O χάρτης με την ΑΟΖ Ελλάδας – Αιγύπτου: Πώς καταργείται στην πράξη το τουρκολιβυκό μνημόνιο

Τον χάρτη με την ΑΟΖ Ελλάδας – Αιγύ­πτου φέρνει στη δημο­σιό­τητα το Newpost. Επί της ουσίας με τη συμ­φω­νία μερικής οριο­θέ­τη­σης καταρ­γεί­ται στην πράξη το του­κρο­λι­βυκό μνη­μό­νιο. Και αυτό γιατί το όριο της ΑΟΖ Ελλάδας – Αιγύ­πτου (μπλε γραμμή στο χάρτη) τέμνει το όριο των θαλασ­σίων ζωνών Τουρ­κίας – Λιβύης όπως αυτές συνο­μο­λο­γή­θη­καν με το παρά­νομο σύμφωνο που είχε υπο­γρα­φεί προ μηνών.

του Νίκου Πανα­γιω­τό­που­λου

Η μπλε γραμμή είναι η συμ­φω­νία Ελλάδας – Αιγύ­πτου και η κόκκινη γραμμή είναι το παρά­νομο σύμφωνο Τουρ­κίας Λιβύης.

«Το μήνυμα προς πάσα κατεύ­θυνση είναι πως η Ελλάδα δεν κάνει παρά­νο­μες συμ­φω­νίες, ούτε εξα­να­γκά­ζει άλλες χώρες σε λεό­ντειες συμ­φω­νίες. Δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται και προ­βαί­νει σε οριο­θε­τή­σεις με βάση το δίκαιο της θάλασ­σας και η ορθό­τητα της πολι­τι­κής μας έναντι παρά­νο­μων ενερ­γειών, όπως το τουρ­κο­λι­βυκό μνη­μό­νιο, απο­δει­κνύ­ε­ται από το ότι το Κάιρο οριο­θέ­τησε με την Ελλάδα, παρά τις μάταιες προ­σπά­θειες της Τουρ­κίας να πλειο­δο­τή­σει προ­σφέ­ρο­ντας στην Αίγυπτο μεγα­λύ­τερη ΑΟΖ», ανέ­φε­ραν διπλω­μα­τι­κές πηγές.

Πώς καταρ­γεί­ται στην πράξη το τουρ­κο­λι­βικό μνη­μό­νιο

Διπλω­μα­τι­κές πηγές ανέ­φε­ραν πως η συμ­φω­νία αυτή «εντάσ­σε­ται σε μια ευρύ­τερη στρα­τη­γική διευ­θέ­τη­σης διμερών εκκρε­μο­τή­των, οικο­δό­μη­σης συμ­μα­χιών με τρίτους με τρόπο που προωθεί τα εθνικά συμ­φέ­ρο­ντα, στη βάση του σεβα­σμού του Διε­θνούς Δικαίου».

Οι ίδιες πηγές τόνιζαν πως «πρό­κει­ται για μια ισορ­ρο­πη­μένη συμ­φω­νία. Είναι απο­λύ­τως σύμφωνη με το δίκαιο  της θάλασ­σας όπως έχει εφαρ­μο­σθεί σε πρα­κτική και σε νομο­λο­γία. Επι­βε­βαιώ­νε­ται πανη­γυ­ρικά η πάγια θέση μας ότι τα νησιά έχουν κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα υφα­λο­κρη­πί­δας και ΑΟΖ. Κατο­χυ­ρώ­νε­ται η επήρεια των νησιών μας σε θαλάσ­σιες ζώνες. Στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για τη συμ­φω­νία, βασικά κρι­τή­ρια απο­τέ­λε­σαν οι πρό­νοιες του Δικαίου της Θάλασ­σας και κυρίως το δικαί­ωμα των νησιών σε θαλάσ­σιες ζώνες».

«Το μήνυμα προς πάσα κατεύ­θυνση είναι πως η Ελλάδα δεν κάνει παρά­νο­μες συμ­φω­νίες, ούτε εξα­να­γκά­ζει άλλες χώρες σε λεό­ντειες συμ­φω­νίες. Δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται και προ­βαί­νει σε οριο­θε­τή­σεις με βάση το δίκαιο της θάλασ­σας και η ορθό­τητα της πολι­τι­κής μας έναντι παρά­νο­μων ενερ­γειών, όπως το τουρ­κο­λι­βυκό μνη­μό­νιο, απο­δει­κνύ­ε­ται από το ότι το Κάιρο οριο­θέ­τησε με την Ελλάδα, παρά τις μάταιες προ­σπά­θειες της Τουρ­κίας να πλειο­δο­τή­σει προ­σφέ­ρο­ντας στην Αίγυπτο μεγα­λύ­τερη ΑΟΖ», ανέ­φε­ραν οι ίδιες πηγές και τόνιζαν:

• «Από κάθε άποψη είναι μία μεγάλη εθνική επι­τυ­χία που έρχεται μετά την συμ­φω­νία με την Ιταλία και κλείνει μία περίοδο αδρά­νειας και δισταγ­μών στην εξω­τε­ρική πολι­τική.
• Η χώρα μας αυξάνει σημα­ντικά το κυριαρ­χικό της απο­τύ­πωμα και κατο­χυ­ρώ­νει τα κυριαρ­χικά της δικαιώ­ματα και τη δικαιο­δο­σία της.
• Η χώρα υλο­ποιεί μια στρα­τη­γική εθνικής ολο­κλή­ρω­σης κατο­χυ­ρώ­νο­ντας τον απόλυτο σεβασμό του διε­θνούς δικαίου και της ειρη­νι­κής επί­λυ­σης των δια­φο­ρών στην ανα­το­λική Μεσό­γειο. 
• Η χώρα δημιουρ­γεί στο πλαίσιο του διε­θνούς δικαίου ένα κεκτη­μένο που δεν μπορεί να αμφι­σβη­τη­θεί από κανέναν. Δρέπει τους καρπούς (στην πράξη και όχι στα λόγια) μιας πολι­τι­κής αρχών που στη­ρί­ζε­ται στη συνερ­γα­σία και το Διεθνές Δίκαιο.
• Είναι μία συμ­φω­νία μεταξύ χωρών που δεν αμφι­σβη­τούν η μία τα δικαιώ­ματα της άλλης, δεν εκβιά­ζουν, δεν απει­λούν».

Επι­πρό­σθετα οι ίδιες πηγές σημεί­ω­ναν πως «η συμ­φω­νία επι­βε­βαιώ­νει την ακυ­ρό­τητα του Τουρκο-Λιβυκού Μνη­μο­νίου».

Το παρα­σκή­νιο

Ως προς το παρα­σκή­νιο της δια­πραγ­μά­τευ­σης, οι ίδιες πηγές επε­σή­μα­ναν:

«Η συμ­φω­νία συνο­μο­λο­γή­θηκε με το Κάιρο μετά από 13 γύρους δια­πραγ­μα­τεύ­σεων και 15 χρόνια μετά την έναρξη τους καθώς και 8 μήνες μετά τη συμ­φω­νία Άγκυρας-Τρίπολης.

Πλέον, πέραν της έμπρα­κτης επι­βε­βαί­ω­σης της ακυ­ρό­τη­τας του παρά­νο­μου τουρ­κο­λι­βυ­κού μνη­μο­νίου, κατο­χυ­ρώ­νουμε τα νόμιμα δικαιώ­ματά μας, σε συμ­φω­νία με μια γει­το­νική χώρα. Ενι­σχύ­ε­ται ακόμη περισ­σό­τερο η διπλω­μα­τική μας θέση, ανα­δει­κνύ­ο­ντας με απόλυτη σαφή­νεια ότι οι τουρ­κι­κές αξιώ­σεις είναι απο­λύ­τως παρά­νο­μες και ανε­δα­φι­κές.

Η Λιβύη πλέον βρί­σκε­ται μεταξύ δύο απο­λύ­τως νόμιμων οριο­θε­τή­σεων (Ελλάδα-Ιταλία και Ελλάδα-Αίγυπτος). Η κυβέρ­νηση της Λιβύης δεν έχει καμμία απο­λύ­τως νόμιμη βάση να απορ­ρί­πτει την συζή­τηση με την Ελλάδα για να ολο­κλη­ρω­θεί με νόμιμο τρόπο  η οριο­θε­τηση μεταξύ μας ΑΟΖ στην περιοχή νοτίως της Κρήτης. Η οριο­θέ­τηση αυτή είναι η μόνη νόμιμη και εξυ­πη­ρε­τεί το συμ­φέ­ρον αμφο­τέ­ρων των χωρών μας. 

Επι­βε­βαιώ­θηκε ότι η τήρηση του δικαίου της θάλασ­σας απο­τε­λεί ικανή και ανα­γκαία συνθήκη για την οριο­θέ­τηση θαλασ­σίων ζωνών των χωρών στην περιοχή. Ευχό­μα­στε η Τουρκία και η Λιβύη αντι­λη­φθούν και να εναρ­μο­νι­στούν με αυτή την πραγ­μα­τι­κό­τητα ώστε να κατα­στεί δυνατή η διευ­θέ­τηση όλων των συναφών εκκρε­μο­τή­των».

«Αντι­με­τω­πί­ζε­ται απο­τε­λε­σμα­τικά η παρά­νομη από­πειρα της Τουρ­κίας να οριο­θε­τή­σει ΑΟΖ απευ­θείας με την Αίγυπτο παρα­βιά­ζο­ντας τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα των ελλη­νι­κών νησιών σε θαλάσ­σιες ζώνες. Η παρούσα οριο­θέ­τηση είναι τμη­μα­τική, δηλαδή απο­τε­λεί τμήμα συνο­λι­κής μετα­γε­νέ­στε­ρης οριο­θέ­τη­σης μεταξύ των δύο χωρών.  Τέλος, εμβα­θύν­θη­καν και ενι­σχύ­θη­καν έτι περαι­τέρω οι σχέσεις με τη μεγα­λύ­τερη αραβική χώρα του κόσμου, την Αίγυπτο»

Πηγή: newpost.gr