Ποια εθνική ομοψυχία;

Μερικοί στην προ­χθε­σινή συζή­τηση της ολο­μέ­λειας της Βουλής μπέρ­δε­ψαν το Κοι­νο­βού­λιο με το πεζο­δρό­μιο. Και δυστυ­χώς δεν ήταν μόνον ο κ. Μάρκου. Και ενώ οι ίδιοι μιλούν  για την ανάγκη ενό­τη­τας και εθνικής ομο­ψυ­χίας, μπροστά στον τουρ­κικό κίνδυνο, ακού­σαμε χαρα­κτη­ρι­σμούς για «αλήτες», «ανθρω­πά­κια» «φασί­στες», «μαφιό­ζους» «ψεύτες», «αθλιους» ζωντά­νε­ψαν τον εμφύλιο  «είμαστε με το Βελου­χιώτη», «δεν είμαστε με τους κατσια­πλά­δες» «είστε γερ­μα­νο­τσο­λιά­δες» από τις αράχνες βγήκε και ο Πατ­τα­κός  για να χωρι­στούν σε «χου­ντι­κούς» και «δημο­κρά­τες».  Οποιος είδε προχθές αυτή την συζή­τηση ένα αίσθημα εθνικής ομο­ψυ­χίας το απέ­κτησε αυτό­ματα δεν το συζητώ…