Εκδικάζεται μετά από αναβολές υπόθεση πλαστογράφησης διαθήκης 91χρονης

Στο εδώλιο του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των, κατη­γο­ρού­μενη για χρήση πλαστού εγγρά­φου κατ’ εξα­κο­λού­θηση και για απάτη επί δικα­στη­ρίω, τετε­λε­σμένη και σε από­πειρα, θα καθίσει την 8η Απρι­λίου 2021 μια κάτοι­κος της Ρόδου, που καταγ­γέλ­θηκε για πλα­στο­γρά­φηση της ιδιό­χει­ρης δια­θή­κης μιας 91χρονης, άκληρης, πρώην τρα­πε­ζι­κής υπαλ­λή­λου από έναν εκ των εξα­δέλ­φων της τελευ­ταίας, τέως αστυ­νο­μικό.

Η υπόθεση έχει απα­σχο­λή­σει ήδη το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, που ανέ­στειλε την έκδοση από­φα­σης για την ακύρωση της δια­θή­κης, μέχρι την έκδοση αμε­τα­κλή­του κρίσεως επί του ποι­νι­κού σκέλους της υπό­θε­σης.

Σύμφωνα με την καταγ­γε­λία, η 91χρονη, πρώην τρα­πε­ζική υπάλ­λη­λος, άκληρη και κάτοχος μεγάλης ακί­νη­της περιου­σίας αλλά και ρευστού σε τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς, τα οποία απέ­κτησε και δια κλη­ρο­νο­μίας των αδελφών της, βρέθηκε, καθώς αντι­με­τώ­πιζε σοβαρά καρ­διακά προ­βλή­ματα, τρεις μέρες πριν το θάνατό της εκτός της κατοι­κίας της.

Προη­γου­μέ­νως η καταγ­γελ­λό­μενη, που είχε ανα­πτύ­ξει σχέσεις συμπά­θειας με την υπε­ρή­λικη, φέρεται να είχε απο­μο­νώ­σει από το περι­βάλ­λον της, τη σύζυγο του βαπτι­στι­κού της, που τη φρό­ντιζε.

Σύμφωνα πάντα με τη μήνυση συγ­γε­νής της εκλι­πού­σης ενη­με­ρώ­θηκε από την τράπεζα, όπου δια­τη­ρούσε τους λογα­ρια­σμούς της ότι κάποια κυρία άγνωστη στον διευ­θυ­ντή, ενδια­φέρ­θηκε για τους λογα­ρια­σμούς της και προ­σπά­θησε να απο­σπά­σει πλη­ρο­φο­ρίες, επι­κα­λού­μενη ότι είχε προς τούτο εξου­σιο­δό­τηση.

Η υπε­ρή­λικη απε­βί­ωσε τον Μάιο του 2010 και λίγες μέρες μετά το θάνατό της παρου­σιά­στηκε ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου ιδιό­γραφη διαθήκη με την οποία καθι­στούσε την καταγ­γελ­λό­μενη ως απο­κλει­στική κλη­ρο­νόμο της περιου­σίας της, που περι­λαμ­βά­νει πέραν των τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών δύο κατοι­κίες στο κέντρο της πόλης της Ρόδου, συνο­λι­κού εμβαδού άνω των 200 τ.μ., ένα προ­νο­μιακό ακίνητο σε πανο­ρα­μική πλαγιά στις παρυφές της πόλεως Ρόδου και μια ακόμη κατοι­κία σε μια από τις κεντρι­κό­τε­ρες συνοι­κίες της Αθήνας.

Εν πάση περι­πτώ­σει ο εξά­δελ­φος της απο­θα­νού­σης, αφού πλη­ρο­φο­ρή­θηκε για την ύπαρξη της ιδιό­χει­ρης δια­θή­κης προ­χώ­ρησε σε σχετικό έλεγχο και δια­τεί­νε­ται ότι τόσο ο γρα­φι­κός χαρα­κτή­ρας με τον οποίο έχει γραφεί όσο και η υπο­γραφή που έχει τεθεί είναι εξ’ ολο­κλή­ρου πλαστοί.

Στους λίγους ενα­πο­μεί­να­ντες συγ­γε­νείς της υπε­ρή­λι­κης προ­κά­λεσε πρό­σθετη αίσθηση αλλά και εκνευ­ρι­σμό το γεγονός ότι η φερό­μενη ως απο­κλει­στική κλη­ρο­νό­μος δεν εμφα­νί­στηκε καν στην κηδεία της.

Επι­ση­μαί­νε­ται εξάλλου στην ίδια αναφορά ότι δεν ανέλαβε καν τα έξοδα της κηδείας τα οποία πλη­ρώ­θη­καν από την τράπεζα και τον ίδιο.

Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, που έχει επι­λη­φθεί της υπο­θέ­σεως, έχει διο­ρί­σει τους δύο οικεί­ους της εκλι­πού­σης ως μεσεγ­γυού­χους 4 ακι­νή­των της.

Τους παρείχε την άδεια να ενερ­γή­σουν τυχόν επεί­γου­σες δια­χει­ρι­στι­κές πράξεις προς απο­τροπή της μείωσης της αξίας των κλη­ρο­νο­μιαίων και ταυ­τό­χρονα απα­γό­ρευσε προ­σω­ρινά την ανάληψη από τον οποιον­δή­ποτε χρη­μά­των από 4 τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς της.

Το δικα­στή­ριο πέραν των άλλων είχε πιθα­νο­λο­γή­σει ότι το έτος 2007 η θανούσα δεν είχε κάποια ιδιαί­τερη σχέση με την καταγ­γελ­λό­μενη, ώστε να δικαιο­λο­γεί­ται η ενέρ­γειά της να της αφήσει όλη την περιου­σία της «γιατί ήταν πάντα δίπλα της και τη φρό­ντιζε», καθώς στη συγκε­κρι­μένη χρονική περίοδο την φρό­ντιζε η σύζυγος του βαπτι­στι­κού της.

Πιθα­νο­λο­γή­θηκε περαι­τέρω ότι η καταγ­γελ­λό­μενη αμέσως μετά την έκδοση του κλη­ρο­νο­μη­τη­ρίου, προέβη σε ανα­λή­ψεις μετρη­τών από τους λογα­ρια­σμούς που δια­τη­ρούσε στην Αγρο­τική Τράπεζα της Ελλάδος η εκλι­πούσα, ενώ έχει κατα­λά­βει την μέχρι πρό­τι­νος οικία της τελευ­ταίας στην οποία τοπο­θέ­τησε νέες κλει­δα­ριές.

Η γνη­σιό­τητα της δια­θή­κης απο­τέ­λεσε αντι­κεί­μενο πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, ειδικού γρα­φο­λό­γου.

Η γρα­φο­λο­γική εξέταση που διε­νερ­γή­θηκε κατα­λή­γει στο συμπέ­ρα­σμα ότι υπάρ­χουν ενδεί­ξεις ότι η γραφή και η ημε­ρο­μη­νία επί της δια­θή­κης δεν έχουν γραφεί από την ίδια, ενώ τονί­ζε­ται ότι για λόγους επι­στη­μο­νι­κής δεο­ντο­λο­γίας το συμπέ­ρα­σμα αυτό εξά­γε­ται με την επι­φύ­λαξη εξέ­τα­σης ποσο­τικά κατάλ­λη­λων πρω­το­τύ­πων εγγρά­φων με αδιαμ­φι­σβή­τη­της γνη­σιό­τη­τας γραφή της εκλι­πού­σης, ενώ τηρεί­ται και επι­φύ­λαξη εξέ­τα­σης και του πρω­το­τύ­που μιας εξου­σιο­δό­τη­σης. Κρίθηκε ωστόσο ότι η υπο­γραφή στη διαθήκη είναι γνήσια.

Η πλευρά της κατη­γο­ρού­με­νης εξέθεσε με επί­κληση πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης τεχνι­κού της συμ­βού­λου, ότι και το κείμενο της δια­θή­κης έχει γραφεί από την 91χρονη.

Η κατη­γο­ρού­μενη υπο­στή­ριξε εξάλλου ότι όσα κατα­μαρ­τυ­ρού­νται σε βάρος της δεν είναι αληθή και ότι δεν είχε καμία σχέση με την σύνταξη της δια­θή­κης.