Μια εξοχική κατοικία στη Ρόδο κρύβει μέσα της τη μαγεία του ελληνικού καλοκαιριού

Η κατα­σκευα­στική εταιρία Domitech κατά­φερε να «εγκλω­βί­σει» το ελλη­νικό καλο­καίρι σε ονει­ρική βίλα δια­κο­πών.

Μια παρα­δο­σιακή κατοι­κία στη Ρόδο, η οποία κτί­στηκε γύρω στο 1930 ανα­δια­μορ­φώ­θηκε με αρι­στο­τε­χνικό τρόπο και προ­σαρ­μό­στηκε στη σύγ­χρονη αισθη­τική, δια­τη­ρώ­ντας, ωστόσο, την αίγλη και την κομ­ψό­τητα της τότε εποχής. Το πρό­τζεκτ φέρει την υπο­γραφή της κατα­σκευα­στι­κής εται­ρίας Domitech και της interior designer Μαρίας Κου­τσου­ρί­δου, οι οποίοι δημιούρ­γη­σαν μια εντυ­πω­σιακή, πολυ­τελή βίλα δια­κο­πών, που συν­δυά­ζει την παρα­δο­σιακή αρχι­τε­κτο­νική του νησιού, με μια πιο σύγ­χρονη προ­σέγ­γιση του σχε­δια­στι­κού στιλ.

Όπως ανα­φέ­ρει η ομάδα, το συγκλο­νι­στικό αυτό εξοχικό σπίτι ανήκε σε μια οικο­γέ­νεια όπου περ­νούσε εκεί τα καλο­καί­ρια της, απο­τε­λούσε ένα από τα πρώτα της περιο­χής, δεν διέθετε ηλε­κτρικό ρεύμα, ενώ η προ­μή­θεια του νερού γινόταν από διπλανό πηγάδι! Το 1990, το κτίσμα επε­κτά­θηκε από τον γιο της οικο­γέ­νειας, για να φτάσει στη σημε­ρινή του έκταση, ενώ οι σημε­ρι­νοί κλη­ρο­νό­μοι του, άνθρω­ποι πολυ­τα­ξι­δε­μέ­νοι και με ιδιαί­τερη αισθη­τική, απο­φά­σι­σαν τη ριζική ανα­καί­νισή του, με παράλ­ληλη χρήση ποιο­τι­κών υλικών και με σεβασμό στην τοπική αρχι­τε­κτο­νική της περιο­χής.

Κατά τη διάρ­κεια της ανα­κα­τα­σκευής, επι­λέ­χθηκε από τους μελε­τη­τές, η τέχνη του βοτσα­λω­τού ή αλλιώς «χοχλάκι», στα δάπεδα, μια κατα­σκευα­στική λεπτο­μέ­ρεια, η οποία ανα­πτύσ­σε­ται στα Δωδε­κά­νησα από τον 19ο αιώνα και απο­τε­λεί στοι­χείο της παρα­δο­σια­κής αρχι­τε­κτο­νι­κής και τοπικής κλη­ρο­νο­μιάς της Ρόδου.

Την ίδια ώρα, τα κου­φώ­ματα αντι­κα­τα­στά­θη­καν από νέα, ξύλινα και εξαι­ρε­τι­κής κατα­σκευής, με την πισίνα και τον περι­βάλ­λο­ντα χώρο να απο­τε­λούν συνέ­χεια του εντυ­πω­σια­κού κτί­σμα­τος. Η κατοι­κία γίνεται ένα με την εκπλη­κτική θέα και τη νησιώ­τικη φύση.

Βασικό χαρα­κτη­ρι­στικό των ανα­σχε­δια­σμέ­νων χώρων, πέραν από τον φωτισμό, είναι τα πλα­κί­δια τριών δια­στά­σεων, που βρί­σκο­νται σε χρω­μα­τική αρμονία με το «χοχλακι». Ο εσω­τε­ρι­κός σχε­δια­σμός κινή­θηκε σε απλές και λιτές γραμμές, ενώ η δια­κό­σμηση περιέ­χει κει­μή­λια της οικο­γέ­νειας, όπως πορ­σε­λά­νινα βάζα, με ροδί­τικα μοτίβα, αλλά και πίνακες από την Αφρική από φλούδες δέντρων.

Επίσης, δια­τη­ρή­θηκε ο παλιός ξυλό­φουρ­νος και επεν­δύ­θηκε με σμι­λε­μένη πέτρα από την Λίνδο. Τα παλιά έπιπλα ανα­κα­τα­σκευά­στη­καν, όπως οι παλαιοί σοφρά­δες στις κρε­βα­το­κά­μα­ρες και οι ξύλινες ντου­λά­πες σε απο­χρώ­σεις κιμω­λίας.

Το κάθε δωμάτιο δια­θέ­τει το δικό του λουτρό, επεν­δυ­μένα όλα με μεγάλα πλα­κί­δια ιτα­λι­κών οίκων, δίνο­ντας έμφαση στην «λιτή» πολυ­τέ­λεια.

Αξιο­ση­μεί­ωτο στοι­χείο του έργου, είναι ο γυά­λι­νος θολός και ο «βράχος», που επεν­δύ­θηκε με άμμο θαλάσ­σης, ένα απο­τέ­λε­σμα που προ­έ­κυψε στην ανάγκη γεφύ­ρω­σης του παλαιού με το και­νούρ­γιο.

Τέλος, το έργο απο­πνέει παρά­δοση, γεννά μνήμες, και σέβεται στην κλη­ρο­νο­μιά του τόπου, με κατα­σκευα­στι­κές επι­λο­γές από εξαι­ρε­τικά υλικά, σε μια μονα­δική τοπο­θε­σία.

Info: Domitech/ Φωτο­γρα­φίες: V.Hatzikelis Studio Photography & Videography

Πηγή bovary.gr