Ακυρώθηκε ως πλαστή η διαθήκη υπερήλικης

Με την υπ’ αρίθμ. 71/2021 απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου ανα­γνω­ρί­στηκε η ακυ­ρό­τητα της από 8 Ιουλίου 2007 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης μιας 91χρονης, άκληρης, πρώην τρα­πε­ζι­κής υπαλ­λή­λου, η οποία κηρύ­χθηκε κύρια με απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου το έτος 2011.

Ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου προ­σέ­φυ­γαν 3 συγ­γε­νείς της 91χρονης.

Το δικα­στή­ριο με απόφασή του το 2014 είχε ανα­στεί­λει την έκδοση από­φα­σης μέχρι αμε­τα­κλή­του κρίσεως επί του ποι­νι­κού σκέλους της υπό­θε­σης.

Η ποινική δικο­γρα­φία εκκρε­μεί ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των.

Κατη­γο­ρού­μενη για το αδίκημα της πλα­στο­γρά­φη­σης της ιδιό­χει­ρης δια­θή­κης της άκληρης υπε­ρή­λι­κης είναι μια κάτοι­κος Ρόδου μετά την υποβολή σχε­τι­κής μηνυ­τή­ριας ανα­φο­ράς ενός εκ των εξα­δέλ­φων της εκλι­πού­σης, τέως αστυ­νο­μι­κού.

Σύμφωνα με την καταγ­γε­λία, το περιε­χό­μενο της οποίας θα ελεγ­χθεί ως προς την αλήθεια του αρμο­δίως, η 91χρονη, πρώην τρα­πε­ζική υπάλ­λη­λος, άκληρη και κάτοχος μεγάλης ακί­νη­της περιου­σίας αλλά και ρευστού σε τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς, τα οποία απέ­κτησε και δια κλη­ρο­νο­μιάς των αδελφών της, βρέθηκε, καθώς αντι­με­τώ­πιζε σοβαρά καρ­διακά προ­βλή­ματα τρεις μέρες πριν το θάνατό της εκτός της κατοι­κίας της.

Προη­γου­μέ­νως η καταγ­γελ­λό­μενη, που είχε ανα­πτύ­ξει σχέσεις συμπά­θειας με την υπε­ρή­λικη, φέρεται να είχε απο­μο­νώ­σει από το περι­βάλ­λον της τη σύζυγο του βαπτι­στι­κού του, που τη φρό­ντιζε.

Σύμφωνα πάντα με τη μήνυση, συγ­γε­νής της εκλι­πού­σης ενη­με­ρώ­θηκε από την τράπεζα που δια­τη­ρούσε τους λογα­ρια­σμούς της ότι κάποια κυρία άγνωστη στον διευ­θυ­ντή ενδια­φέρ­θηκε για τους λογα­ρια­σμούς της και προ­σπά­θησε να απο­σπά­σει πλη­ρο­φο­ρίες επι­κα­λού­μενη ότι είχε προς τούτο εξου­σιο­δό­τηση.

Η υπε­ρή­λικη απε­βί­ωσε τον Μάιο του 2010 και λίγες μέρες μετά το θάνατό της παρου­σιά­στηκε ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου ιδιό­γραφη διαθήκη με την οποία καθι­στούσε την καταγ­γελ­λό­μενη ως απο­κλει­στική κλη­ρο­νόμο της περιου­σίας της, που περι­λαμ­βά­νει πέραν των τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών δύο κατοι­κίες στο κέντρο της πόλης της Ρόδου, συνο­λι­κού εμβαδού άνω των 200 τ.μ., ένα προ­νο­μιακό ακίνητο σε πανο­ρα­μική πλαγιά στις παρυφές της πόλεως Ρόδου και μια ακόμη κατοι­κία σε μια από τις κεντρι­κό­τε­ρες συνοι­κίες της Αθήνας.

Εν πάση περι­πτώ­σει ο εξά­δελ­φος της απο­θα­νού­σης, αφού πλη­ρο­φο­ρή­θηκε για την ύπαρξη της ιδιό­χει­ρης δια­θή­κης προ­χώ­ρησε σε σχετικό έλεγχο και δια­τεί­νε­ται ότι τόσο ο γρα­φι­κός χαρα­κτή­ρας με τον οποίο έχει γραφεί όσο και η υπο­γραφή που έχει τεθεί είναι εξ’ ολο­κλή­ρου πλαστοί.

Προς τούτο έχει ήδη ανα­θέ­σει σχετική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη σε γρα­φο­λόγο αν και όπως επι­ση­μαί­νε­ται και από το νομικό του συμπα­ρα­στάτη η πλα­στό­τητα της δια­θή­κης είναι οφθαλ­μο­φα­νής.

Στους λίγους ενα­πο­μεί­να­ντες συγ­γε­νείς της υπε­ρή­λι­κης προ­κά­λεσε πρό­σθετη αίσθηση αλλά και εκνευ­ρι­σμό το γεγονός ότι η φερό­μενη ως απο­κλει­στική κλη­ρο­νό­μος της δεν εμφα­νί­στηκε καν στην κηδεία της.

Επι­ση­μαί­νε­ται εξάλλου στην ίδια αναφορά ότι δεν ανέλαβε καν τα έξοδα της κηδείας τα οποία πλη­ρώ­θη­καν από την τράπεζα και τον ίδιο. Ο μηνυτής ισχυ­ρί­ζε­ται παρα­πέρα ότι τρεις μέρες πριν το θάνατο της υπε­ρή­λι­κης συγ­γε­νούς του η μηνυό­μενη μαζί με μια ευτραφή μελα­χρινή κυρία την κατέ­βα­σαν από τον τρίτο όροφο της κατοι­κίας της και τη μετέ­φε­ραν σε άλλη οικία με το πρό­σχημα ότι έπρεπε να κάνουν απο­λύ­μανση στο σπίτι της για κου­νού­πια και κατσα­ρί­δες.

Εκφρά­ζει απορίες σχετικά με τις συν­θή­κες του θανάτου της εκτός της οικίας της, ενώ υπο­στη­ρί­ζει ότι η οικία λεη­λα­τή­θηκε από έγγραφα και προ­σω­πικά της αντι­κεί­μενα.

Δύο οικείοι της εκλι­πού­σης προ­σέ­φυ­γαν ενώπιον των αστικών και ποι­νι­κών δικα­στη­ρίων κατά της κατη­γο­ρού­με­νης προ­σβάλ­λο­ντας την ιδιό­χειρη διαθήκη της ως πλαστή.

Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, που έχει επι­λη­φθεί της υπο­θέ­σεως, έχει διο­ρί­σει τους δύο οικεί­ους της εκλι­πού­σης ως μεσεγ­γυού­χους 4 ακι­νή­των της.

Τους παρείχε την άδεια να ενερ­γή­σουν τυχόν επεί­γου­σες δια­χει­ρι­στι­κές πράξεις προς απο­τροπή της μείωσης της αξίας των κλη­ρο­νο­μιαίων και ταυ­τό­χρονα απα­γό­ρευσε προ­σω­ρινά την ανάληψη από τον οποιον­δή­ποτε χρη­μά­των από 4 τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς της!

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται η δικη­γό­ρος κ. Αν. Αλεξάνδρου-Καντίτο.