Xρ. Γεωργίου: «Σοβαρές οι επιπτώσεις, του εγκλεισμού και της αποκοπής­ από το σχολικό περιβάλλον, στην ψυχολογία των μαθητών»

Κυρία Γεωρ­γίου, θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε την συνέ­ντευξη κάνο­ντας τον απο­λο­γι­σμό του ενός έτους από την εφαρ­μογή της τηλεκ­παί­δευ­σης στα σχολεία. Ποια θα λέγατε ότι είναι τα μεγα­λύ­τερα προ­βλή­ματα τα οποία κλη­θή­κατε να αντι­με­τω­πί­σετε;

Από τον πρώτο καιρό που ο κορω­νο­ϊός έπληξε τη χώρα μας, οι δύο κύριοι τομείς που απα­σχο­λούν το μεγα­λύ­τερο μέρος της κοι­νω­νίας είναι αυτοί της υγείας και της παι­δείας. Ολό­κληρη η σχολική κοι­νό­τητα -εκπαιδευτικοί, μαθητές, γονείς- κλή­θη­καν να αντι­με­τω­πί­σουν μια κατά­σταση πρω­τό­γνωρη και εξαι­ρε­τικά δύσκολη, χωρίς καμία προ­ε­τοι­μα­σία, ουσια­στικά μας έριξαν στα βαθιά νερά! Από την αρχή λοιπόν, ως ένωση γονέων όπως και το γονεϊκό κίνημα πανελ­λα­δικά (Ενώσεις Γονέων, Ομο­σπον­δίες, ΑΣΓΜΕ) ζητή­σαμε από το Υπουρ­γείο να καλύψει όλες τις ανάγκες των παιδιών σε δίκτυο, μέσα και βοη­θη­τικό εκπαι­δευ­τικό υλικό ώστε να μη μείνει κανένας μαθητής εκτός εκπαι­δευ­τι­κής δια­δι­κα­σίας, τονί­ζο­ντας ότι η τηλεκ­παί­δευση πρέπει να απο­τε­λεί μόνο ένα έκτακτο μέτρο λόγω των ειδικών συν­θη­κών γιατί αυτή δεν μπορεί σε καμία περί­πτωση να αντι­κα­τα­στή­σει την δια ζώσης μάθηση. Καλέ­σαμε τους γονείς του νησιού να επι­κοι­νω­νή­σουν με την Ένωση για οποιο­δή­ποτε πρό­βλημα αντι­με­τω­πί­σουν τα παιδιά τους. Η εικόνα που ήρθε και συνε­χί­ζει να έρχεται ήταν η μεγάλη έλλειψη μέσων για την τηλεκ­παί­δευση, παιδιά έκαναν μάθημα από οθόνη κινητού, άλλα δεν είχαν ίντερ­νετ και γενικά εισπράτ­ταμε μια απελ­πι­σία από γονείς για την κατά­σταση αυτή.

Αργό­τερα, με το άνοιγμα των σχο­λείων, είχαμε καταγ­γε­λίες για τάξεις ασφυ­κτικά γεμάτες, μαθή­ματα σε αυλές σχο­λείων ή σε απο­δυ­τή­ρια, σχολεία χωρίς επαρκές προ­σω­πικό καθα­ριό­τη­τας, λεω­φο­ρεία που μετέ­φε­ραν μαθητές μαζί με του­ρί­στες και άλλους πολίτες ή που μετα­κι­νού­νταν μαθητές από περισ­σό­τερα σχολεία κ.ά. Αυτά, αν και δεν είναι τα μονα­δικά, είναι τα κυριό­τερα προ­βλή­ματα που είδαμε ένα χρόνο τώρα.

Και ως προς τα παιδιά, ποια είναι τα προ­βλή­ματα που αντι­με­τώ­πι­σαν με την αποκοπή τους από το σχολικό περι­βάλ­λον;

Τα παιδιά είναι ένα μεγάλο κομμάτι αυτής τα ιστο­ρίας, αν όχι το μεγα­λύ­τερο. Ξαφνικά βρί­σκο­νται σε ένα ασταθές περι­βάλ­λον χωρίς να μπορούν να γνω­ρί­ζουν αν την επόμενη μέρα θα είναι το σχολείο τους ανοιχτό ή κλειστό. Το σχολείο σημαί­νει πολλά για τον μαθητή από πολλές απόψεις, κοι­νω­νική, ψυχο­λο­γική, μορ­φω­τική κλπ.

Δεν είμαι ούτε εκπαι­δευ­τι­κός, ούτε ψυχο­λό­γος αλλά μπορώ να κατα­λάβω ότι από το παιδί της Α’ δημο­τι­κού που ξεκί­νησε πέρσι ή φέτος και δεν έχει κατα­λά­βει τι θα πει σχολείο, μέχρι το παιδί της Γ’ λυκείου που καλεί­ται να δώσει εξε­τά­σεις μέσα σε όλη αυτή την κατά­σταση, οι μαθητές ζούνε μια αστά­θεια, μια ανα­σφά­λεια, μια πίεση και όχι μόνο, που θα μπο­ρούσε να απο­φευ­χθεί με δια­φο­ρε­τικό χει­ρι­σμό από την κυβέρ­νηση και τους τοπι­κούς αρμό­διους φορείς. Αν για παρά­δειγμα αξιο­ποιού­σαν δημόσια κτήρια για να μοι­ρα­στούν οι τάξεις ώστε να τηρού­νται οι απο­στά­σεις, προ­σλάμ­βα­ναν κι άλλους εκπαι­δευ­τι­κούς, έβαζαν περισ­σό­τερα σχολικά λεω­φο­ρεία, προ­σλάμ­βα­ναν περισ­σό­τερο προ­σω­πικό καθα­ριό­τη­τας κ.ά. Αντί­θετα, με όλα τα παρα­πάνω προ­βλή­ματα, συνε­χί­ζουν οι αρμό­διοι να δηλώ­νουν ότι στα σχολεία «όλα βαίνουν καλώς» με ό,τι συνέ­πειες έχει αυτό για τα παιδιά μας.

Κυρία Γεωρ­γίου, εκτός από πρό­ε­δρος της Ενωσης Συλ­λό­γων Γονέων και Κηδε­μό­νων Μαθητών της Ρόδου, είστε και μητέρα ενός παιδιού στο γυμνά­σιο. Ολο αυτό το διά­στημα, πώς βιώνει το παιδί αυτή την κατά­σταση και ποιες είναι οι αγωνίες που σας έχει εκφρά­σει;

Το παιδί μου δεν απο­τε­λεί κάποια εξαί­ρεση σε σχέση με την πλειο­ψη­φία των παιδιών που βιώνουν ως μαθητές αυτή την κατά­σταση. Ο εγκλει­σμός για ένα παιδί ή έναν έφηβο είναι κάτι το αφύσικο.

Υπάρ­χουν επι­πτώ­σεις στην κοι­νω­νι­κο­ποί­ηση και στην ψυχο­λο­γία των παιδιών αυτών και πρέπει να αντι­με­τω­πι­στούν σωστά με ευθύνη του Υπουρ­γείου. Για παρά­δειγμα, παρα­τη­ρούμε μια αύξηση των επι­θε­τι­κών ή εκφο­βι­στι­κών συμπε­ρι­φο­ρών και πράξεων στο διά­στημα που είναι ανοιχτά τα σχολεία, μέσα σε αυτά αλλά και μέσα στα σχολικά λεω­φο­ρεία, όπως μας έχουν καταγ­γεί­λει γονείς και μάλιστα δημο­τι­κού σχο­λείου. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να δει η πολι­τεία σοβαρά γιατί έχει μεγάλη ευθύνη για τις απο­φά­σεις που έχει πάρει για τα παιδιά και τις οικο­γέ­νειές τους και για την οικο­νο­μική εξα­θλί­ωση πολλών νοι­κο­κυ­ριών, στοι­χείο που παίζει μεγάλο ρόλο στην αλλαγή συμπε­ρι­φο­ρών και όχι μόνο. Την ίδια στιγμή τα σχολεία δεν έχουν ψυχο­λό­γους και κοι­νω­νιο­λό­γους, μόνι­μους για κάθε σχολείο, ώστε να αντι­με­τω­πί­σουν τέτοιου είδους και άλλα περι­στα­τικά. Ακόμα δεν υπάρ­χουν συνοδοί σχο­λι­κών λεω­φο­ρείων κάτι που ζητή­σαμε από τους αρμό­διους σε σχετική συνά­ντηση ώστε να απο­φεύ­γο­νται επι­κίν­δυνα φαι­νό­μενα και να τηρού­νται τα μέτρα ασφα­λείας.

Ποια πιστεύ­ετε ότι είναι η προ­σφο­ρό­τερη λύση για την εκπαί­δευση των παιδιών με δεδο­μένο ότι τα σχολεία θα παρα­μεί­νουν κλειστά;

Κατ’ αρχάς να πω εδώ ότι η Ένωση Γονέων δεν είναι υπέρ του κλει­σί­μα­τος των σχο­λείων. Έχουμε τονίσει και σε ανα­κοι­νώ­σεις μας, και σε επι­στο­λές και σε κινη­το­ποι­ή­σεις μας ότι αυτό δεν μπορεί να είναι μόνιμο μέτρο, γιατί ο φυσικός χώρος μάθησης είναι το σχολικό περι­βάλ­λον. Θα έπρεπε να πάρουν τα μέτρα εκείνα που θα επέ­τρε­παν στα παιδιά να κάνουν μάθημα δια ζώσης με ασφά­λεια. Δεν έκαναν όμως τίποτα προς αυτή την κατεύ­θυνση. Αντί­θετα εν μέσω παν­δη­μίας πέρασαν και νομο­σχέ­διο που αυξάνει τον αριθμό παιδιών ανά τάξη. Στη Ρόδο επίσης έχουμε σχολεία από την εποχή της Ιτα­λο­κρα­τίας, δηλαδή πάνω από 100 χρόνων, οπότε θα έπρεπε ούτως ή άλλως να παρθεί απόφαση για νέα σχολικά κτήρια, πράγμα που δεν έγινε ούτε τώρα που το πρό­βλημα ανα­δεί­χθηκε. Ζητή­σαμε μάλιστα από την Περι­φέ­ρεια την αύξηση των κον­δυ­λίων για νέα σχολικά κτήρια και το μόνο που εισπρά­ξαμε ήταν επίθεση και προ­σβο­λές σε απλούς γονείς που ζητούν κάτι καλύ­τερο για τα παιδιά τους.

Σας ανη­συ­χεί το άνοιγμα των σχο­λείων μετά την πάροδο της προ­θε­σμίας του τοπικού lockdown;

Αυτό που με ανη­συ­χεί είναι το ό,τι δεν έχουν πάρει ούτε ένα μέτρο από αυτά που ζητάει το γονεϊκό κίνημα πανελ­λα­δικά και αυτό μας δείχνει ότι δεν ενδια­φέ­ρο­νται για την προ­στα­σία της υγείας των μαθητών και των οικο­γε­νειών τους.

Ως μητέρα αλλά και ως πρόεδρο της Ενωσης τι είναι εκείνο που σας ανη­συ­χεί περισ­σό­τερο;

Με τρο­μά­ζουν οι μακρο­πρό­θε­σμες επι­πτώ­σεις στην κοι­νω­νι­κο­ποί­ηση, στην ψυχο­λο­γία και στον συναι­σθη­μα­τικό κόσμο των παιδιών από τον υπο­χρε­ω­τικό εγκλει­σμό και την απο­μά­κρυνση τους για μεγάλα δια­στή­ματα από το σχολείο. Σε αυτό πρέπει να προ­στε­θούν και οι συνέ­πειες της οικο­νο­μι­κής κρίσης που είναι πολύ βαριές για το νησί μας, μιας και εξαρ­τά­ται σε μεγάλο βαθμό από τον του­ρι­σμό. Φαντα­στείτε πόσο σκληρό είναι για μικρούς μαθητές και εφήβους να κόβεται το ρεύμα στο σπίτι τους και εκτός των άλλων συνε­πειών να απο­κό­πτο­νται από αυτήν την λειψή τηλεκ­παί­δευση και αυτό να συμ­βαί­νει σε συν­θή­κες υπο­χρε­ω­τι­κού εγκλει­σμού… Αυτά τα περι­στα­τικά κομ­μέ­νου ρεύ­μα­τος σε οικο­γέ­νειες με μικρά παιδιά είναι πάρα πολλά στο νησί μας, όμως για διά­φο­ρους λόγους, μόνο λίγες περι­πτώ­σεις βλέπουν το φως της δημο­σιό­τη­τας.

Στις συζη­τή­σεις με τα μέλη του Δ.Σ. της Ενωσης αλλά και με άλλους γονείς, ως προς την κατά­σταση που επι­κρα­τεί σήμερα στη σχολική κοι­νό­τητα ποια είναι τα θέματα εκείνα που σας απα­σχο­λούν περισ­σό­τερο;

Τα θέματα που συζη­τάμε στο ΔΣ της ένωσης είναι πολλά γιατί τα προ­βλή­ματα των δημό­σιων σχο­λείων είναι πάρα πολλά. Ειδικά όλο αυτό το διά­στημα της παν­δη­μίας μάς έρχο­νται από τα ΔΣ συλ­λό­γων γονέων και από μεμο­νω­μέ­νους γονείς καταγ­γε­λίες για διάφορα προ­βλή­ματα σε καθη­με­ρινή βάση.

Το συμπέ­ρα­σμα που βγαίνει είναι πως η παν­δη­μία ανέ­δειξε και όξυνε ακόμα περισ­σό­τερο τα μεγάλα προ­βλή­ματα της δημό­σιας παι­δείας. Σε αυτές τις συν­θή­κες θα περί­μενε κανείς η κυβέρ­νηση να αυξάνει τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό για την δημόσια παιδεία. Όμως συμ­βαί­νει το ακριβώς αντί­θετο, η χρη­μα­το­δό­τηση μειώ­νε­ται ενώ παράλ­ληλα ψηφί­ζο­νται νομο­σχέ­δια που υπο­βαθ­μί­ζουν το δημόσιο σχολείο και οδηγούν στην αύξηση της παρα­παι­δείας. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό πως τα νομο­σχέ­δια της κυβέρ­νη­σης χει­ρο­κρό­τη­σαν μόνο οι ιδιο­κτή­τες μεγάλων φρο­ντι­στη­ρίων, ιδιω­τι­κών κολε­γίων και ιδιω­τι­κών ΙΕΚ. Αυτά φυσικά συζη­τιού­νται και στο ΔΣ της Ένωσης ώστε να παίρ­νουμε απο­φά­σεις για δράσεις πάνω στα πραγ­μα­τικά σοβαρά προ­βλή­ματα που απα­σχο­λούν τους γονείς του νησιού μας.

Πού εντο­πί­ζετε λάθη ως προς τους χει­ρι­σμούς της κυβέρ­νη­σης για το θέμα των σχο­λείων;

Θεωρώ πως το μεγα­λύ­τερο λάθος της κυβέρ­νη­σης είναι πως τα μέτρα και τις οδηγίες των ειδικών επι­στη­μό­νων, που επέβαλε να εφαρ­μό­ζουμε οι πολίτες στην καθη­με­ρι­νό­τητά μας, δεν τα εφάρ­μοσε η ίδια η κυβέρ­νηση στα δημόσια σχολεία. Δηλαδή η αποφυγή συνω­στι­σμού και η τήρηση απο­στά­σεων δεν εφαρ­μό­στη­καν στα σχολεία και στα σχολικά λεω­φο­ρεία. Θα περί­μενε κανείς ότι μετά το πρώτο σοκ, η κυβέρ­νηση θα λάμβανε υπόψη τα λογικά και δίκαια αιτή­ματα του γονεϊ­κού –και όχι μόνο- κινή­μα­τος και θα έκανε τις απα­ραί­τη­τες αλλαγές για το καλό των παιδιών μας και τη σωστή και ασφαλή τους μορ­φω­τική δια­δι­κα­σία. Κάθε άλλο παρά αυτό συνέβη.

Εμείς ως Ένωση Γονέων Ρόδου, όπως και άλλες ενώσεις σε όλη την χώρα, κατα­θέ­σαμε συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις στο υπουρ­γείο παι­δείας, αλλά δυστυ­χώς πετά­χτη­καν στον κάλαθο των αχρή­στων. Είναι προ­κλη­τικό πως όλο αυτό το διά­στημα της παν­δη­μίας η υπουρ­γός παι­δείας δεν βρήκε χρόνο για να συνα­ντη­θεί με την Ανώτατη Συνο­μο­σπον­δία Γονέων Μαθητών Ελλάδας (ΑΣΓΜΕ), ενώ έχει ζητηθεί συνά­ντηση τρεις φορές. Εμείς, προ­σπα­θούμε μέσα από δράσεις και κινη­το­ποι­ή­σεις να διεκ­δι­κούμε ενιαία εκπαί­δευση απο­κλει­στικά δημόσια, δωρεάν, ανα­βαθ­μι­σμένη και σύγ­χρονη χωρίς κοι­νω­νι­κούς φραγ­μούς. Πρέπει όλοι να κατα­λά­βουν ότι τα παιδιά είναι το μέλλον της χώρας μας. Θέλουμε ένα σχολείο ενιαίο που θα χωρά όλη την γνώση και όλα τα παιδιά και δεν θα στα­μα­τή­σουμε να παλεύ­ουμε γι αυτό.