Νίκος Ανδριώτης: Ποιος είναι ο Ελληνοαμερικανός που δώρισε €2 εκατ. στον δήμο Νισύρου – Πού θα διατεθούν τα χρήματα

Ο ιδρυτής του μονα­δι­κού ελλη­νι­κού λυκείου στην Αμερική απο­φά­σισε να προ­χω­ρή­σει σε δωρεά για την ανα­καί­νιση των δημο­τι­κών ιαμα­τι­κών λουτρών της Νισύρου

Ελλη­νο­α­με­ρι­κα­νός από τη Νίσυρο απο­φά­σισε να προ­χω­ρή­σει σε δωρεά 2.000.000 ευρώ για την ανα­καί­νιση των δημο­τι­κών ιαμα­τι­κών λουτρών της Νισύρου.

Πρό­κει­ται για τον Νίκο Ανδριώτη, η δωρεά του οποίου ήδη έγινε απο­δε­κτή από το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της δημο­τι­κής εται­ρείας ΔΗΤΟΥΡΕΝ καθώς και οι όροι που δια­σφα­λί­ζουν την επέν­δυση των χρη­μά­των για την ολο­κλή­ρωση του έργου όπως ανα­κοί­νωσε ο δήμος Νισύρου.

Ο κ. Ανδριώ­της μετα­νά­στευσε στην Αμερική τη δεκα­ε­τία του `50 σε μικρή ηλικία, δούλεψε σκληρά και κατά­φερε να γίνει οικο­νο­μικά ανε­ξάρ­τη­τος. Αφιέ­ρωσε το μεγα­λύ­τερο μέρος της ζωής του στην κοι­νό­τητα του Αγίου Δημη­τρίου στην Αστόρια της Νέας Υόρκης, όπου διε­τέ­λεσε πρό­ε­δρος επί σειρά ετών καθώς και πρό­ε­δρος της σχο­λι­κής επι­τρο­πής.

Επί προ­ε­δρίας του κ. Ανδριώτη ιδρύ­θηκε το πρώτο ελλη­νικό Γυμνάσιο-Λύκειο στην Αμερική το οποίο λει­τουρ­γεί ως σήμερα. Το 2017 έκανε δωρεά ένα εκα­τομ­μύ­ριο δολάρια στο σχολείο του Αγίου Δημη­τρίου για την ανα­καί­νιση του δημο­τι­κού σχο­λείου της κοι­νό­τη­τας.

Με τη δωρεά του στον δήμο μας, ανα­φέ­ρει ο δήμαρ­χος Νισύρου Χρι­στο­φής Κορω­ναίος, ανα­δει­κνύ­ε­ται ως μέγας ευερ­γέ­της του νησιού που τον γέννησε. Εξέ­φρασε τις θερμές ευχα­ρι­στίες του στον Νίκο Ανδριώτη και τον χαρα­κτή­ρισε «έναν αφο­σιω­μένο αρωγό των ελλη­νι­κών γραμ­μά­των και της Νισύρου όλη του τη ζωή. Πρέπει όχι μόνο ο Δήμος Νισύρου αλλά και η Πολι­τεία να του απο­δώ­σουν τις μέγι­στες τιμές ως πράξη σεβα­σμού για την προ­σφορά του».

Ο δήμαρ­χος στην παρου­σί­αση των πεπραγ­μέ­νων του δήμου σε εκδή­λωση που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε την Παρα­σκευή 13 Αυγού­στου δήλωσε πως η δημο­τική Αρχή δεσμεύ­ε­ται να συμ­βά­λει με το ίδιο ποσό της δωρεάς και να προ­χω­ρή­σει σε επαφές με την περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου και υπουρ­γεία για περαι­τέρω χρη­μα­το­δό­τηση με στόχο την ολο­κλή­ρωση του έργου της πλήρης ανα­καί­νι­σης των Δημο­τι­κών Ιαμα­τι­κών Λουτρών και της επέ­κτα­σής τους. Συνέ­χισε λέγο­ντας ότι ξεκι­νούν άμεσα οι δια­δι­κα­σίες που απαι­τού­νται για να ξεκι­νή­σει το μεγάλο αυτό έργο και θα οριστεί Αντι­δή­μαρ­χος υπεύ­θυ­νος για την ανα­καί­νιση των Δημο­τι­κών Ιαμα­τι­κών Λουτρών.

Ένας ομο­γε­νής από την Νίσυρο μεγα­λουρ­γεί στην Αμερική

Ο κ. Νίκος Ανδριώ­της κατά­γε­ται από το χωριό Νικιά Νισύρου και σε ηλικία 16 ετών, το 1956, μετα­νά­στευσε στις ΗΠΑ.

Στα 65 χρόνια που ζει στην Αμερική, κατά­φερε από υπάλ­λη­λος σε ασανσέρ, που ήταν η πρώτη του δουλειά, να απο­τε­λεί σήμερα σημείο ανα­φο­ράς για τους ομο­γε­νείς στην Αμερική αλλά και λαμπρό παρά­δειγμα για τους συμπα­τριώ­τες του στην Ελλάδα.

Τα μεγα­λύ­τερο επί­τευγμά του, αυτό που ο ίδιος ξεχω­ρί­ζει, από τα πολλά που έχει κατα­φέ­ρει, δου­λεύ­ο­ντας σκληρά όλα αυτά τα χρόνια, είναι το μονα­δικό ελλη­νο­α­με­ρι­κα­νικό λύκειο στις ΗΠΑ, το σχολείο της κοι­νό­τη­τας του Αγίου Δημη­τρίου στην Αστόρια που λει­τουρ­γεί από το 1979, το οποίο ξεκί­νησε και υλο­ποι­ή­θηκε υπό την προ­ε­δρία του.

Το 2016, ο κ. Νίκος Ανδριώ­της, κυκλο­φό­ρησε το βιβλίο του “Η πορεία µου χωρίς ράσο” στο οποίο ανα­φέ­ρε­ται στη ζωή του και σε όλα όσα πέτυχε στις ΗΠΑ.

Ο κ. Νίκος Ανδριώ­της, ο «πρω­θυ­πουρ­γός της Αστόρια» όπως τον απο­κα­λούν, έχει μιλήσει κατά καιρούς για την πορεία των 65 ετών στην Αμερική, για τους μετα­νά­στες εκείνης της γενιάς, για το κύμα «νεο­με­τα­να­στών» από την Ελλάδα στα χρόνια της κρίσης. Έχει ανα­φερ­θεί πολλές φορές στην ιδιαί­τερη πατρίδα του στην Νίσυρο, δεν παρα­λεί­πει να σχο­λιά­σει με καυ­στικό τρόπο την κατά­σταση στην Ελλάδα, εκφρά­ζει την απο­γο­ή­τευσή του για τους Ελληνες πολι­τι­κούς και υπο­στη­ρί­ζει ότι πρέπει να βρούμε τρόπο να στα­μα­τή­σει η «αιμορ­ρα­γία» της φυγής των νέων ανθρώ­πων στο εξω­τε­ρικό.

«Δεν υπάρχει ωραιό­τερο πράγμα, δεν υπάρχει ωραιό­τερη αμοιβή ηθική κυρίως, από το γεγονός ότι αυτά που είχα στο μυαλό μου πριν από 40 χρόνια εφαρ­μό­σθη­καν τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες. Το εγχεί­ρημα να κάνουμε λύκειο ήταν το πρώτο, το μονα­δικό, και οι περισ­σό­τε­ροι νόμιζαν ότι πρό­κει­ται για τρέλα. Να φαντα­στείς ότι ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του σχο­λείου είναι 3,5 εκα­τομ­μύ­ρια δολάρια και να έχεις υπόψη σου ότι δεν το επι­χο­ρη­γεί ούτε το ελλη­νικό κράτος ούτε το αμε­ρι­κα­νικό. Όταν έχεις έναν προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 3,5 εκατ. δολάρια υπο­λό­γισε πώς μαζεύ­ο­νται, πώς δια­χει­ρί­ζο­νται, ώστε να μπο­ρέ­σεις να κρα­τη­θείς όρθιος. Κι αν έχεις τόσα κτήρια που έχουμε εμείς μαζί με τα παραρ­τή­ματα, τότε απαι­τού­νται και πολλά χρήματα για συντή­ρηση. Το απο­τέ­λε­σμα είναι αυτό που βλέπετε με τα μάτια σας. Πώς αντι­δρούν τα παιδιά όταν βλέπουν έναν άνθρωπο που ξέρουν ότι δου­λεύει γι αυτά και που γνω­ρί­ζουν ότι όλες οι ανέσεις και τα κτήρια αυτά, είναι απο­τέ­λε­σμα της προ­σπά­θειάς του. Δεν είναι εύκολο πράγμα να ζεις στην Αμερική, να ζεις σε μια χώρα που μας έδωσε τόσα πολλά αλλά παράλ­ληλα που είναι και η χώρα η οποία αν δεν προ­σέ­ξεις, θα σε ισο­πε­δώ­σει. Δηλαδή θα γίνεις Αμε­ρι­κα­νός. Αν συνει­δη­το­ποι­ή­σει κανείς αυτό που πετύ­χαμε εμείς σε αντί­θεση με άλλες μειο­νό­τη­τες, είναι τερά­στιο επί­τευγμα. Δεν θα βρεις απο­γό­νους τρίτης και τέταρ­της γενιάς Ιταλών, Γερ­μα­νών, Γάλλων, Ολλαν­δών, που ήταν από τους πρώτους μετα­νά­στες, να είναι τόσο κοντά στην πατρίδα τους, στην κατα­γωγή τους όσο εμείς. Αυτή ήταν η προ­σπά­θεια του Ελληνα, ο οποίος δεν κατα­θέ­τει τα όπλα, ποτέ», είχε πει σε συνέ­ντευξή του στη «Δημο­κρα­τική» πριν χρόνια.

newmoney.gr