“Θα μιλήσουμε ποτέ σοβαρά για το Κτηματολόγιο Ρόδου;”

Άρθρο Β. Καλο­πήτα για το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου

Δια­νύ­ο­ντας τον πέμπτο μήνα που το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου είναι εκτός λει­τουρ­γίας, όχι μόνο δεν έχουν απο­δο­θεί οι ευθύνες, αλλά βλέ­πουμε να εμφα­νί­ζο­νται άρχο­ντες από διάφορα πόστα σαν σωτήρες οικειο­ποιού­με­νοι τη λύση της προ­σω­ρι­νής μετα­στέ­γα­σης του Κτη­μα­το­λο­γίου. Λύση που είχε προ­κρι­θεί εξαρχής από τον Δικη­γο­ρικό Σύλλογο Ρόδου. Όλα αυτά περι­βαλ­λό­μενα από μικρο­πο­λι­τικά παι­χνί­δια και ανα­κοι­νώ­σεις «καφε­νείου» ένθεν κακεί­θεν για το ποιος δικαιού­ται να μιλάει και ποιος όχι.

Εύκολα κατα­λα­βαί­νει κανείς ότι η πτώση τμη­μά­των κτιρίου που στε­γά­ζε­ται ενεργή υπη­ρε­σία και επι­σκέ­πτε­ται από εκα­το­ντά­δες πολίτες καθη­με­ρινά δεν συνάδει με Ευρω­παϊκό σύγ­χρονο κράτος. Στην μικρή περί­πτωση που συνέ­βαινε αυτό σε άλλη χώρα, η παραί­τηση των υπευ­θύ­νων, όπως του Υπουρ­γού Δικαιο­σύ­νης, θα ήταν δεδο­μένη. Αλλά εδώ μιλάμε για την Ελλάδα, όπου όλα γίνο­νται και όλα επι­τρέ­πο­νται.

Το ιστο­ρικό κτίριο που στε­γά­ζε­ται μέχρι και σήμερα η υπη­ρε­σία ήταν παρα­με­λη­μένο με τη φθορά του χρόνου να είναι εμφανής. Η στα­διακή κατάρ­ρευση μερών του κτιρίου ήταν το πρώτο επει­σό­διο του σήριαλ που ζούμε μέχρι και σήμερα, πέντε μήνες μετά. Να σημειω­θεί, βέβαια, πως το γρα­φειο­κρα­τικό τέρας δεν άφησε ούτε αυτό το έργο ανέπαφο καθώς η δημο­πρά­τηση του έργου για τις εργα­σίες συντή­ρη­σης του Κτη­μα­το­λο­γίου έγινε μόλις πριν 2 εβδο­μά­δες!

Ποιος δεν θυμάται τα ιστο­ρικά αφη­γή­ματα περί ψηφιο­ποί­η­σης των τίτλων και των χαρτών του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου; Την ελπίδα που είχε δοθεί σε όλους τους σχε­τι­ζό­με­νους επαγ­γελ­μα­τι­κούς κλάδους (μηχα­νι­κούς, δικη­γό­ρους, συμ­βο­λαιο­γρά­φους κ.α.) αλλά και στους πολίτες ότι επι­τέ­λους το κτη­μα­το­λό­γιο θα έμπαινε στην ψηφιακή εποχή και θα μπο­ρούσε καθείς από τον χώρο εργα­σίας του να ολο­κλη­ρώ­σει διερ­γα­σίες που διαρ­κού­σαν εβδο­μά­δες, όπως την έκδοση ενός πιστο­ποι­η­τι­κού ιδιο­κτη­σίας;

Όλα αυτά τα σχέδια παρέ­μει­ναν στα κιτάπια δίπλα στους απαρ­χαιω­μέ­νους τόμους που απαρ­τί­ζουν το «περί­εργο» Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου. Σχέδια που αν είχαν τελε­σφο­ρή­σει, το ζήτημα της στέ­γα­σης του Κτη­μα­το­λο­γίου θα ήταν δευ­τε­ρεύον. Ή θα είχε λυθεί ήδη. Και το ερώτημα που ανα­κύ­πτει είναι το εξής: Πότε οι αρμό­διοι θα στα­μα­τή­σουν να βλέπουν το δέντρο και να χάνουν το δάσος; Κι εξηγώ.

Δεν πιστεύω ότι το πρό­βλημα της στέ­γα­σης του Κτη­μα­το­λο­γίου είναι δευ­τε­ρεύ­ου­σας σημα­σίας. Αντί­θετα, το καθε­στώς εργα­σίας των υπαλ­λή­λων αλλά και όσων εργά­ζο­νταν επι­σκε­πτό­με­νοι την Υπη­ρε­σία πέρα από πρω­τό­γονο ήταν κι επι­κίν­δυνο. Δυστυ­χώς έπρεπε να φτά­σουμε στο σημείο να απει­λη­θούν ανθρώ­πι­νες ζωές για να λάβει κάποιος την απόφαση να κλείσει το κτη­μα­το­λό­γιο και να μετα­φερ­θεί μέχρι να γίνουν οι εργα­σίες συντή­ρη­σης. Είναι δεδο­μένο όμως, ότι το πρό­βλημα αυτό θα έπρεπε να είναι ήδη λυμένο. Δεν είναι δυνατόν 200 χρόνια μετά την Επα­νά­σταση και την δημιουρ­γία ενός σύγ­χρο­νου Ευρω­παϊ­κού Κράτους να μιλάμε για κτίρια που καταρ­ρέ­ουν και για συστή­ματα κτη­μα­το­γρά­φι­σης 100 χρόνων!

Αντί να κοιτάμε πως θα βολευ­τούμε με μεσο­βέ­ζι­κες λύσεις, πιο χρήσιμο θα ήταν να δούμε λίγο παρα­πέρα. Να γίνει μια δια­βού­λευση των φορέων και των επαγ­γελ­μα­τιών του νησιού για το πώς το Κτη­μα­το­λό­γιο (Ρόδου, Κω και Λέρου) θα γίνει πιο χρη­στικό και πιο απο­τε­λε­σμα­τικό. Με ψηφιο­ποί­ηση των τίτλων και των χαρτών για να έχουν πρό­σβαση οι επαγ­γελ­μα­τίες από τους χώρους εργα­σίας τους, την στε­λέ­χωση της Υπη­ρε­σίας για να ολο­κλη­ρώ­νο­νται ταχύ­τερα οι συναλ­λα­γές και την μείωση του φόρτου εργα­σίας, που καθιστά αδύνατη την εύρυθμη λει­τουρ­γία του Κτη­μα­το­λο­γίου.

Κάθε μέρα που περνάει είναι χαμένη όσον αφορά την είσοδό μας στην τεχνο­λο­γική εποχή. Μένουμε πίσω οικο­νο­μικά και κοι­νω­νικά, χάνο­νται ευκαι­ρίες ανά­πτυ­ξης και επεν­δύ­σεων και τους ιθύ­νο­ντες τους απα­σχο­λεί ποιος θα παρου­σιά­σει τη στα­σι­μό­τητα ως πρόοδο. Είναι ντροπή να παί­ζουμε με την οικο­νο­μία του τόπου, τις περιου­σίες των πολιτών και την ανά­πτυξη του νησιού. Επι­τέ­λους, ας μιλή­σουμε σοβαρά για το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου!

Βάιος Καλο­πή­τας

Msc, Μηχα­νι­κός Περι­βάλ­λο­ντος

Αν. Γραμ­μα­τέας Τομέα Επι­στη­μό­νων Κινή­μα­τος Αλλαγής

Μέλος Κ.Π.Ε. ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής