Οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ οδεύουν προς την επαρχία

Στροφή στην… αθάνατη ελλη­νική επαρχία κάνουν ολοένα και περισ­σό­τε­ρες αλυ­σί­δες σούπερ μάρκετ. Στην προ­ο­πτική αυτή μάλιστα, της ανά­πτυ­ξης εκτός Αθήνας, στα­μά­τησε πλέον να αντι­στέ­κε­ται ακόμη και η εται­ρεία Σκλα­βε­νί­της, που στις αρχές του 2015 θα κάνει το πρώτο μεγάλο βήμα εξόδου από το Λεκα­νο­πέ­διο, ανοί­γο­ντας κατά­στημα στην Κόρινθο.

Οι λόγοι, βεβαίως, για το γεγονός ότι τόσο η εται­ρεία Σκλα­βε­νί­της όσο και οι άλλοι μεγάλοι παίκτες της αγοράς, που ήταν από πριν στην περι­φέ­ρεια, ενι­σχύ­ουν την παρου­σία τους εκεί, προ­χω­ρώ­ντας μάλιστα και σε εξα­γο­ρές τοπικών αλυ­σί­δων, είναι τρεις. Πρώτον, τα χρόνια της κρίσης τη μεγα­λύ­τερη πίεση δέχθηκε ο τζίρος στα κατα­στή­ματα της Αθήνας, λόγω του μεγα­λύ­τε­ρου αριθμού ανέργων και του αρκετά υψη­λό­τε­ρου κόστους ζωής. Σύμφωνα με παρά­γο­ντες της αγοράς, το 2013 ο κύκλος εργα­σιών στα σούπερ μάρκετ της πρω­τεύ­ου­σας έκλεισε συνο­λικά με μείωση 7% σε σύγκριση με το 2012, ενώ στην επαρχία η αντί­στοιχη μείωση ήταν 2,5%. Σε κάποιες περιο­χές, όπως για παρά­δειγμα η Κρήτη, η μείωση ήταν οριακή, κατά 0,5%, ενώ υπάρ­χουν και περιο­χές όπως η Πελο­πόν­νη­σος όπου ο τζίρος αυξή­θηκε κατά 2,1%. Ακόμη και στη Θεσ­σα­λο­νίκη, αστικό κέντρο με σημα­ντικά προ­βλή­ματα από πλευράς ανερ­γίας, η υπο­χώ­ρηση του τζίρου ήταν μικρό­τερη σε σύγκριση με την Αθήνα, κατά 1,1%.

Δεύ­τε­ρον, οι μεγάλες επι­χει­ρή­σεις του οργα­νω­μέ­νου λια­νε­μπο­ρίου τρο­φί­μων βλέ­πο­ντας την τελευ­ταία διετία τη μεγάλη αύξηση του του­ρι­σμού, αλλά και τις κινή­σεις που γίνο­νται σε θεσμικό επίπεδο με στόχο τη διευ­κό­λυνση των επεν­δύ­σεων στις του­ρι­στι­κές κατοι­κίες, σπεύ­δουν να τοπο­θε­τη­θούν εγκαί­ρως στις τοπικές αγορές. Η επιλογή της εται­ρείας Μαρι­νό­που­λος να προ­χω­ρή­σει σε επεν­δύ­σεις για την επέ­κταση του δικτύου της στην Κρήτη (με έξι κατα­στή­ματα στο Ηρά­κλειο και ένα στη Χερ­σό­νησο), στη Σαντο­ρίνη (τρία κατα­στή­ματα που λει­τουρ­γού­σαν έως τώρα με franchising έγιναν εται­ρικά) και στη Χαλ­κι­δική (μέσω της συνερ­γα­σίας με την εται­ρεία Αρβα­νι­τί­δης) κάθε άλλο παρά τυχαία μπορεί να θεω­ρη­θεί.

Τρίτον, η εξαγορά μικρών περι­φε­ρεια­κών αλυ­σί­δων με έτοιμα δίκτυα και ήδη εκπαι­δευ­μέ­νους εργα­ζό­με­νους απο­τε­λούν έναν πολύ πιο εύκολο και φθηνό τρόπο για την εξά­πλωση των μεγάλων παικτών από ό,τι εάν προ­χω­ρού­σαν στην κατα­σκευή κατα­στη­μά­των εξαρχής. Με αυτό τον τρόπο διευ­ρύ­νουν το δίκτυό τους, μειώ­νουν τον τοπικό αντα­γω­νι­σμό και αυξά­νουν το δικό τους μερίδιο. Στην Ελλάδα, πάντως, μέχρι πριν από δύο χρόνια το μερίδιο των τριών μεγα­λύ­τε­ρων επι­χει­ρή­σεων σούπερ μάρκετ ήταν κάτω από 40% (στοι­χεία της Ευρω­παϊ­κής Συνο­μο­σπον­δίας Βιο­μη­χα­νιών Τρο­φί­μων).

Πώς θα δια­μορ­φω­θεί η κατα­νομή του τζίρου από την εφαρ­μογή της επι­χει­ρη­μα­τι­κής πολι­τι­κής των μεγάλων αλυ­σί­δων ότι «Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα»; Σήμερα περίπου το 62% του τζίρου τους πραγ­μα­το­ποιεί­ται στην Αθήνα και το 38% στην υπό­λοιπη Ελλάδα. Το 2015 εκτι­μά­ται ότι το 58% του τζίρου θα προ­έρ­χε­ται από τις δρα­στη­ριό­τη­τες στην πρω­τεύ­ουσα και το 42% από την περι­φέ­ρεια.

Πηγή Καθη­με­ρινή