Νέο αδιέξοδο για την αποκατάσταση της Ροδιακής Έπαυλης

• Υπέ­βα­λε αί­τη­ση διά­λυ­σης της ερ­γο­λα­βί­ας η ανά­δο­χος μετά από κα­θυ­στέ­ρη­ση πλη­ρω­μών • Το έργο ανά­πλα­σης του ιστο­ρι­κού κήπου κιν­δυ­νεύ­ει με ορι­στι­κή πα­ρά­λυ­ση αν δεν εξευ­ρε­θεί άμεσα λύση χρη­μα­το­δό­τη­σης

Η απο­κα­τά­στα­ση της Ρο­δια­κής Έπαυ­λης, ενός από τα ση­μα­ντι­κό­τε­ρα ιστο­ρι­κά μνη­μεία της Ρόδου, ει­σέρ­χε­ται σε μια νέα πε­ρί­ο­δο αβε­βαιό­τη­τας. Μετά την υπο­βο­λή ει­δι­κής δή­λω­σης δια­κο­πής ερ­γα­σιών τον πε­ρα­σμέ­νο Απρί­λιο, η ανά­δο­χος κοι­νο­πρα­ξία υπέ­βα­λε επί­ση­μη αί­τη­ση διά­λυ­σης της σύμ­βα­σης με τον Δήμο Ρόδου, επι­κα­λού­με­νη απο­κλει­στι­κή υπαι­τιό­τη­τα του κυ­ρί­ου του έργου λόγω μη εξό­φλη­σης οι­κο­νο­μι­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων.

Το χρο­νι­κό της δια­κο­πής

Η ερ­γο­λα­βία, συ­νο­λι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 1.087.886,31 ευρώ με ΦΠΑ, υπε­γρά­φη τον Σε­πτέμ­βριο του 2023 και αφο­ρού­σε στην ανά­πλα­ση του κήπου της Ρο­δια­κής Έπαυ­λης. Τον Μάρ­τιο του 2025 υπο­βλή­θη­κε ο τρί­τος λο­γα­ρια­σμός, ύψους 178.020,34 ευρώ. Αν και εγκρί­θη­κε και θε­ω­ρή­θη­κε από τη Διευ­θύ­νου­σα Υπη­ρε­σία στις 26 Μαρ­τί­ου και δια­βι­βά­στη­κε στην Οι­κο­νο­μι­κή Υπη­ρε­σία του Δήμου, η εξό­φλη­σή του δεν προ­χώ­ρη­σε.

Αντί της πλή­ρους κα­τα­βο­λής, εκ­δό­θη­κε μόνο με­ρι­κό ένταλ­μα πλη­ρω­μής στις 11 Απρι­λί­ου, ύψους 25.006,32 ευρώ, αφή­νο­ντας ανε­ξό­φλη­το υπό­λοι­πο 153.014,02 ευρώ. Η εξέ­λι­ξη αυτή οδή­γη­σε τον ανά­δο­χο στην κα­τά­θε­ση ει­δι­κής δή­λω­σης δια­κο­πής ερ­γα­σιών στις 17 Απρι­λί­ου, η οποία έγινε δεκτή από τον προϊ­στά­με­νο της Διευ­θύ­νου­σας Υπη­ρε­σί­ας στις 25 Απρι­λί­ου.

Η αί­τη­ση διά­λυ­σης και οι νο­μι­κές βά­σεις

Με την πα­ρέ­λευ­ση της δί­μη­νης προ­θε­σμί­ας χωρίς να αρ­θούν οι λόγοι της δια­κο­πής, η κοι­νο­πρα­ξία κα­τέ­θε­σε αί­τη­μα διά­λυ­σης της σύμ­βα­σης, επι­κα­λού­με­νη τα άρθρα 152 και 161 του Ν. 4412/2016, καθώς και το νε­ό­τε­ρο άρθρο 79 του Ν. 4782/2021. Στην αί­τη­σή της υπο­γραμ­μί­ζει ότι η αδυ­να­μία πλη­ρω­μής βα­ρύ­νει απο­κλει­στι­κά τον Δήμο, ο οποί­ος δεν τή­ρη­σε την υπο­χρέ­ω­σή του, παρά το γε­γο­νός ότι η ερ­γο­λα­βι­κή εται­ρεία είχε υπο­βά­λει όλα τα απαι­τού­με­να δι­καιο­λο­γη­τι­κά, φο­ρο­λο­γι­κή και ασφα­λι­στι­κή ενη­με­ρό­τη­τα.

Η εται­ρεία επι­φυ­λάσ­σε­ται, μά­λι­στα, να διεκ­δι­κή­σει απο­ζη­μί­ω­ση, αφού η διά­λυ­ση προ­κύ­πτει από υπαι­τιό­τη­τα του κυ­ρί­ου του έργου. Επι­πλέ­ον, το­νί­ζει ότι μέχρι στιγ­μής έχουν εκτε­λε­στεί ερ­γα­σί­ες μι­κρό­τε­ρης αξίας από τα τρία τέ­ταρ­τα του αρ­χι­κού συμ­βα­τι­κού ποσού, γε­γο­νός που ενι­σχύ­ει τη νο­μι­κή της θέση.

Το βάρος στη δη­μο­τι­κή αρχή

Η δια­κο­πή και πι­θα­νή ορι­στι­κή διά­λυ­ση της ερ­γο­λα­βί­ας δεν αφορά μόνο στο οι­κο­νο­μι­κό σκέ­λος αλλά και στην προ­ο­πτι­κή ολο­κλή­ρω­σης ενός έργου που έχει κα­θυ­στε­ρή­σει επί χρό­νια. Ο κήπος της Ρο­δια­κής Έπαυ­λης, έκτα­σης 24 στρεμ­μά­των, πα­ρα­μέ­νει σε κα­τά­στα­ση εγκα­τά­λει­ψης, ενώ η απο­κα­τά­στα­ση του ίδιου του κτη­ρί­ου έχει επί­σης γνω­ρί­σει ση­μα­ντι­κές πε­ρι­πέ­τειες, με προ­βλή­μα­τα χρη­μα­το­δό­τη­σης και συ­νε­χείς κα­θυ­στε­ρή­σεις.

Η δη­μο­τι­κή αρχή κα­λεί­ται πλέον να λάβει άμεσα απο­φά­σεις. Αν δεν βρε­θεί τρό­πος εξό­φλη­σης των εκ­κρε­μο­τή­των και συ­νέ­χι­σης της σύμ­βα­σης, θα απαι­τη­θεί νέος δια­γω­νι­σμός, γε­γο­νός που θα προ­κα­λέ­σει πε­ραι­τέ­ρω χρο­νι­κή ολί­σθη­ση. Επι­πλέ­ον, η πα­ρά­τα­ση χρη­μα­το­δό­τη­σης ισχύ­ει μόνο έως το 2026, στοι­χείο που κα­θι­στά τον χρόνο κρί­σι­μο πα­ρά­γο­ντα για τη διά­σω­ση του έργου.

Η Ρο­δια­κή Έπαυ­λη απο­τε­λεί το­πό­ση­μο με ιδιαί­τε­ρη ιστο­ρι­κή και πο­λι­τι­στι­κή αξία, συν­δε­δε­μέ­νο με την το­πι­κή μνήμη και την του­ρι­στι­κή ταυ­τό­τη­τα του νη­σιού. Η ση­με­ρι­νή κα­τά­στα­ση ακι­νη­σί­ας εντεί­νει την ει­κό­να εγκα­τά­λει­ψης και υπο­βαθ­μί­ζει το πο­λι­τι­στι­κό από­θε­μα της Ρόδου. Το ερώ­τη­μα που τί­θε­ται είναι αν η δη­μο­τι­κή αρχή θα μπο­ρέ­σει να ανα­τρέ­ψει αυτήν την πο­ρεία και να εξα­σφα­λί­σει την ολο­κλή­ρω­ση ενός έργου που έχει ήδη κο­στί­σει χρόνο, χρήμα και πο­λι­τι­κό κε­φά­λαιο.

Η επό­με­νη κί­νη­ση θα κρί­νει αν η Ρο­δια­κή Έπαυ­λη θα συ­νε­χί­σει να απο­τε­λεί ανοι­χτή πληγή στο σώμα της πόλης ή αν θα ανα­κτή­σει τη θέση που της αξί­ζει στο πο­λι­τι­στι­κό τοπίο του νη­σιού.