Εν μέρει δεκτή αγωγή από αδικοπραξία εις βάρος Ροδίτη ξενοδόχου από τον αδελφό του

Με απόφαση που εξέδωσε χθες το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έγινε δεκτή εν μέρει αγωγή από αδι­κο­πρα­ξία εις βάρος Ροδίτη ξενο­δό­χου, που υπέβαλε ο αδελφός του, πολι­τι­κός ενάγων στις ποι­νι­κές δίκες που προη­γή­θη­καν και κατέ­λη­ξαν σε αμε­τά­κλητη κατα­δίκη του.

Ο ενάγων διεκ­δι­κεί με την αγωγή του χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση ύψους 500.000 ευρώ και το δικα­στή­ριο του επε­δί­κασε 10.000 ευρώ.

Με απόφαση του Στ’ Τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου απορ­ρί­φθηκε αίτηση αναί­ρε­σης, που υπέβαλε ο ξενο­δό­χος, για την ακύρωση από­φα­σης του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, με την οποία κατα­δι­κά­στηκε σε ποινή φυλά­κι­σης 4 ετών μετα­τρέ­ψιμη προς 5 ευρώ ημε­ρη­σίως για πλα­στο­γρα­φία μετά χρήσεως.

Ο ξενο­δό­χος, που είχε κατα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή κάθειρ­ξης 10 ετών, κρίθηκε αθώος απάτης και ένοχος πλα­στο­γρα­φίας σε δύο από τις πέντε μερι­κό­τε­ρες πράξεις πλα­στο­γρά­φη­σης πρα­κτι­κών της γενικής συνέ­λευ­σης της ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας που ήταν δια­χει­ρι­στής, στο Πεντα­με­λές Εφετείο.

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», μέχρι το έτος 2004 οι σχέσεις των μελών του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας και ειδικά των δύο αδελφών μετόχων ήταν ομαλές χωρίς να παρου­σιά­ζο­νται έριδες και προ­βλή­ματα.

Μέχρι την 30η Ιουνίου 2004 τα δύο αδέλφια είχαν στην κατοχή τους από 26.338 μετοχές έκαστος.

Ωστόσο, στις 30 Ιουνίου 2004 συνε­τάγη πρα­κτικό γενικής συνέ­λευ­σης, το οποίο υπέ­γραψε νομό­τυπα με την ιδιό­τητά του ως πρό­ε­δρος ο μηνυτής και στη συνέ­χεια ο κατη­γο­ρού­με­νος, φέρεται εν αγνοία του, να πρό­σθεσε παρα­πο­μπή στο κείμενο του πρα­κτι­κού, αλλά­ζο­ντας τη μετο­χική σύνθεση στην εται­ρεία, απο­κτώ­ντας έτσι την πλειο­ψη­φία των μετοχών.

Στις 20 Αυγού­στου 2004, ο κατη­γο­ρού­με­νος, φέρεται παρα­πέρα να συνέ­ταξε σε δακτυ­λο­γρα­φη­μένη μορφή έγγραφο το οποίο περιε­λάμ­βανε το περιε­χό­μενο του χει­ρό­γρα­φου πρα­κτι­κού της συνε­δριά­σεως των μελών του ΔΣ της εται­ρείας, θέτο­ντας στη θέση «ο πρό­ε­δρος» κατ’ απο­μί­μηση, την υπο­γραφή του αδελφού του, χωρίς ο τελευ­ταίος να συναι­νεί προς τούτο, ενώ στο πρω­τό­τυπο χει­ρό­γραφο πρα­κτικό δεν είχε τεθεί υπο­γραφή στη θέση «ο πρό­ε­δρος».

Με το ανωτέρω πρα­κτικό πιστο­ποιεί­ται η αύξηση του μετο­χι­κού κεφα­λαίου που προήλθε από κατα­θέ­σεις ποσού 69.975,90 ευρώ.

Περαι­τέρω, κατη­γο­ρή­θηκε αλλά αθω­ώ­θηκε ότι πλα­στο­γρά­φησε την υπο­γραφή του αδελφού του και σε άλλα πρα­κτικά, ενώ φέρεται να προ­έ­κυψε από λογι­στική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη ότι, ο συνο­λι­κός αριθμός των μετοχών, που απέ­κτησε ο κατη­γο­ρού­με­νος είναι 20.805, ενώ η συνο­λική αξία των μετοχών που απο­κτή­θη­καν ανήλθε στο ποσό των 726.658,75 ευρώ.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος αρνή­θηκε, απο­λο­γού­με­νος, τα όσα του κατα­λο­γί­ζο­νται υπο­στη­ρί­ζο­ντας συνο­πτι­κώς ότι η μετα­βολή της μετο­χι­κής σύν­θε­σης στην εται­ρεία έγινε με την συναί­νεση του αδελφού του, τονί­ζο­ντας μάλιστα ότι από τρείς γρα­φο­λο­γι­κές πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες δεν προ­έ­κυψε η πλα­στό­τητα των υπο­γρα­φών του.

Υπο­στή­ριξε ότι η πρώτη αύξηση του μετο­χι­κού κεφα­λαίου έγινε με χρήματα που διέθεσε απο­κλει­στικά ο ίδιος κι ότι ο αδελφός του δεν συνεί­σφερε αν και του ζητή­θηκε στο κεφά­λαιο ενώ περαι­τέρω τόνισε ότι οι αυξή­σεις του μετο­χι­κού κεφα­λαίου που ακο­λού­θη­σαν έγιναν με τη συναί­νεση του και δυνάμει νόμου ενώ τα ποσοστά τους αυξή­θη­καν ανα­λο­γι­κώς.

Ο Αρειος Πάγος έκρινε ότι το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου διέλαβε στην απόφαση του την απαι­τού­μενη από τις δια­τά­ξεις του Συντάγ­μα­τος και του Κώδικα Ποι­νι­κής Δικο­νο­μίας ειδική και εμπε­ρι­στα­τω­μένη αιτιο­λο­γία.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Βασίλης Καβου­ριού.