Βέτο των θεσμών στην παράταση της προστασίας της πρώτης κατοικίας

“Μάχη” για την παρά­ταση της προ­στα­σίας της πρώτης κατοι­κίας που θα κριθεί προς τα τέλη του μήνα και λύση που, όπως, φαί­νε­ται, θα δοθεί σε πολι­τικό επίπεδο, προ­δια­γρά­φουν οι χθε­σι­νές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις  κυβέρ­νη­σης – επι­κε­φα­λής Θεσμών για το “πακέτο” νέου πτω­χευ­τι­κού και προ­στα­σίας κύριας κατοι­κίας.

Τα δύο αντι­κεί­μενα της δια­πραγ­μά­τευ­σης ταυ­τί­ζο­νται από την ελλη­νική πλευρά και κατόπιν αυτού, το ζητού­μενο τόσο για την έναρξη ισχύος του νέου πτω­χευ­τι­κού δικαίου, όσο και για την παρά­ταση της προ­στα­σίας στην πρώτη κατοι­κία, τοπο­θε­τού­νται στις 31/12/2020.

Από την πλευρά τους, οι Θεσμοί δίνουν στην κυβέρ­νηση όσο χρόνο χρειά­ζε­ται για να φτιάξει έναν καλό πτω­χευ­τικό νόμο, θέλουν όμως, μέχρι αυτός να εφαρ­μο­στεί, να έχουν κλείσει όλες οι εκκρε­μό­τη­τες, δηλαδή παλαιοί νόμοι που ρυθ­μί­ζουν το ιδιω­τικό χρέος: προ­στα­σία πρώτης κατοι­κίας (ν. 4605/2019), εξω­δι­κα­στι­κός μηχα­νι­σμός (ν. 4469/2017) και νόμος Κατσέλη (ν. 3869/2010). Κατόπιν αυτού, το χρονικό ορόσημο της 30ής Απρι­λίου, οπότε λήγει η παρά­ταση του νόμου 4605/2019 για την προ­στα­σία της πρώτης κατοι­κίας και θα έπρεπε να έχει ψηφι­στεί, για να ισχύσει από την 1η Μαΐου, ο νέος πτω­χευ­τι­κός νόμος, δεν λει­τουρ­γεί ισότιμα και για τις δύο περι­πτώ­σεις.

Σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες του Capital.gr, οι Θεσμοί δίνουν στην κυβέρ­νηση άνεση χρόνου για να ψηφίσει τον νέο πτω­χευ­τικό νόμο μέσα σε ένα μήνα από τη λήξη της κρίσης του κορο­νοϊού και να ορίσει η ίδια την έναρξη εφαρ­μο­γής του. Δεδο­μέ­νων των εκτι­μή­σεων ότι η κρίση της παν­δη­μίας θα τεθεί υπό έλεγχο Μάιο – Ιούνιο, αυτό σημαί­νει ότι ο νέος πτω­χευ­τι­κός νόμος θα μπορεί να ψηφι­στεί τον Ιούλιο και να εφαρ­μο­στεί από την 1η/1/2021, όπως επι­θυ­μεί η κυβέρ­νηση.

Από την άλλη πλευρά, οι Θεσμοί είναι ιδιαί­τερα αυστη­ροί στην προ­ο­πτική παρά­τα­σης της προ­στα­σίας της πρώτης κατοι­κίας και δεν τους απα­σχο­λεί καθόλου το κενό που θα προ­κύ­ψει αν έχει καταρ­γη­θεί  η προ­στα­σία του νόμου 4605/2019 κάποιους μήνες πριν εφαρ­μο­στεί το νέο πτω­χευ­τικό πλαίσιο. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι στο νέο πτω­χευ­τικό πλαίσιο, η προ­στα­σία της κύριας κατοι­κίας του πτω­χεύ­σα­ντος θα απο­συν­δέ­ε­ται πλήρως από τη δανειακή σύμβαση και τη σχέση δανειο­λή­πτη – πιστωτή και θα απο­τε­λεί κρατική μέριμνα, με τη μορφή επι­δό­τη­σης ενοι­κίου (αν και εξε­τά­ζο­νται και άλλες επι­λο­γές, με πλη­ρο­φο­ρίες να ανα­φέ­ρουν ότι έχει τεθεί και το σενάριο αγοράς από το κράτος της κατοι­κίας των πτω­χευ­μέ­νων που ανήκουν σε ευά­λω­τες κοι­νω­νι­κές ομάδες, κατά το αμε­ρι­κα­νικό μοντέλο).

Η δυστο­κία για την παρά­ταση στην προ­στα­σία της πρώτης κατοι­κίας

Η ενα­ντί­ωση των Θεσμών (και ειδικά της ΕΚΤ) στο ζητού­μενο της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης να δοθεί νέα παρά­ταση, μέχρι τις 31/12/2020, στην τετρά­μηνη παρά­ταση που είχε δοθεί στον νόμο 4605/2019 για την προ­στα­σία της πρώτης  κατοι­κίας και λήγει στις 30 Απρι­λίου, έγκει­ται στο ότι πουθενά αλλού δεν υπάρχει η προ­στα­σία στην πρώτη κατοι­κία με τη μορφή που υπάρχει στην Ελλάδα.

Συγκε­κρι­μένα, το καθε­στώς προ­στα­σίας που ισχύει στην Ελλάδα, φορ­τώ­νει το πρό­βλημα (κακά δάνεια) στους ισο­λο­γι­σμούς των τρα­πε­ζών, οι οποίες ανα­γκά­ζο­νται στον σχη­μα­τι­σμό πρό­σθε­των προ­βλέ­ψεων και είναι εκτε­θει­μέ­νες στον κίνδυνο ανα­κε­φα­λαιο­ποι­ή­σεων.

Στις άλλες χώρες, δια­χω­ρί­ζε­ται πλήρως για τον οφει­λέτη η ιδιο­κτη­σία από την χρήση του ακι­νή­του, το οποίο απο­τε­λεί την εμπράγ­ματη εξα­σφά­λιση του δανει­στή για το δάνειο που του οφεί­λε­ται.

Στην Ισπανία που αντι­με­τώ­πισε το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα με τα κόκκινα στε­γα­στικά δάνεια και τους μαζι­κούς πλει­στη­ρια­σμούς, ο νόμος  προ­βλέ­πει ανα­στολή των εξώσεων.Δηλαδή, ο πλει­στη­ρια­σμός γίνεται κανο­νικά και ο οφει­λέ­της χάνει το σπίτι του, το οποίο το παίρνει η τράπεζα ή το fund. Ούτε η τράπεζα ούτε το fund, όμως, δεν μπορούν να βγάλουν τον οφει­λέτη από το σπίτι, στο οποίο συνε­χί­ζει να δια­μέ­νει κατα­βάλ­λο­ντας ενοίκιο. Δίνεται έτσι προ­στα­σία στην στέγαση ώστε ο οφει­λέ­της να μην μείνει άστεγος, αλλά όχι στο ακίνητο, το οποίο παύει να θεω­ρεί­ται ιδιο­κτη­σία του.

Με τον τρόπο αυτό, αφού το δάνειο απο­συν­δέ­ε­ται από το ακίνητο, οι τρά­πε­ζες μπορούν να βγάλουν από τα βιβλία τους τα κόκκινα στε­γα­στικά δάνεια και να εξυ­γιά­νουν τους ισο­λο­γι­σμούς (αντί­στοιχο απο­τέ­λε­σμα έχει και το αμε­ρι­κά­νικο μοντέλο όπου το κράτος αγο­ρά­ζει τα σπίτια πτω­χευ­μέ­νων οφει­λε­τών και εισπράτ­τει ενοίκιο από αυτούς για την παρα­μονή τους).

πηγή capital.gr

Της Νένας Μαλ­λιάρα