Κεραμέως: Οι 4 άξονες του νέου εκπαιδευτικού νομοσχεδίου – Τι προβλέπεται για την αξιολόγηση

Αύριο, Δευτέρα, ανα­μέ­νε­ται η δημόσια παρου­σί­αση του νομο­σχε­δίου του υπουρ­γείου Παι­δείας και Θρη­σκευ­μά­των, με τίτλο «Ανα­βάθ­μιση του Σχο­λείου και Ενδυ­νά­μωση των Εκπαι­δευ­τι­κών», από τον πρω­θυ­πουργό Κυριάκο Μητσο­τάκη και την αρμόδια υπουργό Νίκη Κερα­μέως. «Κεντρι­κός πυλώνας του νομο­σχε­δίου απο­τε­λεί το δίπολο Αυτονομία-Αξιολόγηση» δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η υπουρ­γός Παι­δείας.

Οι τέσ­σε­ρις άξονες πάνω στους οποίους κινεί­ται το νομο­σχέ­διο, σύμφωνα με την υπουργό Παι­δείας, είναι:

Ι. Μεγα­λύ­τε­ροι βαθμοί αυτο­νο­μίας στο σχολείο

«Ένα πιο ελεύ­θερο σχολείο, που επι­λέ­γει τα βιβλία από τα οποία διδά­σκουν οι εκπαι­δευ­τι­κοί του, δημιουρ­γεί εκπαι­δευ­τι­κούς ομίλους, έχει λόγο στα εκπαι­δευ­τικά προ­γράμ­ματα, λει­τουρ­γεί με δια­φά­νεια, είναι ένα καλύ­τερο σχολείο, που δίνει ελευ­θε­ρίες και απε­λευ­θε­ρώ­νει τις δημιουρ­γι­κές δυνά­μεις μαθητών και εκπαι­δευ­τι­κών», εξηγεί η κ. Κερα­μέως.

ΙΙ. Ενδυ­νά­μωση εκπαι­δευ­τι­κών – αξιο­λό­γηση, βελ­τί­ωση

«Η αξιο­λό­γηση απο­τε­λεί έναν μηχα­νι­σμό ενδυ­νά­μω­σης των εκπαι­δευ­τι­κών, άρρηκτα συν­δε­δε­μένο με την επι­μόρ­φωση και τη διαρκή βελ­τί­ωση. Στο πλαίσιο της αυξη­μέ­νης ελευ­θε­ρίας, ενι­σχύ­ο­νται οι μηχα­νι­σμοί λογο­δο­σίας, δια­φά­νειας και αξιο­λό­γη­σης, με στόχο τη συνο­λική ανα­βάθ­μιση του εκπαι­δευ­τι­κού έργου», εκτιμά η υπουρ­γός.

ΙΙΙ. Δομές εκπαί­δευ­σης – αξιο­λό­γηση στε­λε­χών

«Ενι­σχύ­ε­ται η ουσια­στική συμβολή των στε­λε­χών στην εφαρ­μογή των εκπαι­δευ­τι­κών πολι­τι­κών στα σχολεία, στην ψυχο­συ­ναι­σθη­μα­τική υπο­στή­ριξη μαθητών και εκπαι­δευ­τι­κών αλλά και στην επι­μόρ­φωση και αξιο­λό­γηση των εκπαι­δευ­τι­κών», σημειώ­νει η κ. Κερα­μέως.

IV. Εκκλη­σια­στική εκπαί­δευση

Το νομο­σχέ­διο επι­χει­ρεί να εκσυγ­χρο­νί­σει και να οργα­νώ­σει εξ ολο­κλή­ρου και σε νέα βάση τη δευ­τε­ρο­βάθ­μια, μετα­δευ­τε­ρο­βάθ­μια και ανώτατη εκκλη­σια­στική εκπαί­δευση, επι­ση­μαί­νει η υπουρ­γός και προ­σθέ­τει: Ανα­βαθ­μί­ζε­ται η ποιό­τητα του κλήρου μέσω της μετα­δευ­τε­ρο­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης, αλλά και εξορ­θο­λο­γί­ζο­νται οι ανώ­τα­τες εκκλη­σια­στι­κές ακα­δη­μίες.

Οι κομ­βι­κές ρυθ­μί­σεις, σύμφωνα με την κ. Κερα­μέως, περι­λαμ­βά­νουν, μεταξύ άλλων:

1. Ελεύ­θερη επιλογή βιβλίου στα σχολεία (πολ­λα­πλό βιβλίο). «Περνάμε από τη μηχα­νι­στική εκμά­θηση στην κριτική ανάλυση και σκέψη».

2. Αυτο­νο­μία ως προς τη μορφή των 4μηνιαίων δοκι­μα­σιών αξιο­λό­γη­σης. «Απε­λευ­θε­ρώ­νουμε τη δημιουρ­γική πρω­το­βου­λία των εκπαι­δευ­τι­κών»

3. Ενδυ­νά­μωση των δομών συντο­νι­σμού των σχο­λείων (ενδο­σχο­λι­κοί συντο­νι­στές, μέντο­ρες, υπο­διευ­θυ­ντές μετά από εισή­γηση διευ­θυ­ντή). «Επεν­δύ­ουμε στους εκπαι­δευ­τι­κούς μας και τους ενι­σχύ­ουμε».

4. Εγκρί­σεις εκπαι­δευ­τι­κών προ­γραμ­μά­των και συνερ­γα­σιών από το ίδιο το σχολείο. «Εμπι­στευό­μα­στε τους εκπαιδευτικούς- Απο­κε­ντρώ­νουμε το σύστημα».

5. Ελλη­νική PISA: Απο­τί­μηση απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας του εκπαι­δευ­τι­κού συστή­μα­τος σε μαθητές Στ’ Δημο­τι­κού και Γ’ Γυμνα­σίου. «Δημιουρ­γούμε ένα νέο, ανε­ξάρ­τητο εργα­λείο για τη συνεχή βελ­τί­ωση της εκπαί­δευ­σης».

6. Αξιο­λό­γηση εκπαι­δευ­τι­κών και επι­μόρ­φωση. «Ενδυ­να­μώ­νουμε τους εκπαι­δευ­τι­κούς και ενι­σχύ­ουμε το σχολείο».

7. Αξιο­λό­γηση στε­λε­χών εκπαί­δευ­σης. «Αξιο­λο­γούμε την ποιό­τητα της διοί­κη­σης με σκοπό τη συνεχή βελ­τί­ωση».

Γιατί χρειά­ζε­ται η αξιο­λό­γηση

Κανένα εκπαι­δευ­τικό σύστημα δεν μπορεί να βελ­τιω­θεί εάν δεν αξιο­λο­γη­θεί, τονίζει η κ. Κερα­μέως και προ­σθέ­τει: «Αξιο­λό­γηση σημαί­νει κατα­γραφή της υφι­στά­με­νης κατά­στα­σης, εντο­πι­σμός των δυνατών και αδύ­να­μων σημείων του έργου των εκπαι­δευ­τι­κών, διάχυση καλών πρα­κτι­κών και ενδυ­νά­μωση των εκπαι­δευ­τι­κών μέσω επι­μόρ­φω­σης όπου αυτή απαι­τεί­ται». Μέσα από την αξιο­λό­γηση θα ανα­δει­χτούν οι ίδιοι οι εκπαι­δευ­τι­κοί και θα επι­βρα­βευ­τούν οι ικα­νό­τη­τες, ο τρόπος που λει­τουρ­γούν, σημειώ­νει. Επίσης, προ­σθέ­τει η κ. Κερα­μέως, «η μεγα­λύ­τερη ελευ­θε­ρία και αυτο­νο­μία σε επίπεδο σχο­λι­κής μονάδας απαιτεί ένα σύστημα ελέγχων και ισορ­ρο­πιών – ένα μηχα­νι­σμό λογο­δο­σίας».

Η αξιο­λό­γηση (σε κεντρικό ή τοπικό επίπεδο) απο­τε­λεί κοινή πρα­κτική στο 90% των ευρω­παϊ­κών χωρών, με μόνες εξαι­ρέ­σεις την Ελλάδα, την Τουρκία, την Ιρλαν­δία, τη Μάλτα και την Ισλαν­δία, επι­ση­μαί­νει η υπουρ­γός Παι­δείας.

Είδος και πεδία αξιο­λό­γη­σης

Στόχος της δια­μορ­φω­τι­κής αξιο­λό­γη­σης είναι να υπο­στη­ρί­ζει τις προ­σπά­θειες επι­μόρ­φω­σης και αυτο­βελ­τί­ω­σης του εκπαι­δευ­τι­κού, με στόχο τη συνε­χι­ζό­μενη, ολι­στική επαγ­γελ­μα­τική του ανά­πτυξη – όχι την τιμωρία, ανα­φέ­ρει. Για το λόγο αυτό, εξηγεί, η αξιο­λό­γηση είναι περι­γρα­φική (4βαθμη περι­γρα­φική κλίμακα) και όχι ποσο­τική.

Προ­βλέ­πο­νται τρία πεδία αξιο­λό­γη­σης:

«Γενική και ειδική διδα­κτική, ανά 4ετία», «Παι­δα­γω­γικό κλίμα και δια­χεί­ριση της τάξης, ανά 4ετία» και «Υπη­ρε­σιακή συνέ­πεια και επάρ­κεια εκπαι­δευ­τι­κού, ανά 2ετία», ανα­φέ­ρει.

Συνέ­πειες και κίνητρα

Η θετική αξιο­λό­γηση συνε­κτι­μά­ται κατά τη δια­δι­κα­σία επι­λο­γής σε θέση ευθύνης, ενώ η μη θετική αξιο­λό­γηση οδηγεί σε υπο­χρε­ω­τικό επι­μορ­φω­τικό πρό­γραμμα, ανα­φέ­ρει και προ­σθέ­τει: Ευθύνη για τον προ­γραμ­μα­τι­σμό και την υλο­ποί­ηση της εξει­δι­κευ­μέ­νης επι­μόρ­φω­σης έχει ο επόπτης Ποιό­τη­τας της Εκπαί­δευ­σης (παι­δα­γω­γικό στέ­λε­χος εκπαί­δευ­σης σε επίπεδο Διεύ­θυν­σης Εκπαί­δευ­σης).

Στην πλειο­ψη­φία των ευρω­παϊ­κών εκπαι­δευ­τι­κών συστη­μά­των, υπο­γραμ­μί­ζει, κύριος στόχος της αξιο­λό­γη­σης είναι η παροχή ανα­τρο­φο­δό­τη­σης. Η παροχή επι­πλέον κινή­τρων (π.χ. bonus) και η επιβολή κυρώ­σεων δεν απο­τε­λούν τον κανόνα στις χώρες της ΕΕ, συμπλη­ρώ­νει.

Η κ. Κερα­μέως εξηγεί τη λογική της ευρύ­τε­ρης μεταρ­ρύθ­μι­σης: «Ως προς την αυτο­νο­μία των σχο­λι­κών μονάδων, η Ελλάδα είναι η χώρα στην ΕΕ με το χαμη­λό­τερο ποσοστό απο­φά­σεων και αρμο­διο­τή­των στο επίπεδο της σχο­λι­κής μονάδας. Πάνω από το 80% των απο­φά­σεων για εκπαι­δευ­τικά ζητή­ματα λαμ­βά­νο­νται σε κεντρικό επίπεδο, ενώ κατά μέσο όρο στον ΟΟΣΑ το ποσοστό αυτό είναι μόνο 35%».

«Δίνουμε λοιπόν μεγα­λύ­τερη αυτο­νο­μία στις σχο­λι­κές μονάδες, ώστε να απε­λευ­θε­ρώ­σουμε τη δημιουρ­γική πρω­το­βου­λία των εκπαι­δευ­τι­κών και των στε­λε­χών που βρί­σκο­νται κοντά στους μαθητές και τα σχολεία και να τους επι­τρέ­ψουμε να αντα­πο­κρι­θούν με το βέλ­τι­στο τρόπο στις ιδιαί­τε­ρες ανάγκες τους, τις οποίες γνω­ρί­ζουν καλύ­τερα από όλους», επι­ση­μαί­νει η κ. Κερα­μέως.

 

Τι αλλάζει, ως προς τις ενδιά­με­σες δοκι­μα­σίες αξιο­λό­γη­σης

Όπως ανα­φέ­ρει η υπουρ­γός Παι­δείας, δίνεται η αυτο­νο­μία στους εκπαι­δευ­τι­κούς να μπορούν να επι­λέ­γουν τη μορφή των δοκι­μα­σιών αξιο­λό­γη­σης κατά τη διάρ­κεια των τετρα­μή­νων. Υπάρχει η πρό­βλεψη για μία υπο­χρε­ω­τική τετρα­μη­νιαία δοκι­μα­σία αξιο­λό­γη­σης σε κάθε μάθημα, αλλά ο κάθε εκπαι­δευ­τι­κός θα μπορεί να επι­λέ­ξει τη μορφή της, δηλαδή αν αυτή η αξιο­λό­γηση θα γίνεται με ωριαίο δια­γώ­νι­σμα, με κάποια συν­θε­τική ή δια­θε­μα­τική εργασία, με ομαδική εργασία, ή ακόμα και μέσω μεθόδων όπως η ανε­στραμ­μένη τάξη (flipped classroom), όπου ο ίδιος ο μαθητής καλεί­ται να παρου­σιά­σει το μάθημα της ημέρας, συμπλη­ρώ­νει.

Επίσης, σημειώ­νει ότι παρέ­χε­ται στον εκπαι­δευ­τικό η ελευ­θε­ρία να λαμ­βά­νει απο­φά­σεις για τυχόν άλλες δοκι­μα­σίες αξιο­λό­γη­σης των μαθητών κατά τη διάρ­κεια του τετρα­μή­νου, χωρίς να υπερ­ρυθ­μί­ζο­νται μέσω νόμου λεπτο­μέ­ρειες όπως η ακριβής διάρ­κεια των ολι­γό­λε­πτων τεστ, όπως γίνεται σήμερα.

Με αυτόν τον τρόπο, εξηγεί η κ. Κερα­μέως, «δεί­χνουμε εμπι­στο­σύνη στους εκπαι­δευ­τι­κούς μας, οι οποίοι γνω­ρί­ζουν καλύ­τερα από όλους τις ιδιαί­τε­ρες ανάγκες των μαθητών τους. Δίνουμε τη δυνα­τό­τητα στους μαθητές να ανα­πτύσ­σουν και άλλες δεξιό­τη­τες πέραν αυτών που ενι­σχύ­ο­νται μέσω των γραπτών δια­γω­νι­σμά­των, όπως η παρου­σί­αση και η επι­κοι­νω­νία των απο­τε­λε­σμά­των μιας εργα­σίας, η σύνθεση και η κριτική ανάλυση πλη­ρο­φο­ριών και επι­χει­ρη­μά­των από δια­φο­ρε­τι­κές πηγές, αλλά και η συνερ­γα­τι­κό­τητα και η ομαδική δουλειά. Δίνουμε στους εκπαι­δευ­τι­κούς την ελευ­θε­ρία να εισά­γουν δια­φο­ρε­τι­κές και και­νο­τό­μες μεθό­δους αξιο­λό­γη­σης, κάνο­ντας το μάθημα πιο ενδια­φέ­ρον και ελκυ­στικό για τους μαθητές».

Παρά­δειγμα, ανα­φέ­ρει, η δοκι­μα­σία της ανε­στραμ­μέ­νης τάξης, όπου ο μαθητής καλεί­ται να επε­ξερ­γα­στεί συγκε­κρι­μένο εκπαι­δευ­τικό υλικό και να παρου­σιά­σει ένα κομμάτι του μαθή­μα­τος της ημέρας στην τάξη, καθιστά το μαθητή ενεργό συμ­μέ­τοχο στη δια­δι­κα­σία μετά­δο­σης της γνώσης, αξιο­ποιεί με πρω­τό­τυπο τρόπο το ψηφιακό εκπαι­δευ­τικό υλικό που χρη­σι­μο­ποιούν οι μαθητές στην προ­ε­τοι­μα­σία τους για τη δοκι­μα­σία, και δημιουρ­γεί χρόνο στην τάξη για ομα­δι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μ. Κιάου