Ξεκινά η αναστήλωση της Ροδιακής Επαυλης και προκηρύσσεται διαγωνισμός για την αποκατάσταση της εικόνας του πάρκου

Γράφει ο

Νεκτά­ριος Καλο­γή­ρου

«Το ερωτικό τρίγωνο στη Ρόδο» είναι νουβέλα που γρά­φτηκε τη δεκα­ε­τία του ’60 από την Αγκάθα Κρίστι και δρα­μα­το­ποι­ή­θηκε το 1988 στο νησί, με τον David Suchet στο ρόλο του Ηρακλή Πουαρό.

Το μεγα­λύ­τερο μέρος της τηλε­ται­νίας γυρί­στηκε στη Ροδιακή Έπαυλη που παρου­σιά­σθηκε ως «Palazzo di Rodi» και οι χώροι του έγιναν μέρος του σκη­νι­κού για το πολυ­τε­λές ξενο­δο­χείο όπου υπο­τί­θε­ται ένας άντρας κατη­γο­ρεί­ται ότι προ­κά­λεσε το θάνατο της συζύγου του για να της πάρει την περιου­σία και να ζήσει ευτυ­χι­σμέ­νος με την ερωμένη του. Οι τότε εικόνες της Έπαυλης και του κήπου έμοια­ζαν να ‘ναι βγαλ­μέ­νες από μια παρα­μυ­θέ­νια επαρχία. Σήμερα, το ίδιο τοπίο μοιάζει με εφιάλτη.

Οι εικόνες, όπως απο­τυ­πώ­θη­καν από το φακό της ‘δ’ είναι ξεκά­θα­ρες. Μια ζούγκλα στην καρδιά της πόλης και στη μέση ένα κτήριο σε άθλια κατά­σταση. Αρι­στερά, στο παλιό ανθο­κή­πιο, δυο άντρες κάνουν χρήση ναρ­κω­τι­κών. Στο σιντρι­βάνι ένα σταθ­μευ­μένο πολυ­τε­λές αυτο­κί­νητο αξίας μερικών δεκάδων χιλιά­δων ευρώ δείχνει ξεκά­θαρα πως η έλλειψη σεβα­σμού στο πάρκο δεν έχει τη ρίζα του στο «περι­θώ­ριο».

Στον ίδιο χώρο, την περα­σμένη Τρίτη, υπήρχε ένας κηπου­ρός της Υπη­ρε­σίας Πρα­σί­νου και Περι­βάλ­λο­ντος του Δήμου Ροδίων που πάλευε μόνος του να τον καθα­ρί­σει. Λίγο πιο μπροστά, ένας κύριος με κοστούμι πετούσε στο χώμα το περι­τύ­λιγμα της τυρό­πι­τας που μόλις είχε φάει. «Τα ίδια και τα ίδια κάθε μέρα», είπε στη ‘δ’ ο κηπου­ρός. «Στο πράσινο έχουμε απο­μεί­νει λίγοι εργάτες και τα πάρκα είναι πολλά. Τι να πρω­το­κα­θα­ρί­σουμε; Τα χόρτα ή τα σκου­πί­δια που πετούν οι περα­στι­κοί;»

Τα καλά νέα

Η τεχνική εται­ρεία «ΑΝΑΞ ΙΚΕ» που κέρδισε τον δια­γω­νι­σμό για την απο­κα­τά­σταση του κτηρίου της Ροδια­κής Επαυλης ανα­μέ­νε­ται εντός των προ­σε­χών ημερών να ξεκι­νή­σει το έργο απο­κα­τά­στα­σης του κτηρίου. Αυτό σημαί­νει πως για την ασφά­λεια του εργο­τα­ξίου και των πολιτών ο χώρος θα πρέπει να κλείσει, ή του­λά­χι­στον να περιο­ρι­στεί η ελεύ­θερη πρό­σβαση μέχρι το πέρας των εργα­σιών. Η ακριβής χρονική διάρ­κεια εκτέ­λε­σης των έργων παρα­μέ­νει ένα μεγάλο ερω­τη­μα­τικό, καθώς ο Covid19 έχει επη­ρε­ά­σει και αυτό το κομμάτι της καθη­με­ρι­νό­τη­τας.

Οι μελέτες δεί­χνουν ότι η Ροδιακή Επαυλη θα απο­κτή­σει ξανά την παλιά της αίγλη. Ταυ­τό­χρονα, όπως έγινε γνωστό εντός των προ­σε­χών ημερών θα δημο­πρα­τη­θεί και ένα ξεχω­ρι­στό έργο που θα αφορά τη συνο­λική ανά­πλαση του πάρκου της Έπαυλης. Η πρόταση του Δήμου Ρόδου θα προ­βλέ­πει τη γενική, αισθη­τική ανα­βάθ­μιση ολό­κλη­ρου του «πνεύ­μονα». Τις προ­σε­χείς ημέρες θα γίνουν επί­ση­μες ανα­κοι­νώ­σεις, όπου θα παρου­σια­στούν οι λεπτο­μέ­ρειες του έργου. Το σίγουρο είναι πως με την ολο­κλή­ρωσή τους οι δύο παρεμ­βά­σεις θα δώσουν στη διάθεση των πολιτών ένα χώρο γεμάτο υπο­σχέ­σεις.

Τα κακά νέα

Οι μελέτες απο­κα­τά­στα­σης του κτηρίου έχουν δείξει πως οι ρίζες από τα παρα­κεί­μενα δέντρα έχουν απλωθεί κάτω από τα θεμέλια της Επαυλης και της έχουν προ­κα­λέ­σει πρό­βλημα στα­τι­κό­τη­τας. Μάλιστα, ήδη ένας από τους εσω­τε­ρι­κούς τοίχους της σκάλας του υπο­γείου έχει σχεδόν καταρ­ρεύ­σει από την πίεση που υφί­στα­ται.

Μετά από σχετικό αίτημα, η Επι­τρο­πής Ποιό­τη­τας Ζωής του Δήμου Ρόδου έχει συμ­φω­νή­σει με την κοπή έξι δέντρων και θα κατα­θέ­σει σχετική εισή­γηση προς το Δημο­τικό Συμ­βού­λιο που φέρει την ευθύνη για την ορι­στική απόφαση. Η εισή­γηση θα προ­βλέ­πει την κοπή ενός πεύκου, ενός κυπα­ρισ­σιού, ενός κοραλ­λό­δε­ντρου, δύο φίκων και μιας γρα­μυ­θιάς. Μάλιστα, η τελευ­ταία απο­τε­λεί προ­στα­τευό­μενο είδος δέντρου στη Ρόδο και είναι σίγουρο πως θα υπάρξει παρέμ­βαση από τη Διεύ­θυνση Δασών Δωδε­κα­νή­σου προ­κει­μέ­νου να βρεθεί μια βιώσιμη λύση.

Η συνο­λική ευθύνη

για το πάρκο

Το πάρκο της Ροδια­κής Έπαυλης έχει πολλές φορές τύχει εκτε­νούς φρο­ντί­δας, από όλες τις δημο­τι­κές αρχές. Είναι, επίσης, απορίας άξιο πώς ο ίδιος χώρος πριν από 40 χρόνια ήταν δακτυ­λο­δει­κτού­με­νος και προ­βαλ­λό­ταν μέσω της μικρής οθόνης σε όλο τον κόσμο, ενώ σήμερα η κατα­στροφή παρα­μο­νεύει διαρκώς.

Φαί­νε­ται πως αυτού του είδους το μοντέλο δια­χεί­ρι­σης του πάρκου δεν είναι αρκετό για να δια­τη­ρή­σει την αξιο­πρεπή εικόνα. Υπάρχει μια μεγάλη μερίδα πολιτών που αδια­φο­ρούν πλήρως για το πράσινο που τους περι­βάλ­λει.

Για τους λόγους αυτούς δεν θα πρέπει να απο­κλει­στεί το ενδε­χό­μενο η Δημο­τική Αρχή να εξε­τά­σει την πιθα­νό­τητα συνερ­γα­σίας με ιδιω­τι­κές εται­ρείες εκμε­τάλ­λευ­σης, ή μέσω της ΔΕΡΜΑΕ, ώστε η χρήση του να απο­κτή­σει ταυ­τό­τητα πολύ δια­φο­ρε­τική από εκείνη που σήμερα ισχύει.