Κλιματική Αλλαγή: Διπλάσια η συχνότητα των ακραίων ξηρασιών τα καλοκαίρια στη Μεσόγειο

Τι δείχνει διεθνής μελέτη με ερευ­νη­τές από τη Γερ­μα­νία και τον Καναδά

ΗΕυρώπη και ακόμη περισ­σό­τερο η Μεσό­γειος οδεύουν προς ένα μέλλον με αυξα­νό­με­νες σοβαρές έως ακραίες ξηρα­σίες τα καλο­καί­ρια. Ολοένα περισ­σό­τε­ρες ξηρα­σίες τα καλο­καί­ρια θα χαρα­κτη­ρί­ζο­νται ακραίες και, παράλ­ληλα, ολοένα συχνό­τερα αυτές θα ακο­λου­θού­νται από πιο υγρούς χει­μώ­νες με λιγό­τερη ξηρασία. Αυτό είναι το μάλλον δυσοί­ωνο συμπέ­ρα­σμα μιας νέας διε­θνούς επι­στη­μο­νι­κής έρευνας, σύμφωνα με την οποία, εξαι­τίας της κλι­μα­τι­κής αλλαγής που τείνει να λάβει πια χαρα­κτη­ρι­στικά κρίσης, θα γίνο­νται όλο και συχνό­τε­ρες οι περί­ο­δοι ανομ­βρίας, ξηρα­σίας και άλλων ακραίων φαι­νο­μέ­νων έως το τέλος του 21ου αιώνα.

Οι ερευ­νη­τές από τη Γερ­μα­νία και τον Καναδά, με επι­κε­φα­λής τη Μαγκ­ντα­λένα Μιτελ­μά­γιερ του Πανε­πι­στη­μίου Λούντβιχ-Μαξιμίλιανς του Μονάχου, που έκαναν τη σχετική δημο­σί­ευση στο περιο­δικό για θέματα περι­βάλ­λο­ντος «Frontiers in Water», βρήκαν μια «σαφή τάση για ολοένα και περισ­σό­τε­ρες, μεγα­λύ­τε­ρης διάρ­κειας και πιο έντονες θερινές ξηρα­σίες, αυξά­νο­ντας το έλλειμμα βρο­χο­πτώ­σεων έως το τέλος του αιώνα».

Οι ξηρα­σίες πιο σοβαρός κίν­δυ­νος για γεωργία – κτη­νο­τρο­φία

Σύμφωνα με τους διε­θνείς οργα­νι­σμούς, οι ξηρα­σίες απο­τε­λούν τον πιο σοβαρό κίνδυνο για τη γεωργία και την κτη­νο­τρο­φία σε όλο τον κόσμο, επη­ρε­ά­ζο­ντας κάθε χρόνο περίπου 55 εκα­τομ­μύ­ρια ανθρώ­πους. Οι επι­πτώ­σεις των ξηρα­σιών είναι οικο­νο­μι­κές, κοι­νω­νι­κές και περι­βαλ­λο­ντι­κές.

Η μελέτη εκτιμά ότι μακρο­πρό­θε­σμα (μετά το 2080) η Ευρώπη – και αυτό δεν αφορά μόνο τη Νότια -θα δει μια αύξηση στη συχνό­τητα και στην ένταση των ξηρα­σιών, με αντί­στοιχη μείωση στις ξηρα­σίες του χειμώνα. Όσο περνάνε τα χρόνια, θα μεγα­λώ­νει η «ψαλίδα» ανάμεσα στις θερινές και στις χει­με­ρι­νές ξηρα­σίες, με τις πρώτες να αυξά­νουν και τις δεύ­τε­ρες να μειώ­νο­νται.

Περιο­χές που θα γνω­ρί­σουν μεγα­λύ­τε­ρες ξηρα­σίες, ιδίως τα καλο­καί­ρια (με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται, π.χ. για τον κίνδυνο δασικών πυρ­κα­γιών), θα είναι η Μεσο­γειακή Ευρώπη, αλλά επίσης και άλλα μέρη όπως η Ιβηρική Χερ­σό­νη­σος, οι Άλπεις και η Ανα­το­λική Ευρώπη. Ειδι­κό­τερα στη Νότια Ευρώπη και στη Μεσό­γειο εκτι­μά­ται ότι έως το τέλος του τρέ­χο­ντος αιώνα οι καλο­και­ρι­νοί μήνες με ακραία ξηρασία μπορεί να φθάσουν το 80%, με αύξηση πάνω από 50% σε σχέση με τα σημε­ρινά επίπεδα ξηρα­σίας, ενώ στην Ιβηρική Χερ­σό­νησο ίσως και το 96%.