευρωεκλογές»­­

«Το με­γα­λύ­τε­ρο κα­θή­κον της ΕΕ και του νέου ευ­ρω­παϊ­κού κοι­νο­βου­λί­ου του 2014 δεν είναι η οι­κο­νο­μία, αλλά η ανά­κτη­ση της εμπι­στο­σύ­νης στην Ευ­ρώ­πη και τη δη­μο­κρα­τία και στους πο­λι­τι­κούς θε­σμούς, τόσο σε εθνι­κό, όσο και σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο».

Αυτά το­νί­ζει, με­τα­ξύ άλλων, σε συ­νέ­ντευ­ξή του στη «δ», ο υπο­ψή­φιος ευ­ρω­βου­λευ­τής της ΝΔ κ. Μα­νώ­λης Κε­φα­λο­γιάν­νης.

Η συ­νέ­ντευ­ξη, ανα­λυ­τι­κά:

• Τι πρέ­πει να αλ­λά­ξει στην Ευ­ρώ­πη μετά τις εκλο­γές, ώστε να μειω­θεί το χάσμα με­τα­ξύ του Ευ­ρω­παϊ­κού Βορρά και του Νότου;

-Το δόγμα του προ­τε­στα­ντι­κού βορρά «λι­τό­της πάση θυσία» απέ­τυ­χε. Οδή­γη­σε τις χώρες του ευ­ρω­παϊ­κού νότου σε με­γά­λη ύφεση, σε κατά κε­φα­λήν ΑΕΠ χα­μη­λό­τε­ρο των προ του 2008 επι­πέ­δων, σε ανερ­γία άνω του 20% και με το πο­σο­στό της στους νέους να ξε­περ­νά το 50%. Με τον ρυθμό που πάει τώρα η «ανά­καμ­ψη», θα χρεια­σθεί του­λά­χι­στον μια δε­κα­ε­τία για επι­στρο­φή στην ομα­λό­τη­τα. Η πα­ρα­τε­τα­μέ­να υψηλή ανερ­γία θα κα­θυ­στε­ρή­σει στην ανά­πτυ­ξη του ΑΕΠ για αρ­κε­τά χρό­νια.

Όλα τα θε­σμι­κά ορ­γα­να της ΕΕ με πρω­το­στά­τη το Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο οφεί­λουν να ερ­γα­σθούν και να απαι­τή­σουν:

– Ευ­ρω­παϊ­κη Κε­ντρι­κή Τρά­πε­ζα με σκοπό όχι μόνο τον έλεγ­χο του πλη­θω­ρι­σμού αλλά κυ­ρί­ως την ανά­πτυ­ξη, την απα­σχό­λη­ση και στη χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κή στα­θε­ρό­τη­τα.

– Τρα­πε­ζι­κή ένωση, με κοινή επο­πτεία, κοινή ασφά­λι­ση κα­τα­θέ­σε­ων και κοινό μη­χα­νι­σμό εκ­κα­θά­ρι­σης τρα­πε­ζών. Σε αντί­θε­τη πε­ρί­πτω­ση τα κε­φά­λαια θα συ­νε­χί­ζουν να διαρ­ρέ­ουν από το νότο προς το βορρά.

– Αμοι­βαιο­ποί­η­ση χρέ­ους με τα ευ­ρω­ο­μό­λο­γα. Η ανα­λο­γία του χρέ­ους/ΑΕΠ της Ευ­ρώ­πης είναι χα­μη­λό­τε­ρη από αυτή των ΗΠΑ. Με αυτό το δε­δο­μέ­νο η ευ­ρω­ζώ­νη θα μπο­ρού­σε να δα­νει­στεί από τις διε­θνείς χρη­μα­τα­γο­ρές με αρ­νη­τι­κά πραγ­μα­τι­κά επι­τό­κια, όπως οι ΗΠΑ. Τα χα­μη­λό­τε­ρα επι­τό­κια θα είχαν σαν απο­τέ­λε­σμα την τρα­πε­ζι­κή ρευ­στό­τη­τα απα­ραί­τη­τη προ­ϋ­πό­θε­ση τό­νω­σης της οι­κο­νο­μί­ας. Ετσι θα αντι­με­τω­πι­σθεί το κύριο αίτιο της κρί­σης – η λι­τό­τη­τα- που αυ­ξά­νει το χρέος και ταυ­τό­χρο­να συρ­ρι­κνώ­νει το ΑΕΠ.

– Ανα­πτυ­ξια­κές πο­λι­τι­κές που θα επι­κε­ντρώ­νο­νται στην επέν­δυ­ση σε αν­θρώ­πους, τε­χνο­λο­γία και υπο­δο­μές αντί­θε­τα με τις εφαρ­μο­ζό­με­νες πο­λι­τι­κές λι­τό­τη­τας

• Η εκλο­γι­κή αυτή πε­ρί­ο­δος για την Ε.Ε. είναι πολύ δια­φο­ρε­τι­κή από τις προη­γού­με­νες. Ζη­τού­με­νο σή­με­ρα είναι η αλ­λα­γή πλεύ­σης της. Σ΄αυ­τή τη νέα πο­ρεία, ποια πι­στεύ­ε­τε ότι μπο­ρεί να είναι η θέση της χώρας μας;

Το με­γα­λύ­τε­ρο κα­θή­κον της ΕΕ και του νέου ευ­ρω­παϊ­κού κοι­νο­βου­λί­ου του 2014 δεν είναι η οι­κο­νο­μία, αλλά η ανά­κτη­ση της εμπι­στο­σύ­νης στην Ευ­ρώ­πη και τη δη­μο­κρα­τία και στους πο­λι­τι­κούς θε­σμούς, τόσο σε εθνι­κό όσο και σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο. Το σήμα κιν­δύ­νου έχει δώσει η με­γά­λη άνο­δος στην στή­ρι­ξη των λαϊ­κι­στι­κών, αντι­κα­θε­στω­τι­κών και αντιευ­ρω­παϊ­κών πο­λι­τι­κών κι­νη­μά­των, σε συν­δυα­σμό τη δια­φαι­νό­με­νη μεί­ω­ση της συμ­με­το­χής των ψη­φο­φό­ρων. Τρια είναι τα αίτια αυτής της αμ­φι­σβή­τη­σης:

Α. Οι­κο­νο­μι­κοί πα­ρά­γο­ντες όπως η ύφεση, η ανερ­γία, η στα­σι­μό­τη­τα και η επι­δεί­νω­ση του βιο­τι­κού επι­πέ­δου

Β.Η ανα­διορ­γά­νω­ση του συ­στή­μα­τος του κοι­νω­νι­κού κρά­τους που μετά τον Β πα­γκό­σμιο πό­λε­μο ήταν ου­σιώ­δες τμήμα του ευ­ρω­παϊ­κού κοι­νω­νι­κού συμ­βο­λαί­ου που έτσι κα­τά­φε­ρε να αντι­με­τω­πί­σει τον πο­λι­τι­κό εξ­τρε­μι­σμό και να εδραιώ­σει την στή­ρι­ξη προς τον κα­πι­τα­λι­σμό και τη δη­μο­κρα­τία.

Γ. Πο­λι­τι­κο­κοι­νω­νι­κοί πα­ρά­γο­ντες όπως η δια­φθο­ρά, τα σκάν­δα­λα, η ανε­ξέ­λεγ­κτη με­τα­νά­στευ­ση και η απώ­λεια της πί­στης των πο­λι­τών στα πο­λι­τι­κά κόμ­μα­τα.

Δ. Η έλ­λει­ψη ευ­ρω­παϊ­κής αλ­λη­λεγ­γύ­ης του Βορρά προς το Νότο, που το­νί­ζε­ται από την επι­μο­νή της Γερ­μα­νί­ας και των άλλων βό­ρειων χωρών στη συ­νέ­χι­ση της πο­λι­τι­κής λι­τό­τη­τας

Στο νέο ευ­ρω­παϊ­κό κοι­νο­βού­λιο οφεί­λου­με να ερ­γα­σθού­με για να ανα­τρέ­ψου­με αυτές τις πο­λι­τι­κές και να απο­κα­τα­στή­σου­με την πίστη των πο­λι­τών στη Δη­μο­κρα­τία, επι­βάλ­λο­ντας την αλ­λη­λεγ­γύη με­τα­ξύ των κρα­τών μελών της ΕΕ.

«Η Γερ­μα­νία και οι άλλες χώρες της Βό­ρειας Ευ­ρώ­πης οφεί­λουν να ανα­θε­ω­ρη­σουν την επι­μο­νή τους στην λε­γό­με­νη «ορ­θο­δο­ξία του Μά­α­στριχτ» που το 1993, έθεσε τις βά­σεις για τη νο­μι­σμα­τι­κή ένωση της Ευ­ρώ­πης, χωρίς να κάνει καμιά πρό­βλε­ψη για δη­μο­σιο­νο­μι­κές με­τα­φο­ρές ή για βαθιά πο­λι­τι­κή ολο­κλή­ρω­ση. Σε δια­φο­ρε­τι­κή πε­ρί­πτω­ση θα οδη­γή­σει σε πε­ραι­τέ­ρω απο­δυ­νά­μω­ση της φι­λο­ευ­ρω­παϊ­κής τάσης στις χώρες της νο­τί­ου Ευ­ρώ­πης και σε ακραί­ες πε­ρι­πτώ­σεις σε τρο­χιά κα­τα­στρο­φής, όπου η έντα­ξη στην ευ­ρω­ζώ­νη και η δη­μο­κρα­τία δεν θα είναι πλέον συμ­βα­τές ιδέες» (Laszlo Andor, Eπι­τρο­πος ΕΕ για την απα­σχό­λη­ση, Vox, Ια­νουα­ριος 2014)

• Ει­δι­κά στην Ελ­λά­δα πώς θα κα­τα­πο­λε­μη­θεί η μά­στι­γα της ανερ­γί­ας;

Το Ευ­ρω­παϊ­κό Λαϊκό Κόμμα, μετά από ει­σή­γη­ση της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας (Δου­βλι­νο Μαρ­τιος 2014), απο­φά­σι­σε να προ­ω­θή­σει ως βα­σι­κή αρχή την ισορ­ρο­πία με­τα­ξύ της οι­κο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης και της κοι­νω­νι­κής συ­νο­χής, ιδίως με­τα­ξύ των χωρών του Ευ­ρω­παϊ­κού Νότου, οι οποί­ες επλή­γη­σαν πε­ρισ­σό­τε­ρο από την κρίση. Στο πλαί­σιο αυτό, δίνει έμ­φα­ση στην ανά­πτυ­ξη ει­δι­κών δρά­σε­ων που θα βοη­θή­σουν στη μεί­ω­ση της ανερ­γί­ας με­τα­ξύ των νέων και των γυ­ναι­κών, την ενί­σχυ­ση της νε­α­νι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, τη βελ­τί­ω­ση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας των επι­χει­ρή­σε­ων μέσω της επέν­δυ­σης στην και­νο­το­μία, καθώς και στη δια­μόρ­φω­ση των συν­θη­κών για τον με­τα­σχη­μα­τι­σμό της Ευ­ρω­παϊ­κής Οι­κο­νο­μί­ας σε Οι­κο­νο­μία της Γνώ­σης.

Η ΕΕ δια­θέ­τει τα κον­δύ­λια γι αυτές τις δρά­σεις. Η Ελ­λά­δα οφεί­λει να τα αξιο­ποι­ή­σει στις κα­τευ­θύν­σεις αυτές. Πι­στεύω ότι η μι­κρο­με­σαία επι­χεί­ρη­ση που έχει βα­ρύ­τα­τα πλη­γεί από την οι­κο­νο­μι­κή κρίση και τις επι­βλη­θει­σες πο­λι­τι­κές λι­τό­τη­τας είναι ο το­μέ­ας της οι­κο­νο­μί­ας μας που με κα­τάλ­λη­λα κί­νη­τρα μπο­ρεί να απορ­ρο­φή­σει ένα ση­μα­ντι­κό μέρος της ανερ­γί­ας. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα η επι­δό­τη­ση μιας θέ­σε­ως ερ­γα­σί­ας σε κάθε μια από τις 500.000 μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις θα οδη­γού­σε στην άμεση μεί­ω­ση της ανερ­γί­ας κατά 30%. Είναι μια πο­λι­τι­κή που εφαρ­μό­σα­με στο κλάδο της κρουα­ζιέ­ρας την πε­ρί­ο­δο 2004-2007 στο υπουρ­γείο ναυ­τι­λί­ας και κυ­ριο­λε­κτι­κά ανα­βιώ­σα­με την «νεκρή κρουα­ζιέ­ρα» στα ελ­λη­νι­κα νησιά.

Βέ­βαια σε μα­κρο­πρό­θε­σμο ορί­ζο­ντα η επι­βί­ω­ση της χώρας εξαρ­τά­ται από την και­νο­το­μία και την ελεύ­θε­ρη δυ­να­μι­κή αγορά. Οι νέοι άν­θρω­ποι πρέ­πει να πι­στέ­ψουν στις ιδέες τους και να τις εφαρ­μό­σουν στην αγρο­τι­κή πα­ρα­γω­γή, στην τε­χνο­λο­γία, στην επι­κοι­νω­νία, στον του­ρι­σμό. Για το σκοπό αυτό χρειά­ζε­ται προ­γραμ­μα­τι­σμός και υλο­ποί­η­ση υπο­δο­μών και κυ­ρί­ως η θε­σμο­θέ­τη­ση των νέων ιδεών χωρίς αγκυ­λώ­σεις μι­κρο­πο­λι­τι­κών και συ­ντε­χνια­κών συμ­φε­ρό­ντων

• Υπάρ­χει πε­ρι­θώ­ριο στη δια­πραγ­μά­τευ­ση για το ελ­λη­νι­κό χρέος; Μπο­ρού­με να φτά­σου­με σε νέο κού­ρε­μα, η λύση θα είναι μεί­ω­ση επι­το­κί­ων και επι­μή­κυν­ση των δό­σε­ων;

Ολες οι εναλ­λα­κτι­κές λύ­σεις για την απα­ραί­τη­τη μεί­ω­ση του χρέ­ους είναι πι­θα­νές αρκεί να προ­σέλ­θου­με στο τρα­πέ­ζι των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων με­λε­τη­μέ­νοι και απο­φα­σι­σμέ­νοι να στη­ρί­ξου­με τις προ­τά­σεις μας. Η πε­ρί­ο­δος 2010-2012 όπου η Ελ­λά­δα απλά πα­ρί­στα­το στη συ­ζή­τη­ση και κα­τέ­γρα­φε τις εντο­λές των ισχυ­ρών της ΕΕ και του ΔΝΤ είναι πα­ρά­δειγ­μα προς απο­φυ­γή.

Πέραν τού­του, τα οι­κο­νο­μι­κά σχέ­δια απαι­τούν και σύγ­χρο­νο γε­ω­πο­λι­τι­κό σχε­δια­σμό –όχι ευ­φά­ντα­στους νε­ω­τε­ρι­σμούς ή, το αντί­θε­το, ασυγ­χώ­ρη­τη αρ­τη­ριο­σκλή­ρω­ση– μια και τα οι­κο­νο­μι­κά δεν δου­λεύ­ουν «εν κενώ» αλλά μέσα σε έναν χώρο χρή­σι­μων συμ­μα­χιών, όπου απαι­τεί­ται και πο­λι­τι­κό έν­στι­κτο. Ζουμε σε μια ιστο­ρι­κη πε­ριο­δο οπου ανα­δια­νε­μο­νται συ­νο­ρα χωρων και ζωνων επιρ­ροης βασει των ενερ­γεια­κων απο­θε­μα­των του πλα­νη­τη.

Η Ελ­λα­δα ει­σηλ­θε στον 21ο αιώνα, ευ­ρι­σκό­με­νη από γε­ω­στρα­τη­γι­κης άπο­ψης σε ένα από τα πιο «θερμά» ση­μεία του πλα­νή­τη. Η «αρα­βι­κή άνοι­ξη», ο εμ­φύ­λιος πό­λε­μος στην Ου­κρα­νία και η σχε­τι­κά πρό­σφα­τη διά­σπα­ση της πρώην Γιου­γκο­σλα­βί­ας «χτυ­πούν το κα­μπα­νά­κι» για μια επι­κεί­με­νη ανα­δια­νο­μή των συ­νό­ρων και των ζω­τι­κών ζωνών των ισχυ­ρών της Γης. Η Ελ­λά­δα πρέ­πει να προ­χω­ρή­σει σε ένα εθνι­κό στρα­τη­γι­κό σχε­δια­σμό που θα είναι βα­σι­σμέ­νος στην απο­τρε­πτι­κή ισχύ. Στα πλαί­σια της ΕΕ η Ελ­λά­δα οφεί­λει να πρω­το­στα­τή­σει μια καλά σχε­δια­σμέ­νη συ­νερ­γα­σία των βαλ­κα­νι­κών λαών και κρα­τών.

Η θέση της Ελ­λά­δος και της Ελ­λη­νι­κης ΑΟΖ είναι μο­να­δι­κό δια­πραγ­μα­τευ­τι­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα τόσο εντός της ΕΕ όσο και στις δι­με­ρείς μας σχέ­σεις με χώρες εκτός ΕΕ

• Πώς κρί­νε­τε την αλ­λα­γή στο σύ­στη­μα εκλο­γής ευ­ρω­βου­λευ­τών που φέτος θα εκλε­χθούν με σταυ­ρό και όχι με λίστα;

Οι Ευ­ρω­παϊ­κές εκλο­γές απο­τε­λούν ορό­ση­μο και δί­νουν την ευ­και­ρία να επι­λέ­ξου­με στο Ευ­ρω­κοι­νο­βού­λιο εκ­προ­σώ­πους που θα είναι ικα­νοί, σε συ­νερ­γα­σία με τους ευ­ρω­παί­ους συ­να­δέλ­φους τους, να δια­μορ­φώ­σουν το ευ­ρω­παϊ­κό αύριο. Χρεια­ζό­μα­στε στην Ευ­ρώ­πη φωνές δυ­να­τές, αν­θρώ­πους που πι­στεύ­ουν στην ευ­ρω­παϊ­κή ιδέα, αν θέ­λου­με η Ευ­ρώ­πη να υλο­ποι­ή­σει τε­λι­κά το όραμα των ιδρυ­τών της. Το σύ­στη­μα εκλο­γής των ευ­ρω­βου­λευ­τών με σταυ­ρο­δο­σια δίνει την ευ­και­ρία στους πο­λί­τες να επι­λέ­ξουν τους κα­λύ­τε­ρους γι αυτή την απο­στο­λή.