Χάθηκαν όσες θέσεις εργασίας δημιουργήθηκαν σε μία δεκαετία

Εικόνα κατα­στρο­φής έπειτα από θεο­μη­νία παρου­σιά­ζουν οι αγορές εργα­σίας ανά τον κόσμο. Και μόνο τα τελευ­ταία στοι­χεία για την ανεργία στις ΗΠΑ και στη Βρε­τα­νία  επι­βε­βαιώ­νουν ήδη τις δυσοί­ω­νες εκτι­μή­σεις της Διε­θνούς Οργά­νω­σης Εργα­σίας (ILO) για τις επι­πτώ­σεις της παν­δη­μίας, υπερ­βαί­νο­ντας και την πιο απαι­σιό­δοξη πρό­βλεψη.

Σαρω­τι­κός ο αντί­κτυ­πος της παν­δη­μίας στην αμε­ρι­κα­νική οικο­νο­μία, που γνω­ρί­ζει «μια αιμορ­ρα­γία θέσεων εργα­σίας», όπως χαρα­κτη­ρι­στικά δήλωσε στο Reuters ο Σκοτ Αντερ­σον, οικο­νο­μο­λό­γος της Bank of the West στο Σαν Φραν­σί­σκο. Μέσα στις τελευ­ταίες πέντε εβδο­μά­δες περισ­σό­τε­ροι από 26 εκατ. Αμε­ρι­κα­νοί, για την ακρί­βεια 26,2 εκατ., υπέ­βα­λαν αίτηση για επίδομα ανερ­γίας. Πρό­κει­ται για έναν αριθμό απο­λυ­θέ­ντων αδια­νό­ητο μέχρι πριν από δύο μήνες, που αντι­προ­σω­πεύει το 16% του εργα­τι­κού δυνα­μι­κού των ΗΠΑ.

Οπως υπο­γραμ­μί­ζει το Reuters, ο αριθμός των απο­λυ­θέ­ντων προ­δί­δει ότι χάνο­νται όσες θέσεις εργα­σίας δημιουρ­γή­θη­καν μετά τη χρη­μα­το­πι­στω­τική κρίση, δηλαδή στη διάρ­κεια της πλέον μακρο­σκε­λούς περιό­δου αύξησης της απα­σχό­λη­σης στην υπερ­δύ­ναμη. «Χάνο­νται όσες θέσεις εργα­σίας δημιουρ­γή­θη­καν από το 2010 και μέχρι τον Φεβρουά­ριο», τονίζει ο Τζόζεφ Μπρου­σου­έ­λας, οικο­νο­μο­λό­γος της RSM στη Νέα Υόρκη, που με περισσή ειλι­κρί­νεια προει­δο­ποιεί τους Αμε­ρι­κα­νούς ότι «δεν θα ανα­κτή­σουν όλοι οι απο­λυ­θέ­ντες τη δουλειά τους».

Επι­χει­ρώ­ντας μια αισιό­δοξη ματιά στο τοπίο της κατα­στρο­φής, το Reuters πιθα­νο­λο­γεί πως έχουν παρέλ­θει τα χει­ρό­τερα, αν κρίνει κανείς από τις εξε­λί­ξεις εβδο­μάδα προς εβδο­μάδα. Την περα­σμένη εβδο­μάδα οι αιτή­σεις για επι­δό­ματα ανερ­γίας έφθασαν στα 4,2 εκατ., ένας αριθμός ανη­συ­χη­τικά υψηλός, αλλά πάντως αισθητά μικρό­τε­ρος από τα 5,245 εκατ. αιτή­σεις τής αμέσως προη­γού­με­νης εβδο­μά­δας. Ο μεγα­λύ­τε­ρος αριθμός αιτή­σεων σημειώ­θηκε, άλλωστε, την τελευ­ταία εβδο­μάδα του Μαρτίου, όταν έφθασε στα 6,867 εκατ. Η πτωτική πορεία των αριθμών ενδέ­χε­ται να υπο­δη­λώ­νει πως τα χει­ρό­τερα έχουν παρέλ­θει για την αμε­ρι­κα­νική οικο­νο­μία.

Μεταξύ των αισιό­δο­ξων ο Αντριου Χόλεν­χορστ, οικο­νο­μο­λό­γος της Citigroup στη Νέα Υόρκη, που προ­ε­ξο­φλεί ότι «τις επό­με­νες εβδο­μά­δες θα συνε­χι­στούν μεν οι απο­λύ­σεις και οι ανα­γκα­στι­κές άδειες σε πολλούς κλάδους, αλλά αισιο­δο­ξούμε ότι βρί­σκε­ται πίσω μας η κορύ­φωση των απο­λύ­σεων».

Η μείωση του αριθμού των αιτή­σεων για επίδομα ανερ­γίας μπορεί να απο­δο­θεί εν μέρει στην πρω­το­φανή δέσμη μέτρων ύψους 2,3 τρισ. δολα­ρίων που απο­φά­σισε να δια­θέ­σει η Ουά­σιγ­κτον, με ιδιαί­τερη πρό­βλεψη για τις μικρές επι­χει­ρή­σεις και την πρό­σβασή τους σε πιστώ­σεις με ευνοϊ­κούς όρους.

Βρε­τα­νία

Την ίδια στιγμή, στη Βρε­τα­νία πάνω από το 25% του εργα­τι­κού δυνα­μι­κού βρί­σκε­ται εκτός εργα­σίας, αν συνε­κτι­μη­θούν όσοι έχουν απο­λυ­θεί με όσους βρί­σκο­νται σε ανα­γκα­στική άδεια ή επι­δο­τού­νται από την κυβέρ­νηση επειδή έχει ανα­στα­λεί η λει­τουρ­γία της επι­χεί­ρη­σης στην οποία εργά­ζο­νταν. Και βέβαια το πρό­γραμμα διά­σω­σης που εφαρ­μό­ζει η κυβέρ­νηση ανα­μέ­νε­ται να οδη­γή­σει σε αύξηση του χρέους.

Σύμφωνα με στοι­χεία του Εθνικού Ινστι­τού­του Οικο­νο­μι­κών και Κοι­νω­νι­κών Ερευνών, η ανεργία στη Βρε­τα­νία έχει ήδη εκτι­να­χθεί πάνω από το 20%. Οι συντά­κτες της σχε­τι­κής έκθεσης, Ντέι­βιντ Μπλαν­τσφλά­ουερ, καθη­γη­τής στο πανε­πι­στή­μιο του Ντάρ­μουθ και πρώην στέ­λε­χος της Τρά­πε­ζας της Αγγλίας, και Ντέι­βιντ Μπελ, καθη­γη­τής στο πανε­πι­στή­μιο Στίρ­λινγκ, ανα­φέ­ρουν πως «αυτό που έρχεται στην αγορά εργα­σίας φαί­νε­ται τρο­μα­κτικό». Μέχρι στιγμής η κυβέρ­νηση έχει δεσμευ­θεί να καλύψει το 80% των μισθών όσων εργα­ζο­μέ­νων χάσουν τη θέση τους εξαι­τίας της παν­δη­μίας.

Προ­βλέ­ψεις

Τα στοι­χεία δεί­χνουν να επι­βε­βαιώ­νουν τις πλέον απαι­σιό­δο­ξες από τις εκτι­μή­σεις της ILO, ότι τα μέτρα για την ανα­χαί­τιση της παν­δη­μίας πλήτ­τουν κατά το μάλλον ή ήττον 2,7 δισ. εργα­ζο­μέ­νους, που αντι­προ­σω­πεύ­ουν το 81% του παγκό­σμιου εργα­τι­κού δυνα­μι­κού. Σύμφωνα με τις εκτι­μή­σεις της, το ποσοστό αυτό φθάνει στο 87% όταν πρό­κει­ται για τις χώρες μεσαίου εισο­δή­μα­τος και περιο­ρί­ζε­ται στο 70% στις χώρες υψηλού εισο­δή­μα­τος. Το πρό­βλημα είναι, όμως, οξύτατο για τις χώρες του ανα­πτυσ­σό­με­νου κόσμου, που δεν έχουν παρά πολύ περιο­ρι­σμέ­νες δυνα­τό­τη­τες και πόρους για να αντι­με­τω­πί­σουν την υγειο­νο­μική κρίση και τον οικο­νο­μικό αντί­κτυπό της.

Οσον αφορά το πού μπορεί να φθάσει η ανεργία παγκο­σμίως για το σύνολο του τρέ­χο­ντος έτους, η ILO υπο­γραμ­μί­ζει πως θα εξαρ­τη­θεί από το μέχρι πότε θα παρα­μεί­νουν κλει­στές οι επι­χει­ρή­σεις κάθε είδους καθώς και από το πόσο απο­τε­λε­σμα­τικά θα είναι τα μέτρα των κυβερ­νή­σεων. Σημειω­τέον ότι στις 29 Μαρτίου, όταν δηλαδή η παν­δη­μία βρι­σκό­ταν ήδη σε εξέλιξη στο μεγα­λύ­τερο μέρος του πλανήτη, η αρχική εκτί­μηση της ILO ήταν πως η ανα­γκα­στική ανα­στολή της οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας θα προ­σθέ­σει 25 εκατ. νέους ανέρ­γους στα 188 εκατ. ανθρώ­πων που στα τέλη του περα­σμέ­νου έτους ήταν άνεργοι σε όλον τον κόσμο. Σύντομα, όμως, άρχισε να ανα­θε­ω­ρεί τις εκτι­μή­σεις της δια­πι­στώ­νο­ντας την κλίμακα της κατα­στρο­φής. Και μόνον ο αριθμός των ανθρώ­πων που απο­λύ­θη­καν στις ΗΠΑ τις τελευ­ταίες πέντε εβδο­μά­δες υπερ­βαί­νει την αρχική αυτή εκτί­μησή της, που δυστυ­χώς απο­δει­κνύ­ε­ται υπερ­βο­λικά αισιό­δοξη.

Πηγή kathimerini.gr