Κυρία ανάκριση για υπόθεση εκβίασης, τοκογλυφίας και νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα

Για εκβίαση, τοκο­γλυ­φία, για νομι­μο­ποί­ηση εσόδων από εγκλη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα και για φορο­δια­φυγή κατα­μη­νύ­θη­καν από δύο πρώην συνε­ταί­ρους τους, δύο Ροδίτες.

Μετά την άσκηση διώξεων η δικο­γρα­φία δια­βι­βά­στηκε στην τακτική Ανα­κρί­τρια Ρόδου που ήδη έχει καλέσει μάρ­τυ­ρες στην υπόθεση προς εξέταση και ακο­λού­θως θα κληθούν οι κατη­γο­ρού­με­νοι.

Πιο συγκε­κρι­μένα ενώπιον της Εισαγ­γε­λέως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου προ­σέ­φυ­γαν δύο κάτοι­κοι της Ιαλυσού κατά δύο κατοί­κων της Ρόδου. Σύμφωνα με την έγκληση ο πρώτος εκ των μηνυτών γνώρισε τον πρώτο μηνυό­μενο το 2004 και η φιλία τους κατέ­ληξε σε κου­μπα­ριά.

Οι δύο μηνυτές ξεκί­νη­σαν το έτος 2006 την λει­τουρ­γία ενός κατα­στή­μα­τος franchise διε­θνούς φήμης εται­ρείας έτοιμων ενδυ­μά­των. Το καιρό εκείνο οι μηνυό­με­νοι εργά­ζο­ντο στον τομέα του του­ρι­σμού.

Φέρο­νται να συμ­φώ­νη­σαν να συστή­σουν ομόρ­ρυθμη εται­ρεία για να διεκ­δι­κή­σουν την ανάθεση δικαιώ­μα­τος δικαιό­χρη­σης στην Ελλάδα της εται­ρείας ετοίμων ενδυ­μά­των και τον Ιανουά­ριο του 2007 συστά­θηκε η εται­ρεία με ποσοστό 50% έκαστος.

Ο πρώτος εκ των μηνυτών δαπά­νησε περίπου 10.000 ευρώ για την επί­τευξη της συμ­φω­νίας, ενώ η δεύτερη των εγκα­λου­μέ­νων κατέ­βαλε το ποσό των 75.000 ευρώ για λογα­ρια­σμό της ομόρ­ρυθ­μης εται­ρείας στην γαλλική εται­ρεία για τα δικαιώ­ματα δικαιό­χρη­σης.

Οι μηνυτές επω­μί­στη­καν, όπως δια­τεί­νο­νται, τα έξοδα της δίμηνης υπο­χρε­ω­τι­κής εκπαί­δευ­σης ύψους 20.000 ευρώ.

Στην πορεία επελέγη κεντρικό ακίνητο για να στε­γα­στεί η εται­ρεία στη Ρόδο και οι μηνυτές, υπο­στη­ρί­ζουν, ότι έλαβαν προ­σω­πικά δάνεια ύψους 300.000 ευρώ και τον Απρίλιο του 2008 δάνειο ύψους 575.000,00 ευρώ στη νεο­σύ­στατη εται­ρεία.

Εκδό­θη­καν, όπως υπο­στη­ρί­ζουν και μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές του πρώτου εκ των μηνυτών για να καλυ­φθούν έξοδα, ύψους 400.000 ευρώ.

Τελικά το πρώτο ακίνητο που ετοί­μα­ζαν χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε ως καφε­τέ­ρια γιατί δεν ταί­ριαζε με το concept της εται­ρείας και βρέθηκε ένα δεύτερο κεντρικό ακίνητο, δόθηκαν 40.000 ευρώ για τον αρρα­βώνα με τον ιδιο­κτήτη και απαι­τού­ντο ακόμη 160.000 ευρώ για την κατα­σκευή του.

Οι δύο μηνυτές δια­τεί­νο­νται ότι ζήτησαν από την δεύτερη των μηνυο­μέ­νων το μερίδιο της στην εται­ρεία ύψους 500.000 ευρώ για την κάλυψη επι­τα­γών και φέρεται να τους δήλωσε ότι τόσο η ίδια όσο και ο πρώτος των μηνυο­μέ­νων σύζυγός της δεν μπο­ρού­σαν να δανειο­δο­τη­θούν. Οι μηνυτές υπο­στη­ρί­ζουν ακόμη ότι δεν απο­δέ­χτηκε να αλλά­ξουν τα ποσοστά τους στην εται­ρεία και να τους προει­δο­ποί­ησε ότι θα προ­χω­ρούσε σε καταγ­γε­λία της εται­ρείας για να τεθεί σε εκκα­θά­ριση.

Οι μηνυτές υπο­στη­ρί­ζουν ότι αυτό θα είχε ως απο­τέ­λε­σμα να λυθεί η μίσθωση, να χαθούν τα 875.000 ευρώ που είχαν κατα­βλη­θεί από εκεί­νους και να έμεναν υπο­χρε­ώ­σεις ύψους 400.000 ευρώ σε επι­τα­γές που είχαν εκδοθεί.

Ισχυ­ρί­ζο­νται ότι η δεύτερη των μηνυο­μέ­νων απαί­τησε εκβια­στικά προ­κει­μέ­νου να απο­χω­ρή­σει από την εται­ρεία το ποσό των 100.000 ευρώ σε μετρητά και την απαλ­λαγή της από τις εγγυ­ή­σεις της εται­ρείας.

Ενόψει του κιν­δύ­νου να χαθούν 1,3 εκατ. ευρώ συμ­φώ­νη­σαν να της δώσουν τα χρήματα το επόμενο έτος και όπως ισχυ­ρί­ζο­νται τότε απαί­τησε να της κατα­βλη­θεί επι­πλέον το ποσό των 50.000 ευρώ ως εγγύηση ότι θα κατα­βλη­θούν άλλως ως τόκοι για τον ένα χρόνο καθυ­στέ­ρηση.

Για τον σκοπό αυτό φέρεται να παρα­δό­θη­καν τρεις επι­τα­γές εκδό­σεως του πρώτου των μηνυτών σε διαταγή της δεύ­τε­ρης των μηνυο­μέ­νων συνο­λι­κού ύψους 150.000 ευρώ και υπε­γράφη το από 29 Δεκεμ­βρίου 2008 ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό μετα­βί­βα­σης ποσο­στού συμ­με­το­χής του μερι­δίου της δεύ­τε­ρης των μηνυο­μέ­νων προς την δεύτερη των μηνυτών αντί τιμή­μα­τος 50.000 ευρώ, όσο δηλαδή ήταν το ανα­λο­γούν ποσοστό της επί του κεφα­λαίου της ομορ­ρύθ­μου εται­ρίας.

Η ομόρ­ρυθ­μος εται­ρεία προέβη σε χρη­μα­το­δό­τηση για το ποσό των 250.000 ευρώ με προ­ση­μεί­ωση υπο­θή­κης σε άλλα κατα­στή­ματα των μηνυτών.

Μετά από σχεδόν ένα χρόνο κατά­φε­ραν να κατα­βά­λουν, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, το ποσό των 20.000 ευρώ στη δεύτερη των μηνυο­μέ­νων και προ­κει­μέ­νου να μην σφρα­γι­στούν επι­τα­γές που έτρεχαν στο πρώτο τρίμηνο του 2009 η ομόρ­ρυθ­μος εται­ρεία έλαβε ξανά δάνειο ύψους 135.000 ευρώ.

Ισχυ­ρί­ζο­νται ότι όταν η δεύτερη των μηνυο­μέ­νων δια­πί­στωσε ότι το κατά­στημα ήταν ήδη χρε­ω­μένο 1.350.000 ευρώ και δεν μπο­ρού­σαν να πλη­ρώ­σουν, ζήτησε να αντι­κα­τα­στα­θούν οι επι­τα­γές με συναλ­λαγ­μα­τι­κές ύψους 130.000 ευρώ και όπως υπο­στη­ρί­ζουν οι μηνυτές, πλέον ζήτησε να υπο­λο­γι­σθούν τα επι­πλέον 50.000 ευρώ ως κεφα­λαιο­ποιού­με­νοι τόκοι. Υπο­στη­ρί­ζουν ακόμη ότι οι μηνυό­με­νοι ζήτησαν να δηλωθεί ότι δήθεν ο πρώτος των μηνυτών τους είχε δανεί­σει το ποσό των 80.000 ευρώ.

Τον Φεβρουά­ριο του 2013 όταν τους δήλωσαν ότι έχουν οικο­νο­μικό πρό­βλημα οικο­νο­μικό και δεν μπορούν να κατα­βάλ­λουν συνεχώς μετρητά, εξέ­δω­σαν, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, αιφ­νι­δίως διαταγή πλη­ρω­μής του Μονο­με­λούς πρω­το­δι­κείου Ρόδου επί ολό­κλη­ρου του ποσού των 130.000 ευρώ χωρίς να αφαι­ρέ­σουν 64.000 ευρώ, που είχαν λάβει.

Ισχυ­ρί­ζο­νται δηλαδή οι μηνυτές ότι για μία οφειλή ύψους 100.000 ευρώ επι­διώ­κουν την είσπραξη 150.000 ευρώ για δύο χρόνια, δηλαδή 25% ετήσιο επι­τό­κιο όταν το νόμιμο κυμαι­νό­ταν στο 6-7% το προ­θε­σμιακό και 2,75% το ταμιευ­τή­ριο με πτώση του τρα­πε­ζι­κού επι­το­κίου το 2009 και 2010.

Οι μηνυτές δια­τεί­νο­νται ότι «εκβια­στικά», ανα­γκά­στη­καν να κατα­βά­λουν επι­πλέον 40.000 ευρώ το 2013 και να υπο­γρά­ψουν δύο συμ­φω­νη­τικά συμ­βι­βα­σμού με τους εγκα­λού­με­νους, τα οποία όμως προ­έ­βλε­παν ότι εάν καθυ­στε­ρού­σαν μια δόση επα­νέρ­χο­νται όλες οι αξιώ­σεις από τη διαταγή πλη­ρω­μής. Μάλιστα η καταγ­γε­λία του συμ­φω­νη­τι­κού συμ­βι­βα­σμού, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, έγινε με ημε­ρο­μη­νία σύντα­ξης προ της υπο­γρα­φής του συμ­φω­νη­τι­κού, ήτοι Φεβρουά­ριο 2013.

Κατόπιν τούτου κοι­νο­ποί­η­σαν την διαταγή πλη­ρω­μής, επι­διώ­κο­ντας επι­πλέον τόκους και έξοδα και όπως υπο­στη­ρί­ζουν οι μηνυτές τον Ιούλιο του 2016 προ­έ­βη­σαν σε κατά­σχεση όλων τους των λογα­ρια­σμών στις τρά­πε­ζες.

Δια­τεί­νο­νται ότι για κεφά­λαιο 100.000 ευρώ, έλαβαν 124.000 ευρώ και απαι­τούν επι­πλέον 127.000 ευρώ πλέον τόκων. Δηλαδή επι­πλέον του κεφα­λαίου 130.000 ευρώ!.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Ακης Δημη­τριά­δης.