Αθώος απάτης, λόγω αμφιβολιών, ο Χαράλαμπος Κόκκινος

Aθώος κατά πλειο­ψη­φία, λόγω αμφι­βο­λιών, κρίθηκε χθες από το Τρι­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, ο πρώην χωρικός αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Δωδε­κα­νή­σου, πρώην πρό­ε­δρος της Διδα­σκα­λι­κής Ομο­σπον­δίας Ελλάδος και πρώην πρό­ε­δρος της Ενερ­γεια­κής ΑΕ κ. Χαρά­λα­μπος Κόκ­κι­νος, επι­κε­φα­λής της παρά­τα­ξης ‘Πνοή Δημιουρ­γίας Νοτίου Αιγαίου”, που κατη­γο­ρή­θηκε για απάτη κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Πρω­το­δί­κως είχε κατα­δι­κα­στεί σε ποινή φυλά­κι­σης 7 μηνών με 3ετή ανα­στολή.

Την ενοχή του ειση­γή­θηκε στο δικα­στή­ριο ο Εισαγ­γε­λέας της έδρας.

Με την έναρξη της δια­δι­κα­σίας οι συνή­γο­ροι υπο­στή­ρι­ξης της κατη­γο­ρίας κ.κ. Ακης Δημη­τριά­δης και Αλέξης Κούγιας, ανέ­γνω­σαν και ζήτησαν να κατα­χω­ρη­θεί στα πρα­κτικά δήλωση με την οποία η εται­ρεία διευ­κρί­νισε ότι η περιου­σιακή ζημία που υπέστη ήταν ύψους 3.500 € περίπου, τα οποία ο κατη­γο­ρού­με­νος μέχρι σήμερα δεν έχει επι­στρέ­ψει.

Εξει­δί­κευ­σαν περαι­τέρω τους ισχυ­ρι­σμούς τους με αναγωγή των όσων ταξι­δίων έκανε ο κ. Κόκ­κι­νος στα αντί­στοιχα δελτία τύπου, που εξέδιδε, τονί­ζο­ντας ότι εκδό­θη­καν για να δικαιο­λο­γη­θούν οι μετα­κι­νή­σεις.

Οι συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης του κατη­γο­ρού­με­νου κ.κ. Στέλιος Αλε­ξαν­δρής και Θεό­δω­ρος Μαντάς αφού πρό­τει­ναν ως μάρτυρα υπε­ρά­σπι­σης τον κ. Θανάση Μπαράκα, υπέ­βα­λαν αυτο­τε­λείς ισχυ­ρι­σμούς, ανα­πτύσ­σο­ντας τις θέσεις τους και την άρνηση της κατη­γο­ρίας.

Πρώτος κατέ­θεσε στη δια­δι­κα­σία ο περι­φε­ρεια­κός σύμ­βου­λος και πρό­ε­δρος της Ενερ­γεια­κής ΑΕ κ. Χρήστος Μπάρδος, ο οποίος παρότι δεν είχε ιδία γνώση για το τι συνέβη επί των ημερών του κ. Κόκ­κι­νου στην προ­ε­δρία της εται­ρείας επε­σή­μανε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος πραγ­μα­το­ποί­ησε μεγα­λύ­τερο του προ­βλε­πό­με­νου αριθμό ταξι­δίων.

Ο αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης οικο­νο­μι­κών κ. Φιλ. Ζαν­νε­τί­δης, που κατέ­θεσε δεύ­τε­ρος, ανα­φέρ­θηκε ομοίως στο ιστο­ρικό της υπό­θε­σης και μίλησε για βιο­μη­χα­νία κατά­θε­σης ίδιων εισι­τη­ρίων σε δια­φο­ρε­τι­κούς φορείς και συγκε­κρι­μένα στην Περι­φέ­ρεια, στην Ενερ­γειακή, στην ΔΟΕ και στην ΕΝΠΕ.

Οι συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης με τις ερω­τή­σεις τους επε­δί­ω­ξαν να ανα­δεί­ξουν ότι επειδή υπήρχε καθυ­στέ­ρηση στην κατα­βολή των χρη­μά­των στον κ. Κόκκινο αυτός είχε επι­λέ­ξει να κατα­θέ­τει τα παρα­στα­τικά σε δια­φο­ρε­τι­κούς φορείς και όταν τα εισέ­πραττε να τακτο­ποιούσε λογι­στικά το θέμα με παραι­τή­σεις από την διεκ­δί­κησή τους από άλλους ή ακόμη και με συμ­ψη­φι­σμό αυτών.

Στην κατά­θεση του ενώπιον του δικα­στη­ρίου ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος έκανε λόγο για «μηχανή παρα­γω­γής μετα­κι­νή­σεων», ισχυ­ρί­στηκε ότι ο κ. Κόκ­κι­νος επέλεξε την μέθοδο αυτή για «να αυξήσει το εισό­δημά του» και ισχυ­ρί­στηκε ότι δεν υφί­στα­ται καμία απόφαση για την έγκριση των μετα­κι­νή­σεών του.

Ο κ. Χατζη­μάρ­κος, υπο­στή­ριξε ότι όταν είχε συμπε­ρι­λά­βει στο ψηφο­δέλ­τιο της παρά­τα­ξης τον κ. Κόκκινο το έτος 2014 δεν εγνώ­ριζε ότι υπήρξε προη­γού­μενη αμε­τά­κλητη κατα­δίκη του για παρά­βαση καθή­κο­ντος για την οποία στην πορεία έλαβε χάρη από τον Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας.

Τόνισε εξάλλου ότι η εται­ρεία έχει ασκήσει αγωγή εις βάρος του κ. Κόκ­κι­νου και διεκ­δι­κεί το ποσό των 18.183,23 € για την απο­κα­τά­σταση της θετικής ζημίας, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η βλάβη θα ήταν πολ­λα­πλά­σια αν δεν είχαν αντι­λη­φθεί την δράση του το πρώτο έτος της τότε θητείας της περι­φε­ρεια­κής αρχής.

Ο κ. Θανάσης Μπα­ρά­κας, κατέ­θεσε ακο­λού­θως ως μάρ­τυ­ρας υπε­ρά­σπι­σης του κ. Κόκ­κι­νου και μίλησε κυρίως για την προ­σω­πι­κό­τητα του.

Ο κ. Κόκ­κι­νος αρνή­θηκε τα όσα του κατα­λο­γί­ζο­νται ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι πρό­κει­ται για «πολι­τική δίωξη».

Τόνισε ότι η δια­δι­κα­σία είσπρα­ξης των χρη­μά­των για ταξίδια από την «Ενερ­γειακή» ήταν ταχύ­τερη και ουσια­στικά ότι λογι­στικά τακτο­ποιούσε τις δια­φο­ρές που ανέ­κυ­πταν, ενώ τόνισε ότι όλα τα ταξίδια που πραγ­μα­το­ποί­ησε έγιναν για σκοπούς της εται­ρείας.

Τόσο ο κ. Κόκ­κι­νος όσο και οι συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης του, υπο­στή­ρι­ξαν ότι δεν έχει υπάρξει οικο­νο­μική ζημία της «Ενερ­γεια­κής ΑΕ» και ούτε υπήρξε δόλος για να επι­φέ­ρει οικο­νο­μική ζημία.

Τόνισαν πως ακόμη και τα ταξίδια που έγιναν για σκοπούς της ΔΟΕ και της «Ενερ­γεια­κής» πλη­ρώ­θη­καν μόνο μια φορά και άρα δεν εξα­πά­τησε ο κ. Κόκ­κι­νος κάποιον φορέα.

Το δικα­στή­ριο δεν πεί­στηκε για τον δόλο του κατη­γο­ρού­με­νου δια­τη­ρώ­ντας αμφι­βο­λίες και τον κήρυξε αθώο.