Οι “πληγές” του κορονοϊού στους κλάδους ταξιδίου και τουρισμού μοιάζουν μόνιμες

Το τελευ­ταίο διά­στημα πριν την παν­δη­μία ήταν για τους οικο­νο­μικά εύρω­στους του πλανήτη το καλύ­τερο, του­λά­χι­στον όσον αφορά το πόσο άνετα και καλά ταξί­δευαν.

Με την οικο­νο­μία εδραιω­μένη σε ισχυρές βάσεις και τα χρη­μα­το­οι­κο­νο­μικά περιου­σιακά στοι­χεία να “σκαρ­φα­λώ­νουν” ολοένα και σε νεότερα υψηλά, οι επεν­δύ­σεις στον ταξι­διω­τικό κλάδο είχαν εκτι­να­χθεί. Σύμφωνα με το Παγκό­σμιο Συμ­βού­λιο Ταξι­διών και Του­ρι­σμού, ένας στους 10 εργα­ζό­με­νους παγκο­σμίως ή 330 εκα­τομ­μύ­ρια άνθρω­ποι συνο­λικά όφειλαν τη θέση εργα­σίας τους στην ταξι­διω­τική και του­ρι­στική βιο­μη­χα­νία.

Στα πέντε χρόνια έως και το 2019, ο τομέας ήταν υπεύ­θυ­νος για μία στις πέντε θέσεις εργα­σίας οι οποίες δημιουρ­γή­θη­καν σε παγκό­σμια κλίμακα.

Η οικο­νο­μία που γνω­ρί­ζαμε δεν υπάρχει πια

Αυτά όμως αφορούν μια οικο­νο­μία όπως την γνω­ρί­ζαμε κάποτε. Πλέον, η κίνηση του συγκε­κρι­μέ­νου τερά­στιου κινη­τήρα ανά­πτυ­ξης έχει ανα­στρα­φεί, καθώς η Covid-19 συνε­χί­ζει να κινεί­ται σαν μπαλάκι του πινγκ πονγκ μέσα στις κοι­νω­νίες όλου του κόσμου.

Και, σε αντί­θεση με τις τρο­μο­κρα­τι­κές επι­θέ­σεις της 11ης Σεπτεμ­βρίου, οι ουλές οι οποίες προ­κα­λού­νται στους κλάδους ταξι­δίου και του­ρι­σμού μοιά­ζουν να καθί­στα­νται μόνιμες, καθώς οι εται­ρείες απο­μα­κρύ­νο­νται με αστρο­νο­μική ταχύ­τητα από τους τερά­στιους ταξι­διω­τι­κούς τους προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς και ο τρόπος ζωής της “συλ­λο­γής εμπει­ριών” γίνεται όλο και περισ­σό­τερο ανά­μνηση.

Η μηνιαία έκθεση για την απα­σχό­ληση στις ΗΠΑ την Παρα­σκευή κατέ­στησε σαφές ότι πολλές από αυτές τις θέσεις εργα­σίας δεν πρό­κει­ται να επι­στρέ­ψουν σύντομα – εάν υπο­θέ­σουμε ότι θα επι­στρέ­ψουν ποτέ.

Η πάλαι ποτέ ισχύς του κλάδου ταξι­δίων και ανα­ψυ­χής μπορεί να συν­δε­θεί με μια συνι­στα­μένη δημο­γρα­φι­κών και οικο­νο­μι­κών παρα­γό­ντων. Η εισο­δη­μα­τική ανι­σό­τητα συγκέ­ντρωσε πρω­το­φανή επίπεδα πλούτου σε έναν μικρό αριθμό χρη­μα­τι­στών και εται­ρειών ανά τον κόσμο που πραγ­μα­το­ποιού­σαν, στη συνέ­χεια, ελεύ­θερα και χωρίς περιο­ρι­σμό έξοδα για αναψυχή και επαγ­γελ­μα­τικά ταξίδια.

Ταυ­τό­χρονα, οι Baby Boomers άρχισαν να συντα­ξιο­δο­τού­νται με γεω­με­τρική πρόοδο και ορδές των Millennials αγκά­λια­σαν τρόπους ζωής που απο­θέ­ω­ναν τα ταξίδια. Προ­σθέ­στε σε αυτούς τους παρά­γο­ντες και την εμφά­νιση μιας ανα­πτυσ­σό­με­νης μεσαίας τάξης στην Κίνα, η οποία ήταν πρόθυμη να γνω­ρί­σει τον κόσμο πέραν ​της αχανούς πατρί­δας της.

Τα επαγ­γελ­μα­τικά ταξίδια στο επί­κε­ντρο της κρίσης

Το τερά­στιο πισω­γύ­ρι­σμα όσον αφορά τα επαγ­γελ­μα­τικά ταξίδια είναι ικανό να προ­κα­λέ­σει τον βαθύ­τερο οικο­νο­μικό πόνο. Τα επι­χει­ρη­μα­τικά μοντέλα αερο­πο­ρι­κών εται­ρειών και ξενο­δο­χείων έχουν σχε­δια­στεί γύρω από τον σταθερό και σχετικά αδιά­φορο για τις τιμές που πλη­ρώ­νει ταξι­διώτη, οι δαπάνες του οποίου πλη­ρώ­νο­νται ή θα πλη­ρω­θούν αργό­τερα από την εται­ρεία του.

Ένας τρόπος να το κατα­δεί­ξει κανείς αυτό είναι μέσω της αγοράς κινητών αξιών οι οποίες υπο­στη­ρί­ζε­ται από εμπο­ρικά ενυ­πό­θηκα δάνεια ύψους 489 δισ. δολα­ρίων. Τον Μάρτιο, ο τομέας των κατα­λυ­μά­των αντι­προ­σώ­πευε 86 δισε­κα­τομ­μύ­ρια δολάρια των εκκρε­μών τίτλων, ενώ η Καλι­φόρ­νια και η Φλό­ρι­ντα αντι­στοι­χού­σαν στο 10% του συνόλου, σύμφωνα με την ερευ­νη­τική εται­ρεία Trepp.

Περισ­σό­τερα από τα μισά από αυτά τα δάνεια υπο­στη­ρί­ζουν ακίνητα πλήρους εξυ­πη­ρέ­τη­σης, αντα­να­κλώ­ντας την ώθηση σε ακίνητα υψηλού επι­πέ­δου τα οποία εξυ­πη­ρε­τού­σαν ταξι­διώ­τες με μεγάλα πορ­το­φό­λια και στελέχη επι­χει­ρή­σεων.

Ο “Αρμα­γεδ­δών” στην απα­σχό­ληση

Σε μια έκκληση της – στις 28 Ιουλίου – προς τους Αμε­ρι­κα­νούς ομο­σπον­δια­κούς βου­λευ­τές και γερου­σια­στές, η Ένωση Ταξι­διω­τι­κών Πρα­κτό­ρων των ΗΠΑ προει­δο­ποί­ησε για τη ζημία που έχει ήδη προ­κλη­θεί στον κλάδο, με απώλεια 8 εκα­τομ­μυ­ρίων θέσεων εργα­σίας μέχρι στιγμής, αριθμού ο οποίος αντι­στοι­χεί σε περισ­σό­τε­ρες από τις μισές από τις θέσεις εργα­σίας στον συγκε­κρι­μένο τομέα πριν από την παν­δη­μία και στο ένα τρίτο του συνόλου των χαμένων θέσεων εργα­σίας στη χώρα.

Το πρόωρο άνοιγμα των οικο­νο­μιών πολλών πολι­τειών των ΗΠΑ προ­κά­λεσε περι­στολή στα ταξίδια κατά τη διάρ­κεια της παρα­δο­σιακά πιο “ζωηρής” ταξι­διω­τι­κής περιό­δου του έτους. Από την μετά παν­δη­μία κορύ­φωση τους, στις 4 Ιουλίου, τα αερο­πο­ρικά ταξίδια έχουν σημειώ­σει μείωση κατά 5%, ενώ τα ταξίδια με αυτο­κί­νητο κατά 12%. Τα ταξίδια ως σύνολο έχουν μειωθεί κατά 51%, με απο­τέ­λε­σμα απώλεια εσόδων της τάξης των 309 δισε­κα­τομ­μυ­ρίων δολα­ρίων.

Σε διεθνές επίπεδο, οι χώρες που πλήτ­το­νται περισ­σό­τερο είναι υπερ­βο­λικά πολλές για να κατα­γρα­φούν ανα­λυ­τικά. Όσον αφορά τους πλέον μειο­νε­κτού­ντες μέσα σε αυτό το σκηνικό, οι πέντε χώρες οι οποίες εξαρ­τώ­νται περισ­σό­τερο από τον του­ρι­σμό είναι το Μεξικό, η Ισπανία, η Ιταλία, η Κίνα και η Αυστρα­λία, σύμφωνα με το WTTC.

Ο λαν­θα­σμέ­νος χει­ρι­σμός της παν­δη­μίας από πλευράς Μεξικού και η ανα­ζω­πύ­ρωση της εξά­πλω­σης του ιού στην Ισπανία συμ­βάλ­λουν στην παρό­ξυνση της κρίσης του κλάδου ταξι­δίου στις συγκε­κρι­μέ­νες χώρες.

Η “κόλαση” των ανα­δυό­με­νων αγορών και οι μακρο­πρό­θε­σμες συνέ­πειες

Κι εδώ μιλάμε μόνο για τον ανα­πτυγ­μένο κόσμο. Σύμφωνα με το Ινστι­τούτο Διεθνών Χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κών, πολλές ανα­δυό­με­νες αγορές οι οποίες εξαρ­τώ­νται σε μεγάλο βαθμό από τα ταξίδια και τον του­ρι­σμό θα κατα­στρα­φούν.

Τα ταξίδια αντι­προ­σώ­πευαν περισ­σό­τερο από το ένα πέμπτο της οικο­νο­μίας της Τζα­μάικα το 2018. Δεδο­μέ­νου του δημο­γρα­φι­κού προφίλ των κυρίως πλητ­τό­με­νων από την  Covid-19, με τα νέα πρω­το­σέ­λιδα περί κρουα­ζιέ­ρων οι οποίες πλήτ­το­νται από τον ιό, υπάρχει ένας αυξα­νό­με­νος κίν­δυ­νος μια γενιά ωρι­μό­τε­ρων ηλι­κιακά ταξι­διω­τών, δηλαδή μια ισχυ­ρό­τατη βάση για την του­ρι­στική βιο­μη­χα­νία, να χαθούν από το προ­σκή­νιο τα επόμενα αρκετά χρόνια.

Μολο­νότι ο κλάδος έχει μια σχετικά μικρό­τερη συνει­σφορά στην αμε­ρι­κα­νική οικο­νο­μία, συγκε­κρι­μένα περί το 8,6%, η τελευ­ταία δεν θα γλι­τώ­σει από το φαι­νό­μενο χωρίς πόνο. “Η δυνα­μική του ταξι­διω­τι­κού κλάδου στη δημιουρ­γία θέσεων εργα­σίας είναι πολύ μεγα­λύ­τερη από εκείνη άλλων βιο­μη­χα­νιών”, σημειώ­νει η USTA, σε πρό­σφατη έκθεσή της.

“Κατά μέσο όρο, κάθε 1 εκα­τομ­μύ­ριο δολάρια σε πωλή­σεις ταξι­διω­τι­κών αγαθών και υπη­ρε­σιών δημιουρ­γεί άμεσα οκτώ θέσεις εργα­σίας στον κλάδο. Αντί­θετα, κάθε 1 εκα­τομ­μύ­ριο δολάρια στο σύνολο του τζίρου όλων των κλάδων πλην του πρω­το­γε­νούς τομέα δημιουρ­γεί κατά μέσο όρο πέντε θέσεις εργα­σίας”.

Το πολ­λα­πλα­σια­στικό φαι­νό­μενο θα συνε­χί­σει να κινεί­ται αντί­στροφα, επι­δει­νού­μενο από την γενική πεποί­θηση η οποία έχει δια­μορ­φω­θεί παγκο­σμίως ότι οι ΗΠΑ τα έκαναν “θάλασσα” όσον αφορά την αντι­με­τώ­πιση του ιού.

Αυτή η αντί­ληψη θα βλάψει ορι­σμέ­νες αμε­ρι­κα­νι­κές πολι­τείες περισ­σό­τερο από άλλες. Ο κλάδος ταξι­δίου είναι μια τερά­στια μηχανή εξα­γω­γής υπη­ρε­σιών για πολλές από τις μεγα­λύ­τε­ρες πολι­τείες, όπως η Καλι­φόρ­νια, η Νέα Υόρκη και η Φλό­ρι­ντα.

Ο παρά­γο­ντας “φόβος” γίνεται έκδηλος στον παγκό­σμιο όγκο των πτήσεων, οι οποίες σημεί­ω­ναν ανά­καμψη 17% πριν από έναν μήνα, έκτοτε ωστόσο “κόλ­λη­σαν” και τελικώς μειώ­θη­καν κατά 7% την τελευ­ταία εβδο­μάδα.

Οι μεγα­λύ­τε­ροι σε ηλικία εργα­ζό­με­νοι, των οποίων οι τάξεις πλη­θύ­νο­νταν σταθερά κατά την τελευ­ταία φάση οικο­νο­μι­κής επέ­κτα­σης, έχουν επίσης πληγεί σκληρά από τη μόνιμη απώλεια θέσεων εργα­σίας και πιθανόν να μην έχουν το οικο­νο­μικό περι­θώ­ριο να ταξι­δέ­ψουν  ανά τον κόσμο τα επόμενα χρόνια, καθώς η διάρ­κεια που θα έχει η τρέ­χουσα ύφεση γίνεται εμφανής.

Τα 2,33 εκα­τομ­μύ­ρια των εργα­ζό­με­νων άνω των 55 ετών οι οποίοι έχασαν τη δουλειά τους κατά τους πέντε μήνες έως τον Ιούλιο υπερ­βαί­νουν τα 1,97 εκα­τομ­μύ­ρια εκείνων που απο­λύ­θη­καν και είναι κάτω των 25 ετών στις ΗΠΑ.

Ο μηχα­νι­σμός αρνη­τι­κής ανα­τρο­φο­δό­τη­σης του κλάδου ταξι­δίων και του­ρι­σμού από την πραγ­μα­τική οικο­νο­μία, όπως δια­μορ­φώ­νε­ται, θα μας ακο­λου­θεί για χρόνια.

Πηγή:capital.gr