“Κτηματολόγιο της Ρόδου ολική μετεγκατάσταση ή διαχωρισμός του παλιού και του νέου;”

Με αφορμή το θέμα της μετε­γκα­τά­στα­σης του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου και το επι­κεί­μενο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο, ζήτησα με την από 28 Μαΐου 2021 αίτησή μου να παρου­σιάσω μια σύντομη εισή­γηση ανα­φο­ρικά με το θέμα της δια­τή­ρη­σης της Ιστο­ρι­κής μας Μνήμης μέσα από τη λει­τουρ­γία του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου μιας και τυγχάνω υπάλ­λη­λος της ανωτέρω Υπη­ρε­σίας. Δια­πί­στωσα βέβαια ότι δεν συμπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται στα θέματα της ημε­ρή­σιας διά­τα­ξης της 31ης Μαΐου 2021 η λήψη απο­φά­σεως για την μόνιμη μετε­γκα­τά­στασή του. Παρόλα αυτά ανα­μέ­νο­ντας την απά­ντηση για το πότε θα μπο­ρούσα να ανα­φερθώ σε κάποια λεπτά ζητή­ματα ουσίας που ενδε­χο­μέ­νως να προ­βλη­μα­τί­σουν τους αξιό­τι­μους άρχο­ντες του τόπου μας και όσους λαμ­βά­νουν απο­φά­σεις, σίγουρα εκ των οποίων δεν είναι η υπο­γρά­φουσα, παρα­θέτω τα παρα­κάτω.

Δια­πι­στώ­θη­καν κάποιες αντι­πα­λό­τη­τες σχετικά με το αν το ιστο­ρικό κτίριο που στε­γά­ζε­ται το Κτη­μα­το­λό­γιο της Ρόδου είναι ετοι­μόρ­ροπο ή όχι. Δεν είμαι στα­τι­κός μηχα­νι­κός αλλά γνωρίζω ότι στον αμέσως παρα­κάτω όροφο εκεί που βρί­σκο­νται τα κτη­μα­τικά βιβλία υπάρχει δια­χω­ρι­στι­κός τοίχος με την Πυρο­σβε­στική Υπη­ρε­σία Ρόδου συγκε­κρι­μένα με το γυμνα­στή­ριο της εν λόγω Υπη­ρε­σίας. Επίσης, η Πυρο­σβε­στική Υπη­ρε­σία και το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου μοι­ρά­ζο­νται από κοινού και τους παρα­κάτω ορόφους όπου υπάρχει μεγάλο μέρος του αρχείου του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου. Επι­ση­μαίνω ότι ουδέ­ποτε αρνη­θή­καμε εμείς οι υπάλ­λη­λοι να εργα­σθούμε ή να βοη­θή­σουμε σε οποια­δή­ποτε άλλη βοη­θη­τική εργασία όπως άλλωστε πράτ­τουμε και τόσα χρόνια. Ακόμα και οι Προϊ­στά­με­νοί μας, ο Διευ­θυ­ντής ακόμα και οι υπη­ρε­τού­ντες στην Υπη­ρε­σία μας Κτη­μα­το­λο­γι­κοί Δικα­στές έχουν προ­σφέ­ρει ποι­κι­λο­τρό­πως βοη­θη­τι­κές εργα­σίες προ­κει­μέ­νου να συντε­λέ­σουν στην εύρυθμη λει­τουρ­γία της Υπη­ρε­σίας μας μιας και το αρχείο της Υπη­ρε­σίας μας καθη­με­ρινά παρα­λαμ­βά­νει όγκο εγγρά­φων και αιτή­σεων. Στε­να­χω­ριέ­μαι που αναφέρω έτσι ωμά ότι ακόμα και οι Κτη­μα­το­λο­γι­κοί Δικα­στές συν­δρά­μουν σ’ αυτό, αλλά έτσι είναι. Άλλωστε όπως όλοι γνω­ρί­ζουμε στις Δημό­σιες Υπη­ρε­σίες εδώ και πολλά χρόνια έχουν καταρ­γη­θεί οι μόνιμες ειδι­κό­τη­τες βοη­θη­τι­κού προ­σω­πι­κού και προ­σω­πι­κού καθα­ριό­τη­τας οπότε στο σύνολό του το προ­σω­πικό έχει συν­δρά­μει για να βοη­θή­σει όταν υπάρχει μεγάλη ή μικρή ανάγκη. Άλλωστε σε σύγκριση με το υπάρχον προ­σω­πικό που υπη­ρε­τεί και το οργα­νό­γραμμά του Κτη­μα­το­λο­γίου, η Υπη­ρε­σία μας είναι υπο­στε­λε­χω­μένη. Πολλές βοη­θη­τι­κές εργα­σίες από το καθά­ρι­σμα μέχρι το καθη­με­ρινό στο κου­βά­λημα των κτη­μα­τι­κών βιβλίων τα οποία έχουν φτια­χτεί από την εποχή της Ιτα­λο­κρα­τίας εκτε­λού­νται καθη­με­ρινά από όλους μας. Δεν μας πείραξε ποτέ ούτε η σκόνη ούτε τα εισπνε­ό­μενα από τα έγγραφα που χρο­νο­λο­γού­νται πλέον του ενός ή ακόμα και περισ­σό­τε­ρων αιώνων. Το βάρος των τόμων δεν είναι μεγάλο για μας μπροστά στο βάρος της ιστο­ρίας που περιέ­χουν.

Με μεγάλη μου αγωνία παρα­κο­λου­θούσα όλους αυτούς τους μήνες τις προ­σπά­θειες των εμπλε­κό­με­νων φορέων για την επα­να­λει­τουρ­γία της Υπη­ρε­σίας αλλά και των ΜΜΕ ώστε να υπάρξει πλήρης δια­φώ­τιση προς το συναλ­λασ­σό­μενο κοινό. Άλλωστε οι εμπλε­κό­με­νοι οικο­νο­μι­κοί κλάδοι που σχε­τί­ζο­νται με το Κτη­μα­το­λό­γιο της Ρόδου είναι πάρα πολλοί από τους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες, δικη­γό­ρους, μηχα­νι­κούς, δικα­στι­κούς επι­με­λη­τές, συμ­βο­λαιο­γρά­φους, λογι­στές μέχρι τις Δημό­σιες Υπη­ρε­σίες και τα χρη­μα­το­πι­στω­τικά ιδρύ­ματα, τις τρά­πε­ζες με τελικό απο­δέ­κτη τον Έλληνα φορο­λο­γού­μενο κ.ά.

Το Κτη­μα­το­λό­γιο της Ρόδου εξυ­πη­ρε­τεί όλο το νησί της Ρόδου και αυτό το κάνει να είναι μεγα­λύ­τερο σε όγκο συναλ­λα­γών από το Υπο­θη­κο­φυ­λά­κειο των Αθηνών, συνεπώς μιλάμε για ένα από τα μεγα­λύ­τερα υπο­θη­κο­φυ­λα­κεία της Ελλάδος με μεγάλα έσοδα στον κρατικό κορβανά. Όσο για την οικο­νο­μική, οικο­δο­μική, ξενο­δο­χειακή δρα­στη­ριό­τητα και την ανά­πτυξη της αγοράς ακι­νή­των στη Ρόδο μεγάλο μέρος του οφεί­λε­ται στην ύπαρξη και λει­τουρ­γία του Κτη­μα­το­λο­γίου της Ρόδου. Υπάρ­χουν βέβαια και πολλές παθο­γέ­νειες οι οποίες λει­τουρ­γούν δυσα­νά­λογα σε σχέση με τα οφέλη της λει­τουρ­γίας του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου…

Αγω­νιω­δώς περι­μέ­ναμε να ληφθεί επι­τέ­λους μια λύση για την ασφαλή λει­τουρ­γία της Υπη­ρε­σίας μας μετά τις πρό­σφα­τες κτι­ρια­κές φθορές, με τελευ­ταία την μετε­γκα­τά­σταση στην ανα­και­νι­σμένη πτέρυγα του παλιού Νοσο­κο­μείου της Ρόδου. Μια λύση κοινής απο­δο­χής προ­κει­μέ­νου να μπει σε κανο­νι­κούς ρυθμούς η λει­τουρ­γία της Υπη­ρε­σίας. Φυσικά η παρα­χώ­ρηση από τον Δήμο Ρόδου ενός πρό­σφατα ανα­και­νι­σμέ­νου κτιρίου του για να στε­γά­σει μία Δημόσια Υπη­ρε­σία που δεν υπά­γε­ται στη λει­τουρ­γίες του είναι μία λύση που δόθηκε με απλο­χε­ριά από τον Δήμαρχο Ρόδου κ. Αντώνη Καμπου­ράκη προ­κει­μέ­νου να απο­φευ­χθεί η περαι­τέρω καθυ­στέ­ρηση και ευχα­ρι­στούμε όλους όσους συνε­τέ­λε­σαν σ’ αυτό.

Υπάρ­χουν όμως κάποια λεπτά ζητή­ματα που αφορούν πρα­κτικά θέματα και δυσκο­λίες σε ότι συνε­πά­γε­ται μία τέτοιου είδους μετα­φορά.

Αφενός, το αρχείο του Κτη­μα­το­λο­γίου εμπε­ριέ­χει εκτός των εγγρά­φων που αφορούν σε δικαιώ­ματα ακι­νή­των, έγγραφα και ιστο­ρικά ντο­κου­μέ­ντα είτε άλλες εγγρα­φές που αφορούν στα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα των Δωδε­κα­νη­σίων αλλά και της σύστα­σης του πλη­θυ­σμού όχι μόνο από την εποχή της Ιτα­λο­κρα­τίας αλλά ακόμα και από την εποχή της Οθω­μα­νι­κής Αυτο­κρα­το­ρίας, απο­τυ­πω­μένα με την επίσημη γλώσσα της εποχής τα οθω­μα­νικά (τουρ­κικά με χρήση αλφα­βή­του παρό­μοιου με αραβικά και περσικά). Αρκετά από αυτά έχουν υπο­τυ­πω­δώς μετα­φρα­στεί από τους Ιταλούς κατα­κτη­τές και παρέ­μει­ναν έτσι χωρίς μετα­γραφή ή μετά­φραση στην ελλη­νική γλώσσα. Υπάρ­χουν ακόμα έγγραφα ιστο­ρι­κής σημα­σίας για εμάς τους Ροδίτες όπως οι πρώτες αιτή­σεις μετα­γρα­φής ακι­νή­των προς τον πρώτο Κτη­μα­το­λο­γικό Δικαστή της Ρόδου Ιταλό Savarese1 που φέρουν όχι την υπο­γραφή του αιτού­ντος αλλά το δακτυ­λικό του απο­τύ­πωμα. Φυλάσ­σο­νται δηλαδή εκα­τομ­μύ­ρια έγγραφα με τα δακτυ­λικά απο­τυ­πώ­ματα των παπ­πού­δων μας αντί για υπο­γρα­φές και εκα­το­ντά­δες άλλα που μοιά­ζουν περισ­σό­τερο με κει­μή­λια παρά με κτη­μα­το­λο­γικά έγγραφα. Μέσα σε όλα δηλαδή και στην καθη­με­ρι­νό­τητα και ρουτίνα της εργα­σίας μας ερχό­μα­στε αντι­μέ­τω­ποι με πλήθος εγγρά­φων ιστο­ρι­κών για την ιστορία του τόπου μας. Έγγραφα από την Οθω­μα­νική Αυτο­κρα­το­ρία με τα σύμβολα των σουλ­τά­νων με τη μορφή σφρα­γί­δας ή χει­ρό­γρα­φων καλ­λι­γρα­φι­κών είναι ανα­με­μιγ­μένα με τα επόμενα ιταλικά και στη συνέ­χεια ελλη­νικά έγγραφα. Το ίδιο συμ­βαί­νει και στην ανά­γνωση των κτη­μα­τι­κών βιβλίων. Ξεκι­νώ­ντας να δια­βά­ζουμε στα ιταλικά καλ­λι­γρα­φικά γράμ­ματα μαθαί­νουμε για τις πρώτες ιδιο­κτη­σίες αν ήταν έλληνες ορθό­δο­ξοι ή ισραη­λί­τες ή ακόμα και μου­σουλ­μά­νοι της Ρόδου και καλού­μα­στε να μετα­γρά­ψουμε την ιστορία των ακι­νή­των όπως υφί­στα­ται σήμερα με τις σύγ­χρο­νες οικο­δο­μές. Τα ίδια βιβλία στα οποία έγραψαν οι πρώτοι ιταλοί μετα­γρα­φείς, μετα­γρά­φουμε κι εμείς, γιατί απλά δια­σώ­θη­καν. Κάποιοι φρό­ντι­σαν να τα αφήσουν παρα­κα­τα­θήκη για τους επό­με­νους. Η ιδιο­κτη­σία στο Κτη­μα­το­λό­γιο της Ρόδου είναι το ίδιο το Κτη­μα­το­λό­γιο. Οι ιδιο­κτή­τες αλλά­ζουν αλλά η ιδιο­κτη­σία παρα­μέ­νει και αυτό είναι το δύσκολο να εξη­γή­σει κάποιος που δεν έχει έρθει σε επαφή με το Κτη­μα­το­λό­γιο της Ρόδου.

Όσον αφορά τώρα το θέμα της μετα­φο­ράς των αρχείων επειδή διαβάζω προ­σε­κτικά όλους αυτούς τους μήνες το θέμα της δυσκο­λίας ή της ευκο­λίας, θεωρώ ότι έγκει­ται στην απλή λογική του μέσου ανθρώ­που. Για το λόγο αυτό να σας παρα­θέσω από την εμπει­ρία μου, ότι πολλές φορές οι συναλ­λασ­σό­με­νοι δικη­γό­ροι, μηχα­νι­κοί κλπ ρωτάνε εμάς τους απλούς υπαλ­λή­λους τους μη έχοντες τις γνώσεις και την κατάλ­ληλη επι­στη­μο­νική κατάρ­τιση να τους δια­βά­σουν ή να τους ερμη­νεύ­σουν ένα όνομα στο κτη­μα­τικό βιβλίο ή έναν αριθμό που είναι γραμ­μέ­νος με τα χει­ρό­γραφα καλ­λι­γρα­φικά γράμ­ματα των Ιταλών. Αυτό είναι ένα απλό παρά­δειγμα μέσα από τα τόσα άλλα που ο κάθε υπάλ­λη­λος έχει δια­φο­ρε­τικά να διη­γη­θεί. Ερωτώ λοιπόν με το φτωχό μου το μυαλό και την κοινή λογική πως και με ποιον τρόπο όχι μόνο θα αγγί­ξουμε τα χιλιά­δες χει­ρό­γραφα έγγραφα από την εποχή της τουρ­κο­κρα­τίας και Ιτα­λο­κρα­τίας που λιώνουν κυριο­λε­κτικά στα χέρια μας αλλά πως θα τα απο­γρά­ψουμε κιόλας και με ποιες γνώσεις θα γινόταν αυτό όταν δυσκο­λευό­μα­στε ακόμα να δια­βά­σουμε καθαρά έναν χει­ρό­γραφο λατι­νικό χαρα­κτήρα. Ακόμα και αν γνω­ρί­ζαμε οθω­μα­νικά ή άριστα ιταλικά θα έπρεπε να δώσουμε δικούς μας χαρα­κτη­ρι­σμούς στο πρω­το­γε­νές αυτό αρχειακό υλικό που δεν υπάρχει αλλού και δεν έχει γίνει καμία

προ­σπά­θεια μέχρι στιγμής για την απο­δελ­τί­ωση και σάρωσή του εις βάθος ώστε να γίνει πλήρη ενσω­μά­τωσή του σε πλη­ρο­φο­ριακά συστή­ματα.

Η κοινή λογική λέει να δοθεί έμφαση με την ευκαι­ρία της μετε­γκα­τά­στα­σης στη δια­φύ­λαξη του αρχεια­κού υλικού στο υπάρχον ιστο­ρικό κτίριο του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου σε ειδικά δια­μορ­φω­μένο χώρο και να λει­τουρ­γεί το κομμάτι της χορή­γη­σης των πιστο­ποι­η­τι­κών και των λοιπών συναλ­λα­γών με το κοινό στο νέο κτίριο που παρα­χω­ρή­θηκε από τον Δήμο Ρόδου και αυτό θα ήταν μια πρόταση προς τους άρχο­ντες του τόπου μας αν φυσικά θεωρούν ότι είναι ουσια­στι­κής σημα­σίας να δια­σω­θούν τα εκα­τομ­μύ­ρια έγγραφα που φυλάσ­σο­νται στο Κτη­μα­το­λό­γιο της Ρόδου.

Με την ευκαι­ρία δηλαδή της μετε­γκα­τά­στα­σης και της χορή­γη­σης χρη­μα­το­δό­τη­σης για την απο­κα­τά­σταση του ιστο­ρι­κού κτιρίου του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου, αφενός να ξεκι­νή­σουν άμεσα οι λει­τουρ­γίες που επεί­γουν για να μπει η οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα στον φυσιο­λο­γικό της ρυθμό στο νέο κτίριο που παρα­χω­ρή­θηκε από τον Δήμο Ρόδου, αφε­τέ­ρου εφόσον υπάρχει η χρη­μα­το­δό­τηση να δια­κρι­θούν οι επι­λέ­ξι­μες δαπάνες προ­κει­μέ­νου όχι μόνο να απο­κα­τα­στα­θεί το ιστο­ρικό κτίριο αλλά να δημιουρ­γη­θούν οι προ­δια­γρα­φές για τη δια­τή­ρηση και προ­φύ­λαξη του αρχείου αυτού εντός του ιστο­ρι­κού αυτού κτιρίου. Να δια­χω­ρι­στεί δηλαδή με κάποιο τρόπο το νέο από το παλιό Κτη­μα­το­λό­γιο. Το νέο αφενός να λει­τουρ­γή­σει άμεσα το νέο κτίριο και τις άμεσες ενέρ­γειες που πρέπει να γίνουν για τη λει­τουρ­γία του και αφε­τέ­ρου να ασφα­λι­σθούν τα ιστο­ρικά έγγραφα εντός του υπάρ­χο­ντος ιστο­ρι­κού κτιρίου του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου χωρίς να μετα­κι­νη­θούν και να μπουν σε κίνδυνο κατα­στρο­φής. Ας μην αγνο­ούμε ότι τα έγγραφα αυτά θεω­ρού­νται πλέον παλαιο­γρα­φικά και εντάσ­σο­νται σε ειδικές κατη­γο­ρίες ιστο­ρι­κών εγγρά­φων και πως για τη μετα­κί­νησή τους απαι­τού­νται ειδικές συν­θή­κες εκτός της απαι­τού­με­νης απο­γρα­φής και ειδικών ασφα­λι­στι­κών συμ­βο­λαίων αντι­κει­μέ­νων μεγάλης αξίας. Σε υπό­λοιπα μέρη τις Ελλάδος αλλά και του εξω­τε­ρι­κού τα έγγραφα αυτά φυλάσ­σο­νται σε κοσμη­τι­κές συλ­λο­γές και σε ειδικές προ­θή­κες και εκθέ­το­νται μόνο ψηφιακά. Για το ιστο­ρικό αρχείο του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου θα έπρεπε να ενδια­φερ­θούν όλοι οι επι­στη­μο­νι­κοί φορείς του τόπου μας, Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου (για τις μετα­φρά­σεις των οθω­μα­νι­κών εγγρά­φων, αρχαιο­λο­γική Υπη­ρε­σία για τη συντή­ρηση των εγγρά­φων, ιστο­ρι­κοί, γλωσ­σο­λό­γοι κλπ κλπ).

Η σωστή λύση θα ήταν να δια­χω­ρι­στεί το ανε­νεργό από το ενεργό αρχείο του Κτη­μα­το­λο­γίου. Η μετε­γκα­τά­σταση ενδε­χο­μέ­νως να καθυ­στε­ρή­σει κι άλλο. Όμως με την εφαρ­μογή Υπουρ­γι­κής απο­φά­σεως για τη χορή­γηση ψηφια­κής υπο­γρα­φής και ψηφια­κών πιστο­ποι­η­τι­κών θα βοη­θούσε ώστε να λει­τουρ­γή­σουν αυτές οι υπη­ρε­σίες που επεί­γουν, άμεσα και χωρίς καθυ­στε­ρή­σεις για τους έλληνες φορο­λο­γου­μέ­νους. Να απο­μο­νω­θεί σε ασφαλή χώρο το αρχείο της Υπη­ρε­σίας εντός του υπάρ­χο­ντος κτιρίου με την προ­ο­πτική να παρα­μεί­νει εκεί και να συνε­χι­στούν οι μετα­γρα­φές από τις πράξεις στα Κτη­μα­τικά Βιβλία μετά την ολο­κλή­ρωση απο­κα­τά­στα­σης του κτι­ρια­κού προ­βλή­μα­τος που θα μπο­ρούσε ενδε­χο­μέ­νως να γίνει τμη­μα­τικά. Η Υπη­ρε­σία δεν μπορεί να λει­τουρ­γή­σει χωρίς Κτη­μα­το­λο­γικό Δικαστή και πως θα μπο­ρούσε να «μοι­ρά­ζε­ται» άλλωστε ο Κτη­μα­το­λο­γι­κός Δικα­στής από την Υπη­ρε­σία του Κτη­μα­το­λο­γίου στο Παλιό Νοσο­κο­μείο μέχρι τα Δικα­στή­ρια της Ρόδου όταν έχει έδρα; Για να μετα­γρα­φεί μια κτη­μα­το­λο­γική πράξη στα Κτη­μα­τικά Βιβλία πρέπει πρώτα να δια­τα­χθεί από τον Κτη­μα­το­λο­γικό Δικαστή και στη συνέ­χεια να κατα­χω­ρη­θεί. Συνεπώς αν ξεκι­νή­σει η πλήρης λει­τουρ­γία του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου ο Κτη­μα­το­λο­γι­κός Δικα­στής θα μπορεί να παρευ­ρί­σκε­ται κοντά στα Δικα­στή­ρια όπου εδρεύει.

Τέλος θα ήθελα με σαφή­νεια να ξεκα­θα­ρίσω ότι δεν προ­σπαθώ να μετα­πείσω ή ν’ αλλάξω τα μυαλά και τη σκέψη ή τις απόψεις ή ακόμα και τις απο­φά­σεις κανενός. Είμαι υπάλ­λη­λος του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου, πονάω την Υπη­ρε­σία μου και σέβομαι τους Προϊ­στα­μέ­νους, τους συνα­δέλ­φους και τον μισθό μου. Κυρίως όμως είμαι ροδί­τισσα και σέβομαι την ιστορία του τόπου μου. Προ­σπαθώ μέσα από στε­ρή­σεις να χρη­μα­το­δο­τήσω τις σπουδές μου ώστε να είμαι χρήσιμη όχι μόνο στην Υπη­ρε­σία μου αλλά και στο κοι­νω­νικό σύνολο ή ακόμα και

στο παιδί μου. Πολλές φορές στέρησα χρόνο απ’ το μεγά­λωμά του για να ασχο­λού­μαι με θέματα που αφορούν είτε την Υπη­ρε­σία μου είτε το κοι­νω­νικό μας σύνολο χωρίς αντί­κρι­σμα. Όσοι έχουν κάνει το ίδιο μπορεί να με κατα­λα­βαί­νουν. Πιστεύω ότι η ευη­με­ρία του διπλα­νού μου βοηθάει το μέλλον το παιδιών μας και πως οι απο­φά­σεις που λαμ­βά­νουμε σε όποιο επίπεδο εξου­σίας κι αν έχουμε είναι καθο­ρι­στι­κές όχι μόνο για το μέλλον που θα έχουμε αλλά και για την παρα­κα­τα­θήκη που αφή­νουμε για τις επό­με­νες γενιές.

Τα παρα­πάνω τα παρα­θέτω προ­κει­μέ­νου να προ­βλη­μα­τίσω τα αξιό­τιμα μέλη του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου που πρό­κει­ται να λάβουν το βάρος αυτής της απο­φά­σεως της μετε­γκα­τά­στα­σης του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου. Ουσια­στικά ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να ληφθεί μια σοβαρή απόφαση για το Κτη­μα­το­λό­γιο της Ρόδου και να στα­μα­τή­σουμε να συζη­τάμε μεσο­βέ­ζι­κες λύσεις που αφορούν την ιστορία του τόπου μας. Όσοι απο­φα­σί­σουν θα φέρουν μια ζωή το βάρος αυτής της απο­φά­σεως για την ιστορία αλλά και το μέλλον του τόπου τους.

Με εκτί­μηση Ελένη Ν. Καρα­γιάννη