Διαμαρτυρία ιδιοκτητών σκαφών, για την επιβολή ενιαίου τέλους στάθμευσης σκαφών στην Μαρίνα Μανδρακίου

Επι­στολή προς το  ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΝΟΤΙΑΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ, κοι­νο­ποιου­μένη και προς τον  Δήμαρχο Ροδίων, απέ­στει­λαν δημότες, ιδιο­κτή­τες σκαφών, δια­μαρ­τυ­ρό­με­νοι για το ενιαίο τέλος ποσού 100 € για την έκδοση άδειας στάθ­μευ­σης εντός της «μαρίνας» Μαν­δρα­κίου Ρόδου.

Ανα­λυ­τικά η επι­στολή

Οι κατω­τέρω υπο­γρά­φο­ντες δημότες – νησιώ­τες αυτού του τόπου, τυγ­χά­νουμε ιδιο­κτή­τες παντός είδους και μορφής σκάφους (πλοίου ή λέμβου), ιδιω­τι­κής ή επαγ­γελ­μα­τι­κής χρήσης, που ελλι­με­νί­ζε­ται στη «μαρίνα» Μαν­δρα­κίου – Ρόδου. Απο­τε­λούμε την πλειο­ψη­φία, εάν όχι το σύνολο, των ιδιο­κτη­τών όλων των σκαφών (ταχύ­πλοα, ιστιο­πλοϊκά, ημε­ρό­πλοια κλπ), που ελλι­με­νί­ζο­νται στη συγκε­κρι­μένη «μαρίνα».

Εξ’ αφορμής της πρό­σφα­της υπ’ αριθμό 37/2020 από­φα­σης της Υπη­ρε­σίας σας, σχετικά με την επιβολή ενιαίου τέλους ποσού 100 € τον μήνα, για την έκδοση άδειας στάθ­μευ­σης εντός της «μαρίνας» Μαν­δρα­κίου Ρόδου, με ημε­ρο­μη­νία έναρξης την 11η Μαΐου του τρέ­χο­ντος έτους, θα θέλαμε να σας εκφρά­σουμε και γραπτώς, τις αντιρ­ρή­σεις και την αγα­νά­κτησή μας για την συγκε­κρι­μένη απόφασή σας.

1) Ελλεί­ψεις μαρίνας βάσει νόμου (2160/1993): Καταρ­χάς, θα πρέπει να σας επι­ση­μά­νουμε – υπεν­θυ­μί­σουμε ότι η συγκε­κρι­μένη «μαρίνα» στο Μαν­δράκι, απο­τε­λεί μαρίνα μόνο κατ’ όνομα και όχι στην ουσία. Όπως γνω­ρί­ζετε πολύ καλά, η συγκε­κρι­μένη «μαρίνα», δεν συγκε­ντρώ­νει εξ’ αρχής (από το έτος 2006), βασι­κό­τα­τες προ­ϋ­πο­θέ­σεις του νόμου περί του­ρι­στι­κών λιμένων (Ν. 2160/1993), όπως επί παρα­δείγ­ματι, μέτρα ασφα­λείας και προ­στα­σίας από πυρ­κα­γιά (μόλις προ διετίας λήφθη­καν κάποια μέτρα), ρύπανση και κάθε είδους κίνδυνο εντός της ζώνης του λιμένα, τις νόμιμες (κατ’ έκταση προ­σφε­ρό­με­νες υπη­ρε­σίες) εγκα­τα­στά­σεις διοί­κη­σης του του­ρι­στι­κού λιμένα, ιατρείο, σταθμό ανε­φο­δια­σμού σκαφών, εγκα­τα­στά­σεις τεχνι­κής υπο­στή­ρι­ξης σκαφών, παροχές τηλε­φω­νι­κών γραμμών, εγκα­τα­στά­σεις

υπο­δο­χής λυμάτων και επε­ξερ­γα­σίας αυτών, συστή­ματα ασφά­λειας της ζώνης του του­ρι­στι­κού λιμένα, εγκα­τα­στά­σεις απο­θη­κών κλπ..

2) Ελλεί­ψεις μαρίνας βάσει της εγκρι­τι­κής Υπουρ­γι­κής Από­φα­σης: Με βάση το άρθρο 31α του Ν. 2160/1993, εγκρί­θηκε εν τέλει ο Ειδικός Κανο­νι­σμός Λει­τουρ­γίας του Του­ρι­στι­κού Λιμένα Μαν­δρα­κίου Ρόδου, με την υπ’ αριθμό 8814/14-7-2006 απόφαση της Υπουρ­γού Του­ρι­στι­κής Ανά­πτυ­ξης (ΦΕΚ Β’ 989/25-7-2006). Σύμφωνα με το άρθρο 2 της εν λόγω υπουρ­γι­κής από­φα­σης, μεταξύ των παρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών – εξυ­πη­ρε­τή­σεων που οφεί­λατε να μας παρέ­χετε όλα αυτά τα χρόνια, περι­λαμ­βά­νο­νται: το τηλε­πι­κοι­νω­νιακό δίκτυο, ο ανε­φο­δια­σμός καυ­σί­μων, η σύνδεση καλω­δια­κής τηλε­ό­ρα­σης, ο σταθμός πυρα­σφά­λειας, χώροι στάθ­μευ­σης για του­λά­χι­στον 100 αυτο­κί­νητα.

Στο άρθρο 3 παρά­γρα­φος 5 περί­πτωση β’ της εν λόγω από­φα­σης, ανα­φέ­ρε­ται η υπο­χρέ­ωση της Υπη­ρε­σίας σας ως Φορέας Δια­χεί­ρι­σης, να μερι­μνάτε για την ασφά­λεια, φύλαξη και προ­στα­σία των σκαφών είτε με χρήση ηλε­κτρο­νι­κών συστη­μά­των ασφα­λείας είτε με εξει­δι­κευ­μένο προ­σω­πικό ασφα­λείας (security).

Στο ίδιο άρθρο και παρά­γραφο στην περί­πτωση δ’, ανα­φέ­ρε­ται η υπο­χρέ­ωση της Υπη­ρε­σίας σας να καταρ­τί­ζει και ειση­γεί­ται στη Γενική Δ/νση πλήρες και εφαρ­μό­σιμο σχέδιο λήψης, μέτρων για την πρόληψη και προ­στα­σία των εγκα­τα­στά­σεων του Του­ρι­στι­κού Λιμένα, των ατόμων, των σκαφών και των οχη­μά­των που βρί­σκο­νται στη ζώνη του, από έκτακτα περι­στα­τικά, όπως έκρηξη, πυρ­κα­γιά, ακραία καιρικά φαι­νό­μενα κλπ., και μεριμνά για τη γνω­στο­ποί­ησή του στο προ­σω­πικό και τους χρήστες.

Στο ίδιο άρθρο και παρά­γραφο στην περί­πτωση ζ’, ανα­φέ­ρε­ται η υπο­χρέ­ωση της Υπη­ρε­σίας σας, να μεριμνά για τον ασφαλή είσπλου – έκπλου, όπως και την πρόσ­δεση των σκαφών σε συγκε­κρι­μένη θέση ελλι­με­νι­σμού με εξει­δι­κευ­μένο άτομο σε βοη­θη­τική λέμβο. Και στην περί­πτωση η’, ανα­φέ­ρε­ται η υπο­χρέ­ωσή σας να μερι­μνάτε για την εφαρ­μογή της Πυρο­σβε­στι­κής Διά­τα­ξης.

Στο άρθρο 7 της ίδιας υπουρ­γι­κής από­φα­σης, ανα­φέ­ρε­ται η υπο­χρέ­ωσή σας για ύπαρξη μόνιμου εγκα­τε­στη­μέ­νου αγκυ­ρο­βο­λίου («ρεμέτζα»)

Στο άρθρο 8 της ίδιας υπουρ­γι­κής από­φα­σης, ανα­φέ­ρε­ται: α) η υπο­χρέ­ωσή σας για καθη­με­ρινή επι­τή­ρηση από φύλακες του Του­ρι­στι­κού Λιμένα, οι οποίοι πραγ­μα­το­ποιούν εναλ­λασ­σό­με­νες βάρδιες (παρ. 8.2), β) η προ­στα­σία της εισόδου και εξόδου από τη μαρίνα με προ­στα­τευ­τι­κές μπάρες οι οποίες ρυθ­μί­ζο­νται επί 24ώρου βάσεως από αρμόδιο προ­σω­πικό (παρ. 8.4), γ) η υπο­χρέ­ωσή σας να λαμ­βά­νετε όλα τα

προ­λη­πτικά και κατα­σταλ­τικά μέτρα και μέσα πυρο­προ­στα­σίας που προ­βλέ­πο­νται στην αριθμό 10/2002 Πυρο­σβε­στική Διάταξη, όπως εκά­στοτε ισχύει, για την πρόληψη και απο­τροπή πυρ­κα­γιών, και έχει την ευθύνη συντή­ρη­σης και καλής λει­τουρ­γίας όλων των συστη­μά­των και μέσων πυρο­προ­στα­σίας του Του­ρι­στι­κού Λιμένα.

3) Επι­κρα­τού­σες συν­θή­κες στη «μαρίνα»: Όλες οι προ­α­να­φε­ρό­με­νες υπη­ρε­σίες και εγκα­τα­στά­σεις όφειλαν εκ του νόμου και της υπουρ­γι­κής από­φα­σης να υπάρ­χουν στο συγκε­κρι­μένο λιμένα του Μαν­δρα­κίου, ώστε να δύναται να χαρα­κτη­ρι­στεί μαρίνα. Αντ’ αυτών, στην πράξη, στον λιμένα (και όχι μαρίνα) Μαν­δρα­κίου, δεν υπήρχε καμία απο­λύ­τως πυρα­σφά­λεια ή σύστημα πυρα­σφά­λειας έως πρό­σφατα. Δεν υπάρχει ακόμη και σήμερα, καμία περί­φραξη και καμία προ­στα­τευ­τική μπάρα εισόδου και εξόδου, για τον απλού­στατο λόγο ότι η Αρχαιο­λο­γική Υπη­ρε­σία δεν επι­τρέ­πει την περί­φραξη του Μαν­δρα­κίου, ώστε να δύναται να υπάρξει είσοδος ή έξοδος από το λιμένα. Η δε μπάρα που τοπο­θε­τή­σατε προ ημερών σε ένα τμήμα της «μαρίνας», δεν καλύ­πτει το σύνολο αυτής (έως τον Ευαγ­γε­λι­σμό), και όπως δια­πι­στώ­νουμε τελικά, απέ­βλεπε σε άλλους σκοπούς (είσπραξη τέλους), και όχι στην παροχή της υπη­ρε­σίας που ο νόμος σας επι­τάσ­σει να παρέ­χετε στους ιδιο­κτή­τες των ελλι­με­νι­ζό­με­νων σκαφών. Επίσης, ακόμη και σήμερα, δεν υπάρ­χουν μόνιμα αγκυ­ρο­βό­λια, πλην αυτών που οι ιδιο­κτή­τες, μόνοι μας, με δικές μας δαπάνες τοπο­θε­τή­σαμε και συνε­χί­ζουμε να τοπο­θε­τούμε στο βυθό (ρεμέτζα) για την ασφαλή δια­χεί­μαση των σκαφών μας. Δεν υπάρχει καμία πρό­βλεψη για έκτακτα καιρικά φαι­νό­μενα, καμία πρόληψη και καμία προ­στα­σία από αυτά, με χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα την κατα­στρο­φική επέλαση του ανε­μο­στρό­βι­λου πάνω από το «ΚΟΝΤΙΚΙ» το έτος 2012, και τις κατα­στρο­φι­κές συνέ­πειες, στο ίδιο το πλωτό εστια­τό­ριο, τα παρα­πλεύ­ρως ελλι­με­νι­σμένα σκάφη, τα αυτο­κί­νητα που υπήρχαν σταθ­μευ­μένα και τα άτομα που είχαν την ατυχία να βρί­σκο­νται στην περιοχή εκείνη τη λάθος στιγμή. Δεν υπάρχει φυσικά καμία τεχνική υπο­στή­ριξη, τηλε­πι­κοι­νω­νίες, τεχνο­λο­γι­κός εξο­πλι­σμός. Δεν υπάρχει σταθμός ανε­φο­δια­σμού βάσει των προ­δια­γρα­φών που απαιτεί ο νόμος. Δεν υπάρχει ειδικό άτομο με βάρκα (φου­σκωτό), για την ασφαλή είσοδο και έξοδο από το λιμένα, με απο­τέ­λε­σμα τα σκάφη μας, ειδικά τους θερι­νούς μήνες που εισέρ­χο­νται οι ξένοι – του­ρί­στες στο λιμένα (τους οποίους φυσικά επι­θυ­μούμε και θέλουμε), μη γνω­ρί­ζο­ντας τις επι­κρα­τού­σες συν­θή­κες και τους έντο­νους θερι­νούς ανέμους (μελ­τέ­μια), να προ­κα­λούν άθελά τους, ζημίες στα μόνιμα ελλι­με­νι­σμένα σκάφη μας, επειδή δεν υπάρχει κάποιο φου­σκωτό, όπως σε κάθε άλλη οργα­νω­μένη – πραγ­μα­τική

μαρίνα, προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λί­σει την ασφαλή είσοδό τους στη θέση ελλι­με­νι­σμού που τους υπο­δει­κνύ­ε­ται.

Όλες αυτές οι βασι­κό­τα­τες ελλεί­ψεις του συγκε­κρι­μέ­νου λιμένα, υπο­κα­θί­στα­νται από δικές μας προ­σπά­θειες, μέσα, εργα­σίες, συμ­με­τοχή και δαπάνες, αφού π.χ. σε άσχημες και­ρι­κές συν­θή­κες μόνοι μας φρο­ντί­ζουμε την ασφά­λεια των σκαφών μας, μόνοι φρο­ντί­ζουμε για τα αγκυ­ρο­βό­λια μας (ρεμέτζα) και την αντι­κα­τά­σταση αυτών όταν κόβο­νται εξαι­τίας του καιρού, ή τους θερι­νούς μήνες από αδέ­ξιους χει­ρι­σμούς του­ρι­στι­κών σκαφών που η Υπη­ρε­σία σας τοπο­θε­τεί στις θέσεις μας και κερ­δί­ζει έσοδα από την εκμε­τάλ­λευση της δικής μας περιου­σίας (ρεμέτζα, πρυ­μά­τσες, σούστες κλπ). Η Υπη­ρε­σία σας μάλιστα, εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται τις δικές μας παροχές όπως π.χ. τα αγκυ­ρο­βό­λια μας, πλην όμως όταν αυτά υπο­στούν ζημίες από αδέ­ξιους χει­ρι­σμούς των του­ρι­στι­κών σκαφών που εσείς τοπο­θε­τείτε στις θέσεις ελλι­με­νι­σμού μας, όταν εμείς απου­σιά­ζουμε, ουδέ­ποτε μας καλύ­πτετε τη δαπάνη αντι­κα­τά­στα­σης ή επι­σκευής τους. Μόνοι μας επίσης πρέπει να ενδια­φε­ρό­μα­στε για τη φύλαξη των σκαφών μας, αφού δεν υπάρχει (ως ο νόμος απαιτεί) περί­φραξη και προ­στα­σία από δικό σας προ­σω­πικό ή ιδιω­τική υπη­ρε­σία (security).

Όλες αυτές τις ελλεί­ψεις, δεχό­μα­στε καλο­προ­αί­ρετα, λόγω του χαμηλού κόστους των τελών ελλι­με­νι­σμού σε μία υπο­τυ­πώδη «μαρίνα», και ως προς αυτό μπο­ρούμε να πούμε ότι υπάρχει ένας «συμ­βι­βα­σμός» και αμοι­βαίος σεβα­σμός. Άλλωστε εξ’ αρχής, από το έτος 2006, μολο­νότι γνω­ρί­ζαμε ότι δεν πλη­ρού­νται οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις χαρα­κτη­ρι­σμού του λιμένα ως μαρίνα, δεν προ­σβάλ­λαμε την σχετική υπουρ­γική απόφαση, ούτε προ­σφύ­γαμε στα αρμόδια διοι­κη­τικά δικα­στή­ρια, θεω­ρώ­ντας καλό­πι­στα ότι το νησί μας, είχε ανάγκη μίας μαρίνας. Σήμερα όμως, υπάρχει πλέον μεγάλη και οργα­νω­μένη μαρίνα στο νησί μας, που πληροί του όρους που τάσσει ο νόμος, συνεπώς δεν πρό­κει­ται να ανε­χθούμε άλλο να χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ως μαρίνα ο λιμένας Μαν­δρα­κίου Ρόδου, με όλες τις προ­α­να­φε­ρό­με­νες ελλεί­ψεις αυτού.

Η συγκε­κρι­μένη απόφασή σας περί επι­βο­λής τέλους στάθ­μευ­σης, πραγ­μα­τικά ξεπερ­νάει κάθε όριο ανοχής μας, διότι δια­πι­στώ­νουμε μετά λύπης και αγα­νά­κτη­σης, ότι μία υπο­χρέ­ωσή σας εκ του νόμου, προ­σπα­θείτε να την εκμε­ταλ­λευ­τείτε οικο­νο­μικά σε βάρος μας. Έχετε υπο­χρέ­ωση με βάση την προ­α­να­φε­ρό­μενη απόφαση, να μας παρέ­χετε 100 θέσεις πάρ­κινγκ, και όμως εσείς, μολο­νότι δεν διαθέτε 100 θέσεις αλλά πολύ λιγό­τε­ρες, σήμερα, με την απόφασή σας αυτή να επι­βά­λετε μονο­με­ρώς και παρά­νομα τέλος στάθ­μευ­σης, μας απο­κλεί­σατε όλους τους ιδιο­κτή­τες των ελλι­με­νι­σμέ­νων σκαφών, από την χρήση του πάρ­κι­γνκ αυτού.

Αυτό μάλιστα που ξεπερ­νάει κάθε προη­γού­μενο, είναι ότι έχετε απα­γο­ρεύ­σει όχι μόνο την στάθ­μευση, αλλά ακόμη και την προ­σω­ρινή στάση ολίγων λεπτών, προ­κει­μέ­νου να ξεφορ­τώ­σουμε τα οχήματά μας, με αντι­κεί­μενα και εξο­πλι­σμό των σκαφών μας. Αυτό μάλιστα το τελευ­ταίο, αντι­βαί­νει και με αυτή τούτη την απόφασή σας, η οποία αφορά μόνο την στάθ­μευση των οχη­μά­των και όχι την απλή στάση για ξεφόρ­τωση εξο­πλι­σμού των σκαφών μας. Ειλι­κρινά, αυτό μας ξεπερ­νάει.

4) Οικο­νο­μική κρίση: Εντύ­πωση όμως μας προ­κα­λεί το γεγονός, ότι μέσα σ’ αυτό το γενι­κό­τερο κλίμα της οικο­νο­μι­κής κρίσης και μαρα­σμού όλων ανε­ξαι­ρέ­τως των επαγ­γελ­μα­τι­κών τάξεων, με την αβε­βαιό­τητα που υπάρχει παγκο­σμίως σχετικά με την επι­κεί­μενη του­ρι­στική περίοδο, σε ένα νησί που κατά ποσοστό 80% του­λά­χι­στον του ΑΕΠ του, εξαρ­τά­ται από τον του­ρι­σμό, εσείς απο­φα­σί­ζετε, ερήμην όλων μας, την επιβολή ενός τέλους 100 € μηνιαίως, και μάλιστα ορι­ζό­ντια ανε­ξαρ­τή­τως του μεγέ­θους του κάθε ελλι­με­νι­σμέ­νου σκάφους, την στιγμή που το Κράτος με νόμο, επι­βά­λει μείωση μισθω­μά­των σε ιδιώτες και επαγ­γελ­μα­τίες, κατά ποσοστό 40% μηνιαίως. Με ποια αλήθεια λογική η Υπη­ρε­σία σας προ­χω­ράει σε τέτοιες αυξή­σεις; Αν ανα­λο­γι­στούμε μάλιστα ότι πρό­κει­ται για δημόσια (δημο­τική) Υπη­ρε­σία και όχι κάποιον ιδιώτη, εννο­ώ­ντας φυσικά ότι τα κίνητρα και η βασική κατεύ­θυνση κάθε από­φα­σης θα πρέπει να είναι το κοι­νω­νικό καλό και όφελος των πολιτών – δημοτών;

5) Υπο­χρέ­ωση παροχής δωρεάν χώρου στάθ­μευ­σης: Σε κάθε πάντως περί­πτωση, θα πρέπει να σας επι­ση­μά­νουμε ότι η κείμενη νομο­θε­σία, επι­βά­λει την ύπαρξη 100 κατ’ ελά­χι­στον θέσεων στάθ­μευ­σης, ως προ­ϋ­πό­θεση παρε­χό­με­νης υπη­ρε­σίας (συνεπώς υπο­χρέ­ω­σής σας), προ­κει­μέ­νου να χορη­γη­θεί η άδεια του­ρι­στι­κού λιμένος. Σε καμία διάταξη νόμου, υπουρ­γι­κής από­φα­σης ή Κανο­νι­σμού Λιμένος, δεν προ­βλέ­πε­ται η δυνα­τό­τητα του Φορέα δια­χεί­ρι­σης, να επι­βά­λει τέλος στάθ­μευ­σης στις συγκε­κρι­μέ­νες θέσεις στάθ­μευ­σης, και μας προ­κα­λεί εντύ­πωση η δια­σταλ­τική ερμη­νεία των δια­τά­ξεων της κεί­με­νης νομο­θε­σίας που επι­κα­λεί­σθε. Ειδι­κό­τερα, οι σχε­τι­κές δια­τά­ξεις που επι­κα­λεί­σθε στην υπ’ αριθμό 37/2020 απόφασή σας, ορίζουν ρητά (άρθρο 5 παρ. 5.2 του Γενικού Κανο­νι­σμού Λει­τουρ­γίας Του­ρι­στι­κών Λιμένων): «Στους του­ρι­στι­κούς λιμένες δεν επι­τρέ­πε­ται:… Η στάθ­μευση κάθε είδους οχη­μά­των και τρο­χο­φό­ρων εκτός των ειδικά προς τούτο καθο­ρι­σμέ­νων χώρων στάθ­μευ­σης, οι οποίοι επι­ση­μαί­νο­νται με ενδει­κτι­κές πινα­κί­δες που τοπο­θε­τού­νται με μέριμνα του φορέα δια­χεί­ρι­σης.». Ο νόμος λοιπόν απα­γο­ρεύει ρητά την στάθ­μευση εκτός των καθο­ρι­σμών χώρων και θέσεων στάθ­μευ­σης που έχετε ορίσει, και όχι την στάθ­μευση εντός αυτών. Πολύ δε

περισ­σό­τερο ο νόμος που επι­κα­λεί­σθε, δεν ανα­φέ­ρει τίποτε απο­λύ­τως σχετικά με την δυνα­τό­τητά σας να επι­βάλ­λετε τέλος στάθ­μευ­σης για τα οχήματα των πλοιο­κτη­τών που ελλι­με­νί­ζο­νται στην μαρίνα.

Οι πλοιο­κτή­τες κατα­βά­λουν τέλος ελλι­με­νι­σμού στο οποίο, με βάση τον Γενικό Κανο­νι­σμό Του­ρι­στι­κών Λιμένων, έχετε υπο­χρέ­ωση μεταξύ άλλων υπη­ρε­σιών (π.χ. απο­κο­μιδή σκου­πι­διών, τηλε­πι­κοι­νω­νίες, πυρα­σφά­λεια, τουα­λέ­τες, μπάνια, ρεμέν­τζα, φύλαξη, ιατρείο κλπ), να παρέ­χετε και χώρους στάθ­μευ­σης, οι οποίοι με τον ειδι­κό­τερο Κανο­νι­σμό για τον λιμένα Μαν­δρα­κίου, ορί­ζο­νται σε 100 θέσεις. Συνεπώς οι 100 αυτές θέσεις στάθ­μευ­σης, υπά­γο­νται στην υπο­χρέ­ωση των ελά­χι­στων υπη­ρε­σιών που θα πρέπει να παρέ­χετε ως μαρίνα, προ­κει­μέ­νου να λάβετε την σχετική άδεια λει­τουρ­γίας. Είναι αδια­νό­ητο να προ­σπα­θείτε να εκμε­ταλ­λευ­τείτε οικο­νο­μικά την συγκε­κρι­μένη υπο­χρέ­ωσή σας, και μάλιστα σε βάρος των ιδιο­κτη­τών των πλοίων ανα­ψυ­χής που ελλι­με­νί­ζο­νται στην «μαρίνα» Μαν­δρα­κίου Ρόδου και κατα­βά­λουν τέλος ελλι­με­νι­σμού. Τί περι­λαμ­βά­νει αλήθεια το συγκε­κρι­μένο τέλος ελλι­με­νι­σμού των σκαφών μας, δεδο­μέ­νου ότι κατά τα προ­ε­κτε­θέ­ντα, δεν μας παρέ­χετε φύλαξη με security, δωρεάν ρεμέτζα, προ­στα­σία από τα καιρικά φαι­νό­μενα κλπ;

Δεν υπάρχει καμία διάταξη που να σας επι­τρέ­πει ή να υπονοεί έστω, ότι δύνασθε να επι­βά­λετε τέλος στάθ­μευ­σης στις συγκε­κρι­μέ­νες θέσεις σε βάρος όσων πλη­ρώ­νουν τέλη ελλι­με­νι­σμού.

Αυτό που πραγ­μα­τικά έχετε υπο­χρέ­ωση να πράξετε, είναι να δια­σφα­λί­ζετε την ύπαρξη των συγκε­κρι­μέ­νων θέσεων στάθ­μευ­σης για τους χρήστες της μαρίνας (ιδιο­κτή­τες σκαφών, κατα­στη­μά­των κλπ), και πολύ ορθά πράξατε με την τοπο­θέ­τηση μπάρας ελέγχου εισόδου και εξόδου στον χώρο στάθ­μευ­σης (και όχι σε ολό­κληρη την μαρίνα). Διότι έως τώρα, η τοπική κοι­νω­νία της Ρόδου, ανα­ζη­τώ­ντας δωρεάν θέσεις στάθ­μευ­σης στο κέντρο, κατα­λαμ­βά­νει τις συγκε­κρι­μέ­νες θέσεις, με απο­τέ­λε­σμα οι ιδιο­κτή­τες των σκαφών και των κατα­στη­μά­των και γρα­φείων, να μην βρί­σκουμε θέση και να ταλαι­πω­ρού­μα­στε αφά­ντα­στα του θερι­νούς μήνες (σεζόν).

Για όλους τους ανωτέρω λόγους

Δια­μαρ­τυ­ρό­μα­στε έντονα για την αυθαί­ρετη, αδι­καιο­λό­γητη, κατα­χρη­στική, αντι­κοι­νω­νική λόγω οικο­νο­μι­κής κρίσης και έξω από κάθε λογική, μονο­μερή απόφασή σας, να επι­βάλ­λετε ενιαίο τέλος στάθ­μευ­σης οχη­μά­των στους ιδιο­κτή­τες των σκαφών μας στο λιμένα και όχι μαρίνα Μαν­δρα­κίου – Ρόδου. Σας παρα­κα­λούμε έστω και τώρα, να ανα­λά­βετε τις ευθύνες σας απέ­να­ντι στη ναυτική παρά­δοση του τόπου μας και να επα­νορ­θώ­σετε την αδικία αυτή, που θέλουμε να πιστεύ­ουμε ότι οφεί­λε­ται σε βεβια­σμένη και αψυ­χο­λό­γητη απόφαση και όχι σε συνει­δητή και μελε­τη­μένη ενέρ­γεια

από μέρους σας, ειδικά την συγκε­κρι­μένη περίοδο. Και σας δηλώ­νουμε με την παρούσα επι­στολή μας, ότι εάν παρ’ ελπίδα δεν βρει αντα­πό­κριση το δίκαιο αίτημά μας και οι παρα­κλή­σεις μας, θα βρε­θούμε στην δυσά­ρε­στη θέση να προ­σφύ­γουμε αφενός στο αρμόδιο Υπουρ­γείο για την ανά­κληση της άδειας λει­τουρ­γίας της «μαρίνας» Μαν­δρα­κίου, λόγω των ελλεί­ψεων που επι­ση­μά­ναμε και της παρα­βί­α­σης της κεί­με­νης νομο­θε­σίας, ούτως ώστε αυτό να χαρα­κτη­ρι­στεί εκ νέου λιμένας, με ότι αυτό συνε­πά­γε­ται (π.χ. δωρεάν ελλι­με­νι­σμός μεταξύ άλλων), και αφε­τέ­ρου στην Διοι­κη­τική Δικαιο­σύνη, για την ακύρωση της συγκε­κρι­μέ­νης από­φα­σης, κάτι που θα μας υπο­βά­λει σε περιττά έξοδα και ταλαι­πω­ρίες.

Ευχό­μα­στε και ελπί­ζουμε καλό­πι­στα, να μην χρεια­στεί τίποτε από τα ανωτέρω.

Παρα­κα­λούμε επίσης θερμά, εάν σκο­πεύ­ετε να προ­χω­ρή­σετε σε νέα συνε­δρί­αση του ΔΣ της Υπη­ρε­σίας σας, για την επα­νε­ξέ­ταση του συγκε­κρι­μέ­νου ζητή­μα­τος, να μας καλέ­σετε να παρα­στα­θούμε με μία επι­τροπή εκ των ιδιο­κτη­τών, ειδο­ποιώ­ντας σχετικά τον εκπρό­σωπό μας και ιδιο­κτήτη σκάφους ανα­ψυ­χής, κ. Σταύρο Νικο­λέν­δρη του Αντω­νίου, επί της οδού Εθε­λο­ντών Δωδε­κα­νη­σίων αρ. 29, τηλ. 6944190609, e-mail: [email protected]

Ρόδος 19 Μαΐου 2020

Με τιμή

Οι Δια­μαρ­τυ­ρό­με­νοι Δημότες και ιδιο­κτή­τες σκαφών

(Aκολουθούν υπο­γρα­φές)