Στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιώς η δεύτερη προσφυγή της «Ηχος και Φως ΑΕ» κατά του Δήμου Ρόδου

Mε την υπ’ αρίθμ. 556/2020 απόφαση του 2ου Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου κρίθηκε αναρ­μό­διο το δικα­στή­ριο για να απο­φαν­θεί επί της δεύ­τε­ρης προ­σφυ­γής, που άσκησε η εται­ρεία ειδικού σκοπού «Ηχος και Φως ΑΕ» κατά του Δήμου Ρόδου για την ακύρωση εγγρα­φών οφειλών της στους χρη­μα­τι­κούς κατα­λό­γους.

Πιο συγκε­κρι­μένα το Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο έκανε δεκτή την ένσταση του Δήμου Ρόδου περί αναρ­μο­διό­τη­τας του Δικα­στη­ρίου, καθώς η διαφορά δεν είναι φορο­λο­γική αλλά από διοι­κη­τική σύμβαση και αρμόδιο επί διοι­κη­τι­κών συμ­βά­σεων είναι μόνο το Διοι­κη­τικό Εφετείο.

Το Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου παρέ­πεμψε γι’ αυτό την όλη υπόθεση στο Διοι­κη­τικό Εφετείο Πει­ραιώς.

Τη συγκε­κρι­μένη υπόθεση δίκασε άλλη Δικα­στής που δια­φο­ρο­ποι­ή­θηκε από την κρίση προη­γού­με­νης από­φα­σης επίσης του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου (Π 631/2020) επί της πρώτης προ­σφυ­γής που άσκησε η εται­ρεία ειδικού σκοπού για τη χορή­γηση φορο­λο­γι­κής ενη­με­ρό­τη­τας και που είχε κρίνει τα αντί­θετα, απορ­ρί­πτο­ντας την ίδια ακριβώς ένσταση του Δήμου Ρόδου.

Το δικα­στή­ριο έκρινε μεταξύ άλλων, ότι στο πλαίσιο της σύμ­βα­σης μεταξύ του Δήμου Ρόδου και της εται­ρείας η δεύτερη ανέλαβε την υπο­χρέ­ωση πέραν της κατα­βο­λής ετήσιου μισθώ­μα­τος 85.000 ευρώ, ανα­προ­σαρ­μο­ζό­μενο ετησίως, για την παρα­χώ­ρηση της χρήσης και της εκμε­τάλ­λευ­σης του δημο­τι­κού ανθό­κη­που, ανέλαβε, σύμφωνα με την υπο­γρα­φείσα σύμβαση, την υπο­χρέ­ωση να κατα­βάλ­λει οικο­νο­μικό αντάλ­λαγμα το οποίο θα απο­τε­λεί­ται από το ποσοστό 2% επί του κύκλου εργα­σιών εκάστου προη­γού­με­νου έτους λει­τουρ­γίας, συμ­φω­νή­θηκε δε ότι ο ελά­χι­στος εγγυ­η­μέ­νος κύκλος εργα­σιών ανέρ­χε­ται στο ποσό του 1.000.000 ευρώ και το ελά­χι­στο εγγυ­η­μένο οικο­νο­μικό αντάλ­λαγμα στο ποσό των 20.000 ευρώ.

Συμ­φω­νή­θηκε, επίσης, ότι σε περί­πτωση μη έγκαι­ρης κατα­βο­λής του μισθώ­μα­τος και του οικο­νο­μι­κού ανταλ­λάγ­μα­τος τα ποσά θα βεβαιώ­νο­νται ταμειακά και θα επι­βα­ρύ­νο­νται με προ­σαύ­ξηση 2,5% για κάθε μήνα καθυ­στέ­ρη­σης, ενώ σε περί­πτωση μη εμπρό­θε­σμης κατα­βο­λής κάθε οφειλής από μισθώ­ματα, πρό­στιμα κλπ, θα κατα­πί­πτει υπέρ του Δήμου το ισόποσο ποσό από την εγγυ­η­τική επι­στολή καλής εκπλή­ρω­σης των όρων της σύμ­βα­σης.

Ενόψει των ανωτέρω, η προ­σφεύ­γουσα εται­ρεία ενε­γράφη στον 6123/2020 χρη­μα­τικό κατά­λογο του καθ’ ου Δήμου Ρόδου για οφειλές ποσών 20.000 ευρώ και 20.000 ευρώ, που αφορούν οικο­νο­μικό αντάλ­λαγμα για την ως άνω σύμβαση για τα έτη 2018 και 2019 αντι­στοί­χως (2% επί του ελά­χι­στου εγγυ­η­μέ­νου κύκλου εργα­σιών ποσού 1.000.000 ευρώ), καθώς και στον 6124/2020 χρη­μα­τικό κατά­λογο του καθ’ ου Δήμου για οφειλές ποσών 7.500 ευρώ και 1.500 ευρώ που αφορούν προ­σαυ­ξή­σεις εκπρό­θε­σμης κατα­βο­λής οικο­νο­μι­κού ανταλ­λάγ­μα­τος για τα έτη 2018 αντι­στοί­χως.

Ήδη δε με την κρι­νό­μενη προ­σφυγή η προ­σφεύ­γουσα στρέ­φε­ται κατά των ανωτέρω εγγρα­φών της στους χρη­μα­τι­κούς κατα­λό­γους του καθ’ ου Δήμου και ζητά την ακύρωσή τους.

Ειδι­κό­τερα, προ­βάλ­λει ότι η κατα­βολή οικο­νο­μι­κού ανταλ­λάγ­μα­τος 2% επί του κύκλου εργα­σιών προ­ϋ­πο­θέ­τει τη λει­τουρ­γία του χώρου. Πλην όμως, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της, ο όρος αυτός δεν πλη­ρού­ται, εν προ­κει­μένω, καθώς η προ­θε­σμία ολο­κλή­ρω­σης των εργα­σιών της σύμ­βα­σης είχε παρα­τα­θεί δεδο­μέ­νου ότι, κατά τα προ­βαλ­λό­μενα, δεν είχε κατα­στεί εφικτή η έναρξη λει­τουρ­γίας του χώρου με υπαι­τιό­τητα του καθ’ ου. Πιο συγκε­κρι­μένα, υπο­στη­ρί­ζει ότι, αν και το αρχικό χρο­νο­διά­γραμμα εκτέ­λε­σης των εργα­σιών προ­έ­βλεπε ως χρονικό σημείο περαί­ω­σης τον Δεκέμ­βριο του έτους 2018, με τις 1171/2018, 328/2019 και 690/2019 απο­φά­σεις του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου του καθ’ ου Δήμου εγκρί­θηκε η παρά­ταση της προ­θε­σμίας περαί­ω­σης των συμ­βα­τι­κών εργα­σιών έως τις 30.4.2019 και 31.8.2019 αντι­στοί­χως, κατόπιν απο­δο­χής σχε­τι­κών αιτη­μά­των της προ­σφεύ­γου­σας. Περαι­τέρω ισχυ­ρί­ζε­ται ότι, ακο­λού­θως, υπέβαλε το από 24.4.2020 αίτημα παρά­τα­σης της προ­θε­σμίας ολο­κλή­ρω­σης των εργα­σιών κατά δώδεκα μήνες, εξαι­τίας καθυ­στε­ρή­σεων που εμπό­δι­ζαν την ολο­κλή­ρωσή τους και δεν οφεί­λο­νταν στην ίδια. Προ­βάλ­λει δε ότι η τελευ­ταία αυτή αίτηση απορ­ρί­φθηκε με την 239/2020 απόφαση της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής του καθ’ ου με την αιτιο­λο­γία, μεταξύ άλλων, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της, ότι οι χορη­γη­θεί­σες προ­θε­σμίες παρά­τα­σης ήταν παρά­νο­μες και δεν επέ­φε­ραν κανένα απο­τέ­λε­σμα. Επι­πλέον, δια­τεί­νε­ται ότι, σε κάθε περί­πτωση, δεδο­μέ­νου ότι το εν λόγω οικο­νο­μικό αντάλ­λαγμα αφορά στο εκά­στοτε προη­γού­μενο έτος λει­τουρ­γίας, και ότι στη σύμβαση είχε προ­βλε­φθεί ως αρχικό χρονικό σημείο περαί­ω­σης των εργα­σιών ο Δεκέμ­βριος του έτους 2018, δεν δύναται να υπο­λο­γι­στεί οικο­νο­μικό αντάλ­λαγμα για το έτος 2018, καθώς κατά τη διάρ­κειά του δεν προ­βλε­πό­ταν η λει­τουρ­γία του χώρου. Περαι­τέρω, η προ­σφεύ­γουσα άσκησε και την ΑΝ20/26.6.2020 συναφή αίτηση ανα­στο­λής, με την οποία ζητά την ανα­στολή εκτέ­λε­σης των ως άνω εγγρα­φών της στους χρη­μα­τι­κούς κατα­λό­γους του καθ’ ου Δήμου.

Το Δικα­στή­ριο έλαβε υπόψη ότι η ένδικη διαφορά ανέκυψε από την εκτέ­λεση της ανωτέρω σύμ­βα­σης, η οποία, είναι διοι­κη­τική, δεδο­μέ­νου ότι ένα από τα συμ­βαλ­λό­μενα μέρη της είναι Ο.ΤΑ, δηλαδή νομικό πρόσωπο δημο­σίου δικαίου και εξυ­πη­ρε­τεί σκοπό δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος, για την εξυ­πη­ρέ­τηση του οποίου το συμ­βαλ­λό­μενο ν.π.δ.δ. βρί­σκε­ται, βάσει των προ­α­να­φερ­θει­σών ρητρών, σε υπε­ρέ­χουσα θέση έναντι της αντι­συμ­βαλ­λό­με­νης προ­σφεύ­γου­σας εται­ρείας, αφού επι­τρέ­πουν τη μονο­μερή επέμ­βαση του Δήμου στο συμ­βα­τικό δεσμό με την επιβολή κυρώ­σεων.

Επο­μέ­νως, η εκδί­καση της εν λόγω δια­φο­ράς υπά­γε­ται στην αρμο­διό­τητα του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου.