ΑΠΟΨΕΙΣ

Aρθρο του Μανώλη Μαρκόπουλου προς… πολλούς αποδέκτες

news room
4 λεπτά ανάγνωση

Σε άρθρο του (δημο­σιεύ­θηκε στη nafteboriki.gr με τον τίτλο “Ο Του­ρι­σμός ξανα­σταυ­ρώ­νε­ται…”), ο πρό­ε­δρος της Ένωσης Ξενο­δό­χων Ρόδου, Μανώλης Μαρ­κό­που­λος ανα­φέ­ρε­ται στις μεγάλες προ­κλή­σεις που καλεί­ται να αντι­με­τω­πί­σει η ελλη­νική ξενο­δο­χία, προ­βαί­νο­ντας στο συσχε­τι­σμό της ανά­πτυ­ξης του κλάδου με την του­ρι­στική ανά­πτυξη της χώρας και τη συμβολή του στην εθνική οικο­νο­μία.

Ένα εξαι­ρε­τικό κείμενο που θέτει διαχρονικά-πάντα επί­καιρα ζητή­ματα και περι­λαμ­βά­νει μηνύ­ματα προς …πολλούς απο­δέ­κτες.

Τα τελευ­ταία σαράντα χρόνια (1980 – 2020), είναι μια περί­ο­δος κατά την οποία ο Του­ρι­σμός απέ­κτησε θεμε­λιώδη σημασία για την εθνική μας οικο­νο­μία. Αυθαί­ρετα, θέτω ως χρονιά ορόσημο το 1980, έτος κατά το οποίο ξεπε­ρά­σαμε ως χώρα το φράγμα των 5 εκ. αφίξεων, αλλά και αρχή της δεκα­ε­τίας που σημα­δεύ­τηκε από την επί­δραση του Ν. 1262/1982 και την έκρηξη της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας στον ξενο­δο­χειακό τομέα. Άλλωστε αν προ­σπα­θή­σουμε να ανα­λύ­σουμε την σχέση Του­ρι­σμού – Ξενο­δο­χίας με σκοπό τον προσ­διο­ρι­σμό της σχέσης αιτίας και απο­τε­λέ­σμα­τος, μάλλον θα οδη­γη­θούμε σε ένα ξέφωτο αντί­θε­των θεωριών τύπου «η θεωρία του αυγού και της κότας». Αυτό που αναμ­φί­βολα έχει απο­δει­χθεί είναι ότι ο Ελλη­νι­κός Του­ρι­σμός συμ­βα­δί­ζει παράλ­ληλα με τα ελλη­νικά ξενο­δο­χεία.

Στην περίοδο αυτή, παρα­τη­ρούμε σχεδόν με ακρί­βεια μαθη­μα­τι­κού μοντέ­λου, περιό­δους ανόδου, ευη­με­ρίας, κρίσης και ύφεσης. Μάλιστα οι κύκλοι αυτοί έχουν διάρ­κεια πολύ μικρό­τερη από την αρχική εκτί­μηση της 25ετίας, την οποία παρα­τή­ρησε στις αρχές του 20ού αιώνα ο πατέρας της «θεωρίας των κυμάτων της Οικο­νο­μίας», Κοντρά­τιεφ. Στην εποχή μας άλλωστε είναι ξεκά­θαρο ότι οι ταχύ­τη­τες έχουν αλλάξει σε κάθε έκφραση της οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας και συνεπώς μετα­βάλ­λουν και τη διάρ­κεια των φάσεων. Κατά προ­σέγ­γιση ο Ελλη­νι­κός Του­ρι­σμός σε αυτή την περίοδο εμφά­νισε κύματα/κύκλους των οποίων η περί­ο­δος ήταν περίπου 7 με 10 έτη. Μάλιστα, η θεωρία των κυμάτων παραλ­λη­λί­ζε­ται με τον Ελλη­νικό Του­ρι­σμό – Ξενο­δο­χία και ως προς τις αιτίες των κύκλων, είτε υπό το πρίσμα των Μαρ­ξι­στών (εξω­γε­νείς, μη οικο­νο­μι­κοί, απο­στα­θε­ρο­ποι­η­τι­κοί παρά­γο­ντες), των Τρο­τσκι­στών (γεγο­νότα όπως πόλεμοι και επα­να­στά­σεις και η ανα­κά­λυψη νέων φυσικών πόρων), είτε του Σου­μπέ­τερ και της Σχολής του (τεχνο­λο­γι­κές ανα­κα­λύ­ψεις).

Συμ­βο­λικά, μέρες που είναι, τα 7 έτη παρα­πέ­μπουν στην ανά επτα­ε­τία ανα­πα­ρά­σταση των Παθών στο χωριό Λυκό­βρυση του κορυ­φαίου των έργων του Νίκου Καζαν­τζάκη. Προ­χω­ρώ­ντας λίγο ακόμα την συσχέ­τιση των συμ­βο­λι­σμών, δια­πι­στώ­νουμε μια πλειάδα αβί­α­στων αντι­στοι­χί­σεων που κατα­δει­κνύ­ουν με πιστό­τητα κοι­νω­νικά μοντέλα, τα οποία κυριάρ­χη­σαν για δεκα­ε­τίες στην ελλη­νική κοι­νω­νία άρα και οικο­νο­μία και αφήνουν το στίγμα τους στην ιστορία του τόπου.

Ήταν απα­ραί­τητο το επώδυνο 2020, για να ανα­κα­λύ­ψει το μεγα­λύ­τερο κομμάτι της κοι­νω­νίας μας την αξία ενός κλάδου και τη θεμε­λιώδη σχέση του με τους υπό­λοι­πους, αφού πια έφτασε να έχει άμεση συμβολή 12,5% στο ΑΕΠ, έμμεση άνω του 30% και παράλ­ληλα πέτυχε να είναι ο μεγα­λύ­τε­ρος εργο­δό­της της!

Ταυ­τό­χρονα, όμως, «οι κακοί συγ­χω­ρια­νοί» αντι­με­τώ­πι­σαν ξαφνικά τους επι­σκέ­πτες περίπου σαν τους «πρό­σφυ­γες από το άλλο χωριό, με το φόβο μετά­δο­σης της επι­δη­μίας»… Ακόμα και σήμερα οι «Προ­ε­στοί» απο­φεύ­γουν να στη­ρί­ξουν ΜΕ ΚΑΘΕ μέσο επι­χει­ρή­σεις που από την φύση τους δεν μπορούν να δια­νοη­θούν καν την «γκρίζα» οικο­νο­μία. Άνω του 85% του κύκλου εργα­σιών των ξενο­δο­χείων στους μεγά­λους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς της Ελλάδος τιμο­λο­γεί­ται σε Tour Operators και το υπό­λοιπο κομμάτι των απευ­θείας πωλή­σεων κατά κανόνα πλη­ρώ­νε­ται μέσω χρέωσης πιστω­τι­κών καρτών. Φθάσαμε δε, να θεω­ρεί­ται αντι­δη­μο­κρα­τικό ή και πιθανόν πολι­τικό ατόπημα, να προη­γη­θούν στον εμβο­λια­σμό οι του­ρι­στι­κές περιο­χές παρόλο που για την ενί­σχυση της Εθνικής Οικο­νο­μίας είναι αυτο­νό­ητο! Παρά­δοξα πολλά και σε κάθε επίπεδο!

Για παρά­δειγμα, τα ξενο­δο­χεία είναι οι μόνοι κατα­να­λω­τές του κοι­νω­νι­κού αγαθού- νερού – που χρε­ώ­νο­νται με τεκ­μαρτή χρέωση και όχι επί της πραγ­μα­τι­κής κατα­νά­λω­σης! Ακόμη και σήμερα, οι επο­χια­κές επι­χει­ρή­σεις ως προς τις χρε­ώ­σεις των αντα­πο­δο­τι­κών τελών τους (φωτι­σμός, καθα­ριό­τητα κτλ) αντι­με­τω­πί­ζο­νται ως συνε­χούς λει­τουρ­γίας γιατί εδώ και δεκα­ε­τίες αυτό εξυ­πη­ρε­τούσε τις εκά­στοτε πολι­τι­κές διοι­κή­σεις των Δήμων ώστε να βρί­σκουν πόρους συντή­ρη­σης, του χαμηλής παρα­γω­γι­κό­τη­τας στρατού τους.

Ο κλάδος που διέ­πε­ται από Συλ­λο­γι­κές Συμ­βά­σεις με τις υψη­λό­τε­ρες αμοιβές, χωρίς ευθεία συσχέ­τιση προ­ϋ­πη­ρε­σίας και σπουδών αλλά μόνο παρα­γω­γι­κό­τη­τας και συνέ­πειας, λογί­ζε­ται από τον κοι­νω­νικό μέσο όρο ως ο σκλη­ρό­τε­ρος εργο­δό­της… Κατα­στά­σεις δηλαδή εντελώς αντί­θε­τες σε κάθε μορφή υγιούς επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και αντα­γω­νι­σμού.

Αν δε, τολ­μή­σει ο κλάδος να ονει­ρευ­τεί κερ­δο­φο­ρία, η οποία είναι απα­ραί­τητη προ­ϋ­πό­θεση για το 1,5 δισ. ευρώ επεν­δύ­σεων που πραγ­μα­το­ποιού­νται ετησίως για ανα­και­νί­σεις και επι­σκευές μάλλον «ο παπα-Γρηγόρης, θα μας κηρύξει ανι­σόρ­ρο­πους, θα ξεση­κώ­σει τους ντό­πιους…» και θα μας επι­βά­λει συμπλη­ρω­μα­τι­κές χρε­ώ­σεις, επι­πλέον φόρους, πρό­σθετα πνευ­μα­τικά δικαιώ­ματα, νέες μορφές αθέ­μι­του αντα­γω­νι­σμού και «νεο­φώ­τι­στες» ειδι­κό­τη­τες επαγ­γελ­μα­τιών που θα παρα­σι­τή­σουν και αυτοί πάνω στην αναι­μική πια, κερ­δο­φο­ρία των ξενο­δο­χείων· και για κερα­σάκι τριπλό Φ.Π.Α. δια­μο­νής σε σχέση με τις αντα­γω­νί­στριες χώρες! Γιατί όχι; Αφού με τόσα που φορ­τω­θή­καμε την τελευ­ταία δεκα­ε­τία και με τον­σχε­δόν διπλό Φ.Π.Α. δια­μο­νής (σε σχέση πάντα με του αντα­γω­νι­στές) που επέβαλε η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση, το αντέ­ξαμε και σημειώ­θηκε και ρεκόρ αφίξεων το 2019… Θα πίστευε λοιπόν κανείς ότι τα ξενο­δο­χεία επιζούν ακόμα μέσα από δια­δο­χικά θαύματα…

«Συγ­χω­ρια­νοί», τα ξενο­δο­χεία της Ρόδου και κατ’ επέ­κταση της χώρας ΔΕΝ αντέ­χουν άλλο… Στή­ρι­ξαν στα δύσκολα χρόνια της οικο­νο­μι­κής κρίσης και είναι ώρα να στη­ρι­χθούν, ΣΗΜΕΡΑ, όσο δεν είναι αργά. Στη­ρίξτε μας, αν όχι από συμπά­θεια στον κλάδο, έστω για τη προ­στα­σία των εργα­ζο­μέ­νων μας και την επι­βί­ωση της Εθνικής Οικο­νο­μίας. «Η κατα­δίκη, ο αφο­ρι­σμός και η εκτέ­λεση στην πλατεία του χωριού», δηλαδή το ξεπού­λημα των Ελλη­νι­κών Ξενο­δο­χείων σε ξένα funds, μόνο αρνη­τι­κές συνέ­πειες θα έχει, για ΟΛΟΥΣ…

Ας ελπί­σουμε, όπως πίστευε και ο Καζαν­τζά­κης, ότι «μια αστραπή η ζωή μας…μα προ­λα­βαί­νουμε».

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.